{"title":"Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe","description":"\u003cp\u003eLeki kontroli bólu to dwie kategorie: \u003cstrong\u003eprzeciwzapalny\u003c\/strong\u003e I \u003cstrong\u003eanalgesics\u003c\/strong\u003e. Banch przeciwzapalne przeciwzapalne (kwas acetylosalicylowy), brufen (ibuprofen) lub woltar (maści przeciwzapalne oparte na diklofenac) wynoszą \u003cstrong\u003eLeki przeciwzapalne niesteroidowe\u003c\/strong\u003e (Fani). Te \u003cstrong\u003ezmniejszyć stan zapalny\u003c\/strong\u003e który objawia się bólem, ciepłem, zaczerwienieniem i obrzękiem. Środki przeciwbólowe lub środki przeciwbólowe, kontrolują ból, ale nie stan zapalny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e. \u003cstrong\u003eleki przeciwbólowe\u003c\/strong\u003e jak tachipiryna (paracetamol) \u003cstrong\u003eEfekt antypierenowy\u003c\/strong\u003e, a także przeciwbólowy. Ponadto leki przeciwbólowe mają bardziej niewielkie skutki uboczne niż przeciwzapalne i są \u003cstrong\u003ePreferować szczególnie dla dzieci\u003c\/strong\u003e.\u003c\/p\u003e","products":[{"product_id":"tachipirina-antidolorifico-500-mg-20-compresse","title":"Tachipirina Painkiller 500 mg 20 tabletek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJako środek przeciwgorączkowy: objawowe leczenie chorób przebiegających z gorączką, takich jak grypa, choroby wysypkowe, ostre choroby dróg oddechowych itp. Jako środek przeciwbólowy: bóle głowy, nerwobóle, bóle mięśni i inne średnio nasilone objawy bólowe różnego pochodzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eTACHIPIRINA 500 mg tabletki.\u003c\/i\u003e Każda tabletka zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 500 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eTACHIPIRINA 500 mg granulat musujący.\u003c\/i\u003e Każda saszetka zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 500 mg.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003esubstancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, maltitol, 12,3 mmol sodu w saszetce\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eTACHIPIRINA 125 mg granulat musujący. \u003c\/i\u003e Każda saszetka zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 125 mg.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003esubstancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, maltitol, 3,07 mmol sodu w saszetce\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Niemowlęta 62,5 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera. \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 62,5 mg\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Wczesne dzieciństwo 125 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 125 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Dzieci 250 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 250 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Dzieci 500 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 500 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Dorośli 1000 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 1000 mg.\u003c\/u\u003e Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt. 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• \u003cu\u003eTablety:\u003c\/u\u003e celuloza mikrokrystaliczna, powidon, skrobia żelowana, kwas stearynowy, kroskarmeloza sodowa. • \u003cu\u003eMusujące granulki\u003c\/u\u003e: maltitol, mannitol, wodorowęglan sodu, bezwodny kwas cytrynowy, aromat cytrusowy, aspartam, dokuzan sodu. • \u003cu\u003eCzopki\u003c\/u\u003e: stałe półsyntetyczne glicerydy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na paracetamol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną (przeciwwskazanie to nie dotyczy postaci doustnych 500 mg). • Ciężka niewydolność komórek wątroby (przeciwwskazanie nie dotyczy postaci doustnych 500 mg).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku dzieci istotne jest przestrzeganie dawki określonej w zależności od masy ciała i dlatego należy wybrać odpowiedni preparat. Dla informacji podano przybliżony wiek w oparciu o masę ciała. U dorosłych maksymalna dawka doustna wynosi 3000 mg i doodbytniczo 4000 mg paracetamolu na dobę (patrz punkt 4.9). Lekarz musi ocenić potrzebę leczenia trwającego dłużej niż 3 kolejne dni. Schemat dawkowania preparatu Tachipirina w zależności od masy ciała i drogi podania jest następujący: \u003cb\u003eTabletki 500 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 21 do 25 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6,5 do mniej niż 8 lat): ½ tabletki na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie (3 tabletki). • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 26 do 40 kg\u003c\/u\u003e (około 8-11 lat): 1 tabletka jednorazowo, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 41 do 50 kg\u003c\/u\u003e (około 12-15 lat): 1 tabletka jednorazowo, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała powyżej 50 kg\u003c\/u\u003e (około 15 lat): 1 tabletka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. • \u003cu\u003eDorośli\u003c\/u\u003e: Jednorazowo 1 tabletka, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 dawek dziennie. W przypadku silnego bólu lub wysokiej gorączki 2 tabletki po 500 mg w razie potrzeby powtórzyć po nie mniej niż 4 godzinach. \u003cb\u003eGranulat musujący 500 mg w saszetkach.\u003c\/b\u003e Granulat musujący rozpuścić w szklance wody. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 26 do 40 kg\u003c\/u\u003e (około 8-11 lat): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 41 do 50 kg\u003c\/u\u003e (około 12-15 lat): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała powyżej 50 kg\u003c\/u\u003e (około 15 lat): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. • \u003cu\u003eDorośli\u003c\/u\u003e: Jednorazowo 1 saszetka, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. W przypadku silnego bólu lub wysokiej gorączki 2 saszetki po 500 mg w razie potrzeby powtórzyć po nie mniej niż 4 godzinach. \u003cb\u003eGranulat musujący 125 mg w saszetkach.\u003c\/b\u003e Granulat musujący rozpuścić w szklance wody. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 7 do 10 kg\u003c\/u\u003e (około 6-19 miesięcy): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 11 do 12 kg\u003c\/u\u003e (około 20-29 miesięcy): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 13 do 20 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 30 miesięcy do mniej niż 6,5 roku): jednorazowo 2 saszetki (co odpowiada 250 mg paracetamolu), w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań na dobę. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 21 do 25 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6,5 do mniej niż 8 lat): jednorazowo 2 saszetki (co odpowiada 250 mg paracetamolu), w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań na dobę. \u003cb\u003eCzopki 62,5 mg dla noworodków.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała od 3,2 do 5 kg \u003c\/u\u003e(w przybliżeniu od urodzenia do 2 miesiąca życia): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki dla najmłodszych dzieci 125 mg. \u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 6 do 7 kg \u003c\/u\u003e(w przybliżeniu od 3 do 5 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 7 do 10 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6 do 19 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 - 6 godzinach, nie przekraczając 5 podań dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 11 do 12 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 20 do 29 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki Dzieci 250 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 11 do 12 kg\u003c\/u\u003e (około 20-29 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 8 godzinach, nie przekraczając 3 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 13 do 20 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 30 miesięcy do mniej niż 6,5 roku): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki Dzieci 500 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 21 do 25 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6,5 do mniej niż 8 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 8 godzinach, nie przekraczając 3 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 26 do 40 kg\u003c\/u\u003e (około 8 do 11 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki Dorośli 1000 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 41 do 50 kg\u003c\/u\u003e (około 12-15 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 8 godzinach, nie przekraczając 3 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała powyżej 50 kg\u003c\/u\u003e (około 15 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. • \u003cu\u003eDorośli\u003c\/u\u003eJednorazowo 1 czopek, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. \u003ci\u003e \u003cu\u003eNiewydolność nerek.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml\/min) przerwa pomiędzy podaniami musi wynosić co najmniej 8 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eTabletki i granulki musujące\u003c\/u\u003e: brak specjalnych środków ostrożności podczas przechowywania. \u003cu\u003eCzopki:\u003c\/u\u003e Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW rzadkich przypadkach reakcji alergicznych należy przerwać podawanie i wdrożyć odpowiednie leczenie. Stosować ostrożnie w przypadku przewlekłego alkoholizmu, nadmiernego spożycia alkoholu (3 i więcej drinków dziennie), anoreksji, bulimii lub kacheksji, przewlekłego niedożywienia (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), odwodnienia, hipowolemii. Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością komórek wątroby (w tym zespołem Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh\u003e9), ostrym zapaleniem wątroby, podczas jednoczesnego stosowania leków zmieniających czynność wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować nawet poważne zmiany w nerkach i krwi, dlatego też podawanie osobom z niewydolnością nerek może odbywać się tylko w przypadku rzeczywiście koniecznej i pod bezpośrednim nadzorem lekarza. W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się kontrolę czynności wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Podczas leczenia paracetamolem, przed zażyciem jakiegokolwiek innego leku należy sprawdzić, czy nie zawiera on tej samej substancji czynnej, gdyż przyjmowanie paracetamolu w dużych dawkach może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku. Zobacz także ust. 4,5. \u003cb\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych.\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cu\u003eZawiera Tachipirina 125 mg granulat musujący\u003c\/u\u003e \u003cu\u003e:\u003c\/u\u003e - \u003cb\u003easpartam\u003c\/b\u003e, jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy w przypadku fenyloketonurii (niedobór enzymu hydroksylazy fenyloalaniny) ze względu na ryzyko związane z gromadzeniem się aminokwasu fenyloalaniny. - \u003cb\u003emaltitol\u003c\/b\u003e: stosować ostrożnie u pacjentów cierpiących na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy. 70,6 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e w saszetce odpowiada 3,53% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej: należy wziąć pod uwagę u osób z obniżoną funkcją nerek lub stosujących dietę niskosodową. \u003cu\u003eTachipirina 500 mg granulat musujący zawiera:\u003c\/u\u003e - \u003cb\u003easpartam\u003c\/b\u003e, jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy w przypadku fenyloketonurii (niedobór enzymu hydroksylazy fenyloalaniny) ze względu na ryzyko związane z gromadzeniem się aminokwasu fenyloalaniny. - \u003cb\u003emaltitol\u003c\/b\u003e: stosować ostrożnie u pacjentów cierpiących na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy. - 283 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e w saszetce odpowiada 14,1% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. Maksymalna dawka tego produktu odpowiada 84,6% maksymalnego dziennego spożycia sodu zalecanego przez WHO: należy to wziąć pod uwagę u osób z obniżoną funkcją nerek lub stosujących dietę niskosodową.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWchłanianie paracetamolu po podaniu doustnym zależy od szybkości opróżniania żołądka. Dlatego też jednoczesne podawanie leków spowalniających (np. leki antycholinergiczne, opioidy) lub zwiększających (np. prokinetyczne) szybkość opróżniania żołądka może skutkować odpowiednio zmniejszeniem lub zwiększeniem biodostępności produktu. Jednoczesne podawanie cholestyraminy zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Jednoczesne przyjmowanie paracetamolu i chloramfenikolu może spowodować wydłużenie okresu półtrwania chloramfenikolu, co wiąże się z ryzykiem zwiększenia jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować niewielkie zmiany wartości INR. W takich przypadkach należy częściej monitorować wartości INR w trakcie jednoczesnego stosowania i po jego zaprzestaniu. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). To samo dotyczy przypadków alkoholizmu i pacjentów leczonych zydowudyną. Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane paracetamolu uporządkowane według klasyfikacji ogólnoustrojowej i organicznej MedDRA. Nie ma wystarczających danych, aby ustalić częstość występowania poszczególnych wymienionych skutków.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego: Trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Reakcja żołądkowo-jelitowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka, wysypka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eIstnieje ryzyko zatrucia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, w przypadku przewlekłego alkoholizmu, u pacjentów cierpiących na chroniczne niedożywienie oraz u pacjentów otrzymujących induktory enzymów. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e W przypadku przypadkowego zażycia bardzo dużych dawek paracetamolu, ostre zatrucie objawia się brakiem łaknienia, nudnościami i wymiotami, po których następuje głębokie pogorszenie stanu ogólnego; objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin. W przypadku przedawkowania paracetamol może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej i nieodwracalnej martwicy, powodującej niewydolność komórek wątroby, kwasicę metaboliczną i encefalopatię, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się wzrost poziomu aminotransferaz wątrobowych, dehydrogenazy mlekowej i bilirubiny oraz zmniejszenie poziomu protrombiny, co może wystąpić w ciągu 12-48 godzin po spożyciu. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Środki, które należy zastosować, obejmują wczesne opróżnienie żołądka i hospitalizację w celu odpowiedniego leczenia poprzez jak najwcześniejsze podanie N-acetylocysteiny jako antidotum: dawka wynosi 150 mg\/kg dożylnie. w roztworze glukozy w ciągu 15 minut, następnie 50 mg\/kg w ciągu kolejnych 4 godzin i 100 mg\/kg w ciągu kolejnych 16 godzin, co daje łącznie 300 mg\/kg w ciągu 20 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCiąża: Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. Karmienie piersią: Zaleca się podawać produkt wyłącznie w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTachipirina nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207822356595,"sku":"012745093","price":5.89,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-spa-tachipirina-antidolorifico-500-mg-20-compresse-farmacia-dottor-tili-1213792780.jpg?v=1767112250"},{"product_id":"buscofen-12-capsule-molli-200mg","title":"Buscofen 12 miękkich kapsułek 200 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego pochodzenia i charakteru (bóle menstruacyjne, bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eTabletki powlekane\u003c\/u\u003e: 1 tabletka zawiera: ibuprofen 200 mg \u003cu\u003eMiękkie kapsułki żelatynowe\u003c\/u\u003e: 1 kapsułka miękka zawiera: ibuprofen 200 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eTabletki powlekane - blister po 20 tabletek\u003c\/u\u003e Skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, stearynian magnezu, hydroksypropylometyloceluloza, glikol polietylenowy 6000, talk, dwutlenek tytanu, emulsja przeciwpieniąca. \u003cu\u003eKapsułki miękkie - blistry zawierające 12 lub 24 kapsułki\u003c\/u\u003e Makrogol 600, wodorotlenek potasu, woda oczyszczona, żelatyna, częściowo odwodniony sorbitol ciekły.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. - Osoby z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), zwłaszcza gdy nadwrażliwość jest związana z polipowatością nosa, obrzękiem naczynioruchowym i (lub) astmą. - Ciężka niewydolność wątroby. - Ciężka niewydolność nerek (przesączanie kłębuszkowe poniżej 30 ml\/min). - Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA). - Pacjenci cierpiący na zaburzenia krwi niewiadomego pochodzenia, porfirię, nadciśnienie, ciężką, niekontrolowaną niewydolność wieńcową. - Ciężki lub czynny wrzód trawienny. - Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów z wykazanym owrzodzeniem lub krwawieniem). - Pacjenci ze schorzeniami klinicznymi powodującymi zwiększoną skłonność do krwawień. - W połączeniu z interwencjami chirurgicznymi (w tym operacjami stomatologicznymi). - Pacjenci, którzy doświadczyli znacznej utraty płynów (z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów). - W trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6). - Dzieci poniżej 12 lat.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e Tabletki powlekane\u003c\/i\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e 1-2 tabletki dwa - trzy razy dziennie, najlepiej na pełny żołądek. Nie należy jednak przekraczać dawki 1200 mg (6 tabletek) na dobę. Nie przekraczać zalecanych dawek. Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003ci\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych dawek minimalnych. \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością nerek\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W przypadku niewydolności nerek eliminacja może zostać zmniejszona i należy odpowiednio dostosować dawkowanie. \u003ci\u003e Kapsułki miękkie\u003c\/i\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e 1-2 kapsułki miękkie, dwa - trzy razy dziennie, najlepiej na pełny żołądek. Nie należy jednak przekraczać dawki 1200 mg (6 kapsułek miękkich) na dobę. Nie przekraczać zalecanych dawek. Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003ci\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych dawek minimalnych. \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością nerek\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W przypadku niewydolności nerek eliminacja może zostać zmniejszona i należy odpowiednio dostosować dawkowanie. Buscofenu nie należy stosować dłużej niż 7 dni. Jeżeli konieczne jest zastosowanie większych dawek lub wymagane jest dłuższe leczenie, należy skontaktować się z lekarzem. Tabletki powlekane i kapsułki miękkie należy połykać bez rozgryzania, najlepiej popijając niewielką ilością wody. Zaleca się przyjmowanie go w trakcie lub po posiłku, szczególnie osobom z problemami żołądkowymi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eTabletki powlekane - blister po 20 tabletek\u003c\/u\u003e Przechowywać w temperaturze pokojowej. \u003cu\u003eKapsułki miękkie - blistry zawierające 12 lub 24 kapsułki\u003c\/u\u003e Brak warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy unikać jednoczesnego stosowania leku Buscofen z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia (patrz punkt 4.5). Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). \u003cb\u003e \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. \u003cb\u003e \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e U pacjentów w podeszłym wieku częstość występowania działań niepożądanych NLPZ, zwłaszcza krwawień i perforacji z przewodu pokarmowego, może prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). \u003cb\u003e \u003ci\u003eKrwotok z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowej fazie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne \u003ci\u003ewychwyt zwrotny\u003c\/i\u003e serotonina (SSRI) lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Buscofen, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. \u003cb\u003e \u003ci\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie konieczne jest odpowiednie monitorowanie i odpowiednie instrukcje, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzono zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. \u003cb\u003e \u003ci\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach terapii pacjenci są narażeni na większe ryzyko; początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Leczenie buscofenem należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszej wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. \u003cb\u003e \u003ci\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Buscofen może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania Buscofenu w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cb\u003e \u003ci\u003eSkutki nerkowe\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Rozpoczynając leczenie ibuprofenem, należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, prowadzi do martwicy brodawek nerkowych i innych patologicznych zmian w nerkach. