DisenDenden 2 mg 15 tabletek

DisenDenden 2 mg 15 tabletek jest lekiem przeciwdymiarowym opartym na Chlorowodorek Loperamidu, specjalnie sformułowany dla Objawowe leczenie ostrej biegunki i Riguzje przewlekłej biegunki. Dzięki jego ukierunkowanym działaniu, Dyssenten Acts Spowolnienie ruchów jelitowych i faworyzowanie przywrócenia normalnej spójności kału, pomagając w ten sposób blokuj biegunkę szybko i skutecznie. 2 mg tabletki są praktykami, które należy wziąć i odpowiednie dla dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i więcej, oferując niezawodne rozwiązanie dla osób cierpiących Zaburzenia jelit nagłe lub trwałe.

Składnik aktywny Loperamid Działa bezpośrednio na muskulaturę jelita, zmniejszając częstotliwość i pilność ewakuacji, bez zakłócania podstawowej przyczyny biegunki. Dyssenten jest szczególnie odpowiedni dla tych, którzy potrzebują Lek do biegunki że jest skuteczny zarówno w postaci ostrej, jak i w Riguzje przewlekłej biegunki, zapewnienie szybkiej ulgi od objawów i poprawa jakości życia codziennego. Formuła w tabletkach ułatwia zarządzanie leczeniem nawet poza domem, dzięki czemu pochodzenie jest idealnym wyborem dla tych, którzy szukają tabletki antydiarroiczne sprawdzonej skuteczności.

Dzięki jego ukierunkowanym działaniu i sprawdzonej skuteczności aktywny składnik Loperamid, Dyssenten 2 mg 15 tabletek reprezentuje rozwiązanie referencyjne dla Leczenie biegunki i bogowie Zaburzenia jelit, oferowanie szybkiego i bezpiecznego wsparcia dla studni układu trawiennego.

 

Aktywne składniki

Aktywne składniki zawarte w dyssenten 2 mg 15 tabletek - Jaki jest aktywny składnik tabletek z Dishoren 2 mg 15?

Każda tabletka zawiera: składnik aktywny: chlorowodorek Loperamidu 2 mg. Pełna lista substancji zaróbek znajduje się w sekcji 6.1.

Substancje substancji desyste

Skład dyssenten 2 mg 15 tabletek - Co zawiera dyssenten 2 mg 15 tabletek?

Magnez stearato; Celluloza mikrogranularna.

Wskazania

Wskazania terapeutyczne dyssenten 2 mg 15 tabletek - Dlaczego używane jest dyssenten 2 mg 15 tabletek? Czym jest zastosowanie?

Dyssenten jest wskazany do objawowego leczenia ostrej biegunki i zaostrzenia przewlekłej biegunki.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Odrębne przeciwwskazania 2 mg 15 tabletek - Kiedy nie należy go stosować Dyssenten 2 mg 15 tabletek?

Nadwrażliwość na składnik aktywny lub którykolwiek z substancji zaróbek. Dyssenten jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dyssenten nie powinien być stosowany jako terapia pierwotna: • U pacjentów z ostrą czerwonką, charakteryzującą się krwią w stolcu i wysokiej gorączki; • U pacjentów z ostrym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego; • U pacjentów z pseudomembranowym zapaleniem jelita grubego związanego z stosowaniem antybiotyków szerokiego spektrum; • U pacjentów z bakteryjnym zapaleniem enterokolii spowodowanym przez ciała inwazyjne, w tym Salmonella, Shigella i Campilobacter. Ogólnie rzecz biorąc, stosowanie beztłagania jest przeciwwskazane we wszystkich przypadkach, w których należy unikać zahamowania perystaltyki ze względu na możliwe ryzyko znaczących konsekwencji, takich jak Ileo, megakolon i toksyczny megakolon. Jeśli zaparcia, wzniesienie brzucha lub Ileo objawiły się natychmiast, natychmiast zatrzymaj leczenie.

Dawkowanie

Ilość i metody założenia dyssenten 2 mg 15 tabletek - Jak zakładasz, że zejście 2 mg 15 tabletek?

