Enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny

Enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny jest przeciwbólowy i przeciwzapalny należący do kategorii NLPZ (niesteroidalne leki przeciwzapalne), sformułowany do oferowania Szybka ulga od ostrego bólu o łagodnej do umiarkowanej intensywności. Składnik aktywny, Dexkettoprofen, działa skutecznie jak przeciwbólowy i przeciwbierski, szczególnie wskazany dla Krótkoterminowe leczenie objawowe Z Ból mięśni, ból stawów, ból mięśniowo -szkieletowy, ból głowy, zęby i ból menstruacyjny (dysmenorrhea).

Pakiet zawiera 10 saszetek pojedynczych 10 ml każdy, praktyczny i łatwy do przejęcia dzięki płynny roztwór doustny gotowy do użycia, idealny dla osób szukających Granulka do doustnego roztworu To działa szybko. Enantyum 25 mg jest narkotyk na ławce które można pobrać bezpośrednio z saszetki lub rozcieńczyć w wodzie, gwarantując jedną szybkie działanie Jest skierowany do bólu.

Dzięki jego sformułowaniu, Rozwiązanie doustne enantyum saszetki Jest to szczególnie odpowiednie dla tych, którzy potrzebują Skuteczny środek przeciwbólowy I łatwe do przyjęcia, bez potrzeby przełknięcia tabletek. Obecność Aromat cytrynowy To sprawia, że ​​przyjmowanie jest przyjemniejsze, a praktyczny pakiet jednokrotnego data zapewnia maksymalny komfort nawet poza domem. Wybierasz Enantyum 25 mg saszetki dla Szybkie i bezpieczne leczenie ostrego bólu, z gwarancją niezawodnego i wysokiej jakości produktu.

 

Aktywne składniki

Aktywne zasady zawarte w enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny Saszetki - Jaki jest aktywny składnik enantyum 25 mg 10 roztworu doustnego saszetowego?

Każda torba doustnego roztworu zawiera: Dekketoprofen 25 mg jako dekketoprofen trometamol. Substancje substancji pomocniczych o znanych efektach: 2 g sacharozy i 20 mg metrylowej parahydroksybenzoate (i 218). Pełna lista substancji zaróbek znajduje się w sekcji 6.1.

Substancje substancji desyste

Skład enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny - co zawiera Enantyum 25 mg?

Glikamizinato amonu, neoessperydyna-dihydrokalkon, metil parahydroksybenzoesan (i 218), sachryna sodu, sacharoza, makrogol 400, aromat cytryny, Poveon K-90, dezoland bezwodny fosforan, fosforan sodu, dihydrate, oczyszczona woda.

Wskazania

Wskazania terapeutyczne enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne Saszetki - Dlaczego enantyum 25 mg używa 10 saszetek doustnych? Czym jest zastosowanie?

Objawowe krótkotrwałe leczenie ostrych bolesnych chorób o łagodnej do umiarkowanej intensywności, takich jak ostry ból mięśniowo-szkieletowy, dysmenorrhea i ból zębów. Ten lek jest wskazany u dorosłych pacjentów.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Przeciwwskazania enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny Saszetki - Kiedy nie należy stosować enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny?

- Pacjenci z nadwrażliwością ustanowione w kierunku składnika aktywnego lub wobec jakichkolwiek innych wentylatorów lub dowolnego z substancji skrajności wymienionych w paragrafie 6.1; - Pacjenci, którzy rozwinęli astmę, oskrzel, ostre zapalenie nosa, polipy nosowe, pokrzywkę lub obrzęk naczyniowo -leżących po ekspozycji na substancje o podobnym mechanizmie działania (np. Kwas acetylosalicylowy lub inne wentylatory); - Pacjenci z reakcjami fototoksycznymi lub fototoksycznymi znanymi podczas leczenia ketoprofenem lub włóknami; - Pacjenci z aamnezą krwawienia lub perforacji przewodu pokarmowego związane z poprzednią terapią wentylatora; - Pacjenci z aktywnym krwotokiem przewodu pokarmowego w ACT lub jakichkolwiek poprzednich pacjentów z perforacjami anamnestowymi, owrzodzeniami lub perforacją przewodu pokarmowego; - Pacjenci z przewlekłą duszą; - Pacjenci, którzy mają inne krwawienie lub zaburzenia krzepnięcia; - Pacjenci z chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego; - Pacjenci z ciężką niewydolnością serca; - Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek do ciężkiego (klirens kreatyniny <59 ml/min); -pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (wynik dziecka-Pjush 10-15); - Pacjenci z skazą krwotoczną i innymi zaburzeniami krzepnięcia; - Pacjenci z ciężkim odwodnieniem (spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem cieczy); - W trzecim trymestrze ciąży i karmienia piersią (patrz sekcja 4.6).