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Zgłaszano toksyczne działanie na nerki u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Podawanie NLPZ tym pacjentom może powodować zależne od dawki zmniejszenie wytwarzania prostaglandyn i, jako efekt wtórny, zmniejszenie przepływu krwi przez nerki. Może to szybko doprowadzić do niewydolności nerek. Najbardziej zagrożeni wystąpieniem tych reakcji są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz wszyscy pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE. Po przerwaniu leczenia NLPZ następuje zwykle powrót do stanu sprzed leczenia. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadku tocznia rumieniowatego rozlanego. \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Buscofen należy przepisywać ostrożnie pacjentom z astmą oskrzelową lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną, ponieważ może wystąpić skurcz oskrzeli. To samo dotyczy osób, u których wystąpił skurcz oskrzeli po zastosowaniu aspiryny lub innych NLPZ. \u003cb\u003e \u003ci\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których wystąpiły takie reakcje po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astma), polipowatością nosa lub wcześniejszymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.2 i 4.8). \u003cb\u003e \u003ci\u003eZmniejszona czynność serca, nerek i wątroby\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z poważnie upośledzoną czynnością serca, wątroby lub nerek. U takich pacjentów wskazane jest okresowe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. Ibuprofen może powodować zwiększenie stężenia aminotransferaz i innych markerów czynności wątroby w surowicy u pacjentów bez wcześniejszych objawów zaburzeń czynności wątroby. Zwykle obejmują one stosunkowo niewielkie i przejściowe wzrosty powyżej normalnego zakresu. Jeśli te nieprawidłowości są istotne klinicznie lub jeśli utrzymują się, należy przerwać leczenie ibuprofenem i monitorować reakcję po zaprzestaniu leczenia. Ibuprofen może powodować zatrzymanie sodu, potasu i wody u pacjentów, u których wcześniej nie występowały objawy choroby nerek, ze względu na wpływ na perfuzję nerek. Może to spowodować obrzęk lub ostrą dekompensację czynności serca lub nadciśnienie u osób predysponowanych. Do pacjentów najbardziej narażonych na jawną niewydolność nerek należą osoby w podeszłym wieku, pacjenci odwodnieni lub z hipowolemią, pacjenci z zastoinową niewydolnością serca, marskością wątroby, zespołem nerczycowym, niewydolnością nerek, osoby przyjmujące leki moczopędne oraz pacjenci, którzy niedawno przeszli operację. Po przerwaniu leczenia następuje zwykle szybki powrót czynności nerek do stanu sprzed leczenia. Ibuprofen może również zakłócać działanie natriuretyczne leków moczopędnych. \u003cb\u003e \u003ci\u003e Efekty hematologiczne\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia. \u003cb\u003e \u003ci\u003eAseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących ibuprofen obserwowano aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Chociaż wystąpienie tego zjawiska jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano je również u pacjentów, u których nie występowały współistniejące choroby przewlekłe (patrz punkt 4.8). Ponieważ w badaniach na zwierzętach ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych wykryto zmiany w oku, w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych kontroli okulistycznych. Nie zaleca się stosowania Buscofenu, podobnie jak innych leków hamujących syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazę, u kobiet planujących zajście w ciążę (patrz także punkt 4.6). Należy wstrzymać podawanie leku Buscofen u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIbuprofen (podobnie jak inne NLPZ) należy stosować ostrożnie w przypadku: - \u003ci\u003e \u003cu\u003ekortykosteroidy:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwotoku z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4); - \u003ci\u003e \u003cu\u003eantykoagulanty:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). Wskazane jest monitorowanie pacjentów leczonych kumarynami; - \u003ci\u003e \u003cu\u003ekwas acetylosalicylowy i inne NLPZ:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e substancje te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). Nie zaleca się jednak łączenia ibuprofenu z aspiryną lub innymi NLPZ; - \u003ci\u003e \u003cu\u003eLeki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI):\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4); - \u003ci\u003e \u003cu\u003eleki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II\u003c\/u\u003e:\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Należy wziąć pod uwagę te interakcje u pacjentów przyjmujących Buscofen jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania tego skojarzenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo; - \u003ci\u003e \u003cu\u003elit:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e jednoczesne podanie litu i NLPZ powoduje zwiększenie stężenia litu we krwi na skutek zmniejszonej eliminacji, z możliwością osiągnięcia progu toksyczności. Jeżeli takie skojarzenie jest konieczne, należy monitorować stężenie litu w celu dostosowania dawki litu podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem; - \u003ci\u003e \u003cu\u003emetotreksat:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e NLPZ mogą hamować kanalikowe wydzielanie metotreksatu i zmniejszać jego klirens, co w konsekwencji zwiększa ryzyko toksyczności; - \u003ci\u003e \u003cu\u003eaminoglikozydy\u003c\/u\u003e:\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów; - \u003ci\u003e \u003cu\u003eglikozydy nasercowe\u003c\/u\u003e:\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik przesączania kłębuszkowego i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu; - \u003ci\u003e \u003cu\u003efenytoina:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e NLPZ mogą powodować zwiększenie stężenia fenytoiny w osoczu; - \u003ci\u003e \u003cu\u003echolestyramina:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego. Jednakże znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane; - \u003ci\u003e \u003cu\u003ecyklosporyny:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e zwiększać ryzyko nefrotoksyczności podczas stosowania NLPZ. - \u003ci\u003e \u003cu\u003eInhibitory COX-2 i inne NLPZ:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4); - \u003ci\u003e \u003cu\u003eekstrakty roślinne:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Miłorząb dwuklapowy może zwiększać ryzyko krwawienia w związku ze stosowaniem NLPZ; - \u003ci\u003e \u003cu\u003emifepriston:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ teoretycznie może nastąpić zmniejszenie skuteczności leku. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podawanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie wpływa negatywnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży; - \u003ci\u003e \u003cu\u003eantybiotyki chinolonowe:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Dane na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko napadów drgawkowych związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek; - \u003ci\u003e \u003cu\u003epochodne sulfonylomocznika:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e NLPZ mogą nasilać działanie pochodnych sulfonylomocznika. Zgłaszano rzadkie przypadki hipoglikemii u pacjentów leczonych pochodnymi sulfonylomocznika podczas przyjmowania ibuprofenu; - \u003ci\u003e \u003cu\u003etakrolimus:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e możliwe zwiększone ryzyko nefrotoksyczności podczas stosowania NLPZ z takrolimusem; - \u003ci\u003e \u003cu\u003ezydowudyna:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e zwiększone ryzyko toksycznego działania na krew w przypadku jednoczesnego stosowania z NLPZ. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i innymi NLPZ; - \u003ci\u003e \u003cu\u003erytonawir\u003c\/u\u003e:\u003c\/i\u003e możliwe jest zwiększenie stężenia NLPZ; - \u003ci\u003e \u003cu\u003eprobenecyd:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e spowalnia wydalanie NLPZ z możliwym wzrostem ich stężenia w osoczu; - \u003ci\u003e \u003cu\u003esulfinpirazon\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e: może opóźniać wydalanie ibuprofenu; - \u003ci\u003e \u003cu\u003eInhibitory CYP2C9:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podaje się z worykonazolem i flukonazolem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane obserwowane podczas stosowania ibuprofenu są na ogół wspólne dla innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Rzadko obserwowano perforację przewodu pokarmowego podczas stosowania ibuprofenu. Po podaniu leku Buscofen zgłaszano następujące przypadki: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból w nadbrzuszu, zgaga, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. Bardzo rzadko obserwowano także zapalenie trzustki. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: Zgłaszano reakcje nadwrażliwości po leczeniu NLPZ. Mogą się one składać z \u003ci\u003ea)\u003c\/i\u003e nieswoista reakcja alergiczna i anafilaksja, \u003ci\u003eb)\u003c\/i\u003e reakcje dotyczące dróg oddechowych, w tym astma, nawet ciężka, skurcz oskrzeli lub duszność lub \u003ci\u003ec)\u003c\/i\u003e zaburzenia skóry, w tym różnego rodzaju wysypki, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadziej złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy). \u003cu\u003ePatologie serca i naczyń\u003c\/u\u003e: W związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano obrzęki i zmęczenie, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Inne zdarzenia niepożądane zgłaszane rzadziej i dla których niekoniecznie ustalono związek przyczynowy obejmują: \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i niedokrwistość hemolityczna. \u003cu\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/u\u003e: bezsenność, stany lękowe, depresja, stan splątania, halucynacje. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, senność, zapalenie nerwu wzrokowego. \u003cu\u003eZakażenia i zarażenia\u003c\/u\u003e: nieżyt nosa i aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej) z objawami sztywności szyi, bólu głowy, nudności, wymiotów, gorączki lub dezorientacji (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: skurcz oskrzeli, duszność, bezdech. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e: rzadkie przypadki zmian w oku, skutkujących zaburzeniami widzenia, toksyczną neuropatią wzrokową.\u003cu\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/u\u003e: zaburzenia słuchu, szumy uszne, zawroty głowy. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e: zaburzenia czynności wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko), reakcje nadwrażliwości na światło i reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS) (częstość nieznana), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG) (częstość nieznana). \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: upośledzenie czynności nerek i toksyczna nefropatia w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek. \u003cu\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/u\u003e: złe samopoczucie, zmęczenie. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność\u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu 1 godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu 1 godziny od spożycia potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać ibuprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania przez kobiety w okresie poczęcia lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas leczenia powinny być odpowiednio możliwie najmniejsze i możliwie najkrótsze. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W nielicznych dostępnych dotychczas badaniach NLPZ można wykryć w mleku matki w bardzo małych stężeniach. Jeśli to możliwe, należy unikać stosowania NLPZ podczas karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Stosowanie ibuprofenu może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom dotyczącym płodności należy rozważyć przerwanie leczenia ibuprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo przyjęciu ibuprofenu mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie i problemy ze wzrokiem. Należy to wziąć pod uwagę, gdy wymagana jest zwiększona czujność, np. podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Sanofi","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207822389363,"sku":"029396037","price":7.91,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/sanofi-spa-buscofen-12-capsule-molli-200mg-farmacia-dottor-tili-1213792773.jpg?v=1767112233"},{"product_id":"okitask-20-bustine-granulato-40-mg","title":"Okitask 20 Business Granulowany 40 mg.","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego pochodzenia i charakteru, a w szczególności: bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle menstruacyjne, bóle mięśniowe i kostno-stawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: Substancja czynna: sól lizynowa ketoprofenu 40 mg (co odpowiada 25 mg ketoprofenu). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, dodecylosiarczan sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePowidon, krzemionka koloidalna, hydroksypropylometyloceluloza, eudragit EPO, dodecylosiarczan sodu, kwas stearynowy, stearynian magnezu, aspartam, mannitol, ksylitol, talk, aromat limonkowy, aromat cytrynowy, aromat frescofort.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeku Okitask 40 mg granulat nie wolno podawać w następujących przypadkach: • nadwrażliwość na substancję czynną, na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; • astma, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, wysypki skórne, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub inne reakcje alergiczne wywołane przez ketoprofen lub leki o podobnym mechanizmie działania (np. kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ i selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2), patrz punkt 4.8; • przebyta astma oskrzelowa; • ciężka niewydolność serca; • zapalenie żołądka; • czynny wrzód trawienny\/krwotok lub nawracający wrzód trawienny\/krwotok w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwotoku); • krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja w przeszłości lub przewlekła niestrawność w wywiadzie; • krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie po wcześniejszym leczeniu NLPZ; • choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego; • ciężka niewydolność wątroby (marskość wątroby, ciężkie zapalenie wątroby); • ciężka niewydolność nerek; • leukopenia i trombocytopenia; • skaza krwotoczna i inne zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia hemostatyczne; • stosowanie dużych dawek leków moczopędnych; • trzeci trymestr ciąży; • dzieci poniżej 15 roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie.\u003c\/u\u003e Dorośli i powyżej 15 lat: zalecana dawka to 40 mg (co odpowiada 1 saszetce) w dawce jednorazowej lub powtarzać 2-3 razy dziennie w przypadku najbardziej intensywnych postaci bólu. Nie przekraczać zalecanych dawek. \u003cb\u003eSzczególne populacje. \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/i\u003e Dawkę należy dokładnie ustalić, biorąc pod uwagę możliwość zmniejszenia powyższych dawek. \u003ci\u003ePacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek: \u003c\/i\u003e Zaleca się leczenie minimalną dawką dobową i uważne monitorowanie (patrz punkt 4.4). W przypadku niewydolności nerek zaleca się monitorowanie objętości wydalanego moczu i czynności nerek (patrz punkt 4.4). Leku Okitask 40 mg granulat nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna:\u003c\/i\u003e Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności leku Okitask 40 mg granulat u dzieci. \u003cu\u003eSposób podawania:\u003c\/u\u003e Zawartość saszetki można umieścić bezpośrednio na języku. Rozpuszcza się ze śliną, dzięki czemu można go stosować bez wody. Zaleca się przyjmowanie produktu na pełny żołądek. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia:\u003c\/u\u003e Czas trwania terapii należy ograniczyć do przezwyciężenia bolesnego epizodu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOstrzeżenia: Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 oraz poniższe punkty dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Okitask 40 mg granulat z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. \u003cu\u003eReakcje żołądkowo-jelitowe:\u003c\/u\u003e Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej możliwej dawki. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) u tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie objawy podmiotowe i (lub) podmiotowe dotyczące jamy brzusznej (w tym krwawienie z przewodu pokarmowego) nawet na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). \u003cu\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/u\u003e U osób w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). Należy uważnie monitorować pacjentów z obecną lub przebytą chorobą przewodu pokarmowego pod kątem wystąpienia zaburzeń trawiennych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących lek Okitask 40 mg granulat, leczenie należy przerwać. \u003cu\u003ePacjenci z czynnym lub przebytym wrzodem trawiennym:\u003c\/u\u003e Niektóre dowody epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ketoprofenu może wiązać się z wysokim ryzykiem wystąpienia poważnej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu z innymi NLPZ, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek (patrz punkty 4.2 i 4.3). \u003cu\u003eReakcje skórne:\u003c\/u\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Na początku leczenia wydaje się, że ryzyko jest wyższe u pacjentów. Należy przerwać stosowanie leku Okitask 40 mg w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. Środki ostrożności. \u003cu\u003eZaburzenia układu krążenia, nerek i wątroby:\u003c\/u\u003e U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania ketoprofenu, ze względu na eliminację leku głównie przez nerki. Należy uważnie monitorować czynność nerek u pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby i nerczycą, u pacjentów otrzymujących leki moczopędne, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów podawanie ketoprofenu może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez nerki spowodowane hamowaniem prostaglandyn i prowadzić do dekompensacji czynności nerek (patrz punkt 4.3). Należy także zachować ostrożność u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub u pacjentów z prawdopodobieństwem hipowolemii, ze względu na zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego. Podobnie jak wszystkie NLPZ, Okitask 40 mg granulat może zwiększać stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny w osoczu. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów syntezy prostaglandyn, Okitas 40 mg granulat może wiązać się z niekorzystnym wpływem na układ nerek, co może prowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek (patrz punkt 4.8). U pacjentów z nieprawidłowymi wartościami czynności wątroby lub chorobą wątroby w wywiadzie należy okresowo oznaczać aktywność aminotransferaz. Podobnie jak inne NLPZ, Okitask 40 mg granulat może powodować zwiększenie niektórych parametrów wątrobowych, a także znaczne zwiększenie wartości SGOT i SGPT (patrz punkt 4.8). W przypadku znacznego wzrostu tych parametrów leczenie należy przerwać. Podczas stosowania ketoprofenu zgłaszano przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na zaburzenia czynności nerek, układu krążenia lub wątroby. \u003cu\u003eWpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy:\u003c\/u\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych należy leczyć ketoprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Brak wystarczających danych, aby wykluczyć podobne ryzyko w przypadku leku Okitask 40 mg granulat. Zgłaszano zwiększone ryzyko migotania przedsionków związane ze stosowaniem NLPZ. Może wystąpić hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek i (lub) podczas jednoczesnego stosowania leków nasilających hiperkaliemię (patrz punkt 4.5). W takich okolicznościach należy okresowo oznaczać stężenie potasu. \u003cu\u003eInfekcje.\u003c\/u\u003e Maskowanie objawów infekcji podstawowej: Okitask 40 mg granulat może maskować objawy infekcji, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg infekcji. