Voltadvance 25 mg 20 puzzinów do doustnego roztworu jest lekiem opartym na
Diclofenac Sodium, aktywny składnik znany z właściwości przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Ten lek jest wskazany w leczeniu różnego rodzaju bólu, takich jak ból stawów, luzmarskie, ból mięśni, bóle głowy, ból zębów i ból menstruacyjny. Każda saszetka zawiera 25 mg diklofenaku sodu, sformułowanego jako łatwo rozpuszczalny w wodzie, zapewniając praktyczne i szybkie spożycie. Doustny roztwór proszkowy jest wzbogacony o zawierające aromaty
Limonne,
Linalol I
Eugenol, które przyczyniają się do poprawy wrażeń z wlotu. Voltadvance ma na celu oferowanie szybkiej i skutecznej ulgi z bolesnymi objawami, dzięki ukierunkowane działanie i łatwość użycia.
Aktywne składniki
Aktywne zasady zawarte od czasu do czasu 25 mg 20 saszetek Pył doustny do ustnego rozwiązania - Jaki jest aktywny składnik Voltadvance 25 mg 20 proszków mocy dla doustnego rozwiązania?
Zawiera tablet powlekany filmem: składnik aktywny Diclofenac Sodium 25 mg.
Zawiera saszetka doustnego roztworu: składnik aktywny Diclofenac Sodium 25 mg.
Substancje substancji pomocniczych ze znanymi efektami: aromaty zawierające Limonne, Linalol, Eugenol. Pełna lista substancji zaróbek znajduje się w sekcji 6.1.
Substancje substancji desyste
Skład Voltadvance 25 mg 20 proszków mocy do doustnego rozwiązania - Co zawiera Voltadvance 25 mg 20 proszków mocy dla doustnego rozwiązania?
Tabletki powlekane filmem: potas wodorowęglanu; Mannitolo; Sodium Laurilsolfato; Crospovidone; Magnez stearato; glicerol dibeenato; Clear Opadry (ipromellosa; Macrogol).
Pył do ustnego roztworu: potas wodorowęglanu; Mannitolo; Asesulfam potasu; glicerol dibeenato; aromat mięty (zawierający Lima, Linalol, Eugenol); Aromat anyżu (zawierający Limonne i Linalol).
Wskazania
Wskazania terapeutyczne Voltadvance 25 mg 20 proszków energetycznych do doustnego rozwiązania - Dlaczego stosuje się one voltadvance 25 mg 20 proszków mocy do doustnego rozwiązania? Czym jest zastosowanie?
Różne dolory, takie jak na przykład bóle stawów, luzgaggini, ból mięśni, ból głowy i zęby, ból menstruacyjny.
Kontr -indindykacja niepożądane efekty
Przeciwwskazania Volledvance 25 mg 20 proszków mocy do doustnego roztworu - Kiedy nie należy stosować Voltadvance 25 mg 20 kłusownictwa proszku do doustnego roztworu?
• Nadwrażliwość na składnik aktywny lub którykolwiek z substancji zaróbek wymienionych w ust. 6.1. • Wrzód, krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego. • Historia krwotoku przewodu pokarmowego lub perforacji związanej z wcześniejszymi metodami leczenia z wentylatorami lub historią krwotoku/nawracającego wrzodu trawiennego (dwa lub więcej wyraźnych epizodów wykazanych owrzodzeń lub krwawienia). • Ostatnia ćwierć ciąży i podczas karmienia piersią (patrz sekcja 4.6). • Ciężka niewydolność wątroby lub ciężka niewydolność nerek (patrz sekcja 4.4). • Podobnie jak inne niesteroidowe przeciwzapalne (NLPZ), diklofenak jest również przeciwwskazany u pacjentów, u których wystąpili, po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych wentylatorów, ataki astmatyczne, pokrzycie, obrzęk na angioedłę lub ostre zapalenie nieosu, anafilaktyczne lub anafylaktyczne reakcje anafylaktyczne (patrz sekcja 4.4). • Produktu nie może być stosowany w przypadku zmian hemopoezy. • W przypadku intensywnej terapii moczopędnej. • Produkt nie może być przyjmowany w przypadku ciemnego stolca lub zawierającego krew. • Świadoma zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV Hyyha), choroba niedokrwienna serca, tętniak obwodowa i/lub naczyń mózgowa.