Dawkowanie

Ilość i metoda przyjmowania enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne saszetki - Jak przyjmujesz enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne saszetki?

Dawkowanie Niższą skuteczną dawkę należy zastosować w najkrótszym czasie trwania niezbędnym do złagodzenia objawów (patrz sekcja 4.4). Dorośli: Na podstawie charakteru i intensywności bólu zalecana dawka wynosi na ogół 25 mg co 8 godzin. Całkowita dawka dzienna nie powinna przekraczać 75 mg. Ten lek jest wskazany tylko w leczeniu krótkoterminowym, a podawanie musi być ograniczone tylko do okresu objawowego. Osoby starsze: U osób starszych zaleca się rozpoczęcie leczenia niższą dawką terapeutyczną (50 mg całkowita dawka dzienna). Dawkowanie można zwiększyć, aby dotrzeć do zalecanego dla osoby dorosłej dopiero po ustaleniu dobrej tolerancji. Ze względu na profil ryzyka (patrz sekcja 4.4) osoby starsze muszą być kontrolowane ze szczególną uwagą. Niewydolność wątroby Pacjenci z niewydolnością wątroby w łagodnej do umiarkowanej wątrobowej powinni rozpocząć terapię przy zmniejszonych dawkach (50 mg całkowitej dziennej dawki) przy ścisłym nadzorze medycznym. Dekketoprofen nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Niewydolność nerek U pacjentów z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 60–89 ml/min) początkową dawkę należy zmniejszyć do 50 mg całkowitej dawki dziennej (patrz sekcja 4.4). Dekketoprofen nie powinien być stosowany u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml / min) (patrz sekcja 4.3). Populacja pediatryczna: Dekketoprofen nie był badany u dzieci i młodzieży. Dlatego nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży, a produkt nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Sposób administracji Użycie doustne. Roztwór doustny należy pobrać bezpośrednio z saszetki lub po zmieszaniu całej zawartości w szklance wody. Po otwarciu saszetki cała treść musi zostać zużyta. Jednoczesne podawanie żywności opóźnia szybkość absorpcji leku (patrz „właściwości farmakokinetyczne”), więc w przypadku ostrego bólu zaleca się podawanie leku co najmniej 15 minut przed posiłkami.

OCHRONA

Zachowanie enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne saszetki - Jak zachować enantyum 25 mg 10 Saszetki doustne?

Ten lek nie wymaga specjalnych środków ostrożności w zakresie ochrony.

Ostrzeżenia

Ostrzeżenia enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne saszetki - na enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne saszetki jest ważne, aby wiedzieć, że:

