Vicks Flu Triple Action 500 mg/200 mg/10 mg 10 zakjes poeder voor drank

In overeenstemming met artikel 118 "Toestemming voor reclame voor het publiek" van het wetsdecreet van 24 april 2006, nummer 219

INDICATIES

Kortdurende symptomatische behandeling van milde tot matige pijn, koorts, verstopte neus met slijmoplossend effect bij natte hoest, geassocieerd met verkoudheid, koude rillingen en griep.

CONTRA-INDICATIES

Overgevoeligheid voor paracetamol, guaifenesine, fenylefrinehydrochloride of voor één van de hulpstoffen. Ernstige lever- of nierinsufficiëntie Hypertensie Hyperthyreoïdie Diabetes Hartziekte. Hoekglaucoom Porfyrie Gebruik bij patiënten die tricyclische antidepressiva gebruiken. Gebruik bij patiënten die monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers) gebruiken of in de voorgaande 2 weken hebben gebruikt. Gebruik bij patiënten die bètablokkers gebruiken. Gebruik bij patiënten die andere sympathicomimetische geneesmiddelen gebruiken. Kinderen jonger dan 12 jaar.

WAARSCHUWINGEN EN VOORZORGSMAATREGELEN BIJ GEBRUIK

Langdurig gebruik van het product wordt niet aanbevolen. Patiënten dient te worden geadviseerd geen andere producten te gebruiken die paracetamol bevatten of dezelfde actieve ingrediënten bevatten als dit preparaat. Patiënten moeten ook worden geadviseerd het gelijktijdige gebruik van alcohol, andere decongestivumproducten of hoest- of verkoudheidsproducten te vermijden. De arts of apotheker moet verifiëren dat preparaten die sympathicomimetica bevatten, niet gelijktijdig via meerdere routes worden toegediend, d.w.z. oraal en topisch (nasale, auriculaire en oculaire preparaten). Dit geneesmiddel mag alleen worden aanbevolen als er sprake is van alle symptomen (pijn en/of koorts, verstopte neus en bronchiale hoest). De risico's die verband houden met een overdosis zijn groter bij patiënten met een niet-cirrotische alcoholische leverziekte. Wees voorzichtig bij patiënten die digitalis, bèta-adrenerge blokkers, methyldopa of andere antihypertensiva gebruiken (zie rubriek 4.5). Wees voorzichtig bij gebruik bij patiënten met prostaathypertrofie, aangezien zij mogelijk last hebben van urineretentie. Producten die sympathicomimetica bevatten, moeten met grote voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die fenothiazines gebruiken. Gebruik bij patiënten met het fenomeen van Raynaud. Raadpleeg vóór gebruik uw arts in geval van aanhoudende of chronische hoest, zoals die zich manifesteert door roken, astma, chronische bronchitis of emfyseem. Bevat sucrose. Patiënten die lijden aan de zeldzame erfelijke problemen van fructose-intolerantie, glucose-galactosemalabsorptie of sucrasisomaltase-insufficiëntie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken. Bevat 157 mg natrium per dosis. Hiermee moet rekening worden gehouden bij mensen met een verminderde nierfunctie of die een natriumarm dieet volgen. Bevat aspartaam ​​(E951). Dit geneesmiddel bevat een bron van fenylalanine. Het kan schadelijk voor u zijn als u aan fenylketonurie lijdt.

