Dissidenten 2 mg 15 tabletten

In ottemperanza all'articolo 118 “autorizzazione della pubblicità presso il pubblico” del decreto legislativo 24 aprile 2006, numero 219

INDICATIES

Dissenten is geïndiceerd voor de symptomatische behandeling van acute diarree en exacerbaties van chronische diarree.

ACTIEVE INGREDIËNTEN

Elke tablet bevat: Actief bestanddeel: Loperamidehydrochloride 2 mg. Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

HULPSTOFFEN

Magnesiumstearaat; microgranulaire cellulose.

CONTRA-INDICATIES EN BIJWERKINGEN

Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen. DISSENTEN is gecontra-indiceerd bij kinderen jonger dan 6 jaar. DISSENTEN mag niet als primaire therapie worden gebruikt: • bij patiënten met acute dysenterie, gekenmerkt door bloed in de ontlasting en hoge koorts; • bij patiënten met acute colitis ulcerosa; • bij patiënten met pseudomembraneuze colitis geassocieerd met het gebruik van breedspectrumantibiotica; • bij patiënten met bacteriële enterocolitis veroorzaakt door invasieve organismen, waaronder Salmonella, Shigella en Campylobacter. Over het algemeen is het gebruik van DISSENTEN gecontra-indiceerd in alle gevallen waarin remming van de peristaltiek moet worden vermeden vanwege het mogelijke risico op aanzienlijke gevolgen zoals ileus, megacolon en toxisch megacolon. Als constipatie, opgezette buik of ileus optreedt, stop dan onmiddellijk met de behandeling.

DOSERING

De tabletten moeten met een beetje vloeistof worden ingenomen. Volwassenen en kinderen tussen 6 en 17 jaar De startdosis is 2 tabletten (4 mg) voor volwassenen en 1 tablet (2 mg) voor kinderen; daarna 1 tablet (2 mg) na elke volgende evacuatie van ongevormde (zachte) ontlasting. De maximale dagelijkse dosis voor volwassenen is 8 tabletten (16 mg). Voor kinderen moet de dosis gerelateerd zijn aan het lichaamsgewicht (3 tabletten/20 kg), maar mag niet hoger zijn dan maximaal 8 tabletten per dag. Verlaag de dosis wanneer de ontlasting weer normaal is en onderbreek de behandeling in geval van constipatie. Waarschuwing: niet langer dan twee dagen gebruiken. Kinderen jonger dan 6 jaar Dissenten mag niet worden gebruikt bij kinderen jonger dan 6 jaar. Ouderen Bij ouderen is geen dosisaanpassing nodig. Nierbeschadiging Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met nierinsufficiëntie. Leverfunctiestoornis Hoewel er geen farmacokinetische gegevens beschikbaar zijn bij patiënten met een leverfunctiestoornis, dient DISSENTEN bij deze patiënten met voorzichtigheid te worden gebruikt vanwege een verminderd first-pass-metabolisme (zie rubriek 4.4 “Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik”).

BEHOUD

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren.

WAARSCHUWINGEN

De behandeling van diarree met loperamidehydrochloride is uitsluitend symptomatisch. Wanneer een onderliggende etiologie kan worden vastgesteld, moet indien nodig een specifieke behandeling worden toegediend. Bij patiënten met diarree kan een vocht- en elektrolytenuitputting optreden, vooral bij kinderen. In deze gevallen is de belangrijkste tegenmaatregel het toedienen van adequate vervangingstherapie op basis van vloeistoffen en elektrolyten. Het is raadzaam om de behandeling met DISSENTEN op te schorten als er binnen 48 uur na aanvang van de behandeling geen verbetering van de klinische symptomen optreedt en de patiënt dient zijn arts te raadplegen. AIDS-patiënten die met DISSENTEN worden behandeld voor diarree moeten de behandeling staken bij de eerste tekenen van opgezette buik. Bij deze patiënten met infectieuze colitis van bacteriële of virale oorsprong, behandeld met loperamidehydrochloride, zijn geïsoleerde gevallen van constipatie met een verhoogd risico op toxisch megacolon gevonden. Loperamidehydrochloride is onderhevig aan een uitgebreid first-pass-metabolisme. Hoewel er geen farmacokinetische gegevens beschikbaar zijn bij patiënten met een leverfunctiestoornis, dient loperamidehydrochloride bij deze patiënten met voorzichtigheid te worden gebruikt vanwege een verminderd first-pass-metabolisme. Daarom moeten patiënten met leverinsufficiëntie zorgvuldig worden gecontroleerd op tekenen van toxiciteit voor het centrale zenuwstelsel (CZS). In verband met overdosering zijn cardiale voorvallen gemeld, waaronder verlenging van het QT-interval, verlenging van het QRS-complex en torsade de pointes. Sommige gevallen waren fataal (zie rubriek 4.9). Overdosering kan de aanwezigheid van het Brugada-syndroom manifesteren. Patiënten mogen de aanbevolen dosis niet overschrijden en/of de aanbevolen behandelingsduur verlengen.