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Okitask 40 mg granulat w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego:\u003c\/u\u003e Podobnie jak wszystkie leki niesteroidowe, stosowanie ketoprofenu u pacjentów z astmą oskrzelową lub skazą alergiczną może spowodować atak astmy. Pacjenci chorzy na astmę związaną z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i\/lub polipowatością nosa są bardziej narażeni na ryzyko alergii na kwas acetylosalicylowy i\/lub NLPZ niż pozostała część populacji. Podanie tego leku może powodować ataki astmy lub skurcz oskrzeli, wstrząs i inne zjawiska alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ (patrz punkt 4.3). Ze względu na wpływ na metabolizm kwasu arachidonowego u astmatyków i osób predysponowanych mogą wystąpić ataki skurczu oskrzeli, a nawet wstrząs i inne zjawiska alergiczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z objawami alergicznymi lub wcześniejszą alergią. \u003cu\u003eZaburzenia widzenia:\u003c\/u\u003e W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, takich jak niewyraźne widzenie, należy przerwać leczenie. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku Okitask 40 mg pacjentom cierpiącym na zmiany w układzie krwiotwórczym, toczeń rumieniowaty układowy lub mieszane choroby tkanki łącznej. Podczas podawania leku Okitask 40 mg granulat pacjentom z porfirią wątrobową należy zachować ostrożność, ponieważ może to wywołać atak. Ważna informacja o niektórych substancjach pomocniczych: Okitask 40 mg granulat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od sodu”. Okitask 40 mg granulat zawiera aromat cytrynowy i aromat limonkowy. Aromat cytrynowy zawiera sacharozę. Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Aromat limonkowy zawiera glukozę. Pacjenci cierpiący na rzadkie problemy związane z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNiewskazane stowarzyszenia.\u003c\/b\u003e - Inne NLPZ (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2) i duże dawki salicylanów (\u003e 3 g\/dobę): jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. - Leki przeciwzakrzepowe (heparyna i warfaryna): NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy ściśle monitorować pacjenta. - Inhibitory agregacji płytek krwi (tyklopidyna i klopidogrel): jednoczesne stosowanie NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia z powodu hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy ściśle monitorować pacjenta. - Lit: jednoczesne podanie kilku NLPZ może zwiększyć stężenie litu w osoczu, które może osiągnąć wartości toksyczne ze względu na zmniejszone wydalanie przez nerki. Należy dokładnie monitorować stężenie litu w osoczu i dostosować jego dawkę w trakcie i po zakończeniu leczenia ketoprofenem i innymi NLPZ. - Metotreksat w dawkach większych niż 15 mg\/tydzień: jednoczesne podawanie NLPZ może zwiększać ryzyko toksycznego działania metotreksatu na krew, zwłaszcza jeśli jest on podawany w dużych dawkach, prawdopodobnie z powodu zmiany wiązania z białkami osocza i zmniejszenia klirensu nerkowego. Przyjmowanie obu leków należy zachować w odstępie co najmniej 12 godzin. - Hydantoiny i sulfonamidy: może zwiększyć się toksyczne działanie tych substancji; ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, w przypadku jednoczesnego stosowania może być konieczne zmniejszenie dawki difenylohydantoiny lub sulfonamidów. \u003cb\u003eStowarzyszenia wymagające ostrożności.\u003c\/b\u003e - Leki lub kategorie terapeutyczne, które mogą powodować hiperkaliemię: sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwerterów enzymów (inhibitory ACE), blokery receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyny (niskocząsteczkowe lub niefrakcjonowane), cyklosporyna, takrolimus i trimetoprim. Wystąpienie hiperkaliemii może zależeć od obecności kofaktorów. Ryzyko wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania ww. leków. - Tenofowir: jednoczesne podawanie fumaranu dizoproksylu tenofowiru i NLPZ może zwiększać ryzyko niewydolności nerek. - Leki moczopędne: u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, zwłaszcza w przypadku odwodnienia, występuje większe ryzyko rozwoju niewydolności nerek w następstwie zmniejszenia przepływu krwi przez nerki spowodowanego hamowaniem prostaglandyn. Zaleca się nawodnienie przed rozpoczęciem jednoczesnego leczenia i ścisłe monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia (patrz punkt 4.4). NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych. - Inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: jednoczesne podawanie z inhibitorami cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek i możliwej ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i w podeszłym wieku. W przypadku leczenia skojarzonego zaleca się zachowanie ostrożności, nawodnienie i monitorowanie czynności nerek. -Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg\/tydzień: leki przeciwzapalne powodują zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu, co w konsekwencji zwiększa toksyczność krwi. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub w podeszłym wieku kontrole należy przeprowadzać częściej. - Kortykosteroidy: jednoczesne stosowanie NLPZ może zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Pentoksyfilina: jednoczesne podawanie może powodować zwiększone ryzyko krwawienia: zaleca się monitorowanie czasu krwawienia. - Zydowudyna: skojarzenie z NLPZ zwiększa ryzyko toksycznego działania na retikulocyty, z ciężką niedokrwistością występującą tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ. Tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ należy sprawdzić pełną morfologię krwi i liczbę retikulocytów. - Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika poprzez wypieranie ich z miejsc wiązania z białkami osocza. Należy również pamiętać o możliwych interakcjach z innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi. - Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych; jednakże nie wykazano interakcji farmakokinetycznej pomiędzy ketoprofenem i aktywnymi glikozydami. \u003cb\u003eStowarzyszenia, które należy wziąć pod uwagę.\u003c\/b\u003e - Leki przeciwnadciśnieniowe (beta-blokery, leki moczopędne będące inhibitorami ACE): leczenie NLPZ może osłabić działanie leków przeciwnadciśnieniowych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia. - Mifepriston: teoretycznie skuteczność metody antykoncepcyjnej może być zmniejszona ze względu na działanie przeciwprostaglandynowe NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego. Istnieją dowody sugerujące, że jednoczesne podanie NLPZ w dniu podania dawki prostaglandyny nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej medycznego przerwania ciąży. - Wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne (IUD): skuteczność wkładki może zostać zmniejszona, co może skutkować zajściem w ciążę. - Cyklosporyna i takrolimus: jednoczesne leczenie NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. - Leki trombolityczne: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia. - Leki przeciwagregacyjne (tyklopidyna i klopidogrel) oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Probenecyd: jednoczesne podawanieprobenecydu może znacznie zmniejszyć klirens ketoprofenu w osoczu w wyniku hamowania wydzielania kanalikowego i sprzęgania z glukuronidem, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki ketoprofenu. - Antybiotyki chinolonowe: dane na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek w związku ze stosowaniem chinolonów. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów leczonych NLPZ i chinolonami. - Difenylohydantoina i sulfonamidy: ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, w przypadku jednoczesnego podawania może być konieczne zmniejszenie dawki difenylohydantoiny lub sulfonamidów. - Gemeprost: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zmniejszać jego skuteczność. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Klasyfikacja oczekiwanych częstości występowania: bardzo często (1\/10), często (1\/100 do ≤1\/10), niezbyt często (1\/1000 do ≤1\/100), rzadko (1\/10000 do ≤1\/1000), bardzo rzadko (≤1\/10000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas stosowania ketoprofenu u dorosłych obserwowano następujące działania niepożądane:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): niedokrwistość krwotoczna. Częstość nieznana: małopłytkowość, agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, leukocytoza, plamica małopłytkowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs), nadwrażliwość\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Często (≥1\/100, \u003c1\/10): niestrawność, nudności, ból brzucha, wymioty. Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zaparcia, biegunka, wzdęcia, zapalenie żołądka. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zapalenie jamy ustnej, wrzód trawienny. Częstość nieznana: zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna, krwotok z przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego (czasami śmiertelna, szczególnie u osób w podeszłym wieku – patrz punkt 4.4), wrzód żołądka, owrzodzenie jamy ustnej, wrzód dwunastnicy, perforacja dwunastnicy, smoliste stolce, krwawe wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej, zapalenie okrężnicy, zgaga, obrzęk jamy ustnej, zapalenie trzustki, hiperchlorhydria, ból żołądka, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, jama ustna język obrzękowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): wysypka, świąd. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): rumień. Częstość nieznana: reakcja nadwrażliwości na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk, wysypka, zespół Lyella, osutka grudkowo-plamista, plamica, ostra uogólniona osutka krostkowa, zapalenie skóry.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zmęczenie. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): obrzęk twarzy. Częstość nieznana: obrzęki obwodowe, dreszcze, osłabienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): ból głowy, zawroty głowy, senność. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): parestezje. Częstość nieznana: drgawki, zaburzenia smaku, zawroty głowy, dyskinezy, omdlenia, drżenie, hiperkineza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.4). Częstość nieznana: obrzęk okołooczodołowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zapalenie wątroby, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi. Częstotliwość nieznana: żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): astma. Częstość nieznana: skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ), nieżyt nosa, duszność, obrzęk krtani, skurcz krtani, ostra niewydolność oddechowa (zgłoszono jeden przypadek śmiertelny u pacjenta z astmą wrażliwego na kwas acetylosalicylowy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: - Częstość nieznana: ostra niewydolność nerek, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek, krwiomocz, zapalenie nerek, zespół nerczycowy, kłębuszkowe zapalenie nerek, zatrzymanie sodu\/wody z możliwym obrzękiem, ostra martwica kanalików nerkowych, martwica brodawek nerkowych, skąpomocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstość nieznana: zmiany nastroju, depresja, omamy, stan splątania, pobudzenie, bezsenność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca Częstość nieznana: niewydolność serca, migotanie przedsionków, kołatanie serca, tachykardia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstość nieznana: nadciśnienie, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, zapalenie naczyń (w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Częstość nieznana: hiperkaliemia, hiponatremia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze - Częstość nieznana: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie naczyń chłonnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): Zwiększona masa ciała.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWAĆ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano przypadki przedawkowania ketoprofenu w dawkach do 2,5 g. W większości przypadków obserwowane objawy ograniczały się do letargu, splątania, utraty przytomności, senności, bólu głowy, zawrotów głowy, zawrotów głowy, nudności, wymiotów, bólu w nadbrzuszu, bólu brzucha i biegunki. W przypadku ciężkiego przedawkowania może również wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego, niedociśnienie, depresja oddechowa i sinica, w takim przypadku należy natychmiast przenieść pacjenta do specjalistycznego ośrodka szpitalnego w celu rozpoczęcia leczenia objawowego. Nie ma swoistego antidota na wypadek przedawkowania ketoprofenu. W przypadku podejrzenia masywnego przedawkowania zaleca się płukanie żołądka oraz leczenie objawowe i podtrzymujące w celu wyrównania odwodnienia, monitorowania wydalania moczu i skorygowania kwasicy, jeśli występuje. W przypadku niewydolności nerek przydatna może być hemodializa w celu usunięcia leku z krążenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża:\u003c\/u\u003e Należy unikać stosowania ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, podanie ketoprofenu należy rozważać tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla zarodka lub płodu. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Dlatego też nie należy podawać ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli ketoprofen jest stosowany przez kobietę pragnącą zajść w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Zastosowanie leku w okresie okołoporodowym może spowodować zmiany w hemodynamice małego krążenia u nienarodzonego dziecka, co może mieć poważne konsekwencje dla oddychania. W związku z tym stosowanie ketoprofenu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią:\u003c\/u\u003e Brak dostępnych informacji na temat przenikania ketoprofenu do mleka matki. Nie zaleca się stosowania Ketoprofenu podczas karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność:\u003c\/u\u003e Stosowanie NLPZ może zmniejszać płodność kobiet i dlatego nie jest zalecane u kobiet planujących zajście w ciążę. Należy wstrzymać podawanie NLPZ, a także leku Okitask 40 mg granulat u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo podaniu ketoprofenu może wystąpić senność, zawroty głowy lub drgawki i zaburzenia widzenia. Zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn i wykonywania czynności wymagających szczególnej uwagi.\u003c\/p\u003e","brand":"Dompé","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207822422131,"sku":"042028023","price":10.23,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/dompe-farmaceutici-spa-okitask-20-bustine-granulato-40-mg-farmacia-dottor-tili-1213792778.jpg?v=1767112213"},{"product_id":"moment-200mg-analgesico-36-compresse-rivestite","title":"Moment 200 mg analgesic 36 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego pochodzenia i natury (bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe, bóle menstruacyjne). Środek wspomagający w objawowym leczeniu gorączki i grypy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka powlekana zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna\u003c\/u\u003e: ibuprofen 200 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, talk, hydroksypropyloceluloza, guma arabska, sacharoza, Makrogol 6000, lekki węglan magnezu, dwutlenek tytanu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia. • Ciąża i karmienie piersią. • Nadwrażliwość na substancję czynną, inne leki przeciwreumatyczne (kwas acetylosalicylowy itp.) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. • Aktywny lub ciężki wrzód żołądka i dwunastnicy lub inna gastropatia. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. • Ciężka niewydolność serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia: 1–2 tabletki 2–3 razy dziennie. Nie przekraczać dawki 6 tabletek dziennie. Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanych dawek; w szczególności pacjenci w podeszłym wieku powinni przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. Przyjmuj produkt na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen lek nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• U pacjentów chorych na astmę produkt należy stosować ostrożnie, po konsultacji z lekarzem. • Nie zaleca się stosowania leku Moment, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. • Należy wstrzymać podawanie leku Moment u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. • Należy unikać stosowania preparatu Moment jednocześnie z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2. • Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). • Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy: badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) i w leczeniu długotrwałym, może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego. • Istnieje ryzyko zaburzeń czynności nerek u odwodnionej młodzieży. • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). • Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. • U osób w podeszłym wieku i u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku większych dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. • Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (patrz punkt 4.5). • W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Moment, leczenie należy przerwać. • NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). • Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. • Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, w związku ze stosowaniem NLPZ (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: następuje początek reakcji w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Preparat należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. • Moment zawiera: – sacharozę: lek ten nie powinien być stosowany u pacjentów cierpiących na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Należy pamiętać o możliwych interakcjach z antykoagulantami z grupy kumaryny: pacjenci poddawani leczeniu tymi lekami powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem produktu. Wskazane jest także zasięgnięcie porady lekarskiej w przypadku stosowania jakiegokolwiek leczenia skojarzonego przed podaniem produktu. • Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Interakcje te należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących Moment jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. • Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia. • Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli leki te są podawane jednocześnie. Jednakże niedostatek danych i niepewność dotycząca ich zastosowania w sytuacji klinicznej nie pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków w sprawie ciągłego stosowania ibuprofenu; Wydaje się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje klinicznie istotnych skutków (patrz punkt 5.1).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eEfekty skórne\u003c\/u\u003e Czasami mogą wystąpić alergiczne wysypki skórne (rumień, swędzenie, pokrzywka). Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko). \u003cu\u003eSkutki żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Po podaniu leku Moment zgłaszano: uczucie ciężkości w żołądku, nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe \u003c\/u\u003e W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu (szczególnie w dużych dawkach 2400 mg\/dobę) podczas długotrwałego leczenia może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Zjawiska te szybko ustępują po przerwaniu leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku przedawkowania wskazane jest płukanie żołądka i skorygowanie stężenia elektrolitów we krwi. Nie ma swoistego antidotum na ibuprofen.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić: płód na: – toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); – zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: – możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; – zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnionym lub przedłużonym porodem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły stosowanie ibuprofenu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania innych maszyn. Jednakże pacjenci, których aktywność wymaga czujności, powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia ibuprofenem zauważą senność, zawroty głowy lub depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207823011955,"sku":"025669185","price":14.42,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-moment-200mg-analgesico-36-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792749.jpg?v=1767125589"},{"product_id":"aspirina-dolore-infiammazione-20-compresse-500-mg","title":"Zapalenie bólu aspiryny 20 tabletek 500 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie gorączki i (lub) bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, takiego jak ból głowy, zespół grypowy, ból zęba, ból mięśni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: jedna tabletka powlekana zawiera 3,12 mmol (tj. 71,7 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRdzeń tabletki: Krzemionka koloidalna, Węglan sodu. Powłoka: wosk Carnauba, hypromeloza, stearynian cynku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne salicylany, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, • astma w wywiadzie lub reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, ciężki nieżyt nosa, wstrząs) wywołane podaniem salicylanów lub substancji o podobnym działaniu, w szczególności niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), • czynnego wrzodu trawiennego, • skazy krwotocznej, • ciężka niewydolność nerek (GFR\u003ci\u003e\u0026lt; 30\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eml\/min\/ 1,73 m²\u003c\/i\u003e), • ciężka niewydolność wątroby, • ciężka niekontrolowana niewydolność serca, • jednoczesne podawanie metotreksatu w dawkach przekraczających 15 mg na tydzień, w przypadku dawek przeciwzapalnych kwasu acetylosalicylowego lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (patrz punkt 4.5), • jednoczesne stosowanie doustnych leków przeciwzakrzepowych w przypadku dawek kwasu acetylosalicylowego o działaniu przeciwzapalnym lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych oraz u pacjentek z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w wywiadzie (patrz punkt 4.5), • od początku 6. miesiąca ciąży (po dwudziestym czwartym tygodniu braku miesiączki) (patrz punkt 4.6), • u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Dorośli i dzieci (od 16. roku życia): 1 do 2 tabletek na każdą dawkę, w razie potrzeby powtarzać po upływie co najmniej 4 godzin. Maksymalna dzienna porcja nie powinna przekraczać 6 tabletek. Osoby w podeszłym wieku (od 65 lat): 1 tabletka na każdą dawkę, w razie potrzeby powtarzać po upływie minimum 4 godzin. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 tabletek. Kwasu acetylosalicylowego nie należy stosować dłużej niż 3 dni (w przypadku gorączki) lub 3 – 4 dni (w przypadku bólu), chyba że lekarz zaleci inaczej. Dzieci i młodzież: Kwasu acetylosalicylowego nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat bez recepty. Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie u pacjentów z nieprawidłową czynnością wątroby lub nerek albo problemami z krążeniem. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Do stosowania doustnego. Tabletki należy popić odpowiednią ilością wody. Aby otworzyć pasek, oderwij go od krawędzi w dowolnym miejscu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku skojarzenia z innymi lekami, aby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy sprawdzić, czy w składzie tych innych leków nie występuje kwas acetylosalicylowy. • Zespół Reye'a, bardzo rzadką i potencjalnie śmiertelną chorobę, opisano u dzieci z objawami infekcji wirusowych (szczególnie epizodami ospy wietrznej i grypy) podczas przyjmowania kwasu acetylosalicylowego lub bez niego. W związku z tym kwas acetylosalicylowy należy podawać dzieciom w takich schorzeniach wyłącznie po konsultacji lekarskiej i gdy inne środki okazały się nieskuteczne. W przypadku utrzymujących się wymiotów, zmian świadomości lub nieprawidłowego zachowania należy przerwać leczenie kwasem acetylosalicylowym. • W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek leków przeciwbólowych, napadu bólu głowy nie należy leczyć większymi dawkami. • Regularne stosowanie leków przeciwbólowych, szczególnie kombinacji leków przeciwbólowych, może skutkować trwałym uszkodzeniem nerek i ryzykiem niewydolności nerek. • Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością w następujących przypadkach: pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (\u003ci\u003eGFR ≥ 30 do \u003c 90 ml\/min\/ 1,73 m²\u003c\/i\u003e) lub u pacjentów z zaburzeniami krążenia sercowo-naczyniowego (np. choroba naczyń nerkowych, zastoinowa niewydolność serca, zmniejszenie objętości płynów, poważny zabieg chirurgiczny, posocznica lub poważne krwawienia), ponieważ kwas acetylosalicylowy może dodatkowo zwiększać ryzyko zaburzenia czynności nerek i ostrej niewydolności nerek. • W niektórych ciężkich postaciach niedoboru G6PD duże dawki kwasu acetylosalicylowego mogą powodować hemolizę. W przypadku niedoboru G6PD kwas acetylosalicylowy należy podawać pod nadzorem lekarza. • Należy zintensyfikować monitorowanie leczenia w następujących przypadkach: • u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie, krwawieniem z przewodu pokarmowego lub zapaleniem błony śluzowej żołądka; • u pacjentów z niewydolnością nerek; • u pacjentów z niewydolnością wątroby; • u pacjentów chorych na astmę: u niektórych pacjentów wystąpienie napadu astmy może być związane z uczuleniem na niesteroidowe leki przeciwzapalne lub na kwas acetylosalicylowy; w tym przypadku ten produkt leczniczy jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3); • u pacjentek z krwotokiem macicznym lub krwotokiem miesiączkowym (ryzyko zwiększenia objętości i czasu trwania cyklu). • Krwawienie z przewodu pokarmowego lub wrzody\/perforacje mogą wystąpić w dowolnym momencie leczenia, bez konieczności występowania u pacjenta jakichkolwiek objawów ostrzegawczych lub historii choroby. Ryzyko względne wzrasta u osób w podeszłym wieku, u osób z małą masą ciała oraz u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe lub inhibitory agregacji płytek krwi (patrz punkt 4.5). W przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać leczenie. • Ze względu na hamujący wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, który występuje już przy bardzo małych dawkach i utrzymuje się przez kilka dni, pacjent powinien mieć świadomość ryzyka krwawienia w przypadku zabiegów chirurgicznych, nawet niewielkich (np. ekstrakcji zęba). • W dawkach przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych kwas acetylosalicylowy hamuje wydalanie kwasu moczowego; w dawkach stosowanych w reumatologii (dawki przeciwzapalne) kwas acetylosalicylowy ma działanie moczopędne. • Nie zaleca się stosowania tego leku podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.6). Nie zaleca się podawania kwasu acetylosalicylowego z: • doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≥500 mg na podanie i\/lub \u003c 3 g na dobę) oraz u pacjentów bez choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy w wywiadzie (patrz punkt 4.5); • Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≥ 1 g na podanie i\/lub ≥ 3 g na dobę) lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≥500 mg na podanie i\/lub \u003c 3 g na dobę) (patrz punkt 4.5); • Heparyny drobnocząsteczkowe (i cząsteczki pokrewne) i heparyny niefrakcjonowane w dawkach terapeutycznych lub u pacjentów w podeszłym wieku (\u003e 65 lat) niezależnie od dawki heparyny oraz w przypadku przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego (≥ 1 g na podanie i\/lub ≥ 3 g na dzień) lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≥ 500 mg na podanie i\/lub \u003c 3 g na dzień) (patrz sekcja 4.5); • Klopidogrel (poza zatwierdzonymi wskazaniami dla tego skojarzenia u pacjentów z ostrą chorobą wieńcową) (patrz punkt 4.5); • Tiklopidyna (patrz punkt 4.5); • Uricosurics (patrz punkt 4.5); • Glikokortykoidy (z wyjątkiem terapii zastępczej hydrokortyzonem) w celu uzyskania przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego (≥ 1 g na podanie i\/lub ≥ 3 g na dzień) (patrz punkt 4.5); • Pemetreksed u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od 45 ml\/min do 80 ml\/min) (patrz punkt 4.5); • Anagrelid: zwiększone ryzyko krwawienia i zmniejszone działanie przeciwzakrzepowe (patrz akapit 4.5). \u003cb\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera 71,7 mg sodu na dawkę, co odpowiada 3,6% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu wynoszącego 2 g dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW poniższym tekście mają zastosowanie następujące definicje: - przeciwzapalne dawki kwasu acetylosalicylowego definiuje się jako „≥ 1 g na podanie i\/lub ≥ 3 g na dzień”; - Dawki przeciwbólowe lub przeciwgorączkowe kwasu acetylosalicylowego definiuje się jako „≥500 mg na podanie i\/lub \u003c3 g na dzień”. Różne substancje powodują interakcje ze względu na swoje właściwości hamujące agregację płytek krwi: abciximab, kwas acetylosalicylowy, cilostazol, klopidogrel, epoprostenol, eptyfibatyd, iloprost, iloprost trometamol, prasugrel, tiklopidyna, tirofiban, tikagrelor. Ryzyko krwawienia zwiększa się w przypadku stosowania wielu inhibitorów agregacji płytek krwi, a także ich stosowania w skojarzeniu z heparyną lub pokrewnymi cząsteczkami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub innymi lekami trombolitycznymi i należy je oceniać w drodze stałego monitorowania klinicznego. Przeciwwskazane leczenie skojarzone (patrz punkt 4.3): • Metotreksat w dawkach większych niż 15 mg na tydzień, z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego: zwiększona toksyczność metotreksatu, zwłaszcza toksyczność hematologiczna (z powodu zmniejszonej eliminacji metotreksatu przez nerki spowodowanej kwasem acetylosalicylowym). • Doustne leki przeciwzakrzepowe z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego oraz u pacjentów z wrzodami żołądka i dwunastnicy w wywiadzie: zwiększone ryzyko krwotoku. Niezalecane skojarzenie: • Doustne leki przeciwzakrzepowe z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego oraz u pacjentów bez wrzodów żołądka i dwunastnicy w wywiadzie: zwiększone ryzyko krwotoku. • Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego: zwiększone ryzyko wrzodów i krwotoków żołądkowo-jelitowych. • Heparyny drobnocząsteczkowe (i cząsteczki pokrewne) i heparyny niefrakcjonowane w dawkach leczniczych lub u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) niezależnie od dawki heparyny, a także w przypadku przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego lub przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych dawek kwasu acetylosalicylowego: zwiększone ryzyko krwotoku (hamowanie agregacji płytek krwi i agresji kwasu acetylosalicylowego na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy) acetylosalicylowy). Należy zastosować inny lek przeciwzapalny lub inny lek przeciwbólowy lub przeciwgorączkowy. • Klopidogrel (poza zatwierdzonym wskazaniem dla tego skojarzenia u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym): zwiększone ryzyko krwawienia. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, zaleca się monitorowanie kliniczne. • Tyklopidyna: zwiększone ryzyko krwotoku. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, zaleca się monitorowanie kliniczne. • Uricosurics (benzbromaron,probenecyd): zmniejszenie efektu urykozurycznego w wyniku współzawodnictwa w eliminacji kwasu moczowego z kanalików nerkowych. • Glikokortykoidy (z wyjątkiem terapii zastępczej hydrokortyzonem) w leczeniu przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego: zwiększone ryzyko krwawienia. • Pemetreksed u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny od 45 ml\/min do 80 ml\/min); zwiększone ryzyko toksycznego działania pemetreksedu (ze względu na zmniejszone wydalanie pemetreksedu przez nerki spowodowane przez kwas acetylosalicylowy) w przypadku przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego. • Anagrelid: zwiększone ryzyko krwotoku i zmniejszone działanie przeciwzakrzepowe. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, zaleca się monitorowanie kliniczne. Skojarzenia wymagające zachowania ostrożności podczas stosowania: • Leki moczopędne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego: U pacjentów odwodnionych może wystąpić ostra niewydolność nerek spowodowana zmniejszeniem współczynnika przesączania kłębuszkowego na skutek zmniejszonej syntezy prostaglandyn nerkowych. Ponadto może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Na początku leczenia należy zapewnić nawodnienie pacjenta i monitorować czynność nerek. • Metotreksat w dawkach ≤ 15 mg na tydzień, z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego: zwiększona toksyczność metotreksatu, w szczególności toksyczność hematologiczna (w związku ze zmniejszoną eliminacją metotreksatu przez nerki spowodowaną kwasem acetylosalicylowym). Przez pierwsze kilka tygodni jednoczesnego podawania należy co tydzień kontrolować pełną morfologię krwi. Należy ściśle monitorować pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (nawet łagodnymi) i pacjentów w podeszłym wieku. • Klopidogrel (w zatwierdzonym wskazaniu dla tego połączenia u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym): zwiększone ryzyko krwawienia. Zaleca się monitorowanie kliniczne. • Miejscowe leki na przewód pokarmowy, leki zobojętniające sok żołądkowy i węgiel aktywowany: zwiększone wydalanie kwasu acetylosalicylowego przez nerki w wyniku alkalizacji moczu. Zaleca się podanie leków zobojętniających oraz miejscowych zabiegów żołądkowo-jelitowych co najmniej dwie godziny po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego. • Pemetreksed u pacjentów z prawidłową czynnością nerek: zwiększone ryzyko toksyczności pemetreksedu (z powodu zmniejszonej eliminacji pemetreksedu przez nerki spowodowanej przez kwas acetylosalicylowy) w przypadku przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego. Należy monitorować czynność nerek. Skojarzenia, które należy wziąć pod uwagę: • Glikokortykosteroidy (z wyłączeniem hydrokortyzonowej terapii zastępczej) w przypadku przeciwbólowych i przeciwgorączkowych dawek kwasu acetylosalicylowego: zwiększone ryzyko krwotoku. • Deferazyroks: z przeciwzapalnymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub z przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi dawkami kwasu acetylosalicylowego: zwiększone ryzyko wrzodów i krwotoków żołądkowo-jelitowych. • Heparyny drobnocząsteczkowe (i cząsteczki pokrewne) i heparyny niefrakcjonowane w dawkach zapobiegawczych u pacjentów poniżej 65. roku życia: wpływając na różne poziomy hemostazy, jednoczesne podawanie zwiększa ryzyko krwotoku. Dlatego u pacjentów w wieku poniżej 65 lat należy rozważyć jednoczesne podawanie heparyny (lub cząsteczek pokrewnych) w dawkach zapobiegawczych oraz kwasu acetylosalicylowego w dowolnej dawce, w połączeniu z monitorowaniem klinicznym i laboratoryjnym, jeśli to konieczne. • Leki trombolityczne: zwiększone ryzyko krwotoku. • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (citalopram, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina): zwiększone ryzyko krwawienia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstotliwości: nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) \u003cb\u003eZaburzenia krwi i układu limfatycznego\u003c\/b\u003e Krwawienie i skłonność do krwawień (krwawienie z nosa, krwawiące dziąsła, plamica itp.) z wydłużonym czasem krwawienia. Ryzyko krwawienia może utrzymywać się przez 4-8 dni po zaprzestaniu stosowania kwasu acetylosalicylowego. Może to powodować zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji. Mogą również wystąpić krwotoki wewnątrzczaszkowe i żołądkowo-jelitowe. \u003cb\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/b\u003e Reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, astma, obrzęk naczynioruchowy \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/b\u003e Ból głowy, zawroty głowy, uczucie utraty słuchu, szum w uszach, zwykle wskazujące na przedawkowanie. Krwotok wewnątrzczaszkowy \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Ból brzucha Ukryte lub jawne krwawienie z przewodu pokarmowego (krwawe wymioty, smoliste stolce itp.) prowadzące do niedokrwistości z niedoboru żelaza. Ryzyko krwawienia zależy od dawki. Wrzody i perforacje żołądka Choroba przepony jelitowej (szczególnie przy długotrwałym leczeniu) \u003cb\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/b\u003e Zgłaszano zaburzenia czynności nerek i ostre uszkodzenie nerek \u003cb\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/b\u003e Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwykle przemijające po zaprzestaniu leczenia, uszkodzenie wątroby, głównie o charakterze wątrobowokomórkowym \u003cb\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/b\u003e Pokrzywka, wysypki skórne \u003cb\u003eZaburzenia ogólne \u003c\/b\u003e Zespół Reye'a (patrz punkt 4.4) \u003cb\u003eZgłaszanie skutków ubocznych \u003c\/b\u003e Ważne jest, aby po dopuszczeniu do obrotu zgłosić skutki uboczne leku. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem strony internetowej: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzedawkowanie może być szkodliwe u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u małych dzieci (przedawkowanie terapeutyczne lub częściej przypadkowe zatrucie), u których może zakończyć się śmiercią. \u003cb\u003eObjawy\u003c\/b\u003e Umiarkowane zatrucie: Objawy takie jak dzwonienie w uszach, uczucie utraty słuchu, ból i zawroty głowy wskazują na przedawkowanie i można je opanować poprzez zmniejszenie dawki. Ciężkie zatrucie: Objawy obejmują: gorączkę, hiperwentylację, ketozę, zasadowicę oddechową, kwasicę metaboliczną, śpiączkę, zapaść krążeniową, niewydolność oddechową, ciężką hipoglikemię. U dzieci przedawkowanie może zakończyć się śmiercią już od pojedynczej dawki 100 mg\/kg. \u003cb\u003eZarządzanie kryzysowe\u003c\/b\u003e • Natychmiastowe przeniesienie na specjalistyczny oddział szpitalny • Płukanie przewodu pokarmowego i podanie węgla aktywowanego • Kontrola równowagi kwasowo-zasadowej • Alkalizacja moczu z monitorowaniem pH moczu • Hemodializa w przypadku ciężkiego zatrucia • Leczenie objawowe\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może mieć niekorzystny wpływ na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka i płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia w następstwie stosowania inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrosło z nie mniej niż 1% do około 1,5%. Ryzyko wydaje się zwiększać wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Na zwierzętach wykazano, że podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie liczby strat przed i poimplantacyjnych oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym podawano inhibitor syntezy prostaglandyn w organogenetycznym okresie ciąży. Jeśli nie jest to absolutnie konieczne, nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego przez pierwsze 24 tygodnie braku miesiączki. W przypadku podawania kwasu acetylosalicylowego kobietom, które chcą zajść w ciążę lub są w ciąży w ciągu pierwszych 24 tygodni braku miesiączki, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia możliwie najkrótszy. Po 24. tygodniu braku miesiączki wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: • toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); • zaburzenia czynności nerek, które mogą przekształcić się w niewydolność nerek z małowodziem; W końcowej fazie ciąży u matki i noworodka może wystąpić: • Wydłużenie czasu krwawienia ze względu na hamowanie agregacji płytek krwi, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach kwasu acetylosalicylowego; • zahamowanie skurczów macicy, które warunkuje opóźnienie lub wydłużenie porodu. Dlatego też stosowanie kwasu acetylosalicylowego jest przeciwwskazane po 5. miesiącu ciąży (powyżej 24. tygodnia braku miesiączki) (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Kwas acetylosalicylowy przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania kwasu acetylosalicylowego podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.4). Płodność Istnieją pewne dowody na to, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować zaburzenia płodności u kobiet ze względu na wpływ na owulację. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKwas acetylosalicylowy nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Bayer","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207823208563,"sku":"041962034","price":9.21,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/bayer-aspirina-dolore-infiammazione-20-compresse-500-mg-farmacia-dottor-tili-1254211176.jpg?v=1786732599"},{"product_id":"tachipirina-sciroppo-bambini-paracetamolo-120-mg-5-ml","title":"Syrop tachipirina dzieci Paracetamol 120 mg\/5 ml","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJako środek przeciwgorączkowy: objawowe leczenie chorób przebiegających z gorączką, takich jak grypa, choroby wysypkowe, ostre choroby dróg oddechowych itp. Jako środek przeciwbólowy: bóle głowy, nerwobóle, bóle mięśni i inne średnio nasilone objawy bólowe różnego pochodzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA 120mg\/5ml syrop\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zawiera 5 ml syropu \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 120 mg\u003c\/u\u003e substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza, parahydroksybenzoesan metylu, sód. \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA 100 mg\/ ml krople doustne, roztwór\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e 1 ml roztworu zawiera \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 100 mg\u003c\/u\u003e substancje pomocnicze o znanym działaniu: sorbitol, glikol propylenowy Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt. 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• \u003cu\u003eSyrop\u003c\/u\u003e: sacharoza, cytrynian sodu, sacharyna sodowa, parahydroksybenzoesan metylu, sorbinian potasu, Makrogol 6000, kwas cytrynowy jednowodny, aromat truskawkowy, aromat mandarynkowy, woda oczyszczona. • \u003cu\u003eKrople doustne\u003c\/u\u003e: glikol propylenowy, makrogol 6000, sorbitol, sacharyna sodowa, aromat cytrusowo-waniliowy, galusan propylu, karmel (E150a), wersenian sodu, woda oczyszczona.