Bisolvon 8 mg 20 tabletten

In overeenstemming met artikel 118 "Toestemming voor reclame voor het publiek" van het wetsdecreet van 24 april 2006, nummer 219

INDICATIES

Bisolvon is geïndiceerd voor de behandeling van secretiestoornissen bij acute en chronische luchtwegaandoeningen.

CONTRA-INDICATIES

Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen. In geval van erfelijke aandoeningen die mogelijk onverenigbaar zijn met een van de hulpstoffen (zie 4.4). Er zijn geen absolute contra-indicaties, maar het gebruik ervan wordt aanbevolen bij patiënten met gastroduodenale ulcera, na overleg met de arts. Fenylketonurie (beperkt tot het gebruik van Bisolvon-granulaatzakjes). Gecontra-indiceerd tijdens het geven van borstvoeding.

WAARSCHUWINGEN EN VOORZORGSMAATREGELEN BIJ GEBRUIK

De behandeling met Bisolvon brengt een toename van de bronchiale secretie met zich mee (dit bevordert het slijm). Niet gebruiken bij langdurige behandelingen. Raadpleeg bij de behandeling van acute luchtwegaandoeningen uw arts als de symptomen tijdens de behandeling niet verbeteren of verergeren. Bisolvon-tabletten bevatten lactose, gelijk aan 468 mg voor de maximaal aanbevolen dagelijkse dosis. Patiënten die lijden aan de zeldzame erfelijke problemen galactose-intolerantie, lactasedeficiëntie en glucose/galactosemalabsorptiesyndroom mogen dit geneesmiddel niet gebruiken. Gevallen van ernstige huidreacties zoals erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom (SJS)/toxische epidermale necrolyse (TEN) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) zijn gemeld in verband met de toediening van broomhexinehydrochloride. Als er symptomen of tekenen van progressieve huiduitslag (soms geassocieerd met blaren of slijmvlieslaesies) aanwezig zijn, moet de behandeling met broomhexinehydrochloride onmiddellijk worden stopgezet en moet een arts worden geraadpleegd. De meeste van deze reacties kunnen worden verklaard door de ernst van onderliggende ziekten of andere gelijktijdige medicatie. Bovendien kunnen patiënten in de beginfase van het Stevens Johnson-syndroom of toxische epidermale necrolyse (TEN) aanvankelijk niet-specifieke symptomen ervaren die lijken op die van de griep, zoals koorts, koude rillingen, rhinitis, hoesten en keelpijn. Vanwege deze misleidende symptomen kan een symptomatische behandeling met hoest- en verkoudheidstherapie worden ondernomen.

INTERACTIES

Geen bevestigde interacties.

BIJWERKINGEN

De frequenties worden gedefinieerd volgens de volgende conventie: Zeer vaak: ≥ 1/10 Vaak: ≥ 1/100, < 1/10 Soms: ≥ 1/1.000, < 1/100 Zelden: ≥ 1/10.000, < 1/1.000 Zeer zelden: < 1/10.000 Niet bekend: de frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald. Immuunsysteemaandoeningen. Zelden: overgevoeligheidsreacties; Niet bekend: anafylactische reacties, waaronder anafylactische shock, angio-oedeem en pruritus. Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen. Niet bekend: bronchospasme. Maagdarmstelselaandoeningen. Soms: misselijkheid, braken, diarree en pijn in de bovenbuik. Pathologieën van de huid en het onderhuidse weefsel. Zelden: huiduitslag, urticaria; Niet bekend: ernstige huidreacties (waaronder erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom/toxische epidermale necrolyse en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose). Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het melden van vermoedelijke bijwerkingen die optreden na toelating van het geneesmiddel is belangrijk, omdat hierdoor de baten-risicoverhouding van het geneesmiddel voortdurend kan worden gemonitord. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem op http://www.agenziafarmaco.gov.it/it/responsabili.