Voltadvance nie może być podawane dzieciom w wieku poniżej 14 lat.
Dawkowanie
Ilość i metody zatrudniania woltdvance 25 mg 20 Sachetów Pył do doustnego rozwiązania - Jak przyjmujesz proszki mocy 25 mg 20 proszków mocy doustnego?
Dorośli i młodzież powyżej 14 lat: 1-3 Tabletki powlekane lub pył saszetki do doustnego roztworu dziennie, do posiłków, nawet 2 w jednej administracji. Maksymalna dzienna dawka wynosi 75 mg. Nie przekraczać zalecanych dawek; W szczególności osoby starsze muszą przestrzegać minimalnych dawek powyżej. Pokryte tabletki muszą być połknięte w całości, wodą lub innym płynem; Przed przyjmowaniem saszetek z kurzu należy stopić w szklance wody. Zaleca się przyjmowanie produktu najlepiej na pełny żołądek. Nie przekracz 3 dni leczenia. Niepożądane efekty można zmniejszyć do minimum, podając minimalną skuteczną dawkę przez najmniejszy czas niezbędny do kontrolowania objawów (patrz sekcja 4.4).
Specjalne populacje Niewydolność nerek Woltadvance jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz sekcja 4.3). Zaleca się ostrożność w podawaniu woltodvance u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (patrz sekcja 4.4).
Niewydolność wątroby Woltadvance jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja 4.3). Zaleca się ostrożność w podawaniu Voltadvance u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (patrz sekcja 4.4).
OCHRONA
Przechowuj woltvance 25 mg 20 proszków energetycznych do ustnego rozwiązania - Jak możesz zachować Voltadvance 25 mg 20 POILS Moc do ustnego rozwiązania?
Ten lek nie wymaga żadnych konkretnych warunków ochrony.
Ostrzeżenia
Ostrzeżenia Voltadvance 25 mg 20 Power Proszek do doustnego roztworu - na cirtedvance 25 mg 20 proszków mocy dla doustnego roztworu jest ważne, aby wiedzieć:
Po 2-3 dniach leczenia bez znacznych wyników skonsultuj się z lekarzem.
Informacje ogólne Skutki uboczne można zminimalizować przy użyciu niższej skutecznej dawki na możliwy czas trwania leczenia, który jest potrzebny do kontrolowania objawów (patrz rozdział 4.2 i akapity poniżej ryzyka przewodu pokarmowego i sercowo -naczyniowego). Zastosowanie DiClofenac w połączeniu z innymi wentylatorami systemowymi, w tym selektywne inhibitory cyklu-oksygenazy-2, należy unikać z powodu braku dowodów, które wykazują synergiczne korzyści i na podstawie potencjalnych skutków ubocznych dodatków. Na podstawowym poziomie medycznym wymagana jest ostrożność u osób starszych. W szczególności, u delikatnych starszych pacjentów lub u pacjentów o niskiej masie ciała zaleca się zastosowanie najniższej skutecznej dawki. Podobnie jak w przypadku innych wentylatorów, reakcje alergiczne mogą również występować w rzadkich przypadkach, w tym reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne, bez wcześniejszej ekspozycji na diklofenak. Reakcje nadwrażliwości mogą również ewoluować w zespole Kounisa, poważnej reakcji alergicznej, która może powodować zawał mięśnia sercowego. Objawy, z którymi występują te reakcje, mogą obejmować ból klatki piersiowej, który objawia się w związku z reakcją alergiczną na diklofenak. Podobnie jak inni fani, diklofenak może maskować oznaki i objawy infekcji ze względu na właściwości farmakodynamiczne. Przedłużone użycie każdego rodzaju środków przeciwbólowych dla bólu głowy może je pogorszyć. Jeśli miałeś lub podejrzewałeś tę sytuację, musisz poprosić o konsultację medyczną, a leczenie musi zostać przerwane. Diagnozę bólu głowy nadmiernego stosowania leków (MOH) należy podejrzewać u pacjentów, którzy mają częste lub codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków do bólu głowy.
