MAG2 1,5G/10 ml 20 pakietów Rozwiązanie doustne

Zgodnie z art. 118 „zezwolenie na publiczną reklamę” dekretu legislacyjnego z dnia 24 kwietnia 2006 r. nr 219

WSKAZANIA

Stany niedoboru magnezu.

PRZECIWWSKAZANIA

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min). Nie podawać pacjentom poddawanym terapii naparstnicy.

OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE STOSOWANIA

Jeżeli występuje współistniejący niedobór wapnia, należy uzupełnić niedobór magnezu przed podaniem suplementu wapnia. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę oraz monitorować czynność nerek i magnezemię, ze względu na ryzyko związane z hipermagnezemią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia depresji czynności układu sercowo-naczyniowego w trakcie leczenia. Każda fiolka roztworu MAG2 zawiera 3,5 g sacharozy. Każda jednodawkowa saszetka roztworu MAG2 zawiera 3,5 g sacharozy. Każda saszetka proszku MAG2 zawiera 2,985 g sacharozy. Jeśli sacharoza przyjmowana jest zgodnie z zalecaną dawką, dzienne spożycie sacharozy wynosi 10,5 g w przypadku fiolek i jednodawkowych saszetek z roztworem oraz 5,97 g w przypadku saszetek z proszkiem. Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy nie powinni stosować tego leku. MAG2 roztwór doustny zawiera parahydroksybenzoesany (parahydroksybenzoesan metylu sodu i parahydroksybenzoesan propylu sodu): może powodować reakcje alergiczne (nawet opóźnione). Fiolki MAG2, jednodawkowe saszetki z roztworem i proszek do sporządzania roztworu doustnego zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę lub saszetkę, co oznacza, że ​​zasadniczo są „wolne od sodu”.

INTERAKCJE

W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych tetracyklin, podanie MAG2 należy opóźnić o co najmniej 3 godziny. Chinolony należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 6 godzin po podaniu produktów zawierających magnez, aby uniknąć zakłócenia ich wchłaniania. Jednoczesne podawanie produktów na bazie magnezu i cholekalcyferolu (witaminy D3) może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów zawierających sole wapnia lub fosforanów, gdyż produkty te utrudniają wchłanianie magnezu w jelitach. Jednoczesne przyjmowanie produktów na bazie magnezu z lekami działającymi hamująco na centralny układ nerwowy może nasilić działanie magnezu na OUN i należy je dokładnie ocenić.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Do klasyfikacji działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję: bardzo często ≥ 1/10; często ≥ 1/100 i < 1/10; niezbyt często ≥ 1/1000 i < 1/100; rzadko ≥ 1/10 000 i < 1/1 000); bardzo rzadko < 1/10 000 i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Częstość nieznana: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, biegunka, ból brzucha. Patologie skóry i tkanki podskórnej. Częstość nieznana: reakcje skórne. Zaburzenia układu odpornościowego. Częstość nieznana: nadwrażliwość. Zgłaszano wyjątkowe przypadki indywidualnej nietolerancji magnezu, którą można leczyć doustnymi lub pozajelitowymi lekami przeciwhistaminowymi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/web/guest/content/segnalazioni-reazioni-avverse.