Stosowanie z ostrożnością u pacjentów z anamnezą stanów alergicznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania dekketoprofenu z innymi wentylatorami, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. Skutki uboczne można zmniejszyć do minimum przy użyciu niższej skutecznej dawki w czasie ściśle niezbędnym do kontrolowania objawów (patrz sekcja 4.2 oraz ryzyko przewodu pokarmowego i sercowo -naczyniowego opisane poniżej). Bezpieczeństwo przewodu pokarmowego Zgłoszono krwawienie, owrzodzenie lub potencjalnie śmiertelną perforację przewodu pokarmowego dla wszystkich wentylatorów, w dowolnym momencie podczas leczenia, z objawami przedwcześnie lub bez wcześniejszej anamnezy poważnych zdarzeń przewodu pokarmowego. Po podaniu Dekskettoprofen u pacjentów w celu podawania lub zachodzi owrzodzenie przewodu pokarmowego, terapia należy natychmiast przerwać. Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze wzrostem dawki wentylatorów u pacjentów z poprzednim wrzodem, szczególnie jeśli jest skomplikowane przez krwawienie lub perforację (patrz sekcja 4.3) i u osób starszych. Zastosowanie u osób starszych: osoby starsze mają większą częstotliwość niepożądanych reakcji na wentylatory, zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego i perforację, które mogą być śmiertelne (patrz sekcja 4.2). Ci pacjenci powinni rozpocząć leczenie z minimalną dostępną dawką. Podobnie jak w przypadku wszystkich wentylatorów, przed rozpoczęciem leczenia dexketoprofenem konieczne jest zbadanie poprzednich przełyków, zapalenia błony śluzowej żołądka i/lub wrzodów trawiennych i zapewnienia ich całkowitego gojenia. Pacjenci z objawami żołądkowo -jelitowymi lub aamnezą choroby żołądkowo -jelitowej powinni być starannie nadzorowani pod kątem pojawienia się zaburzeń trawiennych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego. Fani należy podawać ostrożność pacjentom z anamnezą patologii przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ warunki te można zaostrzyć (patrz sekcja 4.8). Jednoczesne stosowanie środków ochronnych (na przykład inhibitorów pompy mizoprostolu lub pompy protonowej) należy wziąć pod uwagę u tych pacjentów i pacjentów, którzy otrzymują niską jednoczesną dawkę aspiryny lub innych leków, które mogą zwiększyć ryzyko przewodu pokarmowego (patrz poniżej i akapit 4.5). Pacjenci z toksycznością przewodu pokarmowego, zwłaszcza w podeszłym wieku, muszą zgłaszać jakiekolwiek niezwykłe objawy brzucha (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), w szczególności na początkowych stadiach leczenia. Zaleca się ostrożność u pacjentów podawanych jednocześnie leków, które mogą zwiększyć ryzyko wrzodu lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, antykoagulanty, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i agentów -Anti -angregacji, takich jak aspiryna (patrz sekcja 4.5). Bezpieczeństwo nerek Zastosuj ostrożność u pacjentów z kompromisową funkcją nerek. U tych pacjentów stosowanie wentylatorów może powodować pogorszenie funkcji nerek, zatrzymanie płynów i obrzęku. Potrzebna jest ostrożność, ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności, nawet u pacjentów w terapii moczopędnej lub ryzyku rozwijającej się hipowolemia. Podczas leczenia konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniego spożycia cieczy, aby zapobiec odwodnieniu i ryzyku toksyczności nerek. Podobnie jak wszyscy fani, produkt może spowodować wzrost Navotemii i Kreatynemii. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów syntezy prostaglandyn, mogą wystąpić niechciane efekty wobec nerki, które mogą prowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawczastej nerki, zespołu nefrosowego i ostrej niewydolności nerek. Starsi pacjenci są najbardziej narażeni na ryzyko niewydolności nerek (patrz sekcja 4.2). Bezpieczeństwo wątroby Potrzebna jest ostrożność u pacjentów z kompromisem czynności wątroby. Podobnie jak inne wentylatory, może powodować niewielki przejściowy wzrost niektórych parametrów funkcji wątroby, a także znaczny wzrost GOT i GPT. W przypadku znacznego wzrostu tych parametrów terapia musi zostać przerwana. Starsi pacjenci są najbardziej narażeni na ryzyko niewydolności czynności wątroby (patrz sekcja 4.2). Bezpieczeństwo sercowo -naczyniowe i mózgowe W przypadku pacjentów z anamnezą nadciśnienia i/lub łagodnego do umiarkowanego niewydolności serca wymagane jest odpowiednie monitorowanie. Szczególną ostrożność należy podać u pacjentów kardiopatycznych, szczególnie jeśli w przypadku anamnezy niewydolności serca, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko niewydolności serca, biorąc pod uwagę, że retencja płynna i obrzęk zgłoszono w związku z stosowaniem fanów. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że zastosowanie niektórych wentylatorów (szczególnie w przypadku wysokich dawek i przedłużających się terapii) może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczego zdarzeń zakrzepowych (na przykład zawał mięśnia sercowego lub udarem). Nie ma wystarczającej liczby danych, aby wykluczyć to ryzyko dla dekketoprofenu. Dlatego pacjenci z nieudanym nadciśnieniem, zastoinową niewydolnością serca, ustaloną niedokrwienną chorobą serca, peryferyjną arteriopatią i/lub patologii mózgowo -naczyniowych muszą być leczone dopiero po dokładnej ocenie. Podobną uwagę należy zwrócić przed długim leczeniem u pacjentów z czynnikami ryzyka patologii sercowo -naczyniowych (na przykład nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, dym). Wszyscy nie selektywne wentylatory są w stanie hamować agregację płytek krwi i przedłużyć czas krwawienia poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Zastosowanie dexkettoprofenu nie jest zatem zalecane u pacjentów, którzy otrzymują kolejną terapię, która zakłóca hemostazę, takie jak warfaryna lub inne kumarynki lub heparyny (patrz sekcja 4.5). Starsi pacjenci częściej występują zmiany w funkcji sercowo -naczyniowej (patrz sekcja 4.2). Reakcje skóry Poważne reakcje skóry (niektóre z nich są śmiertelne), w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevens-Johnsona i toksyczna toksyczna nekroliza toksyczna naskórka, bardzo rzadko, w powiązaniu z stosowaniem wentylatorów (patrz sekcja 4.8). We wczesnych stadiach terapii pacjenci wydają się większe ryzyko wystąpienia reakcji, w większości przypadków, w pierwszym miesiącu leczenia. Przy pierwszym pojawieniu się wysypki skórnej, błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości, terapia enantyum musi zostać przerwana. Maskowanie objawów infekcji podstawowych Dekketoprofen może maskować objawy infekcji, które mogą opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia, a tym samym pogorszyć wynik infekcji. Zostało to zaobserwowane w bakteryjnym zapaleniu płuc nabytych w społeczności oraz w bakteryjnych powikłaniach ospy wietrznej. Gdy ten lek jest podawany w celu złagodzenia bólu związanego z infekcją, zaleca się monitorowanie infekcji. W kontekstach innych niż pociechy pacjent musi skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub pogarszają. Więcej informacji Wymagana jest szczególna ostrożność u pacjentów z: - wrodzonymi anomaliami metabolizmu porfiryny (na przykład ostrej przerywanej porfirii); - odwodnienie; - Natychmiast po ważnej operacji. Jeśli lekarz rozważa długoterminową terapię z Dexkettoprofena, musi regularnie sprawdzać funkcję wątroby, nerek i hemochrom. Ciężkie reakcje ostrej nadwrażliwości (np. Szok anafilaktyczny) zaobserwowano w bardzo rzadkich przypadkach. Leczenie powinno zostać przerwane podczas pojawienia się pierwszego objawów ciężkich reakcji nadwrażliwości po przyjęciu deksketoprofenu. W zależności od objawów natychmiast rozpocznij niezbędne procedury medyczne, z wykwalifikowanym personelem medycznym. Pacjenci z astmą związane z przewlekłym nosa, przewlekłe zapalenie zatok i/lub polipowie nosowe mają większe ryzyko alergii i/lub wentylatorów kwasu acetylosalicylowego w porównaniu z resztą populacji. Podawanie tego leku może powodować ataki astmy lub oskrzeli, szczególnie u pacjentów alergicznych na kwas acetylosalicylowy lub wentylatory (patrz sekcja 4.3). W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może być związana z zakaźnymi powikłaniami skóry i tkanek miękkich. Do tej pory roli fanów nie można wykluczyć w pogorszeniu tych infekcji, dlatego wskazane jest, aby uniknąć stosowania dekxketoprofenu u pacjentów z ospą wietrzną. Dekketoprofen należy podawać ostrożność u pacjentów cierpiących na zaburzenia krwiotwórcze, toczeń rumieniowatego ogólnoustrojowego lub mieszaną chorobę tkanki łącznej. Poprzez jednoczesne spożycie alkoholu skutki uboczne związane z składnikiem aktywnym, w szczególności tych dotyczących przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego, mogą wzrosnąć wraz z użyciem wentylatorów. Ten lek może powodować reakcje alergiczne (również opóźnione), ponieważ zawiera metodę parahydroksybenzoan (i 218). Ten lek zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi problemami nietolerancji fruktozy, przez glukozę-galaktozę złebsorpcji lub przez niewydolność imponowania sukrasi, nie mogą przyjmować tego leku. Należy wziąć pod uwagę u osób z cukrzycą. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na saszetkę, to znaczy jest zasadniczo „bez sodu”.