INTERACTIES

De hepatotoxiciteit van paracetamol kan worden versterkt door overmatig alcoholgebruik. De absorptiesnelheid van paracetamol kan worden verhoogd met metoclopramide of domperidon en de absorptie kan worden verminderd met colestyramine. Stoffen die microsomale leverenzymen induceren, zoals alcohol, barbituraten, monoamineoxidaseremmers en tricyclische antidepressiva, kunnen de hepatotoxiciteit van paracetamol verhogen, vooral na overdosering. Isoniazide vermindert de eliminatie van paracetamol, met mogelijke verhoging van de activiteit en/of toxiciteit ervan, door remming van het metabolisme in de lever. Probenecide veroorzaakt een halvering van de eliminatie van paracetamol, waardoor de binding ervan met glucuronzuur wordt geremd. Als probenecide wordt gebruikt, moet een verlaging van de paracetamolspiegel worden overwogen. Regelmatig gebruik van paracetamol kan het metabolisme van zidovudine verminderen (waardoor het risico op neutropenie toeneemt). Interacties tussen sympathicomimetische aminen, zoals fenylefrine, en monoamineoxidaseremmers veroorzaken hypertensieve effecten. Fenylefrine kan een negatieve interactie hebben met sympathicomimetica en kan de werkzaamheid van bètablokkers, methyldopa en andere antihypertensiva verminderen (zie rubriek 4.4). De omstandigheden waarin deze geneesmiddelen worden ingenomen, vormen contra-indicaties voor het gebruik van het product. Het antistollingseffect van warfarine en andere coumarinegeneesmiddelen kan worden versterkt door regelmatige en langdurige inname van paracetamol, met een verhoogd risico op bloedingen; af en toe ingenomen doses hebben geen significante effecten. Er zijn geneesmiddelinteracties gemeld tussen paracetamol en verschillende andere geneesmiddelen. Het wordt onwaarschijnlijk geacht dat dergelijke interacties klinisch significant zijn bij tijdelijk gebruik en in overeenstemming met het voorgestelde doseringsregime. Salicylaten/aspirine kunnen de eliminatie (t½) van paracetamol verlengen. Paracetamol kan de bio-equivalentie van lamotrigine verminderen, met een mogelijke afname van het effect ervan, als gevolg van een mogelijke toename van het metabolisme in de lever. Het is mogelijk dat digitalis het myocardium gevoelig maakt voor sympathicomimetische effecten. Paracetamol kan de urinezuurfosfowolframaattest en de bloedsuikertest veranderen.

BIJWERKINGEN

De incidentie van bijwerkingen wordt gewoonlijk als volgt geclassificeerd: Zeer vaak (>10) Vaak (>1/100 tot <1/10) Soms (>1/1000 tot <1/100) Zelden (>1/10.000 tot <1/1000) Zeer zelden (<1/10.000) Niet bekend (de incidentie kan niet worden geclassificeerd op basis van de beschikbare gegevens) Hartaandoeningen: Fenylefrine kan zelden in verband worden gebracht met tachycardie (≥1/10.000 tot ≤1 op 1000). Bloed- en lymfestelselaandoeningen: zeer zelden (<1 op 10.000) zijn bloeddyscrasieën zoals trombocytopenie, agranulocytose, hemolytische anemie, neutropenie, leukopenie en pancytopenie gemeld na inname van paracetamol, hoewel er mogelijk geen causaal verband bestaat. Zenuwstelselaandoeningen: Net als bij andere sympathomimetische aminen kunnen slapeloosheid, nervositeit, tremor, angst, rusteloosheid, verwarring, prikkelbaarheid en hoofdpijn zelden voorkomen (≥1/10.000 tot ≤1 op 1000). Het is ook bekend dat guaifenesine in zeldzame gevallen (≥1/10.000 tot ≤1 op 1000) hoofdpijn en duizeligheid kan veroorzaken. Maagdarmstelselaandoeningen: Anorexie, misselijkheid en braken komen vaak voor bij sympathicomimetica (≥1 op 100 tot ≤1 op 10) en kunnen voorkomen bij fenylefrine. Maagdarmstelselaandoeningen, misselijkheid, braken en diarree zijn de meest voorkomende bijwerkingen die verband houden met guaifenesine, maar komen zelden voor (≥1/10.000 tot ≤1 op de 1000). De gastro-intestinale effecten van paracetamol zijn zeer zeldzaam, maar er zijn gevallen van acute pancreatitis gemeld na inname van hogere dan normale doses. Nier- en urinewegaandoeningen: Interstitiële nefritis is willekeurig gemeld na langdurig gebruik van hoge doses paracetamol. Huid- en onderhuidaandoeningen: overgevoeligheid, waaronder huiduitslag, en urticaria kunnen in zeldzame gevallen voorkomen na inname van paracetamol (van ≥1/10.000 tot ≤1 op 1000). Bloedvataandoeningen: na inname van fenylefrine kan in zeldzame gevallen een verhoogde bloeddruk optreden, gepaard gaande met hoofdpijn, braken en hartkloppingen (van ≥1/10.000 tot ≤1 op 1000). Immuunsysteemaandoeningen: Zeldzame gevallen (≥1/10.000 tot ≤1 op 1000) van allergische of overgevoeligheidsreacties zijn gemeld na inname van zowel fenylefrine als paracetamol, waaronder huiduitslag, urticaria, anafylaxie en bronchospasme. Lever- en galaandoeningen: zelden (≥ 1/10.000 tot ≤ 1/1000), afwijkingen in leverfunctietesten (verhoogde levertransaminasen).