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. • Pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną (przeciwwskazanie to nie dotyczy postaci doustnych 500 mg). • Ciężka niewydolność komórek wątroby (przeciwwskazanie nie dotyczy postaci doustnych 500 mg).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eU dzieci do 10. roku życia należy koniecznie przestrzegać dawkowania ustalanego na podstawie masy ciała, a nie wieku, które jest przybliżone i podane wyłącznie w celach informacyjnych. Jeżeli wiek dziecka nie odpowiada masie ciała podanej w tabeli, przy wyborze dawkowania należy zawsze kierować się masą ciała. U dzieci o masie ciała do 7,2 kg zaleca się stosowanie preparatu w kroplach, od 7,2 do 11 kg można stosować krople lub syrop, gdyż dawkowanie w przeliczeniu na masę ciała jest identyczne, w przedziale od 12 do 32 kg zaleca się stosowanie syropu. Schemat dawkowania kropli Tachipirina jest następujący.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKROPLE TACHIPIRINA.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 3,2 kg - Wiek (przybliżony): 0-30 dni. Pojedyncza dawka: 8 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 4,3 kg - Wiek (przybliżony): 1 miesiąc. Pojedyncza dawka: 10 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 5,3 kg - Wiek (przybliżony): 2 miesiące. Pojedyncza dawka: 13 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 6,1 kg - Wiek (przybliżony): 3 miesiące. Pojedyncza dawka: 22 krople. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 6,7 kg - Wiek (przybliżony): 4 miesiące. Pojedyncza dawka: 25 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 7,2 kg - Wiek (przybliżony): 5-6 miesięcy. Pojedyncza dawka: 27 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 8 kg - Wiek (przybliżony): 7-10 miesięcy. Pojedyncza dawka: 30 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 9 kg - Wiek (przybliżony): 11-14 miesięcy. Pojedyncza dawka: 33 krople. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 10 kg - Wiek (przybliżony): 15-19 miesięcy. Pojedyncza dawka: 36 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 11 kg - Wiek (przybliżony): 20-23 miesiące. Pojedyncza dawka: 39 kropli. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSchemat dawkowania syropu Tachipirina jest następujący.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSYROP TACHIPIRINA.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 7,2 kg - Wiek (przybliżony): 5-6 miesięcy. Pojedyncza dawka: 4,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 8 kg - Wiek (przybliżony): 7-10 miesięcy. Pojedyncza dawka: 5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 9 kg - Wiek (przybliżony): 11-14 miesięcy. Pojedyncza dawka: 5,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 10 kg - Wiek (przybliżony): 15-19 miesięcy. Pojedyncza dawka: 6 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 11 kg - Wiek (przybliżony): 20-23 miesiące. Pojedyncza dawka: 6,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 12 kg - Wiek (przybliżony): 2 lata. Pojedyncza dawka: 7,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 14 kg - Wiek (przybliżony): 3 lata. Pojedyncza dawka: 8,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 16 kg - Wiek (przybliżony): 4 lata. Pojedyncza dawka: 10 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 18 kg - Wiek (przybliżony): 5 lat. Pojedyncza dawka: 11ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 20 kg - Wiek (przybliżony): 6 lat. Pojedyncza dawka: 12,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 22 kg - Wiek (przybliżony): 7 lat. Pojedyncza dawka: 13,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 25 kg - Wiek (przybliżony): 8 lat. Pojedyncza dawka: 15,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 28 kg - Wiek (przybliżony): 9 lat. Pojedyncza dawka: 17,5 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 31 kg do 32 kg - Wiek (przybliżony): 10 lat. Pojedyncza dawka: 19 ml. Dawka dzienna: Do 4 razy (co 6 godzin).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku żółtaczki u dzieci poniżej trzeciego miesiąca życia zaleca się zmniejszenie pojedynczej dawki. U dzieci powyżej 10. roku życia zależność masy ciała od wieku nie jest już jednorodna ze względu na okres dojrzewania, który w tym samym wieku ma różny wpływ na masę ciała w zależności od płci i indywidualnych cech dziecka. Dlatego też w wieku powyżej 10 lat dawkę syropu podaje się w przeliczeniu na masę ciała i przedział wiekowy, jak podano poniżej. Dzieci o masie ciała od 33 do 40 kg (powyżej 10. roku życia i poniżej 12. roku życia): jednorazowo 20 ml syropu (co odpowiada 480 mg), w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań na dobę. Młodzież o masie ciała powyżej 40 kg (w wieku 12 lat i więcej) i dorośli: jednorazowo 20 ml syropu (co odpowiada 480 mg), w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań na dobę. Lekarz musi ocenić potrzebę leczenia trwającego dłużej niż 3 kolejne dni. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Opakowanie zawiera strzykawkę miarową ze znacznikami poziomu odpowiadającymi 1 ml, 2 ml, 3 ml, 4 ml, 4,5 ml i 5 ml oraz miarkę ze wskazanymi znacznikami poziomu odpowiadającymi 5,5 ml, 6 ml, 6,5 ml, 7,5 ml, 8,5 ml, 10 ml, 11 ml, 12,5 ml, 13,5 ml, 15,5 ml, 17,5 ml, 19 ml \u003cu\u003eSyrop\u003c\/u\u003e Syrop zawiera 24 mg paracetamolu na ml produktu. Aby otworzyć butelkę, należy popchnąć zakrętkę w dół i jednocześnie obrócić ją w lewo. Aby użyć strzykawki, należy całkowicie wsunąć końcówkę strzykawki w otwór w dolnej części nakrętki: W przypadku dawek większych niż 5 ml pobrać za pomocą strzykawki niezbędną ilość i przelać zawartość do szklanki. Czynność powtarzać aż do osiągnięcia kreski odpowiadającej wskazanej dawce i podawać dziecku zachęcając do wypicia. W przypadku dawek u dzieci powyżej 10. roku życia i dorosłych równych 20 ml, szklankę należy napełnić 2 razy do kreski 10 ml. Produkt należy zużyć bezpośrednio po wyjęciu z butelki. Należy usunąć wszelkie pozostałości produktu w strzykawce lub szklance. Po użyciu zamknąć butelkę szczelnie zakręcając nakrętkę, a następnie umyć strzykawkę i szklankę gorącą wodą. Pozostaw je do wyschnięcia, przechowując je w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. \u003cu\u003eKrople\u003c\/u\u003e Każda kropla zawiera 4 mg paracetamolu. Odwrócić butelkę do góry dnem i wlać odpowiednią ilość kropli do 25-50 ml wody i pozwolić dziecku pić. \u003ci\u003e \u003cu\u003eNiewydolność nerek\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml\/min) przerwa pomiędzy podaniami musi wynosić co najmniej 8 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW rzadkich przypadkach reakcji alergicznych należy przerwać podawanie i wdrożyć odpowiednie leczenie. Stosować ostrożnie w przypadku przewlekłego alkoholizmu, nadmiernego spożycia alkoholu (3 i więcej drinków dziennie), anoreksji, bulimii lub kacheksji, przewlekłego niedożywienia (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), odwodnienia, hipowolemii. Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością komórek wątroby (w tym zespołem Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh\u003e9), ostrym zapaleniem wątroby, podczas jednoczesnego stosowania leków zmieniających czynność wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować nawet poważne zmiany w nerkach i krwi, dlatego też podawanie osobom z niewydolnością nerek może odbywać się tylko w przypadku rzeczywiście koniecznej i pod bezpośrednim nadzorem lekarza. W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się kontrolę czynności wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Podczas leczenia paracetamolem, przed zażyciem jakiegokolwiek innego leku należy sprawdzić, czy nie zawiera on tej samej substancji czynnej, gdyż przyjmowanie paracetamolu w dużych dawkach może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku (patrz punkt 4.5). \u003cb\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cu\u003eTachipirina krople, roztwór zawiera\u003c\/u\u003e: - sorbitol: leku nie powinni stosować pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy. - glikol propylenowy: może powodować objawy podobne do tych powodowanych przez alkohol. - Pojemnik \u003cu\u003eKrople Tachipirina, roztwór\u003c\/u\u003e Wykonany jest z gumy lateksowej. Może powodować poważne reakcje alergiczne. \u003cu\u003eSyrop Tachipirina zawiera\u003c\/u\u003e: - sacharoza: pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy nie powinni stosować tego leku. W dawce 15 ml lek zawiera 5,25 g sacharozy, w dawce 16,5 ml zawiera 5,78 g sacharozy, w dawce 18,5 ml zawiera 6,48 g sacharozy, a w dawce 20 ml zawiera 7 g sacharozy. Należy wziąć to pod uwagę u osób cierpiących na cukrzycę. - parahydroksybenzoesan metylu: może powodować reakcje alergiczne (nawet opóźnione). - sód: ten lek zawiera 1,2 mmol (lub 27,6 mg) sodu na 20 ml, co odpowiada 1,38% zalecanej przez WHO maksymalnej dawki dobowej sodu wynoszącej 2 g dla osoby dorosłej. Należy wziąć to pod uwagę u osób stosujących dietę niskosodową.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWchłanianie paracetamolu po podaniu doustnym zależy od szybkości opróżniania żołądka. Dlatego też jednoczesne podawanie leków spowalniających (np. leki antycholinergiczne, opioidy) lub zwiększających (np. prokinetyczne) szybkość opróżniania żołądka może skutkować odpowiednio zmniejszeniem lub zwiększeniem biodostępności produktu. Jednoczesne podawanie cholestyraminy zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Jednoczesne przyjmowanie paracetamolu i chloramfenikolu może spowodować wydłużenie okresu półtrwania chloramfenikolu, co wiąże się z ryzykiem zwiększenia jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować niewielkie zmiany wartości INR. W takich przypadkach należy częściej monitorować wartości INR w trakcie jednoczesnego stosowania i po jego zaprzestaniu. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). To samo dotyczy przypadków alkoholizmu i pacjentów leczonych zydowudyną. Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane paracetamolu uporządkowane według klasyfikacji ogólnoustrojowej i organicznej MedDRA. Nie ma wystarczających danych, aby ustalić częstość występowania poszczególnych wymienionych skutków.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego: Trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Reakcja żołądkowo-jelitowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka, wysypka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpią po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eIstnieje ryzyko zatrucia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, w przypadku przewlekłego alkoholizmu, u pacjentów cierpiących na chroniczne niedożywienie oraz u pacjentów otrzymujących induktory enzymów. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e W przypadku przypadkowego zażycia bardzo dużych dawek paracetamolu, ostre zatrucie objawia się brakiem łaknienia, nudnościami i wymiotami, po których następuje głębokie pogorszenie stanu ogólnego; objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin. W przypadku przedawkowania paracetamol może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej i nieodwracalnej martwicy, powodującej niewydolność komórek wątroby, kwasicę metaboliczną i encefalopatię, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się wzrost poziomu aminotransferaz wątrobowych, dehydrogenazy mlekowej i bilirubiny oraz zmniejszenie poziomu protrombiny, co może wystąpić w ciągu 12-48 godzin po spożyciu. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Środki, które należy zastosować, obejmują wczesne opróżnienie żołądka i hospitalizację w celu odpowiedniego leczenia poprzez jak najwcześniejsze podanie N-acetylocysteiny jako antidotum: dawka wynosi 150 mg\/kg dożylnie. w roztworze glukozy w ciągu 15 minut, następnie 50 mg\/kg w ciągu kolejnych 4 godzin i 100 mg\/kg w ciągu kolejnych 16 godzin, co daje łącznie 300 mg\/kg w ciągu 20 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCiąża: Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. Karmienie piersią: zaleca się przyjmowanie\/podawanie leku wyłącznie w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTachipirina nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207823241331,"sku":"012745016","price":7.25,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-tachipirina-sciroppo-bambini-paracetamolo-120-mg-5-ml-farmacia-dottor-tili-1213792758.png?v=1767125710"},{"product_id":"aspirina-c-20-compresse-effervescenti-400-240-mg","title":"Aspiryna C 20 musujące tabletki 400+240 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie objawowe stanów gorączkowych oraz zespołów grypowych i przeziębieniowych. Objawowe leczenie bólów głowy i zębów, nerwobólów, bólów menstruacyjnych, bólów reumatycznych i mięśniowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eASPIRIN 400 mg tabletki musujące z witaminą C Jedna tabletka zawiera: \u003cu\u003eskładniki aktywne\u003c\/u\u003e: kwas acetylosalicylowy 400 mg kwas askorbinowy (witamina C) 240 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003esubstancje pomocnicze\u003c\/u\u003e: cytrynian sodu wodorowęglan sodu węglan sodu kwas cytrynowy\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eTabletki ASPIRIN \u003c\/b\u003eMusujący z witaminą C jest przeciwwskazany w przypadku: - nadwrażliwości na składniki aktywne (kwas acetylosalicylowy i kwas askorbinowy), na inne leki przeciwbólowe (przeciwbólowe) \/ przeciwgorączkowe (przeciwgorączkowe) \/ niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; - wrzód żołądka i dwunastnicy; - skaza krwotoczna; - ciężka niewydolność nerek, serca lub wątroby; - niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD\/fawizm); - jednoczesne leczenie metotreksatem (w dawkach 15 mg\/tydzień lub więcej) lub warfaryną (patrz punkt 4.5); - astma w wywiadzie wywołana przyjmowaniem salicylanów lub substancji o podobnym działaniu, zwłaszcza niesteroidowych leków przeciwzapalnych; - ostatni trymestr ciąży i karmienia piersią (patrz punkt 4.6); - dzieci i młodzież do lat 16. - Kamica nerkowa lub kamica nerkowa w przeszłości - Hiperoksaluria - Hemochromatoza\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDorośli 1-2 tabletki jednorazowo, w razie potrzeby powtarzając dawkę w odstępach 4-8 godzin do 3-4 razy na dobę. Aspirynę C należy zawsze rozpuścić przed użyciem (1 tabletka na pół szklanki wody). Stosowanie produktu jest zastrzeżone wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Zawsze należy stosować minimalną skuteczną dawkę i zwiększać ją tylko wtedy, gdy nie jest to wystarczające do złagodzenia objawów (ból i gorączka). Osoby najbardziej narażone na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, które mogą stosować lek wyłącznie na zlecenie lekarza, muszą ściśle przestrzegać instrukcji (patrz punkt 4.4). Lek należy stosować możliwie najkrócej. Nie stosować preparatu dłużej niż 3 – 5 dni bez konsultacji lekarskiej. Jeśli objawy nie ustąpią, skonsultuj się z lekarzem. Lek należy przyjmować najlepiej po głównych posiłkach lub w każdym przypadku na pełny żołądek. \u003cb\u003eSpecjalne populacje\u003c\/b\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003e Populacja pediatryczna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Tabletki musujące aspiryny z witaminą C nie są wskazane do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować minimalną skuteczną dawkę. \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z zaburzeniami czynności wątroby \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z zaburzeniami czynności nerek \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować reakcje nadwrażliwości (w tym ataki astmy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywkę). Ryzyko jest większe u osób, u których w przeszłości występowała reakcja nadwrażliwości po stosowaniu tego typu leków (patrz punkt 4.3) oraz u osób, u których występowały reakcje alergiczne na inne substancje (np. reakcje skórne, swędzenie, pokrzywka). U osób chorych na astmę i (lub) nieżyt nosa (z polipowatością nosa lub bez) i (lub) pokrzywkę reakcje mogą występować częściej i być poważniejsze. W rzadkich przypadkach reakcje mogą być bardzo poważne i potencjalnie śmiertelne. W następujących przypadkach podanie leku wymaga recepty lekarskiej po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka: - \u003ci\u003ePacjenci ze zwiększonym ryzykiem reakcji nadwrażliwości (patrz powyżej)\u003c\/i\u003e - \u003ci\u003ePacjenci ze zwiększonym ryzykiem zmian żołądkowo-jelitowych\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować poważne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (krwawienie, wrzód, perforacja). Z tego powodu leków tych nie powinny stosować osoby cierpiące na wrzody przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Osoby, które w przeszłości cierpiały na wrzody żołądka lub krwawienie z przewodu pokarmowego, powinny unikać jego stosowania. Ryzyko wystąpienia zmian w obrębie przewodu pokarmowego jest zależne od dawki, ponieważ zmiany w obrębie przewodu pokarmowego są większe u osób stosujących większe dawki kwasu acetylosalicylowego. Nawet osoby pijące duże ilości alkoholu są bardziej narażone na ryzyko wystąpienia zmian w obrębie przewodu pokarmowego (w szczególności krwawienia) (patrz paragraf 4.5). - \u003ci\u003ePacjenci z zaburzeniami krzepnięcia lub leczeni antykoagulantami\u003c\/i\u003e U osób cierpiących na zaburzenia krzepnięcia lub leczonych lekami przeciwzakrzepowymi kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować poważne zmniejszenie zdolności hemostatycznej, narażając je na ryzyko krwotoku. - \u003ci\u003eOsoby z zaburzeniami czynności nerek, serca lub wątroby\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować krytyczne pogorszenie czynności nerek i zatrzymywanie wody; ryzyko jest większe u osób leczonych lekami moczopędnymi. Może to być szczególnie niebezpieczne dla osób starszych oraz osób z zaburzeniami czynności nerek, serca lub wątroby. - \u003ci\u003eOsoby cierpiące na astmę\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować zaostrzenie astmy. - \u003ci\u003eWiek geriatryczny (szczególnie powyżej 75 lat)\u003c\/i\u003e Ryzyko poważnych działań niepożądanych jest większe u osób w podeszłym wieku. Osoby powyżej 70. roku życia, szczególnie w przypadku stosowania terapii skojarzonych, powinny stosować Aspirynę wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Nie należy stosować aspiryny u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3). Produktów zawierających kwas acetylosalicylowy nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia z infekcjami wirusowymi, niezależnie od obecności lub braku gorączki. W przypadku niektórych chorób wirusowych, zwłaszcza grypy A, grypy B i ospy wietrznej, istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a, bardzo rzadkiej, ale zagrażającej życiu choroby wymagającej natychmiastowej interwencji lekarskiej. Ryzyko może się zwiększyć w przypadku jednoczesnego przyjmowania kwasu acetylosalicylowego, chociaż nie wykazano związku przyczynowego. Utrzymujące się wymioty u pacjentów z tymi chorobami mogą być oznaką zespołu Reye'a. - \u003ci\u003ePacjenci z hiperurykemią\/dną moczanową\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy może zakłócać eliminację kwasu moczowego: duże dawki powodują efekt urykozuryczny, natomiast (bardzo) małe dawki mogą zmniejszać jego wydalanie. Należy również wziąć pod uwagę, że kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą maskować objawy dny moczanowej, opóźniając jej rozpoznanie. Możliwe jest także działanie antagonistyczne w przypadku leków zwiększających ryzyko wydalania moczu (patrz punkt 4.5).- \u003ci\u003ePacjenci z predyspozycją do kamicy nerkowej wapniowo-szczawiowej (kamicy nerkowej) lub z nawracającą kamicą nerkową\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eTabletki musujące aspiryna z witaminą C\u003c\/i\u003e: Witaminę C (kwas askorbinowy) należy stosować ostrożnie u osób ze skłonnością do kamicy wapniowo-szczawiowej (kamicy nerkowej) lub z nawracającą kamicą nerkową. - \u003ci\u003ePołączenie leków niezalecanych lub wymagających specjalnych środków ostrożności lub dostosowania dawkowania\u003c\/i\u003e. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w skojarzeniu z niektórymi lekami może zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego razem z innym NLPZ lub w żadnym przypadku nie stosować więcej niż jednego NLPZ na raz. Jeśli musisz poddać się zabiegowi chirurgicznemu (nawet niewielkiemu, np. ekstrakcji zęba), a w poprzednich dniach przyjmowałeś kwas acetylosalicylowy lub inny NLPZ, musisz poinformować o tym chirurga ze względu na możliwy wpływ na krzepnięcie. Ponieważ kwas acetylosalicylowy może powodować krwawienie z przewodu pokarmowego, należy to wziąć pod uwagę, jeśli konieczne jest przeprowadzenie poszukiwania krwi utajonej. Przed podaniem jakiegokolwiek leku należy podjąć wszelkie niezbędne środki ostrożności, aby zapobiec niepożądanym reakcjom; szczególnie ważne jest wykluczenie wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na ten lub inny lek oraz wykluczenie innych przeciwwskazań lub stanów, które mogą narazić Cię na ryzyko wystąpienia potencjalnie poważnych działań niepożądanych wymienionych powyżej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Niedoskonałe i długotrwałe przechowywanie aspiryny C może powodować zmiany koloru tabletki, które same w sobie nie wpływają ani na aktywność, ani na tolerancję składnika aktywnego. W takim przypadku nadal wskazane jest zwrócenie się do apteki o wymianę opakowania. Produkt należy przyjmować na pełny żołądek. \u003cb\u003e \u003ci\u003eInformacje o substancjach pomocniczych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera 467 mg sodu w jednej tabletce musującej, co odpowiada 23% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu wynoszącego 2 g dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003ePrzeciwwskazane połączenia (unikać jednoczesnego stosowania – patrz punkt 4.3):\u003c\/i\u003e - \u003cu\u003eMetotreksat (dawki większe lub równe 15 mg\/tydzień)\u003c\/u\u003e: zwiększone stężenie w osoczu i toksyczność metotreksatu; ryzyko wystąpienia działań toksycznych jest większe, jeśli czynność nerek jest upośledzona. - \u003cu\u003eWarfaryna:\u003c\/u\u003e poważne zwiększenie ryzyka krwotoku ze względu na nasilenie działania przeciwzakrzepowego. \u003ci\u003eNie zaleca się skojarzeń (jednoczesne stosowanie obu leków wymaga recepty lekarskiej po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka – patrz punkt 4.4):\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eLeki przeciwpłytkowe:\u003c\/u\u003e zwiększone ryzyko krwotoku ze względu na sumę działania przeciwagregacyjnego. \u003cu\u003eDoustne lub pozajelitowe leki trombolityczne lub antykoagulanty\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko krwawienia w związku ze wzmocnieniem działania farmakologicznego. \u003cu\u003eNLPZ\u003c\/u\u003e (z wyłączeniem stosowania miejscowego): zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. \u003cu\u003eMetotreksat (dawki mniejsze niż 15 mg\/tydzień)\u003c\/u\u003e: w przypadku leczenia metotreksatem w małych dawkach należy również wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko działań toksycznych (patrz powyżej). \u003cu\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI):\u003c\/u\u003e zwiększone ryzyko krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego ze względu na możliwy efekt synergistyczny. \u003ci\u003eSkojarzenia wymagające zachowania szczególnej ostrożności lub dostosowania dawkowania (jednoczesne stosowanie obu leków wymaga recepty lekarskiej po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka – patrz punkt 4.4):\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eInhibitory ACE:\u003c\/u\u003e zmniejszenie efektu hipotensyjnego; zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek. \u003cu\u003eKwas walproinowy:\u003c\/u\u003e zwiększone działanie kwasu walproinowego (ryzyko toksyczności). \u003cu\u003eLeki zobojętniające:\u003c\/u\u003e leki zobojętniające przyjmowane jednocześnie z innymi lekami mogą zmniejszać ich wchłanianie; zwiększa się wydalanie kwasu acetylosalicylowego w zalkalizowanym moczu. \u003cu\u003eLeki przeciwcukrzycowe (np. insulina i doustne leki hipoglikemizujące)\u003c\/u\u003e: zwiększone działanie hipoglikemiczne; Podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego u osób leczonych lekami przeciwcukrzycowymi należy wziąć pod uwagę ryzyko wywołania hipoglikemii. \u003cu\u003eDigoksyna:\u003c\/u\u003e zwiększone stężenie digoksyny w osoczu z powodu zmniejszonej eliminacji przez nerki. \u003cu\u003eDiuretyki\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności kwasu acetylosalicylowego i innych NLPZ; zmniejszenie działania leków moczopędnych. \u003cu\u003eAcetazolamid\u003c\/u\u003e: zmniejszona eliminacja acetazolamidu (ryzyko toksyczności). \u003cu\u003eFenytoina: \u003c\/u\u003ezwiększone działanie fenytoiny. \u003cu\u003eKortykosteroidy \u003c\/u\u003e(z wyjątkiem stosowanych miejscowo i stosowanych w leczeniu niewydolności kory nadnerczy): a) zwiększone ryzyko zmian żołądkowo-jelitowych; b) w wyniku zwiększonej eliminacji salicylanów wywołanej przez kortykosteroidy, następuje zmniejszenie stężenia salicylanów w osoczu. Z drugiej strony, po zaprzestaniu leczenia kortykosteroidami może wystąpić przedawkowanie salicylanów. \u003cu\u003eMetoklopramid\u003c\/u\u003e: nasilenie działania kwasu acetylosalicylowego ze względu na zwiększenie szybkości wchłaniania. \u003cu\u003eLeki urykozuryczne (np.probenecyd, benzbromaron)\u003c\/u\u003e: zmniejszenie efektu urykozurycznego. \u003cu\u003eZafirlukast\u003c\/u\u003e: zwiększone stężenie zafirlukastu w osoczu. Deferoksamina Aspiryna tabletki musujące z witaminą C: jednoczesne stosowanie kwasu askorbinowego może powodować zwiększoną toksyczność tkankową żelaza, szczególnie na poziomie serca i powodować niewydolność serca. Tabletki musujące aspiryny z witaminą C zawierają układy buforowe, które mogą zmniejszać działanie hormonu tarczycy, lewotyroksyny. \u003ci\u003eAlkohol (patrz punkt 4.4)\u003c\/i\u003e Suma działania alkoholu i kwasu acetylosalicylowego powoduje zwiększone uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego i wydłużenie czasu krwawienia. Nie zaleca się jednak podawania innych leków doustnie w ciągu 1-2 godzin od zażycia produktu. \u003cb\u003e \u003cu\u003eZakłócenia w klinicznych testach laboratoryjnych \u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Witamina C Ponieważ witamina C jest czynnikiem redukującym (tj. donorem elektronów), może powodować zakłócenia chemiczne w badaniach laboratoryjnych obejmujących reakcje utleniania i redukcji, takich jak analizy glukozy, kreatyniny, karbamazepiny, kwasu moczowego w moczu, surowicy i krwi utajonej w kale. Witamina C może zakłócać wyniki testów mierzących poziom glukozy w moczu i krwi, prowadząc do fałszywego odczytu wyników, nawet jeśli nie ma ona wpływu na poziom glukozy we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i mogą wystąpić u około 4% osób przyjmujących kwas acetylosalicylowy jako lek przeciwbólowo-przeciwgorączkowy. Odsetek ten znacznie wzrasta u osób z grupy ryzyka zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zaburzenia te można częściowo złagodzić, przyjmując lek na pełny żołądek. Większość działań niepożądanych zależy zarówno od dawki, jak i czasu trwania leczenia. Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego są na ogół wspólne dla innych NLPZ. \u003cb\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/b\u003e Wydłużony czas krwawienia, niedokrwistość spowodowana krwawieniem z przewodu pokarmowego, w niezwykle rzadkich przypadkach zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia). W następstwie krwotoku może wystąpić niedokrwistość krwotoczna\/z niedoboru żelaza (na przykład w wyniku utajonych mikrokrwotoków) z powiązanymi zmianami parametrów laboratoryjnych i powiązanymi przedmiotowymi i podmiotowymi objawami klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość i hipoperfuzja. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/b\u003e Ból głowy, zawroty głowy. Rzadko: zespół Reye'a (*) Rzadko lub bardzo rzadko: krwotok mózgowy, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym i (lub) leczonymi lekami przeciwzakrzepowymi, który w pojedynczych przypadkach może być potencjalnie śmiertelny. \u003cb\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/b\u003e Szum w uszach (bzyczenie\/szelest\/dzwonienie\/dzwonienie w uszach). \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/b\u003e Choroby układu oddechowego zaostrzone przez kwas acetylosalicylowy, zespół astmy, nieżyt nosa (obfity wyciek z nosa), przekrwienie błony śluzowej nosa (związane z reakcjami nadwrażliwości). Krwawienie z nosa. \u003cb\u003e \u003ci\u003eChoroby serca\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Zaburzenia krążeniowo-oddechowe (związane z reakcjami nadwrażliwości) \u003cb\u003e \u003ci\u003ePatologie oczu\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Zapalenie spojówek (związane z reakcjami nadwrażliwości) \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Krwawienie z przewodu pokarmowego (utajone), zaburzenia żołądkowe, zgaga, ból żołądkowo-jelitowy, krwotok z dziąseł. Wymioty, biegunka, nudności, kurczowy ból brzucha (związany z reakcjami nadwrażliwości). Rzadko: zapalenie przewodu pokarmowego, nadżerka przewodu pokarmowego, owrzodzenie przewodu pokarmowego, krwawe wymioty (wymioty krwią lub materiałem kawopodobnym), smoliste stolce (czarne stolce, zapalenie przełyku). Bardzo rzadko: krwotoczny wrzód przewodu pokarmowego i (lub) perforacja przewodu pokarmowego z powiązanymi przedmiotowymi i podmiotowymi objawami klinicznymi oraz zmianami parametrów laboratoryjnych. Częstość nieznana (szczególnie podczas długotrwałego leczenia): - Choroba przepon jelitowych. \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Rzadko: hepatotoksyczność (zazwyczaj łagodne i bezobjawowe uszkodzenie komórek wątroby) objawiająca się zwiększeniem aktywności aminotransferaz. \u003cb\u003e \u003ci\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Wysypka, obrzęk, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk naczynioruchowy (związany z reakcjami nadwrażliwości). \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Zaburzenia czynności nerek (w przypadku zaburzeń hemodynamiki nerek) i ostre uszkodzenie nerek, krwotoki z układu moczowo-płciowego. \u003cb\u003e \u003ci\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Krwotoki zabiegowe, krwiaki. \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Rzadko: wstrząs anafilaktyczny z powiązanymi zmianami parametrów laboratoryjnych i objawami klinicznymi. (*) Zespół Reye'a (SdR) SdR początkowo objawia się wymiotami (uporczywymi lub nawracającymi) oraz innymi objawami zaburzeń mózgowych o różnym stopniu nasilenia: od apatii, senności lub zmian osobowości (drażliwość lub agresywność), przez dezorientację, splątanie lub delirium, aż do drgawek lub utraty przytomności. Należy pamiętać o zmienności obrazu klinicznego: wymioty mogą również nie występować lub być zastąpione biegunką. Jeżeli objawy te wystąpią w ciągu kilku dni bezpośrednio po epizodzie grypy (lub grypopodobnej, ospy wietrznej lub innej infekcji wirusowej), podczas której podano kwas acetylosalicylowy lub inne leki zawierające salicylany, należy natychmiast zwrócić uwagę lekarza na możliwość wystąpienia SdR. \u003cu\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpią po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania Włoskiej Agencji Leków. Strona internetowa: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eKwas acetylosalicylowy\u003c\/u\u003e Toksyczność salicylanów (dawka przekraczająca 100 mg\/kg\/dobę przez 2 kolejne dni może wywołać toksyczność) może być konsekwencją przewlekłego przyjmowania nadmiernych dawek lub ostrego przedawkowania, potencjalnie niebezpiecznego dla życia, które obejmuje również przypadkowe połknięcie przez dzieci. Przewlekłe zatrucie salicylanami Zatrucie\u003cb\u003e przewlekłe\u003c\/b\u003e z salicylanów może być podstępny, ponieważ objawy przedmiotowe i podmiotowe są niespecyficzne. Łagodne przewlekłe zatrucie salicylanami, czyli salicylizm, zwykle występuje tylko po wielokrotnym stosowaniu dużych dawek. Objawy obejmują zawroty głowy, szumy uszne, głuchotę, pocenie się, nudności i wymioty, ból głowy i dezorientację. Objawy te można kontrolować zmniejszając dawkę. Szum w uszach może wystąpić przy stężeniach w osoczu od 150 do 300 mikrogramów\/ml, natomiast poważniejsze działania niepożądane występują przy stężeniach powyżej 300 mikrogramów\/ml. Ostre zatrucie salicylanami Główną cechą zatrucia\u003cb\u003e ostry\u003c\/b\u003e jest to poważne zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, które może zmieniać się wraz z wiekiem i stopniem zatrucia; najczęstszą postacią choroby u dzieci jest kwasica metaboliczna. Nie jest możliwe oszacowanie ciężkości zatrucia na podstawie samego stężenia w osoczu; Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione w wyniku zmniejszonego opróżniania żołądka, tworzenia się złogów w żołądku lub w wyniku spożycia leków dojelitowych. Postępowanie w zatruciu kwasem acetylosalicylowym zależy od zasięgu, stopnia zaawansowania i objawów klinicznych tego ostatniego i należy je wdrożyć zgodnie z konwencjonalnymi technikami postępowania. Główne działania, jakie należy podjąć, polegają na przyspieszeniu wydalania leku i przywróceniu metabolizmu elektrolitowego i kwasowo-zasadowego. Ze względu na złożone skutki patofizjologiczne związane z zatruciem salicylanami, objawami przedmiotowymi i podmiotowymi\/wynikami badań biochemicznych i instrumentalnych mogą być:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: ŁAGODNE LUB UMIARKOWANE ZATRUCIE - Postępowanie terapeutyczne: Płukanie żołądka, wielokrotne podanie węgla aktywowanego, wymuszona diureza zasadowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Tachypnoe, hiperwentylacja, zasadowica oddechowa - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Alkaliemia, zasadowica. Środki lecznicze: Gospodarka płynami i elektrolitami.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Pocenie się.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Nudności, wymioty, ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: UMIARKOWANE LUB CIĘŻKIE ZATRUCIE - Postępowanie lecznicze: Płukanie żołądka, wielokrotne podanie węgla aktywowanego, wymuszona diureza alkaliczna, w ciężkich przypadkach hemodializa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawy przedmiotowe i podmiotowe: Zasadowica oddechowa z wyrównawczą kwasicą metaboliczną, - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Kwasica, kwasica. Środki lecznicze: Gospodarka płynami i elektrolitami.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Hipergorączka - Postępowanie terapeutyczne: Gospodarka wodno-elektrolitowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Układ oddechowy: od hiperwentylacji i niekardiogennego obrzęku płuc po zatrzymanie oddechu i uduszenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Układ sercowo-naczyniowy: zmienny, od zaburzeń rytmu i niedociśnienia do zatrzymania akcji serca - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Np. zmiany ciśnienia krwi, zmiany w EKG.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Utrata płynów i elektrolitów: odwodnienie, od skąpomoczu do niewydolności nerek - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Np. hipokaliemia, hipernatremia, hiponatremia, zaburzenia czynności nerek. Środki lecznicze: Gospodarka płynami i elektrolitami.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Zmiany w metabolizmie glukozy, ketoza - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Hiperglikemia, hipoglikemia (szczególnie u dzieci) Podwyższony poziom ciał ketonowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Szum w uszach, głuchota\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Przewód pokarmowy: krwawienie z przewodu pokarmowego, wrzód żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Hematologiczne: koagulopatia, niedokrwistość z niedoboru żelaza - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Np. przedłużony PT, hipoprotrombinemia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Neurologiczne: toksyczna encefalopatia i depresja OUN z objawami od letargu i dezorientacji po śpiączkę i drgawki. Obrzęk mózgu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Wątroba: uszkodzenie wątroby - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Podwyższony poziom enzymów wątrobowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzy dużych dawkach mogą również wystąpić: Zmiany smaku. Wysypki skórne (trądzikowe, rumieniowate, szkarlatynopodobne, wypryskowe, złuszczające, pęcherzowe, plamicowe), swędzenie. Inne: zapalenie spojówek, jadłowstręt, obniżona ostrość wzroku, senność. Rzadko: niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, eozynopenia, plamica, eozynofilia związana z polekową hepatotoksycznością, nefrotoksycznością (alergiczne cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek), krwiomocz (obecność krwi w moczu). Ostre reakcje alergiczne po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego można w razie potrzeby leczyć podając adrenalinę, kortykosteroidy i lek przeciwhistaminowy. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub najbliższym szpitalem. Kwas acetylosalicylowy ulega dializie. \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e Aspirin 400 mg tabletki musujące z witaminą C zawiera kwas askorbinowy: Pojedyncze przypadki ostrego i przewlekłego przedawkowania \u003cb\u003ekwas askorbinowy\u003c\/b\u003e. Przedawkowanie kwasu askorbinowego może powodować hemolizę oksydacyjną u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, rozsianym wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym oraz znacząco podwyższonym stężeniem szczawianów w surowicy i moczu. Wykazano, że zwiększone stężenie szczawianów powoduje powstawanie złogów szczawianu wapnia u pacjentów dializowanych. Wysokie dawki witaminy C mogą powodować odkładanie się szczawianu wapnia, krystalurię szczawianu wapnia u pacjentów z predyspozycją do tworzenia się kryształów, nefropatię kanalikowo-śródmiąższową i ostrą niewydolność nerek wynikającą z kryształów szczawianu wapnia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie kwasu acetylosalicylowego, a także wszelkich leków hamujących syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy może zakłócać płodność; Należy o tym poinformować kobiety, w szczególności kobiety, które mają problemy z płodnością lub są poddawane badaniom dotyczącym płodności. \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Oszacowano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania leków zawierających kwas acetylosalicylowy przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, leczenie powinno być jak najkrótsze i w jak najmniejszej dawce. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić: płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003e Karmienie piersią\u003c\/u\u003e Lek ASPIRIN 400 mg tabletki musujące z witaminą C jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZe względu na możliwość wystąpienia bólu głowy lub zawrotów głowy, lek ten może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Bayer","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207823962227,"sku":"004763330","price":10.59,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/bayer-aspirina-c-20-compresse-effervescenti-400-240-mg-farmacia-dottor-tili-1254211172.jpg?v=1786732478"},{"product_id":"tachipirina-bambini-10-supposte-250-mg","title":"Tachipirina Children 10 Cumpozitories 250 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJako środek przeciwgorączkowy: objawowe leczenie chorób przebiegających z gorączką, takich jak grypa, choroby wysypkowe, ostre choroby dróg oddechowych itp. Jako środek przeciwbólowy: bóle głowy, nerwobóle, bóle mięśni i inne średnio nasilone objawy bólowe różnego pochodzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eTACHIPIRINA 500 mg tabletki.\u003c\/i\u003e Każda tabletka zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 500 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eTACHIPIRINA 500 mg granulat musujący.\u003c\/i\u003e Każda saszetka zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 500 mg.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003esubstancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, maltitol, 12,3 mmol sodu w saszetce\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eTACHIPIRINA 125 mg granulat musujący. \u003c\/i\u003e Każda saszetka zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 125 mg.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003esubstancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, maltitol, 3,07 mmol sodu w saszetce\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Niemowlęta 62,5 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera. \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 62,5 mg\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Wczesne dzieciństwo 125 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 125 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Dzieci 250 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 250 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Dzieci 500 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 500 mg.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003eTACHIPIRINA Dorośli 1000 mg czopki.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Każdy czopek zawiera: \u003cu\u003esubstancja czynna: paracetamol 1000 mg.\u003c\/u\u003e Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt. 