
Zgodnie z art. 118 „zezwolenie na publiczną reklamę” dekretu legislacyjnego z dnia 24 kwietnia 2006 r. nr 219
WSKAZANIA
Krótkotrwałe leczenie sporadycznych zaparć. Środek zobojętniający kwas.
PRZECIWWSKAZANIA
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. Środki przeczyszczające są przeciwwskazane u osób z ostrym bólem brzucha lub bólem niewiadomego pochodzenia, nudnościami lub wymiotami, niedrożnością lub zwężeniem jelit, krwawieniem z odbytu niewiadomego pochodzenia, ciężkim odwodnieniem. Dzieci poniżej 6 roku życia. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min)
OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE STOSOWANIA
Ostrzeżenia Nadużywanie środków przeczyszczających (częste lub długotrwałe ich stosowanie lub w nadmiernych dawkach) może powodować uporczywą biegunkę, a w konsekwencji utratę wody, soli mineralnych (zwłaszcza potasu) i innych niezbędnych czynników odżywczych. W cięższych przypadkach może wystąpić odwodnienie lub hipokaliemia, które mogą powodować zaburzenia czynności serca lub nerwowo-mięśniowe, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych, leków moczopędnych lub kortykosteroidów. Nadużywanie środków przeczyszczających, zwłaszcza kontaktowych (pobudzających środki przeczyszczające), może powodować uzależnienie (konieczność stopniowego zwiększania dawki), przewlekłe zaparcia i utratę prawidłowych funkcji jelit (atonia jelit). Leczenie przewlekłych lub nawracających zaparć zawsze wymaga postawienia diagnozy, przepisania leków i monitorowania w trakcie terapii. Jeżeli potrzeba zastosowania środka przeczyszczającego wynika z nagłej zmiany dotychczasowych nawyków jelitowych (częstotliwości i charakteru wypróżnień) utrzymującej się dłużej niż dwa tygodnie lub gdy stosowanie środka przeczyszczającego nie przynosi efektów, konieczna jest ponowna ocena kliniczna. Należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku i u osób z zaburzeniami czynności nerek. U małych dzieci stosowanie wodorotlenku magnezu może prowadzić do hipermagnezemii, zwłaszcza jeśli mają one uszkodzenie nerek lub odwodnienie. Magnesia S. Pellegrino zawiera sacharozę Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Magnesia S. Pellegrino 45% proszek musujący zawiera sole sodowe. Lek zawiera: • około 386 mg sodu w 1 łyżeczce (około 7 g produktu), co odpowiada 19,3% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. • około 552 mg sodu na 1 łyżeczkę (około 10 g produktu) przyjmowanej substancji, co odpowiada 27,6% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. • około 1,1 g sodu na 1 łyżkę stołową (około 20 g produktu) co odpowiada 55% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. Należy wziąć to pod uwagę u osób z upośledzoną czynnością nerek lub stosujących dietę niskosodową (dieta niskosodowa).
INTERAKCJE
Środki przeczyszczające mogą skracać czas przebywania w jelitach, a co za tym idzie, wchłanianie innych leków podawanych jednocześnie doustnie. Dlatego należy unikać jednoczesnego przyjmowania środków przeczyszczających i innych leków: po zażyciu leku należy zachować przynajmniej 2-godzinną przerwę przed przyjęciem środka przeczyszczającego. Wodorotlenku magnezu, podobnie jak wszystkich leków zobojętniających, nie należy przyjmować jednocześnie z antybiotykami z grupy tetracyklin, gdyż zmniejsza to ich wchłanianie. Mleko lub leki zobojętniające mogą zmienić działanie leku; należy zachować przynajmniej godzinną przerwę przed przyjęciem środka przeczyszczającego. Alkalizacja moczu po podaniu wodorotlenku magnezu może modyfikować wydalanie niektórych leków; dlatego zaobserwowano zwiększone wydalanie salicylanów. Stowarzyszenie, którego należy unikać: - tetracykliny: tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów zmniejszających wchłanianie i aktywność tych antybiotyków. Niezalecane leczenie skojarzone: - chinidyna: zwiększenie stężenia chinidyny w osoczu i ryzyko przedawkowania ze względu na zmniejszone wydalanie. Skojarzenia wymagające zachowania ostrożności przy stosowaniu: - indometacyna, fosfor, deksametazon, naparstnica, sole żelaza, nitrofurantoina, linkomycyna: zmniejszone wchłanianie w układzie pokarmowym.
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Poniżej przedstawiono działania niepożądane z następującą częstością: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Nie wiadomo: Ból brzucha, biegunka, izolowany ból skurczowy lub kolka brzuszna, częstsze w przypadku ciężkich zaparć. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo rzadkie: Hipermagnezemia. Obserwowane po długotrwałym podawaniu wodorotlenku magnezu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetti-reazione-avversa