Tabletki należy pobrać z odrobiną płynu. Dorośli i dzieci w wieku od 6 do 17 lat Początkowa dawka to 2 tabletki (4 mg) dla dorosłych i 1 tabletka (2 mg) dla dzieci; Później 1 tablet (2 mg) po każdej kolejnej ewakuacji niefortunnego kału (miękki). Maksymalna dzienna dawka dla dorosłych wynosi 8 tabletek (16 mg). W przypadku dzieci dawka powinna być powiązana z masą ciała (3 tabletki/20 kg), ale nie może przekraczać maksymalnie 8 tabletek dziennie. Zmniejsz dawkę do normalizacji kału i zatrzymaj leczenie w przypadku zaparć. Uwaga: nie używaj dłużej niż dwa dni. Dzieci poniżej 6 roku życia Dyssenten nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat. Starsi ludzie Dostosowanie dawki nie jest konieczne u osób starszych. Uszkodzenie nerek Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z uszkodzeniem nerek. Upośledzenie wątroby Chociaż dane farmakokinetyczne nie są dostępne u pacjentów z zaburzeniami wątroby, dyssenten należy stosować ostrożnie u tych pacjentów z powodu zmniejszonego metabolizmu pierwszego kroku (patrz sekcja 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

OCHRONA

Disendenen Conservation 2 mg 15 tabletek - Jak zachować sprzeciw 2 mg 15 tabletek?

Ten lek nie wymaga żadnych szczególnych środków ostrożności dla ochrony.

Ostrzeżenia

Ostrzeżenia Dysenten 2 mg 15 tabletek - na dyssenten 2 mg 15 tabletek Ważne jest, aby wiedzieć, że:

Leczenie biegunki chlorowodorkiem jest tylko objawowe. Za każdym razem, gdy można określić podstawową etiologię, należy podawać konkretne leczenie w stosownych przypadkach. U pacjentów z biegunką, szczególnie u dzieci, mogą wystąpić ciecze i elektrolity. W takich przypadkach najważniejszym środkiem zaradczym jest podawanie odpowiedniej terapii zastępczej opartej na cieczy i elektrolitach. Wskazane jest zawieszenie leczenia dyssenten, jeżeli poprawa symptomatologii klinicznej nie nastąpi w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu terapii, a pacjent powinien skonsultować się z lekarzem. Pacjenci cierpiący na AIDS leczone biegunką dysydencją powinni zawiesić terapię w pierwszych oznakach relaksacji brzucha. U tych pacjentów z zakaźnym zapaleniem jelita grubego pochodzenia bakteryjnego lub wirusowego, leczonych chlorhydratem, stwierdzono przypadki zaparcia ze zwiększonym ryzykiem toksycznego megakolonu. Chlorowodorek Loperamidu podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego stopnia. Chociaż dane farmakokinetyczne nie są dostępne u pacjentów z upośledzeniem wątroby, chlorowodorek Loperamidu należy stosować ostrożnie u tych pacjentów z powodu zmniejszonego metabolizmu pierwszego etapu. Dlatego pacjenci z kompromisem wątroby powinni być starannie monitorowani, aby podkreślić wszelkie oznaki toksyczności, które należy zapłacić przez ośrodkowy układ nerwowy (SNC). W związku z przedawkowaniem zgłoszono zdarzenia serca, w tym rozszerzenie interwału QT i rozszerzenie kompleksu QRS, najwyższego skrętnego. Niektóre przypadki miały śmiertelny wynik (patrz sekcja 4.9). Przedawkowanie może sprawić, że obecność zespołu Brugady. Pacjenci nie powinni przekraczać zalecanej dawki i/lub nie kontynuować zalecanego czasu trwania terapii.

Interakcje

Interakcje Dysenten 2 mg 15 tabletek - Które leki lub jedzenie mogą modyfikować wpływ tabletek Dyssenten 2 mg 15?

Dane niekliniczne wykazały, że loperamid jest substratem p-glikoproteiny. Jednoczesne podawanie loperamidu (w pojedynczej dawce 16 mg) z chinidyną lub rytonawirem, oba inhibitory p-glikoproteiny, wykazało wzrost z 2 do 3 razy poziomu lopemidu w osoczu. Znaczenie kliniczne tej interakcji farmakokinetycznej z inhibitorami p-grykoproteiny, gdy praca jest podawana do zalecanych dawek, nie jest znane. Współczesne podawanie loperamidu (w pojedynczej dawce 4 mg) i itrakonazolu, inhibitora CYP3A4 i P-glikoproteiny wykazało wzrost z 3 do 4 razy stężenia loperamidu w osoczu. W tym samym badaniu gefibrizil, inhibitor CYP2C8, zwiększył stężenie loperamidu w osoczu o około 2 razy. Połączenie itrakonazolu i gefibrandil wykazało wzrost 4 -krotnych poziomów szczytowych loperamidu w osoczu oraz wzrost 13 razy całkowitej ekspozycji w osoczu. Wzrosty te nie były związane z skutkami ośrodkowego układu nerwowego (SNC), wykrytych za pomocą testów psychomotorycznych (na przykład subiektywna senność i test zastępczy symboli i liczb - test substytucji symboli cyfr). Jednoczesne podawanie loperamidu (w pojedynczej dawce 16 mg) i ketokonazolu, inhibitora CYP3A4 i p-glikoproteiny, doprowadziło do wzrostu 5 razy stężenia lopemidu w osoczu. Wzrost ten nie był związany ze wzrostem efektów farmakodynamicznych, wykrytych za pomocą źrenicy. Jednoczesne leczenie desmopresyną doustnie doprowadziło do wzrostu 3 razy stężenia desmopresyny w osoczu, prawdopodobnie z powodu spowolnienia ruchliwości przewodu pokarmowego. Leczenie substancjami o podobnych właściwościach farmakologicznych może zwiększyć wpływ lopemii i leków, które przyspieszają tranzyt jelit, może zmniejszyć efekt. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów cytochromu CYP 450.