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• \u003cu\u003eTablety:\u003c\/u\u003e celuloza mikrokrystaliczna, powidon, skrobia żelowana, kwas stearynowy, kroskarmeloza sodowa. • \u003cu\u003eMusujące granulki\u003c\/u\u003e: maltitol, mannitol, wodorowęglan sodu, bezwodny kwas cytrynowy, aromat cytrusowy, aspartam, dokuzan sodu. • \u003cu\u003eCzopki\u003c\/u\u003e: stałe półsyntetyczne glicerydy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na paracetamol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną (przeciwwskazanie to nie dotyczy postaci doustnych 500 mg). • Ciężka niewydolność komórek wątroby (przeciwwskazanie nie dotyczy postaci doustnych 500 mg).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku dzieci istotne jest przestrzeganie dawki określonej w zależności od masy ciała i dlatego należy wybrać odpowiedni preparat. Dla informacji podano przybliżony wiek w oparciu o masę ciała. U dorosłych maksymalna dawka doustna wynosi 3000 mg i doodbytniczo 4000 mg paracetamolu na dobę (patrz punkt 4.9). Lekarz musi ocenić potrzebę leczenia trwającego dłużej niż 3 kolejne dni. Schemat dawkowania preparatu Tachipirina w zależności od masy ciała i drogi podania jest następujący: \u003cb\u003eTabletki 500 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 21 do 25 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6,5 do mniej niż 8 lat): ½ tabletki na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie (3 tabletki). • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 26 do 40 kg\u003c\/u\u003e (około 8-11 lat): 1 tabletka jednorazowo, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 41 do 50 kg\u003c\/u\u003e (około 12-15 lat): 1 tabletka jednorazowo, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała powyżej 50 kg\u003c\/u\u003e (około 15 lat): 1 tabletka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. • \u003cu\u003eDorośli\u003c\/u\u003e: Jednorazowo 1 tabletka, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 dawek dziennie. W przypadku silnego bólu lub wysokiej gorączki 2 tabletki po 500 mg w razie potrzeby powtórzyć po nie mniej niż 4 godzinach. \u003cb\u003eGranulat musujący 500 mg w saszetkach.\u003c\/b\u003e Granulat musujący rozpuścić w szklance wody. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 26 do 40 kg\u003c\/u\u003e (około 8-11 lat): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 41 do 50 kg\u003c\/u\u003e (około 12-15 lat): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała powyżej 50 kg\u003c\/u\u003e (około 15 lat): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. • \u003cu\u003eDorośli\u003c\/u\u003e: Jednorazowo 1 saszetka, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. W przypadku silnego bólu lub wysokiej gorączki 2 saszetki po 500 mg w razie potrzeby powtórzyć po nie mniej niż 4 godzinach. \u003cb\u003eGranulat musujący 125 mg w saszetkach.\u003c\/b\u003e Granulat musujący rozpuścić w szklance wody. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 7 do 10 kg\u003c\/u\u003e (około 6-19 miesięcy): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 11 do 12 kg\u003c\/u\u003e (około 20-29 miesięcy): 1 saszetka na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 13 do 20 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 30 miesięcy do mniej niż 6,5 roku): jednorazowo 2 saszetki (co odpowiada 250 mg paracetamolu), w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań na dobę. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 21 do 25 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6,5 do mniej niż 8 lat): jednorazowo 2 saszetki (co odpowiada 250 mg paracetamolu), w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań na dobę. \u003cb\u003eCzopki 62,5 mg dla noworodków.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała od 3,2 do 5 kg \u003c\/u\u003e(w przybliżeniu od urodzenia do 2 miesiąca życia): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki dla najmłodszych dzieci 125 mg. \u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 6 do 7 kg \u003c\/u\u003e(w przybliżeniu od 3 do 5 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 7 do 10 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6 do 19 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 - 6 godzinach, nie przekraczając 5 podań dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 11 do 12 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 20 do 29 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 4 godzinach, nie przekraczając 6 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki Dzieci 250 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 11 do 12 kg\u003c\/u\u003e (około 20-29 miesięcy): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 8 godzinach, nie przekraczając 3 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 13 do 20 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 30 miesięcy do mniej niż 6,5 roku): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki Dzieci 500 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 21 do 25 kg\u003c\/u\u003e (w przybliżeniu od 6,5 do mniej niż 8 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 8 godzinach, nie przekraczając 3 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 26 do 40 kg\u003c\/u\u003e (około 8 do 11 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. \u003cb\u003eCzopki Dorośli 1000 mg.\u003c\/b\u003e • \u003cu\u003eDzieci o wadze od 41 do 50 kg\u003c\/u\u003e (około 12-15 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 8 godzinach, nie przekraczając 3 dawek dziennie. • \u003cu\u003eDzieci o masie ciała powyżej 50 kg\u003c\/u\u003e (około 15 lat): 1 czopek na raz, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 podań dziennie. • \u003cu\u003eDorośli\u003c\/u\u003eJednorazowo 1 czopek, w razie potrzeby powtórzyć po 6 godzinach, nie przekraczając 4 dawek dziennie. \u003ci\u003e \u003cu\u003eNiewydolność nerek.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml\/min) przerwa pomiędzy podaniami musi wynosić co najmniej 8 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eTabletki i granulki musujące\u003c\/u\u003e: brak specjalnych środków ostrożności podczas przechowywania. \u003cu\u003eCzopki:\u003c\/u\u003e Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW rzadkich przypadkach reakcji alergicznych należy przerwać podawanie i wdrożyć odpowiednie leczenie. Stosować ostrożnie w przypadku przewlekłego alkoholizmu, nadmiernego spożycia alkoholu (3 i więcej drinków dziennie), anoreksji, bulimii lub kacheksji, przewlekłego niedożywienia (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), odwodnienia, hipowolemii. Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością komórek wątroby (w tym zespołem Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh\u003e9), ostrym zapaleniem wątroby, podczas jednoczesnego stosowania leków zmieniających czynność wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować nawet poważne zmiany w nerkach i krwi, dlatego też podawanie osobom z niewydolnością nerek może odbywać się tylko w przypadku rzeczywiście koniecznej i pod bezpośrednim nadzorem lekarza. W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się kontrolę czynności wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Podczas leczenia paracetamolem, przed zażyciem jakiegokolwiek innego leku należy sprawdzić, czy nie zawiera on tej samej substancji czynnej, gdyż przyjmowanie paracetamolu w dużych dawkach może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku. Zobacz także ust. 4,5. \u003cb\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych.\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cu\u003eZawiera Tachipirina 125 mg granulat musujący\u003c\/u\u003e \u003cu\u003e:\u003c\/u\u003e - \u003cb\u003easpartam\u003c\/b\u003e, jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy w przypadku fenyloketonurii (niedobór enzymu hydroksylazy fenyloalaniny) ze względu na ryzyko związane z gromadzeniem się aminokwasu fenyloalaniny. - \u003cb\u003emaltitol\u003c\/b\u003e: stosować ostrożnie u pacjentów cierpiących na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy. 70,6 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e w saszetce odpowiada 3,53% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej: należy wziąć pod uwagę u osób z obniżoną funkcją nerek lub stosujących dietę niskosodową. \u003cu\u003eTachipirina 500 mg granulat musujący zawiera:\u003c\/u\u003e - \u003cb\u003easpartam\u003c\/b\u003e, jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy w przypadku fenyloketonurii (niedobór enzymu hydroksylazy fenyloalaniny) ze względu na ryzyko związane z gromadzeniem się aminokwasu fenyloalaniny. - \u003cb\u003emaltitol\u003c\/b\u003e: stosować ostrożnie u pacjentów cierpiących na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy. - 283 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e w saszetce odpowiada 14,1% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. Maksymalna dawka tego produktu odpowiada 84,6% maksymalnego dziennego spożycia sodu zalecanego przez WHO: należy to wziąć pod uwagę u osób z obniżoną funkcją nerek lub stosujących dietę niskosodową.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWchłanianie paracetamolu po podaniu doustnym zależy od szybkości opróżniania żołądka. Dlatego też jednoczesne podawanie leków spowalniających (np. leki antycholinergiczne, opioidy) lub zwiększających (np. prokinetyczne) szybkość opróżniania żołądka może skutkować odpowiednio zmniejszeniem lub zwiększeniem biodostępności produktu. Jednoczesne podawanie cholestyraminy zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Jednoczesne przyjmowanie paracetamolu i chloramfenikolu może spowodować wydłużenie okresu półtrwania chloramfenikolu, co wiąże się z ryzykiem zwiększenia jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować niewielkie zmiany wartości INR. W takich przypadkach należy częściej monitorować wartości INR w trakcie jednoczesnego stosowania i po jego zaprzestaniu. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). To samo dotyczy przypadków alkoholizmu i pacjentów leczonych zydowudyną. Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane paracetamolu uporządkowane według klasyfikacji ogólnoustrojowej i organicznej MedDRA. Nie ma wystarczających danych, aby ustalić częstość występowania poszczególnych wymienionych skutków.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego: Trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Reakcja żołądkowo-jelitowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka, wysypka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eIstnieje ryzyko zatrucia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, w przypadku przewlekłego alkoholizmu, u pacjentów cierpiących na chroniczne niedożywienie oraz u pacjentów otrzymujących induktory enzymów. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e W przypadku przypadkowego zażycia bardzo dużych dawek paracetamolu, ostre zatrucie objawia się brakiem łaknienia, nudnościami i wymiotami, po których następuje głębokie pogorszenie stanu ogólnego; objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin. W przypadku przedawkowania paracetamol może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej i nieodwracalnej martwicy, powodującej niewydolność komórek wątroby, kwasicę metaboliczną i encefalopatię, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się wzrost poziomu aminotransferaz wątrobowych, dehydrogenazy mlekowej i bilirubiny oraz zmniejszenie poziomu protrombiny, co może wystąpić w ciągu 12-48 godzin po spożyciu. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Środki, które należy zastosować, obejmują wczesne opróżnienie żołądka i hospitalizację w celu odpowiedniego leczenia poprzez jak najwcześniejsze podanie N-acetylocysteiny jako antidotum: dawka wynosi 150 mg\/kg dożylnie. w roztworze glukozy w ciągu 15 minut, następnie 50 mg\/kg w ciągu kolejnych 4 godzin i 100 mg\/kg w ciągu kolejnych 16 godzin, co daje łącznie 300 mg\/kg w ciągu 20 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCiąża: Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. Karmienie piersią: Zaleca się podawać produkt wyłącznie w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTachipirina nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207823994995,"sku":"012745042","price":6.5,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-tachipirina-bambini-10-supposte-250-mg-farmacia-dottor-tili-1258975883.jpg?v=1789562619"},{"product_id":"tachifludec-limone-polvere-10-bustine","title":"Tachifludec cytrynowy kurz 10 saszetów","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe leczenie objawów przeziębienia i grypy, w tym łagodnego\/umiarkowanego bólu i gorączki, gdy wiąże się z zatkaniem nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: \u003cu\u003eskładniki aktywne:\u003c\/u\u003e paracetamol 600 mg, kwas askorbinowy 40 mg i chlorowodorek fenylefryny 10 mg (co odpowiada fenylefrynie 8,2 mg). \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu:\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eTACHIFLUDEC o smaku cytrynowym zawiera:\u003c\/u\u003e 1817 g \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, 112,86 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, 6,65 mg \u003cb\u003eglukoza\u003c\/b\u003e. \u003cu\u003eTACHIFLUDEC o smaku cytrynowo-miodowym zawiera:\u003c\/u\u003e 1892 g \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, 135,79 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- TACHIFLUDEC proszek do sporządzania roztworu doustnego o smaku cytrynowym: \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, bezwodny kwas cytrynowy, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytrynian, skrobia kukurydziana, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cyklaminian, sacharyna \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, krzemionka koloidalna bezwodna, aromat cytrynowy, kurkumina (E100), syrop \u003cb\u003eglukoza\u003c\/b\u003e suszone. - TACHIFLUDEC proszek do sporządzania roztworu doustnego o smaku cytrynowo-miodowym: \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, bezwodny kwas cytrynowy, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytrynian, skrobia kukurydziana, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cyklaminian, sacharyna \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, aromat cytrynowy, aromat miodowy, karmel (E150), krzemionka koloidalna bezwodna.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Dzieci do lat 12. - Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (wymienione w pkt 6.1). - Pacjenci przyjmujący beta-blokery. - Pacjenci przyjmujący trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz pacjenci przyjmujący lub przyjmujący w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy. - Pacjenci z astmą oskrzelową, guzem chromochłonnym, jaskrą z wąskim kątem przesączania lub przyjmujący jednocześnie inne produkty lecznicze o działaniu współczulnym (takie jak leki zmniejszające przekrwienie, leki zmniejszające apetyt i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy). - Pacjenci cierpiący na niewydolność wątroby lub nerek, cukrzycę, nadczynność tarczycy, nadciśnienie i choroby układu krążenia. - Produkty na bazie paracetamolu są przeciwwskazane u pacjentów z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u osób cierpiących na ciężką niedokrwistość hemolityczną. - Ciężka niewydolność komórek wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eDorośli i dzieci powyżej 12 roku życia\u003c\/u\u003e: 1 saszetka co 4-6 godzin i maksymalnie 3 saszetki w ciągu 24 godzin. Nie należy stosować leku dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eDzieci poniżej 12 lat:\u003c\/u\u003e TACHIFLUDEC o smaku cytrynowym, cytrynowym i miodowym jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Zawartość 1 saszetki rozpuścić w połowie szklanki bardzo gorącej wody i do smaku rozcieńczyć zimną wodą do ostygnięcia i dosłodzenia według uznania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed wilgocią i światłem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy poinformować pacjentów, aby podczas stosowania leku TACHIFLUDEC nie przyjmowali innych leków zawierających paracetamol, ponieważ duże dawki paracetamolu mogą powodować poważne działania niepożądane. Podczas leczenia lekiem TACHIFLUDEC należy unikać spożywania alkoholu. Niebezpieczeństwo przedawkowania jest w rzeczywistości większe u pacjentów z chorobami wątroby. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem warfaryny lub jakiegokolwiek innego leku (patrz także punkt 4.5). Nie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania acetaminofenu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi źródłami niedoboru glutationu (np. z przewlekłym alkoholizmem), a także u osób stosujących maksymalne dobowe dawki acetaminofenu. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym oznaczanie stężenia 5-oksoproliny w moczu. Przed zastosowaniem preparatu u pacjentów z przerostem prostaty lub chorobą okluzyjną naczyń (np. zespół Raynauda) należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanej dawki i nie podawać dłużej niż 3 kolejne dni. TACHIFLUDEC o smaku cytrynowym zawiera: - \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e: Ten produkt leczniczy zawiera 112,86 mg sodu w saszetce, co odpowiada 5,64% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących dietę niskosodową. - \u003cb\u003esacharoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Pacjenci chorzy na cukrzycę muszą wziąć pod uwagę zawartość sacharozy w leku TACHIFLUDEC w przypadku przyjmowania więcej niż 2 saszetek na dobę (sacharoza \u003e 5 g). - \u003cb\u003eglukoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadkie problemy związane z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. TACHIFLUDEC o smaku cytrynowo-miodowym zawiera: - \u003cb\u003esód:\u003c\/b\u003e 135,79 mg sodu w saszetce, co odpowiada 6,79% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących dietę niskosodową. - \u003cb\u003esacharoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Zawartość sacharozy w produkcie TACHIFLUDEC należy wziąć pod uwagę u osób cierpiących na cukrzycę, które przyjmują więcej niż 2 saszetki dziennie (sacharoza \u003e 5 g).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Hepatotoksyczne działanie paracetamolu może być nasilone przez przyjmowanie innych leków działających na wątrobę, takich jak zydowudyna i izoniazyd, które mogą powodować hamowanie metabolizmu paracetamolu. Podanieprobenecydu przed paracetamolem zmniejsza klirens paracetamolu i wydalanie z moczem siarczanu paracetamolu i glukuronidu paracetamolu oraz wydłuża okres półtrwania samego paracetamolu. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Paracetamol wydłuża okres półtrwania chloramfenikolu. Produkt przyjmowany w dużych dawkach może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (warfaryna). Metoklopramid i domperydon mogą zwiększać wchłanianie paracetamolu, podczas gdy wchłanianie jest zmniejszane lub opóźniane odpowiednio przez cholestyraminę i leki przeciwcholinergiczne. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ jednoczesne stosowanie wiąże się z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Fenylefryna może antagonizować działanie leków beta-adrenolitycznych i leków przeciwnadciśnieniowych (w tym debryzochiny, guanetydyny, rezerpiny i metyldopy) oraz może nasilać działanie inhibitorów monoaminooksydazy (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie fenylefryny z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi lub współczulnymi aminami mimetycznymi może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Fenylefryna może wchodzić w interakcje z digoksyną i glikozydami nasercowymi, zwiększając ryzyko arytmii lub zawału serca, oraz z alkaloidami (ergotaminą i metylosergidem), zwiększając ryzyko zatrucia sporyszem. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas askorbinowy może zwiększać wchłanianie żelaza i estrogenu. Kwas askorbinowy jest metabolizowany do szczawianu i może potencjalnie powodować hiperoksalurię i kamienie nerkowe u pacjentów w wyniku krystalizacji szczawianu wapnia u pacjentów ze skłonnością do tworzenia się kamieni wapniowych. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZakłócenia w niektórych testach laboratoryjnych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). Kwas askorbinowy może zakłócać pomiary parametrów krwi i moczu (np. moczanów, glukozy, bilirubiny, hemoglobiny).