Interakcje

Interakcje enantyum 25 mg 10 Rozwiązanie doustne Saszetki - które leki lub jedzenie mogą modyfikować efekt enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny saszetki?

Następujące interakcje są charakterystyczne dla niesteroidalnych leków przeciwzapalnych (NLPZ) ogólnie: niezależne skojarzenia:-inni wentylatory (w tym selektywne inhibitory cyklu tlenazy-2) i wysokie dawki salicylanów (≥3 g/dzień): współczesne podawanie wielu wentylatorów może zwiększyć ryzyko ultrokadracyjnego i sprytnego z powodu efektu salilanu (≥3 g/dzień). - antykoagulanty: NLPZ mogą zwiększyć działanie przeciwzakrzepników, takich jak warfaryna (patrz sekcja 4.4), ze względu na wysokie wiązanie białka w osoczu deksketoprofenu, hamowanie funkcji płytki krwi i uszkodzenie żołądka żołądka żołądka żołądka żołądka żołądka żołądka pokarmowego. Jeśli nie jest możliwe uniknięcie powiązania, potrzebna jest rygorystyczna obserwacja kliniczna i monitorowanie parametrów laboratoryjnych. - Eparina: Zwiększone ryzyko krwawienia (z powodu hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego). Jeśli nie można uniknąć powiązania, konieczna jest rygorystyczna obserwacja kliniczna i monitorowanie parametrów laboratoryjnych. - Kortykosteroidy: Zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia żołądkowo -jelitowego (patrz sekcja 4.4). - lit (opisany z wieloma wentylatorami): wentylatory zwiększają poziom litu krwi z ryzykiem osiągnięcia toksycznych wartości (wydalanie nerek zmniejszonego litu). Dlatego ten parametr wymaga starannego monitorowania na początku, podczas regulacji i na końcu leczenia dexketoprofenem. - Methotresses, jeśli jest stosowany w wysokich dawkach (≥ 15 mg/tydzień): Rozszerzona toksyczność hematologiczna metody metody z powodu zmniejszenia jej klirensu nerek, ogólnie z wentylatorami. - Idantoina i sulfonamidi: Toksyczne działanie tych substancji można wzmocnić. Związki, które wymagają ostrożności: - leki moczopędne, ACE -initi, antybiotyki aminoglikozydy i antagonistów receptora angiotensyny II: dekxketoprofen mogą zmniejszyć działanie leków moczopędnych i przeciwhytensywnych. U niektórych pacjentów z kompromisową czynnością nerek (na przykład pacjentów odwodnionych lub pacjentów z osobami starszymi z kompromisową czynnością nerek) równoczesne podawanie środków, które hamują cykloksygenazy i inhibitory ACE, antagonistów receptora angiotensyny angiotensyny lub aminoglikozydów może powodować dalszą funkcję nerkową, zwykle rewalalne. W przypadku jednoczesnej recepty dekketoprofenu i moczopędnego, konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniego nawodnienia pacjenta i kontrolowanie funkcji nerek zarówno na początku leczenia, jak i okresowo później. Jednoczesne podawanie oszczędzających enantyum i potasu może powodować hiperkaliemię. Konieczne jest monitorowanie stężeń potasu krwi (patrz sekcja 4.4). - Methotresses, jeśli stosuje się w niskich dawkach (<15 mg/tydzień): Rozszerzona