INTERACTIES

Niet-klinische gegevens hebben aangetoond dat loperamide een substraat is van P-glycoproteïne. Gelijktijdige toediening van loperamide (16 mg enkelvoudige dosis) met kinidine of ritonavir, beide remmers van P-glycoproteïne, liet een twee- tot drievoudige stijging van de plasmaspiegels van loperamide zien. De klinische relevantie van deze farmacokinetische interactie met P-glycoproteïneremmers, wanneer loperamide in de aanbevolen doseringen wordt toegediend, is onbekend. Gelijktijdige toediening van loperamide (enkelvoudige dosis van 4 mg) en itraconazol, een remmer van CYP3A4 en P-glycoproteïne, vertoonde een drie- tot viervoudige toename van de plasmaconcentraties van loperamide. In hetzelfde onderzoek verhoogde gemfibrozil, een CYP2C8-remmer, de plasmaconcentraties van loperamide ongeveer tweemaal. De combinatie van itraconazol en gemfibrozil vertoonde een viervoudige toename van de piekplasmaspiegels van loperamide en een dertienvoudige toename van de totale plasmablootstelling. Deze stijgingen waren niet geassocieerd met effecten op het centrale zenuwstelsel (CZS), zoals gemeten door psychomotorische tests (bijv. subjectieve slaperigheid en de Digit Symbol Substitution Test). Gelijktijdige toediening van loperamide (16 mg enkelvoudige dosis) en ketoconazol, een remmer van CYP3A4 en P-glycoproteïne, resulteerde in een vijfvoudige stijging van de plasmaconcentraties van loperamide. Deze toename ging niet gepaard met een toename van de farmacodynamische effecten, zoals gedetecteerd door pupillometrie. Gelijktijdige behandeling met oraal desmopressine resulteerde in een drievoudige stijging van de plasmaconcentraties van desmopressine, vermoedelijk als gevolg van een vertraging van de gastro-intestinale motiliteit. Behandeling met stoffen met vergelijkbare farmacologische eigenschappen kan het effect van loperamide versterken, en geneesmiddelen die de darmtransit versnellen kunnen het effect ervan verminderen. Gelijktijdig gebruik van cytochroom CYP 450-remmers wordt niet aanbevolen.

BIJWERKINGEN

Volwassenen en kinderen ≥12 jaar De veiligheid van loperamidehydrochloride werd geëvalueerd bij 3076 volwassenen en kinderen van ≥12 jaar die deelnamen aan 31 gecontroleerde en ongecontroleerde klinische onderzoeken met loperamidehydrochloride gebruikt voor de behandeling van diarree. Hiervan hadden 26 onderzoeken betrekking op acute diarree (N=2755) en 5 op chronische diarree (N=321). De meest gemelde bijwerkingen (d.w.z. ≥1% incidentie) tijdens klinische onderzoeken met loperamidehydrochloride voor de behandeling van acute diarree waren: constipatie (2,7%), winderigheid (1,7%), hoofdpijn (1,2%) en misselijkheid (1,1%). In klinische onderzoeken voor de behandeling van chronische diarree waren de meest gemelde bijwerkingen (d.w.z. ≥1% incidentie): winderigheid (2,8%), constipatie (2,2%), misselijkheid (1,2%) en duizeligheid (1,2%). Tabel 1 presenteert de resultaten van 3076 volwassen proefpersonen en kinderen van ≥12 jaar die deelnamen aan 31 gecontroleerde en ongecontroleerde klinische onderzoeken met loperamidehydrochloride gebruikt voor de behandeling van diarree. Hiervan hadden 26 onderzoeken betrekking op acute diarree (N=2755) en 5 op chronische diarree (N=321). De frequentiecategorieën in Tabel 1 gebruiken de volgende conventie: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1000) en zeer zelden (<1/10.000). Tabel 1 Frequentie van bijwerkingen gemeld bij het gebruik van loperamidehydrochloride uit klinische onderzoeken bij volwassenen en kinderen van ≥12 jaar

Systeemorgelklasse: Indicatie.

Systeem/orgaanklasse: Acute diarree Chronische diarree.

Systeemorgaanklasse: (N=2755) (N=321).

Zenuwstelselaandoeningen.

Hoofdpijn: Vaak Soms.

Duizeligheid: Soms Vaak.

Maagdarmstelselaandoeningen.

Constipatie, misselijkheid, winderigheid: Vaak Vaak.

Buikpijn, buikpijn, droge mond: Soms Soms.

Pijn in de bovenbuik, braken: Soms.

Dyspepsie: Soms.

Opgezette buik: zelden.

Pathologieën van de huid en het onderhuidse weefsel.

Uitslag: Soms.