Efekty żołądkowo -jelitowe Podczas leczenia wszystkich fanów, w tym diklofenaku, zostały zgłoszone i mogą pojawiać się w dowolnym momencie, z objawami uwagi lub bez wcześniejszej historii poważnych zdarzeń żołądkowo -jelitowych, krwawieniem z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być śmiertelne. Mają na ogół poważniejsze konsekwencje u osób starszych. Jeśli u pacjentów w terapii Diklofenac pojawiają się krwawienie lub owrzodzenie przewodu pokarmowego, lek musi zostać przerwany. Podobnie jak w przypadku wszystkich fanów, w tym diklofenak, ścisły nadzór medyczny i szczególna ostrożność jest obowiązkowa do przepisywania diklofenaku pacjentom z wskazującymi objawy zaburzeń żołądkowo -jelitowych (GI) lub z wskazówką owrzodzenia żołądkowo -jelitowego, krwawienia lub perforacji, chronicznej choroby zapaleniem (patrz sekcja 4.8). Ryzyko krwawienia jest wyższe wraz ze zwiększonymi dawkami fanów i u pacjentów z historią wrzodów, szczególnie jeśli jest skomplikowane przez krwawienie lub perforację. Starsi mają większą częstotliwość niepożądanych reakcji, zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego i perforację, które mogą być śmiertelne. W celu zmniejszenia ryzyka toksyczności już u pacjentów z wrzodową historią, w szczególności, jeśli jest skomplikowana przez krwawienie lub perforację, a u osób starszych leczenie powinno rozpocząć i utrzymywać z najniższą skuteczną dawką. W przypadku tych pacjentów należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (inhibitorów pompy protonowej lub pomp Misoprostol), a także u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania leków leczniczych zawierających niskie dawki kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych leków, które mogą zwiększyć ryzyko żołądkowo -jelitowe. Pacjenci z historią toksyczności, w szczególności w podeszłym wieku, muszą zgłaszać każdy nietypowy objaw brzucha (zwłaszcza GI krwotoku). Zaleca się ostrożność u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie leki, które mogą zwiększyć ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak ogólnoustrojowe kortykosteroidy, antykoagulanty, środki przeciwagregacyjne lub selektywne inhibitory uchwytu serotoniny (patrz sekcja 4.5). Nawet u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Crohna należy zachować ścisły nadzór medyczny i ostrożność, ponieważ warunki te można zaostrzyć (patrz sekcja 4.8). Fani, w tym diklofenak, mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem strat zespolenia przewodu pokarmowego. Podczas stosowania diklofenaku zaleca się ostrożność i bliski nadzór medyczny po operacji przewodu pokarmowego.
Efekty wątroby W przypadku recepty na diklofenak u pacjentów z niewydolnością wątroby potrzebny jest bliski nadzór medyczny, ponieważ ich stan może zostać zaostrzony. Podobnie jak w przypadku innych fanów, w tym diklofenak, mogą zwiększyć wartości jednego lub więcej enzymów wątroby. Podczas długotrwałego leczenia z diklofenakiem regularne kontrole czynności wątroby są wskazane jako miara zapobiegawcza. Jeśli parametry funkcji wątroby są uporczywie zmieniane lub pogorszenia, jeśli powstają objawy kliniczne lub konsekwentne objawy hepatopatii lub jeśli wystąpią inne zdarzenia (np. Eozynofilia, wysypka), należy przerwać leczenie diklofenakiem. Zapalenie np. Stosowania diklofenaku może wystąpić bez objawów prochowych. Szczególną ostrożność należy postawić w stosowaniu diklofenaku u pacjentów z porfirią wątroby, ponieważ mogą one wywołać atak.