toksyczność hematologiczna metody metody z powodu zmniejszenia jej klirensu nerkowego zwykle spowodowanego lekiem przeciwzapalnym. Sprawdzaj Anecromo co tydzień w pierwszych tygodniach terapii połączonej. Zwiększ nadzór u pacjentów w podeszłym wieku i w obecności niewydolności nerek, nawet jeśli jest łagodny. - Potoksyfilina: zwiększone ryzyko krwawienia. Ostrożnie monitoruj i sprawdzaj czas krwawienia. - Zidovudyna: Zwiększone ryzyko toksyczności, które należy zapłacić przez linię erytrocytów na działanie na retikolocyty, z możliwym wystąpieniem poważnej anemii tydzień po rozpoczęciu leczenia fanami. - Sulfaniluree: NLPZ mogą zwiększyć hipoglikemiczny działanie sulfanilutee na nasycenie miejsc wiązania białek osocza. Związki należy dokładnie ocenić: - Blokery beta: Leczenie NLPZ może zmniejszyć ich działanie przeciwnadciśnieniowe z powodu hamowania syntezy prostaglandyn. - Cyklosporyna i Tacrolimus: Fani mogą wzmocnić Nefrotoksyczność z powodu skutków pośredniczonych przez prostaglandyny nerkowe. Podczas terapii skojarzonej sprawdź funkcję nerek. - Trombolityka: Zwiększone ryzyko krwawienia. - Środki anty-plasterowe i SSRI (selektywne inhibitory podsumowujące serotoninę): zwiększone ryzyko krwawienia wrzodowego lub przewodu pokarmowego (patrz sekcja 4.4). - Probenecid: może zwiększyć stężenie dexketoprofenu w osoczu; Ta interakcja może być spowodowana mechanizmem hamującym na poziomie wydzielania kanalików nerkowych i glukuronokonutów i wymaga dostosowania dawki deksketoprofenu. - Glikozydy kardioaktywne: wentylatory mogą zwiększyć stężenie w osoczu glikozydicardioaktywnego. - mifepriston: Istnieje teoretyczne ryzyko, że inhibitory sprzęgła prostaglandyny mogą zmienić skuteczność mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podawanie fanów w tym samym dniu podawania prostaglandyn nie wpływa negatywnie na wpływ zwinięcia roztoczy lub prostaglandyn na dojrzewanie szyjki macicy lub skurczość macicy i nie zmniejsza klinicznej skuteczności medycznej przerwy w ciąży. - Chinolonics: Badania na zwierzęciu wskazują, że wysokie dawki antybiotyków goleniowych w połączeniu z wentylatorami mogą zwiększyć ryzyko konwulsji. - Tenofowir: Jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększyć poziom kreatyniny NijAcial i w osoczu, w konsekwencji funkcja nerek musi być monitorowana, aby zachować potencjalny synergiczny wpływ na funkcję nerek. Defrazirox: Współczesne stosowanie z wentylatorami może zwiększyć ryzyko toksyczności żołądka żołądka. Podczas podawania defirasirox z tymi substancjami należy uważne monitorowanie kliniczne. -Pemetrexed: Jednoczesne stosowanie z NLPZ może zmniejszyć eliminację pemetrexed, dlatego ostrożność musi być ostrożna w podawaniu wyższych dawek wentylatorów; U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny między 45 a 79 ml/min), należy unikać jednoczesnego podawania pemetrexed z wentylatorami przez 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksed.