Loperamidehydrochloride, gegevens over bijwerkingen na het in de handel brengen Omdat bij het postmarketing-bijwerkingsbepalingsproces van loperamidehydrochloride geen onderscheid werd gemaakt tussen chronische en acute diarree-indicaties of tussen volwassenen en kinderen, vertegenwoordigen de hieronder vermelde bijwerkingen de gecombineerde indicaties en patiëntenpopulaties. Bijwerkingen die in de postmarketingperiode voor loperamidehydrochloride zijn vastgesteld, worden vermeld in de systeemorgaanklasse en de Medical Dictionary for Regulatory Activity (MeDRA) onder Voorkeurstermen (PT): Immuunsysteemaandoeningen: overgevoeligheidsreactie, anafylactische reactie (inclusief anafylactische shock), anafylactoïde reactie. Zenuwstelselaandoeningen: slaperigheid, bewustzijnsverlies, stupor, verlaagde bewustzijnsniveaus, hypertonie, abnormale coördinatie. Oogaandoeningen: miose. Maagdarmstelselaandoeningen: ileus (inclusief paralytische ileus), megacolon (inclusief toxisch megacolon), glossodynie, acute pancreatitis (frequentie niet bekend). Huid- en onderhuidaandoeningen: bulleuze huiduitslag (waaronder Stevens-Johnson-syndroom, toxische epidermale necrolyse en erythema multiforme), angio-oedeem, urticaria, pruritus. Nier- en urinewegaandoeningen: urineretentie. Systemische stoornissen en aandoeningen met betrekking tot de toedieningsplaats: vermoeidheid. Pediatrische populatie De veiligheid van loperamidehydrochloride werd geëvalueerd bij 607 patiënten in de leeftijd van 10 dagen tot 13 jaar die deelnamen aan 13 gecontroleerde en ongecontroleerde klinische onderzoeken met loperamidehydrochloride gebruikt voor de behandeling van acute diarree. Over het geheel genomen was het bijwerkingenprofiel in deze patiëntenpopulatie vergelijkbaar met dat waargenomen in klinische onderzoeken met loperamidehydrochloride bij volwassenen en kinderen van 12 jaar en ouder. Melding van vermoedelijke bijwerkingen. Het melden van vermoedelijke bijwerkingen die optreden na toelating van het geneesmiddel is belangrijk, omdat hierdoor de baten-risicoverhouding van het geneesmiddel voortdurend kan worden gemonitord. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem op www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse

OVERDOSERING

Symptomen In geval van overdosering, inclusief die veroorzaakt door leverdisfunctie, kunnen depressie van het centrale zenuwstelsel (stupor, coördinatiestoornissen, slaperigheid, miosis, spierhypertonie, ademhalingsdepressie), urineretentie en ileus optreden. Bij proefpersonen die excessieve doses loperamide hebben ingenomen, zijn cardiale voorvallen zoals verlenging van het QT-interval en dat van het QRS-complex, torsade de pointes, andere ernstige ventriculaire aritmieën, hartstilstand en syncope waargenomen (zie rubriek 4.4). Er zijn ook dodelijke gevallen gemeld. Overdosering kan de aanwezigheid van het Brugada-syndroom manifesteren. Kinderen kunnen gevoeliger zijn dan volwassenen voor de effecten van een overdosis loperamide. Het wordt daarom aanbevolen om het product buiten hun bereik te houden, omdat accidentele inname, vooral bij kinderen jonger dan 4 jaar, constipatie en depressie van het centrale zenuwstelsel kan veroorzaken, met slaperigheid en vertraging van de ademhaling. In dit geval moet het kind gedurende 48 uur onder zorgvuldig toezicht worden gehouden. Behandeling Maatregelen bij overdosering: maagspoeling, opwekking van braken, klysma of toediening van laxeermiddelen. Als zich symptomen van overdosering voordoen, kan naloxon als tegengif worden toegediend. Omdat de werkingsduur van loperamide langer is dan die van naloxon (1 tot 3 uur), kan herhaalde behandeling met naloxon geïndiceerd zijn. Daarom moet de patiënt gedurende ten minste 48 uur zorgvuldig worden gecontroleerd om eventuele verergering van de depressie van het centrale zenuwstelsel te detecteren.

ZWANGERSCHAP EN BORSTVOEDING

Hoewel er geen aanwijzingen zijn dat loperamidehydrochloride teratogene of embryotoxische eigenschappen bezit, moeten de verwachte therapeutische voordelen worden afgewogen tegen de potentiële risico's voordat loperamidehydrochloride wordt toegediend tijdens de zwangerschap, vooral tijdens het eerste trimester. Kleine hoeveelheden loperamide kunnen in de moedermelk terechtkomen. Daarom wordt loperamidehydrochloride niet aanbevolen tijdens het geven van borstvoeding.

EFFECTEN OP HET RIJVERMOGEN

In de context van diarreesyndromen die met loperamidehydrochloride worden behandeld, kan vermoeidheid, duizeligheid of slaperigheid optreden. Daarom is voorzichtigheid geboden bij het besturen van een voertuig of het bedienen van machines.