Efekty nerek Ponieważ w związku z NLPZ, w tym diklofenakiem, zgłoszono zatrzymanie płynów i obrzęków, wymagana jest szczególna ostrożność w przypadku niewydolności nerek, historia nadciśnienia, u osób starszych, u pacjentów z jednoczesnym leczeniem z powodu leków moczopędnych lub leków, którzy mogą znacząco wpłynąć na funkcję nerek oraz u pacjentów z udziałem leczenia z powodu poważnego objętości pozęchodniowej (z powodu sekuryki. 4.3). W takich przypadkach, gdy podaje się DiClofenac, zaleca się monitorowanie funkcji nerek. Przerwanie terapii zwykle następuje powrót do warunków przed leczeniem.
Efekty skóry Poważne reakcje skóry niektóre z nich są śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevens-Johnsona i nekroliza toksyczna naskórka, były bardzo rzadko zgłaszane w związku z stosowaniem wentylatorów (patrz sekcja 4.8). We wczesnych stadiach terapii pacjenci wydają się być bardziej narażeni na te reakcje: początek reakcji występuje w większości przypadków w pierwszym miesiącu leczenia. Woltadvance musi zostać przerwany przy pierwszym pojawieniu się wysypki skórnej, uszkodzeń błony śluzowej lub innych oznak nadwrażliwości.
Efekty sercowo -naczyniowe i mózgowe Eksperymenty kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na wzrost ryzyka tętnicze zdarzeń zakrzepowych (na przykład zawał mięśnia sercowego lub udar) związane z stosowaniem diklofenaku, szczególnie przy dużych dawkach (150 mg/dì) i długoterminowym leczeniu. Pacjenci, którzy przedstawiają znaczące czynniki ryzyka zdarzeń sercowo -naczyniowych (np. Nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, dym) muszą być leczone diklofenakiem dopiero po dokładnym rozważeniu. Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca (NYHA I) powinni być leczeni diklofenakiem dopiero po dokładnej ocenie. Ponieważ ryzyko sercowo -naczyniowe diklofenaku może wzrosnąć wraz z dawką i czasem ekspozycji, należy zastosować minimalny możliwy czas trwania i minimalną skuteczną dawkę dzienną. Należy poinformować pacjentów, aby skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nie poprawiają się w czasie zalecanego leczenia. Pacjenci powinni zwracać uwagę na objawy poważnych zdarzeń zakrzepowych (na przykład ból klatki piersiowej, brak oddechu, osłabienie, trudności słowne), które mogą wystąpić bez objawów przedwczesnych. Pacjenci powinni zostać poinformowani o natychmiastowym skontaktowaniu się z lekarzem, jeśli nastąpi jedno z tych zdarzeń.
Efekty hematologiczne Podczas długotrwałego leczenia z DiClofenac, podobnie jak w przypadku innych wentylatorów, zalecane są kontrole awarii krwi. Podobnie jak inni fani, diklofenak może tymczasowo hamować agregację płytek krwi. Pacjenci z wadami hemostazy powinni być dokładnie monitorowani.
Efekty oddechowe (wstępna astma) U pacjentów z astmą, sezonowym alergicznym zapaleniem nosa, obrzęk błony śluzowej nosa (np. Polipy nosa), przewlekłe choroby płuc lub przewlekłe zakażenia oddechowe (szczególnie w przypadku objawów podobnych do alergicznego nieżytu nosa), są one częstsze niż u innych pacjentów na wentylatory na fanki, takie jak zdeklarowane astmę (SO -CHOLED ATLIGED) środki przeciwbólowe/astma z środków przeciwbólowych), obrzęk Quincke lub pokrzywki. Dlatego u takich pacjentów zaleca się specjalne środki ostrożności (przygotuj się na nagły wypadek). Dotyczy to również pacjentów alergicznych na inne substancje, np. Z reakcjami skóry, swędzeniem lub pokrzywką.