Skutki uboczne

Podobnie jak wszystkie leki, enantyum 25 mg 10 worków Roztwór doustny może powodować skutki uboczne - jakie są skutki uboczne enantyum 25 mg 10 toreb doustnie?

Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako prawdopodobnie związane z dekketoprofenem w badaniach klinicznych (sformułowanie w tabletkach), a także reakcje niepożądane zgłoszone po marketingu enantyum doustnego rozwiązania w saszetce są zawarte w poniższej tabeli, zgrupowane według aparatu_Max Dekketoprofenu dla preparatu w roztworze doustnym są wyższe niż te pokazane dla sformułowania w tabletkach, nie jest możliwe wykluczenie potencjalnego wzrostu ryzyka zdarzeń niepożądanych (przewód pokarmowy) .

Klasa/aparat/narząd	Powszechne (≥1/100 do <1/10)	Niezwykłe (≥1/1000 do <1/100)	Rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000)	Bardzo rzadkie (<1/10 000)
Patologie układu emolinfatycznego	---	---	---	Neutropenia, Trombocytopenia
Zaburzenia układu odpornościowego	---	---	Obrzęk krtani	Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny
Metabolizm i zaburzenia żywieniowe	---	---	Anoreksja	---
Zaburzenia psychiczne	---	Bezsenność, lęk	---	---
Patologie układu nerwowego	---	Ból głowy, zawroty głowy	Ściana , omdlenie	---
Choroby oczu	---	---	---	Niejasny widok
Patologie labiryntu i labiryntu	---	Zawrót głowy	---	Szumy uszne
Patologie serca	---	Kołatanie serca	---	Tachycardia
Patologie naczyniowe	---	Zaczerwienienie	Nadciśnienie	Niedociśnienie
Patologie oddechowe, klatki piersiowe i śródpiersia	---	---	Bradipnea	Bronchospazm, duszność
Patologie żołądkowo -jelitowe	Nudności i/lub wymioty, ból brzucha, biegunka, duszność	Zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość szczęk, wzdęcia	Wrzód topniczy, krwotok lub perforacja z owrzodzenia trawiennego (patrz sekcja 4.4)	Zapalenie trzustki
Choroby wątroby	---	---	Uszkodzenie wątroby
Patologie skóry i tkanki podskórnej	---	Wysypka	Pokrzywka, trądzik, zwiększone pocenie się	Zespół Stevensa Johnsona, toksyczna nekkoliza naskórka (zespół Lyella), obrzęk naczynia
Patologie układu mięśni szkieletowych i tkanki łącznej	---	---	Ból pleców	---
Patologie nerek i moczu	---	---	Ostra niewydolność nerek, poliuryia	Zespół Nefrite lub Nefrosica
Patologie układu reprodukcyjnego i piersiowego	---	---	Zaburzenie menstruacyjne, patologia prostaty	---
Patologie i zaburzenia systemowe w centrali administracji	---	Zmęczenie, ból, astenia, dreszcze, poczucie złego samopoczucia	Obrzęk peryferyjny	---
Testy diagnostyczne	---	---	Anomalie w testach czynności wątroby	---

Najczęściej obserwowane skutki uboczne mają charakter żołądkowo -jelitowy. Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasem śmiertelne, szczególnie u osób starszych (patrz ostrzeżenia i środki ostrożności w sekcji 4.4). Po podaniu, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, duszność, ból brzucha, melena, hematemeza, wrzodziejące zapalenie stomatów, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna (patrz sekcja 4.4). Zapalenie błony śluzowej żołądka wykryto z mniejszą częstotliwością. Obrzęk, nadciśnienie i niewydolność serca zostały zgłoszone we współpracy z terapią wentylatora. Podobnie jak w przypadku innych wentylatorów, mogą wystąpić następujące działania niepożądane: aseptyczne zapalenie opon mózgowych, które może wystąpić więcej u pacjentów z toczniem rumieniowatym ogólnoustrojowym lub chorobą mieszanej choroby; Reakcje hematologiczne (fioletowa, aplastyczna i hemolityczna niedokrwistość, a bardziej rzadko agranulocytoza i hipoplazja szpiku kostnego). Bollous reakcje, w tym zespół Stevensa Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (bardzo rzadka). Wyniki eksperymentów klinicznych i danych epidemiologicznych sugerują, że zastosowanie niektórych wentylatorów (szczególnie z wysokimi dawkami i przez długie okresy) może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka tętnicze zdarzeń krążkowych (na przykład zawał mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz sekcja 4.4). Zgłaszanie podejrzanych niepożądanych reakcji Ważne jest, aby zgłosić podejrzane niepożądane reakcje po zezwoleniu leku. Umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści/ryzyka leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłoszenie wszelkich podejrzanych niepożądanych reakcji za pośrednictwem krajowego systemu raportowania pod adresem http://www.aiifa.gov.it/content/segnaazioni-rea- avversa.

Przedawkować

Overdosaggio enantyum 25 mg 10 Roztwór doustny Saszetki - Jakie są ryzyko enantyum 25 mg 10 roztworu saszetowego w przypadku przedawkowania?