Skutki uboczne

Podobnie jak wszystkie leki, tabletki Dyssenten 2 mg 15 może powodować skutki uboczne - jakie są skutki uboczne tabletek Dyssenten 2 mg 15?

Dorośli i dzieci w wieku ≥12 lat Bezpieczeństwo chlorowodorku loperamidu oceniono u 3076 dorosłych i dzieci w wieku ≥12 lat, które uczestniczyły w 31 kontrolowanych badaniach klinicznych i nie kontrolowano z chlorowodorkiem opemis stosowanym w leczeniu biegunki. Spośród nich 26 badań dotyczyło ostrej biegunki (n = 2755) i 5 na przewlekłej biegunce (n = 321). Reakcje niepożądane na lek (ADR) zgłaszały częściej (tj. Z częstością występowania ≥1%) podczas badań klinicznych z hydrahydratem w leczeniu ostrej biegunki to: zaparcia (2,7%), wzdęcie (1,7%), ból głowy (1,2%) i NAUSEA (1,1%). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia przewlekłej biegunki ADR zgłaszane częściej (tj. Z częstością występowania ≥1%) to: wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Tabela 1 przedstawia wyniki 3076 dorosłych i dzieci w wieku ≥12 lat, które wzięły udział w 31 badaniach klinicznych kontrolowanych i nie kontrolowanych chlorhydratem stosowanym w leczeniu biegunki. Spośród nich w 26 badaniach były one ostrą biegunkę (n = 2755) i 5 przewlekłej biegunki (n = 321). Kategorie częstotliwości przedstawione w tabeli 1 wykorzystują następującą zgodę: bardzo powszechne (≥1/10), powszechne (≥1/100, <1/10), rzadkie (≥1/1000, <1/100), rzadkie (≥1/10 000, <1/1000) i bardzo rzadkie (<1/10 000). Tabela 1 Częstotliwość reakcji niepożądanych zgłoszona przy zastosowaniu chlorowodorku Loperamidu w badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci w wieku ≥12 lat

Klasyfikacja systemów i narządów	Wskazanie
	Ostra biegunka	Przewlekła biegunka
	(N = 2755)	(N = 321)
Patologie układu nerwowego
Ból głowy	Wspólny	Niezwykły
Zawrót głowy	Niezwykły	Wspólny
Patologie żołądkowo -jelitowe
Zaparcia, nudności, wzdęcia	Wspólny	Wspólny
Ból brzucha, złe samopoczucie brzucha, suchość w ustach	Niezwykły	Niezwykły
Ból górnej części brzucha, wymioty	Niezwykły
Niestrawność		Niezwykły
Rozszerzenie brzucha	Rzadki
Patologie skóry i tkanki podskórnej
Wysypka	Niezwykły