Ważne informacje o niektórych substancjach zaróbek: Woltadvance 25 mg tabletki powlekane filmem zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy „bez sodu”. Voltadvance 25 mg doustny proszek roztworu zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy zasadniczo „bez sodu”. Voltadvance 25 mg pyłu do doustnego roztworu zawiera z kolei aromat anyżu zawierający kończynę i lialol. Limonne i Linalol mogą powodować reakcje alergiczne. Voltadvance 25 mg pyłu do doustnego roztworu zawiera z kolei aromat mięty zawierający kończynę, Linalol i Eugenol. Limonne, Linalolo i Eugenol mogą powodować reakcje alergiczne.
Interakcje
Interakcje Voltadvance 25 mg 20 saszetek pyłu doustnego - które leki lub jedzenie mogą zmienić efekt woltodvance 25 mg 20 saszetek do doustnego roztworu?
Przed użyciem produktu, jeśli przyjmowały inne leki, wskazane jest poinformowanie lekarza, ponieważ może być konieczne zmianę dawki lub zatrzymanie leczenia. Poniższe interakcje obejmują te obserwowane z tabletkami i/lub innymi postaciami farmaceutycznymi diklofenac i/lub innymi postaciami farmaceutycznymi.
Lit: Jeśli podawane jednocześnie, diklofenak może podnieść stężenie litu w osoczu. Zaleca się monitorowanie poziomów litu w surowicy.
Digoksyna: W przypadku podawania w połączeniu diklofenak może podnieść stężenie digoksyny w osoczu. Zaleca się monitorowanie poziomów digoksyny w surowicy.
Leki moczopędne i środki przeciwnadciśnieniowe: Pacjenci poddawane tym lekom muszą skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem produktu. Podobnie jak inni fani, jednoczesne stosowanie diklofenaku z leków leków moczopędnych lub przeciwnadciśnieniowych (np. BETABLOCCANTI, inhibitory konwersji konwersji angiotensyny (ACE) może powodować zmniejszenie ich działań przeciwnadciśnieniowych. Dlatego powiązanie należy zachować ostrożnie, a pacjenci, zwłaszcza osoby starsze, musi otrzymać okresowe monitorowanie ich ciśnienia krwi. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a po rozpoczęciu terapii jednocześnie należy wziąć pod uwagę monitorowanie czynności nerek, a następnie okresowo, w szczególności w przypadku leków moczopędnych i ACE ze względu na zwiększone ryzyko nerestoksyczności.
Inni fani i kortykosteroidy: Współczesne stosowanie diklofenaku i innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych lub kortykosteroidów może zwiększyć występowanie działań niepożądanych przewodu pokarmowego i należy go uniknąć (patrz sekcja 4.4).
Antykoagulanty i środki anty -plasterowe: Zaleca się ostrożność, ponieważ jednoczesne podawanie może zwiększyć ryzyko krwawienia. Chociaż badania kliniczne nie wydają się wskazywać na wpływ diklofenaku na działanie przeciwzakrzepowników, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwawienia u pacjentów, którzy mieszkają Diklofenak i leki przeciwzakrzepowe. Dlatego zaleca się staranne monitorowanie takich pacjentów.
Selektywne inhibitory zwrotu serotoniny (SSRI): Współczesne podawanie fanów systemowych, w tym diklofenak i SSRI może zwiększyć ryzyko krwawienia żołądkowo -jelitowego (patrz sekcja 4.4).
Przeciwcukrzyca: Badania kliniczne wykazały, że diklofenak może być podawany wraz z doustną przeciwcakobetyką bez wpływu na jego efekt kliniczny. Zgłoszono jednak izolowane przypadki efektu hipo- i hiperglikemicznego, z koniecznością zmiany dawki środków antyseagowych podawanych podczas leczenia diklofenakiem. Z tego powodu, w przypadku jednoczesnej terapii, monitorowanie poziomu glukozy we krwi jest zalecane jako środek zapobiegawczy. Niektóre przypadki kwasicy metabolicznej zgłaszano również, gdy diklofenak był współistniejący z metforminą, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącą niewydolnością nerek.