Symptomatologia pochodząca z przedawkowania nie jest znana. Podobne produkty lecznicze spowodowały zaburzenia żołądkowo -jelitowe (wymioty, anoreksja, ból brzucha) i neurologiczne (senność, zawroty głowy, dezorientacja, ból głowy). W przypadku przypadkowego lub nadmiernego spożycia przyjmuj odpowiednią terapię objawową w oparciu o warunki kliniczne pacjentów. W ciągu godziny konieczne jest podawanie aktywnego węgla, jeśli dorosły lub dziecko zostało spożyte więcej niż 5 mg/kg. Trometamol Dexkettoprofen można wyeliminować za pomocą dializ.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli ciąża jest w toku, jeśli podejrzany lub planuje ciążę lub jeśli karmisz piersią mlekiem matki, poproś lekarza o poradę przed przyjmowaniem enantyum 25 mg 10 toreb do ustnej roztworu doustnie

Dekketoprofen jest przeciwwskazany podczas trzeciego ciąży ciąży i podczas karmienia piersią (patrz sekcja 4.3). Ciąża Hamowanie syntezy prostaglandyn może mieć negatywny wpływ na ciążę i/lub na rozwój zarodka lub płodu. Wyniki badań epidemiologicznych sugerują zwiększone ryzyko spontanicznej aborcji oraz wad serca i gastroschis po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania terapii. U zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyny wykazało, że powoduje wzrost utraty przed i po systemie i śmiertelności zarodkowej. Ponadto zgłoszono wzrost częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym tych sercowo -naczyniowych u zwierząt, do których inhibitory syntezy prostaglandyn podawano w okresie organogenetycznym (patrz sekcja 5.3). Od 20^Do Tydzień ciąży, zastosowanie dekketoprofenu może powodować oligohydramnios pochodzące z zaburzeń czynności nerek płodu. Ten warunek można znaleźć wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest ogólnie odwracalny wraz z przerwą leczenia. Ponadto pojawiły się doniesienia o ograniczeniu przewodu tętniczego po leczeniu w drugim kwartale, z których większość została rozwiązana po przerwie leczenia. Dlatego podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży nie należy podawać deksketoprofenu, chyba że nie jest to ściśle konieczne. Jeśli Dekketoprofen jest używany przez kobietę czekającą na poczęcie lub podczas pierwszej i drugiej ćwierć ciąży, dawka i czas trwania leczenia muszą być utrzymywane najniższe. Po ekspozycji na dekketoprofen przez kilka dni od 20^Do Należy wziąć pod uwagę tydzień ciąży, przedstawienie monitorowania oligoidramnios i zwężenie przewodu tętniczego. Leczenie dexketoprofenem należy przerwać, jeśli występują oligohydramnios lub ograniczenie przewodu tętniczego. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na: - toksyczność krążeniowo -oddechową (ograniczenie/przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienia płucnego), - dysfunkcja nerek (patrz powyżej); Matka i noworodek pod koniec ciąży, do: - możliwe przedłużenie czasu krwawienia, działanie anty -agregujące, które może również wystąpić z bardzo niskimi dawkami, - hamowanie skurczów macicy, które obejmują opóźnienie lub wydłużenie porodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy dekketoprofen jest wydalany w mleku matki. Jego zastosowanie jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią (patrz sekcja 4.3). Płodność Podobnie jak w przypadku innych wentylatorów, zastosowanie dekketoprofenu może uszkodzić płodność kobiet i podawanie dla kobiet, które chcą uprawiać ciążę. W przypadku kobiet z trudnościami w poczęciu lub które przeprowadzają egzaminy pod kątem niepłodności, oceń przerwę podawania dexketoprofenu.

Przewodnik i korzystanie z maszyn

Załóż, że enantyum 25 mg 10 worków Rozwiązanie doustne przed jazdę lub używanie maszyn - enantyum 25 mg 10 toreb Roztwór doustny wpływa na jazdę i używanie maszyn?

Ten lek może powodować skutki uboczne, takie jak zawroty głowy, zaburzenia wizualne lub senność. W takich przypadkach może być naruszona zdolność do reagowania, napędu pojazdów silnikowych lub korzystania z maszyn.