Chlorowodorek Loperamidu, dane z reakcji niepożądanych po marketingu Ponieważ proces określenia ADRloczorku Loperamidu po marketingu nie rozróżniał wskazań przewlekłej i ostrej biegunki lub między dorosłymi i dziećmi, podane poniżej reakcje niepożądane reprezentują połączone wskazania i populacje podmiotowe. Reakcje niepożądane zidentyfikowane w okresie po marketingu dla chlorowodorku Opemis są wymienione poprzez klasyfikację systemów i narządów oraz słownik medyczny dla czynności regulacyjnych (MEDRA) zgodnie z ulubionymi terminami (PT): Zaburzenia układu odpornościowego: Reakcja nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny), reakcja anafilaktoidalna. Patologie układu nerwowego: Sowno -stratość, utrata przytomności, zdumienie, depresja poziomu świadomości, hipertonia, nienormalna koordynacja. Patologie sowy: myosis. Patologie żołądkowo -jelitowe: Ileo (w tym paralityczne Ileo), megakolon (w tym toksyczny megakolon), Glosodynia, ostre zapalenie trzustki (częstotliwość nieznana). Patologie skóry i tkanki podskórnej: Zespół erupcji Bollosa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i wieloaspektowy rumień), obrzęk na angioedłę, pokrzywkę, swędzenie. Patologie nerek i moczu: Zatrzymanie moczu. Patologie i warunki systemowe dotyczące siedziby administracji: zmęczenie. Populacja pediatryczna Bezpieczeństwo chlorowodorku Loperamidu oceniono u 607 pacjentów w wieku od 10 do 13 lat, którzy uczestniczyli w 13 kontrolowanych badaniach klinicznych i nie kontrolowano hydrochlorku Opemis stosowanym w leczeniu ostrej biegunki. Ogólnie rzecz biorąc, profil ADR w tej populacji pacjentów był podobny do obserwowanego w badaniach klinicznych z chlorhydratem u dorosłych i dzieci w wieku lub w wieku powyżej 12 lat. Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych. Raportowanie podejrzanych niepożądanych reakcji, które występują po zezwoleniu na lekarstwo, jest ważne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści/ryzyka leku. Pracownicy służby zdrowia są zobowiązani do zgłoszenia wszelkiej podejrzanej niepożądanej reakcji za pośrednictwem krajowego systemu raportowania na stronie www.aiifa.gov.it/content/segnaazioni-reagioni-verse

Przedawkować

Przedawkowanie rozczarowanie 2 mg 15 tabletek - Jakie są ryzyko zaburzenia 2 mg 15 tabletek w przypadku przedawkowania?

Objawy W przypadku przedawkowania, w tym tego spowodowanego zaburzeniami czynności wątroby, może wystąpić depresja OUN (zdumienie, anomalie koordynacyjne, senność, mioza, hipertonia mięśni, depresja oddechowa), zatrzymanie moczu i je ILEum. U pacjentów, którzy spożywali nadmierne dawki Loperamidu, zaobserwowano zdarzenia sercowe, takie jak rozszerzenie interwału QT i górnego kompleksu, górnego skrętu, innych poważnych arytmii komorowych, zatrzymania serca i omdlenia (patrz sekcja 4.4). Zgłoszono również przypadki śmiertelne. Przedawkowanie może sprawić, że obecność zespołu Brugady. Dzieci mogą być bardziej wrażliwe niż dorośli na skutki przedawkowania loperamidu. Dlatego zaleca się utrzymanie produktu poza ich zasięgiem, ponieważ przypadkowe spożycie, szczególnie u dzieci poniżej 4 roku życia, może powodować zaparcia i depresję ośrodkowego układu nerwowego z sennością i spowolnieniem oddechu. W takim przypadku dziecko musi być przechowywane przez 48 godzin. Leczenie Środki w przypadku przedawkowania: lawenda żołądka, prowokacja wymiotów, lewatywa lub podawanie środków przeczyszczających. Jeśli pojawią się objawy przedawkowania, nalokson można podać jako antidotum. Ponieważ czas działania loperamidu jest szerszy niż nalokson (od 1 do 3 godzin), można wskazać powtarzające się leczenie naloksonem. Dlatego pacjent musi być starannie monitorowany przez co najmniej 48 godzin, aby podkreślić możliwe pogorszenie depresji centralnego układu nerwowego.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli ciąża jest w toku, jeśli podejrzana lub planuje ciążę, lub jeśli karmisz piersią mlekiem matki, poproś lekarza o poradę przed przyjmowaniem zaburzenia 2 mg 15 tabletek

Chociaż nie ma żadnych wskazówek, że chlorowodorek opemis ma właściwości teratogenowe lub embrionotoksyczne, zapewnione korzyści terapeutyczne należy ocenić pod kątem potencjalnego ryzyka przed podaniem chlorowodorku opemis podczas ciąży, szczególnie w pierwszym kwartale. Małe ilości Lopemis mogą pojawiać się w mleku ludzkim matki. Dlatego chlorowodorek opemiduczny nie jest zalecany podczas karmienia piersią.

Przewodnik i korzystanie z maszyn

Załóżmy, że Tabletki z dysstarem 2 mg 15 przed jazdę lub używanie maszyn - dyssenten 2 mg 15 tabletek wpływa na jazdę i używanie maszyn?

W kontekście zespołów biegunkowych może wystąpić chlorhydrat, zmęczenie, zawroty głowy lub senność. Dlatego zaleca się przyjęcie ostrożności podczas prowadzenia pojazdu lub używanych maszyn.