Miotreksat: diklofenak może hamować nerkowe wyzwolenie rurowe metodyczne, zwiększając jego poziomy. W przypadku podawania wentylatorów zaleca się ostrożność, w tym diklofenak, 24 godziny przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ stężenie krwi miotreksatu w krwi, a zatem toksyczność tej substancji może wzrosnąć.
Cyklosporyna: Ze względu na jego wpływ na prostaglandyny nerki, diklofenak, podobnie jak inni fani, może zwiększyć nefrotoksyczność cyklosporyny. Dlatego Diklofenak należy podawać do dawek niższych niż u pacjentów nie stosowanych w leczeniu cyklosporyny.
Leki, o których wiadomo, że powodują hiperkaliemię: Jednoczesne leczenie lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, cyklosporynę, takrolimus lub trimetoprim może być związane ze wzrostem poziomów potasu w surowicy, co dlatego należy często monitorować (patrz sekcja 4.4).
Chinoloniczne przeciwbakteryjne: Zgłoszono izolowane przypadki konwulsji, prawdopodobnie ze względu na jednoczesne stosowanie Chinoloni i fanów.
Fenytoina: Podczas stosowania fenytoiny wraz z diklofenakiem zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu z powodu przewidywalnego wzrostu ekspozycji na fenytoinę.
Colestipolo i cholestiramina: Środki te mogą wywołać opóźnienie lub spadek wchłaniania diklofenaku. Dlatego zaleca się podawanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu cholestipolu/cholestiraminy.
Inhibitory CYP2C9: zaleca się ostrożność, gdy diklofenak jest przepisywany wraz z inhibitorami CYP2C9 (takimi jak sulfinpirazon i worykonazol); Może to prowadzić do znacznego wzrostu stężeń szczytowych w osoczu i narażenia na diklofenak, ze względu na hamowanie tego samego metabolizmu. Diklofenak może również zmniejszyć skuteczność urządzeń wewnątrzmacicznych i zgłoszono ryzyko hamowania interferonu Alfa.
Skutki uboczne
Podobnie jak wszystkie leki, Voltadvance 25 mg 20 populacji doustnego roztworu w proszku może powodować skutki uboczne - jakie są skutki uboczne Voltadvance 25 mg 20 saszetek do doustnego roztworu?
Efekty niepożądane (Tabela 1) są wymienione poniżej dla narządów, aparatu/układu i dla częstotliwości MEDDRA. Częstotliwości są zdefiniowane jako: bardzo powszechne (≥ 1/10); powszechne (≥ 1/100 do <1/10); rzadkie (≥ 1/1000 do <1/100); rzadkie (≥ 1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadkie (<1/10 000); Nie wiadomo (częstotliwości nie można zdefiniować na podstawie dostępnych danych). Następujące skutki uboczne obejmują te zgłoszone przy użyciu krótkiego lub długoterminowego. Jeżeli podczas leczenia Voltadvance powinno pojawić się jedno z tych efektów, zaleca się zawieszenie leku i skonsultowanie się z lekarzem.
Tabela 1 | Patologie systemu emolinfopoetycznego |
| Bardzo rzadko | Trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość (w tym niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna), agranulocytoza. |
| Zaburzenia układu odpornościowego |
| Rzadki | Nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidy (w tym niedociśnienie i wstrząs). |
| Bardzo rzadko | Obrzęk na angioed (w tym obrzęk twarzy). |
| Zaburzenia psychiczne |
| Bardzo rzadko | Dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary, drażliwość, reakcje psychotyczne. |
| Patologie układu nerwowego |
| Wspólny | Ból głowy, zawroty głowy. |
| Rzadki | senność. |
| Bardzo rzadko | Wepthesie, kompromis pamięci, konwulsje, lęk, drżenie, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, zmiany smaku, wypadki naczyniowe naczyniowe. |
| Choroby oczu |
| Bardzo rzadko | Zaburzenia wizji, niewyraźne widzenie, dyplopia. |
| Patologie labiryntu i labiryntu |
| Wspólny | zawrót głowy. |
| Bardzo rzadko | Szumy uszne, pogorszenie słuchu. |
| Patologie serca |
| Niezwykły* | Zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca, ból klatki piersiowej. |
| Nieznany | Zespół Kounisa |
| Patologie naczyniowe |
| Bardzo rzadko | Nadciśnienie, zapalenie naczyń. |
| Patologie oddechowe, klatki piersiowe i śródpiersia |
| Rzadki | astma (w tym duszność). |
| Bardzo rzadko | zapalenie płuc. |
| Patologie żołądkowo -jelitowe |
| Wspólny | Nudności, wymioty, biegunka, duszność, ból brzucha, wzdęcia, anoreksja. |
| Rzadki | Zapalenie żołądka, krwotok żołądkowo -jelitowy, hematemeza, biegunka krwotoczna, melena, wrzód żołądkowo -jelitowy (z krwawieniem lub bez perforacji, co może prowadzić do zapalenia otrzewnej), suchość jamy ustnej i błony śluzowej, żołądek. |
| Bardzo rzadko | Zapalenie jelita grubego (w tym krwotoczne zapalenie jelita grubego i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Crohna), zaparcia, zapalenie jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie jamy ustnej), zapalenie błyszczące, zaburzenia przełyku, choroba przeponowa jelit, zapalenie trzustki, zapalenie trzustki, zapalenie trzustki. |
| Nieznany | Niedokręgowe zapalenie jelita grubego |
| Choroby wątroby |
| Wspólny | Wzrost transaminaz. |
| Rzadki | Zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia wątroby. |
| Bardzo rzadko | Piśmienne zapalenie wątroby, martwica wątroby, niewydolność wątroby. |
| Patologie skóry i tkanki podskórnej |
| Wspólny | Wysypka. |
| Rzadki | pokrzyja. |
| Bardzo rzadko | Bollous Eruptions, Ersema, rumień, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, naskórka toksyczna nekroliza (zespół Lyella), purpurowe zapalenie skóry. |
| Patologie nerek i moczu |
| Bardzo rzadko | Ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, zespół nerczycy, śródmiąższowe zapalenie nerek, martwica brodawczaka nerki. |
| Patologie i warunki systemowe dotyczące siedziby administracji |
| Rzadki | obrzęk. |
* Częstotliwość odzwierciedla długoterminowe dane dotyczące leczenia o wysokiej dawce (150 mg dziennie). Eksperymenty kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na zwiększone ryzyko tętnicze zdarzeń zakrzepowych (na przykład zawał mięśnia sercowego lub udar) związane z stosowaniem diklofenac, szczególnie przy dużych dawkach (150 mg/dì) i długoterminowego leczenia (w przypadku przeciwdziałania i specjalnym ostrzegawkom i zastosowaniu środków ostrożności w sekcji 4.3 i 4,4).
Zgłaszanie podejrzanych niepożądanych reakcji Raportowanie podejrzanych niepożądanych reakcji, które występują po zezwoleniu na lekarstwo, jest ważne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści/ryzyka leku. Pracownicy służby zdrowia są zobowiązani do zgłoszenia podejrzanej niepożądanej reakcji za pośrednictwem krajowego systemu sprawozdawczego: www.aiifa.gov.it/content/segnaazioni-reazioni-vamerse.
Przedawkować
Woltadvance 25 mg 20 proszków mocy dla doustnego rozwiązania - Jakie są ryzyko Voltadvance 25 mg 20 proszków mocy dla doustnego roztworu w przypadku naszegoDosage?
Objawy Nie ma typowego obrazu klinicznego wynikającego z przedawkowania diklofenaku. Przedawkowanie może powodować objawy, takie jak wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, zawroty głowy, szum w uszach lub konwulsje. W przypadku znacznego zatrucia możliwe są ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby.
Miary terapeutyczne Leczenie zatruć ostrych fanów, w tym diklofenak, zasadniczo składa się z objawowego wsparcia i środków leczenia. W przypadku powikłań, takich jak niedociśnienie, niewydolność nerek, konwulsje, zaburzenia żołądkowo -jelitowe i depresja oddechowa, wsparcie objawowe i środki leczenia należy przyjąć. Specyficzne terapie, takie jak wymuszona diurezy, dializa lub emoperfuzja, prawdopodobnie nie są pomocne w eliminowaniu fanów, w tym diklofenaku, ze względu na ich wysokie powiązanie z białkami w osoczu i ich znaczny metabolizm. Dalsze metody leczenia muszą wziąć pod uwagę wskazania kliniczne lub zalecenie Centrum Antiwiolenicznego, jeśli jest dostępne.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli ciąża jest w toku, jeśli podejrzana lub planuje ciążę lub jeśli karmisz piersią mlekiem matki, poproś lekarza o poradę
Ciąża Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój zarodka/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych sugerują zwiększone ryzyko aborcji i wady rozwoju serca oraz gastroschisi po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z mniej niż 1%, do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania terapii. U zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyny wykazało, że powoduje wzrost utraty umieralności przed i po systemie oraz śmiertelności zarodkowej. Ponadto zgłoszono wzrost częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym w okresie sercowo -naczyniowym, do których podawano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenetycznym. Od 20
Do Tydzień ciąży, stosowanie diklofenaku może powodować oligoidramnios pochodzący z zaburzeń czynności nerek płodu. Ten warunek można znaleźć wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest ogólnie odwracalny wraz z przerwą leczenia. Ponadto zgłoszono przypadki ograniczenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim kwartale ciąży, z których większość zniknęła po przerwie leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim kwartale ciąży diklofenaku nie należy podawać, z wyjątkiem ściśle niezbędnych przypadków. Jeśli DiClofenac jest używany przez kobietę czekającą na poczęcie lub podczas pierwszej i drugiej ćwierć ciąży, dawka musi być utrzymywana tak niska, jak to możliwe, a czas trwania leczenia musi być tak krótki, jak to możliwe. Po ekspozycji na diklofenak przez kilka dni od 20
Do Tydzień ciąży należy uznać za monitorowanie przedmorodowe Olimmyos i ograniczenie przewodu tętniczego. W przypadku oligoidramnios lub ograniczenia przewodu tętniczego leczenie diklofenakiem musi zostać przerwane. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać - płód na: - toksyczność krążeniowo -oddechową (ograniczenie/przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienia płucnego); - dysfunkcja nerek (patrz wyżej), która może postępować w niewydolności nerek z oligo-hydroamnios; - Matka i noworodek, pod koniec ciąży, na: - możliwe przedłużenie czasu krwawienia i działanie anty -agregacyjne, które mogą być również potrzebne przy bardzo niskich dawkach; - Hamowanie skurczów macicy powodujących późne lub przedłużenie siły roboczej. W rezultacie diklofenak jest przeciwwskazany podczas trzeciego trymestru ciąży (patrz sekcja 4.3 i 5.3).
Karmienie piersią Podobnie jak inni fani, diklofenak przechodzi do mleka matki w małych ilościach. Dlatego diclofenac nie można podawać podczas karmienia piersią, aby uniknąć niepożądanych działań u niemowląt.
Płodność Podobnie jak w przypadku innych fanów, stosowanie diklofenaku może zmienić płodność kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które chcą się poczęć. Należy wziąć pod uwagę zawieszenie DiClofenac u kobiet, które mają trudności w poczęciu lub które są poddane badaniom dotyczącym niepłodności.
Przewodnik i korzystanie z maszyn
Weź Voltadvance 25 mg proszek proszkowy do doustnego roztworu przed jazdą lub uniwersami - Voltadvance 25 mg 20 kłusowatów proszek do doustnego roztworu wpływa na jazdę i stosowanie maszyn?
Pacjenci, w których zaburzenia wzroku, zawroty głowy, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia centralne nerwowe przy użyciu diklofenaku muszą zostać zweryfikowane, muszą powstrzymać się od pojazdów napędzających pojazdy lub korzystania z maszyn.