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją narządów MedDRA. Częstość występowania definiuje się w następujący sposób: bardzo często (≥1\/10), często (≥1\/100 do \u003c1\/10), niezbyt często (≥1\/1000 do \u003c1\/100), rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000), bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: agranulocytoza¹, leukopenia¹, małopłytkowość¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Efekt uboczny: Niedokrwistość¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – Działanie niepożądane: Reakcje alergiczne1,2, reakcje nadwrażliwości1,2, anafilaksja1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Efekt uboczny: Wstrząs anafilaktyczny1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto - Efekt uboczny: Anoreksja²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko - Efekt uboczny: Bezsenność², nerwowość², lęk², niepokój², splątanie², drażliwość²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko - Działanie niepożądane: Drżenie², zawroty głowy², ból głowy²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Rozszerzenie źrenic², ostra jaskra zamykającego się kąta²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChoroby serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: tachykardia², kołatanie serca²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Nadciśnienie²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: skurcz oskrzeli1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: obrzęk krtani¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto - Działanie niepożądane: Nudności², wymioty²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Biegunka¹, patologie żołądkowo-jelitowe¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: nieprawidłowa czynność wątroby¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: choroba wątroby¹, zapalenie wątroby¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: wysypka skórna1,2, obrzęk naczynioruchowy²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka¹, zespół Stevensa Johnsona¹, rumień wielopostaciowy lub polimorficzny¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko – Działanie niepożądane: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (po długotrwałym stosowaniu paracetamolu w dużych dawkach)¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Zaostrzona niewydolność nerek¹, krwiomocz¹, bezmocz¹ zatrzymanie moczu²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. ¹ Skutki uboczne związane z paracetamolem ² Skutki uboczne związane z fenylefryną \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania na stronie \u003cb\u003ehttps:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse\u003c\/b\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eParacetamol\u003c\/i\u003e Przy zalecanych dawkach, a nawet w przypadku przyjęcia całego opakowania, nie powinny wystąpić żadne objawy przedawkowania paracetamolu. Jednakże w przypadku zażycia bardzo dużych dawek paracetamolu (większych niż 10 g) najczęściej spotykanym powikłaniem jest uszkodzenie wątroby, które zwykle pojawia się w ciągu 12–48 godzin po zażyciu. \u003cu\u003eCzynniki ryzyka\u003c\/u\u003e a. Długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem zwyczajnym lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; B. regularne spożywanie etanolu w ilościach większych niż zalecane; C. niedobór glutationu (np. zaburzenia odżywiania, mukowiscydoza, zakażenie wirusem HIV, głód, kacheksja). \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Wczesne objawy przedawkowania paracetamolu występujące w ciągu pierwszych 24 godzin to bladość, nudności, wymioty, anoreksja i ból brzucha. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii, krwotoku, hipoglikemii, obrzęku mózgu i śmierci. Nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby może rozwinąć się ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików, na którą silnie wskazuje ból w boku, krwiomocz i białkomocz, nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zgłaszano zaburzenia rytmu serca i zapalenie trzustki. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e W leczeniu przedawkowania paracetamolu niezbędne jest natychmiastowe leczenie. Pomimo braku znaczących objawów początkowych, pacjentów należy pilnie skierować do szpitala w celu uzyskania natychmiastowej pomocy lekarskiej. Objawy mogą ograniczać się do nudności lub wymiotów i mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania lub ryzyka uszkodzenia narządów. Postępowanie musi być zgodne z wytycznymi dotyczącymi leczenia. Jeżeli przedawkowanie nastąpi w ciągu 1 godziny, należy rozważyć leczenie węglem aktywowanym. Stężenie paracetamolu w osoczu należy oznaczyć 4 lub więcej godzin po przyjęciu (stężenia początkowe nie są wiarygodne). Kurację N-acetylocysteiną można stosować do 24 godzin po zażyciu paracetamolu, jednak maksymalny efekt ochronny osiąga się do 8 godzin po zażyciu. Po tym okresie skuteczność antidotum gwałtownie spada. W razie potrzeby pacjentowi należy podać N-acetylocysteinę dożylnie, zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Jeśli wymioty nie stanowią problemu, w bardziej odległych obszarach, poza szpitalem, odpowiednią alternatywą może być doustna metionina. Postępowanie z pacjentami, u których wystąpiły ciężkie zaburzenia czynności wątroby po ponad 24 godzinach od spożycia, należy omówić z Krajowym Centrum Kontroli Zatruć lub oddziałem zajmującym się chorobami wątroby. \u003ci\u003eFenylefryna\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Objawy przedawkowania fenylefryny to drażliwość, ból głowy i podwyższone ciśnienie krwi. W poważniejszych przypadkach może wystąpić splątanie, halucynacje, drgawki i arytmie. Jednakże ilość potrzebna do wywołania poważnej toksyczności fenylefryny byłaby większa niż ilość związana z acetaminofenem. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi być odpowiednie klinicznie. Ciężkie nadciśnienie należy leczyć lekami alfa-adrenolitycznymi, takimi jak fentolamina. \u003ci\u003eKwas askorbinowy\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Wysokie dawki kwasu askorbinowego (\u003e3000 mg) mogą powodować przejściową biegunkę osmotyczną i objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i dyskomfort w jamie brzusznej. Skutki przedawkowania kwasu askorbinowego mogą być ukryte przez ciężką toksyczność dla wątroby spowodowaną przedawkowaniem acetaminofenu. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi być odpowiednie klinicznie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCIĄŻA \u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. Badania epidemiologiczne u kobiet w ciąży wykazały, że nie ma przeciwwskazań do stosowania paracetamolu w zalecanych dawkach, jednakże podawanie preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią musi odbywać się pod bezpośrednim nadzorem lekarza. \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Dane dotyczące stosowania fenylefryny w czasie ciąży są ograniczone. Zwężenie naczyń macicznych i zmniejszenie dopływu krwi do macicy związane ze stosowaniem fenylefryny może powodować niedotlenienie płodu. Należy unikać stosowania fenylefryny w czasie ciąży, ponieważ potrzebne są dodatkowe informacje. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Brak kontrolowanych danych dotyczących stosowania leku w czasie ciąży. Stosowanie kwasu askorbinowego w czasie ciąży zaleca się jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. KARMIENIE PIERSIĄ \u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Paracetamol przenika do mleka matki, ale w ilościach nieistotnych klinicznie. Dostępne opublikowane dane nie stanowią przeciwwskazań do jego stosowania w okresie karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Brak danych dotyczących przenikania fenylefryny do mleka matki ani informacji dotyczących wpływu fenylefryny na niemowlęta karmione piersią. Ze względu na brak dostępnych danych należy unikać stosowania fenylefryny w okresie karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas askorbinowy przenika do mleka matki. Nie jest znany wpływ leku na niemowlęta karmione piersią. Podsumowując, nie zaleca się stosowania preparatu TACHIFLUDEC w okresie ciąży i karmienia piersią. PŁODNOŚĆ Nie ma dowodów z badań nieklinicznych wskazujących na wpływ paracetamolu na płodność mężczyzn i kobiet w powszechnie stosowanych dawkach klinicznych. Nie badano wpływu fenylefryny na płodność mężczyzn i kobiet. Istnieją wystarczające dowody wskazujące na znaczenie kwasu askorbinowego na różnych poziomach w procesie rozrodczym. Jednakże nie są dostępne żadne ostateczne dane na temat klinicznego potencjału witaminy C u ludzi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTACHIFLUDEC nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, jeśli odczuwają zawroty głowy.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207824814195,"sku":"034358010","price":9.21,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-tachifludec-limone-polvere-10-bustine-farmacia-dottor-tili-1213792728.webp?v=1767127487"},{"product_id":"tachifludec-limone-e-miele-polvere-10-bustine","title":"Limon tachifludec i miód proszek 10 saszetek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe leczenie objawów przeziębienia i grypy, w tym łagodnego\/umiarkowanego bólu i gorączki, gdy wiąże się z zatkaniem nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: \u003cu\u003eskładniki aktywne:\u003c\/u\u003e paracetamol 600 mg, kwas askorbinowy 40 mg i chlorowodorek fenylefryny 10 mg (co odpowiada fenylefrynie 8,2 mg). \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu:\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eTACHIFLUDEC o smaku cytrynowym zawiera:\u003c\/u\u003e 1817 g \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, 112,86 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, 6,65 mg \u003cb\u003eglukoza\u003c\/b\u003e. \u003cu\u003eTACHIFLUDEC o smaku cytrynowo-miodowym zawiera:\u003c\/u\u003e 1892 g \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, 135,79 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- TACHIFLUDEC proszek do sporządzania roztworu doustnego o smaku cytrynowym: \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, bezwodny kwas cytrynowy, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytrynian, skrobia kukurydziana, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cyklaminian, sacharyna \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, krzemionka koloidalna bezwodna, aromat cytrynowy, kurkumina (E100), syrop \u003cb\u003eglukoza\u003c\/b\u003e suszone. - TACHIFLUDEC proszek do sporządzania roztworu doustnego o smaku cytrynowo-miodowym: \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, bezwodny kwas cytrynowy, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytrynian, skrobia kukurydziana, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cyklaminian, sacharyna \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, aromat cytrynowy, aromat miodowy, karmel (E150), krzemionka koloidalna bezwodna.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Dzieci do lat 12. - Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (wymienione w pkt 6.1). - Pacjenci przyjmujący beta-blokery. - Pacjenci przyjmujący trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz pacjenci przyjmujący lub przyjmujący w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy. - Pacjenci z astmą oskrzelową, guzem chromochłonnym, jaskrą z wąskim kątem przesączania lub przyjmujący jednocześnie inne produkty lecznicze o działaniu współczulnym (takie jak leki zmniejszające przekrwienie, leki zmniejszające apetyt i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy). - Pacjenci cierpiący na niewydolność wątroby lub nerek, cukrzycę, nadczynność tarczycy, nadciśnienie i choroby układu krążenia. - Produkty na bazie paracetamolu są przeciwwskazane u pacjentów z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u osób cierpiących na ciężką niedokrwistość hemolityczną. - Ciężka niewydolność komórek wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eDorośli i dzieci powyżej 12 roku życia\u003c\/u\u003e: 1 saszetka co 4-6 godzin i maksymalnie 3 saszetki w ciągu 24 godzin. Nie należy stosować leku dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eDzieci poniżej 12 lat:\u003c\/u\u003e TACHIFLUDEC o smaku cytrynowym, cytrynowym i miodowym jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Zawartość 1 saszetki rozpuścić w połowie szklanki bardzo gorącej wody i do smaku rozcieńczyć zimną wodą do ostygnięcia i dosłodzenia według uznania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed wilgocią i światłem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy poinformować pacjentów, aby podczas stosowania leku TACHIFLUDEC nie przyjmowali innych leków zawierających paracetamol, ponieważ duże dawki paracetamolu mogą powodować poważne działania niepożądane. Podczas leczenia lekiem TACHIFLUDEC należy unikać spożywania alkoholu. Niebezpieczeństwo przedawkowania jest w rzeczywistości większe u pacjentów z chorobami wątroby. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem warfaryny lub jakiegokolwiek innego leku (patrz także punkt 4.5). Nie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania acetaminofenu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi źródłami niedoboru glutationu (np. z przewlekłym alkoholizmem), a także u osób stosujących maksymalne dobowe dawki acetaminofenu. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym oznaczanie stężenia 5-oksoproliny w moczu. Przed zastosowaniem preparatu u pacjentów z przerostem prostaty lub chorobą okluzyjną naczyń (np. zespół Raynauda) należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanej dawki i nie podawać dłużej niż 3 kolejne dni. TACHIFLUDEC o smaku cytrynowym zawiera: - \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e: Ten produkt leczniczy zawiera 112,86 mg sodu w saszetce, co odpowiada 5,64% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących dietę niskosodową. - \u003cb\u003esacharoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Pacjenci chorzy na cukrzycę muszą wziąć pod uwagę zawartość sacharozy w leku TACHIFLUDEC w przypadku przyjmowania więcej niż 2 saszetek na dobę (sacharoza \u003e 5 g). - \u003cb\u003eglukoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadkie problemy związane z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. TACHIFLUDEC o smaku cytrynowo-miodowym zawiera: - \u003cb\u003esód:\u003c\/b\u003e 135,79 mg sodu w saszetce, co odpowiada 6,79% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących dietę niskosodową. - \u003cb\u003esacharoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Zawartość sacharozy w produkcie TACHIFLUDEC należy wziąć pod uwagę u osób cierpiących na cukrzycę, które przyjmują więcej niż 2 saszetki dziennie (sacharoza \u003e 5 g).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Hepatotoksyczne działanie paracetamolu może być nasilone przez przyjmowanie innych leków działających na wątrobę, takich jak zydowudyna i izoniazyd, które mogą powodować hamowanie metabolizmu paracetamolu. Podanieprobenecydu przed paracetamolem zmniejsza klirens paracetamolu i wydalanie z moczem siarczanu paracetamolu i glukuronidu paracetamolu oraz wydłuża okres półtrwania samego paracetamolu. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Paracetamol wydłuża okres półtrwania chloramfenikolu. Produkt przyjmowany w dużych dawkach może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (warfaryny). Metoklopramid i domperydon mogą zwiększać wchłanianie paracetamolu, podczas gdy wchłanianie jest zmniejszane lub opóźniane odpowiednio przez cholestyraminę i leki przeciwcholinergiczne. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ jednoczesne stosowanie wiąże się z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Fenylefryna może antagonizować działanie leków beta-adrenolitycznych i leków przeciwnadciśnieniowych (w tym debryzochiny, guanetydyny, rezerpiny i metyldopy) oraz może nasilać działanie inhibitorów monoaminooksydazy (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie fenylefryny z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi lub współczulnymi aminami mimetycznymi może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Fenylefryna może wchodzić w interakcje z digoksyną i glikozydami nasercowymi, zwiększając ryzyko arytmii lub zawału serca, oraz z alkaloidami (ergotaminą i metylosergidem), zwiększając ryzyko zatrucia sporyszem. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas askorbinowy może zwiększać wchłanianie żelaza i estrogenu. Kwas askorbinowy jest metabolizowany do szczawianu i może potencjalnie powodować hiperoksalurię i kamienie nerkowe u pacjentów w wyniku krystalizacji szczawianu wapnia u pacjentów ze skłonnością do tworzenia się kamieni wapniowych. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZakłócenia w niektórych testach laboratoryjnych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). Kwas askorbinowy może zakłócać pomiary parametrów krwi i moczu (np. moczanów, glukozy, bilirubiny, hemoglobiny).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją narządów MedDRA. Częstość występowania definiuje się w następujący sposób: bardzo często (≥1\/10), często (≥1\/100 do \u003c1\/10), niezbyt często (≥1\/1000 do \u003c1\/100), rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000), bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: agranulocytoza¹, leukopenia¹, małopłytkowość¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Efekt uboczny: Niedokrwistość¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – Działanie niepożądane: Reakcje alergiczne1,2, reakcje nadwrażliwości1,2, anafilaksja1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Efekt uboczny: Wstrząs anafilaktyczny1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto - Efekt uboczny: Anoreksja²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko - Efekt uboczny: Bezsenność², nerwowość², lęk², niepokój², splątanie², drażliwość²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko - Działanie niepożądane: Drżenie², zawroty głowy², ból głowy²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Rozszerzenie źrenic², ostra jaskra zamykającego się kąta²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChoroby serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: tachykardia², kołatanie serca²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Nadciśnienie²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: skurcz oskrzeli1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: obrzęk krtani¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto - Działanie niepożądane: Nudności², wymioty²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Biegunka¹, patologie żołądkowo-jelitowe¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: nieprawidłowa czynność wątroby¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: choroba wątroby¹, zapalenie wątroby¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: wysypka skórna1,2, obrzęk naczynioruchowy²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka¹, zespół Stevensa Johnsona¹, rumień wielopostaciowy lub polimorficzny¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko – Działanie niepożądane: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (po długotrwałym stosowaniu paracetamolu w dużych dawkach)¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Zaostrzona niewydolność nerek¹, krwiomocz¹, bezmocz¹ zatrzymanie moczu²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. ¹ Skutki uboczne związane z paracetamolem ² Skutki uboczne związane z fenylefryną \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania na stronie \u003cb\u003ehttps:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse\u003c\/b\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eParacetamol\u003c\/i\u003e Przy zalecanych dawkach, a nawet w przypadku przyjęcia całego opakowania, nie powinny wystąpić żadne objawy przedawkowania paracetamolu. Jednakże w przypadku zażycia bardzo dużych dawek paracetamolu (większych niż 10 g) najczęściej spotykanym powikłaniem jest uszkodzenie wątroby, które zwykle pojawia się w ciągu 12–48 godzin po zażyciu. \u003cu\u003eCzynniki ryzyka\u003c\/u\u003e a. Długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem zwyczajnym lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; B. regularne spożywanie etanolu w ilościach większych niż zalecane; C. niedobór glutationu (np. zaburzenia odżywiania, mukowiscydoza, zakażenie wirusem HIV, głód, kacheksja). \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Wczesne objawy przedawkowania paracetamolu występujące w ciągu pierwszych 24 godzin to bladość, nudności, wymioty, anoreksja i ból brzucha. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii, krwotoku, hipoglikemii, obrzęku mózgu i śmierci. Nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby może rozwinąć się ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików, na którą silnie wskazuje ból w boku, krwiomocz i białkomocz, nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zgłaszano zaburzenia rytmu serca i zapalenie trzustki. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e W leczeniu przedawkowania paracetamolu niezbędne jest natychmiastowe leczenie. Pomimo braku znaczących objawów początkowych, pacjentów należy pilnie skierować do szpitala w celu uzyskania natychmiastowej pomocy lekarskiej. Objawy mogą ograniczać się do nudności lub wymiotów i mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania lub ryzyka uszkodzenia narządów. Postępowanie musi być zgodne z wytycznymi dotyczącymi leczenia. Jeżeli przedawkowanie nastąpi w ciągu 1 godziny, należy rozważyć leczenie węglem aktywowanym. Stężenie paracetamolu w osoczu należy oznaczyć 4 lub więcej godzin po przyjęciu (stężenia początkowe nie są wiarygodne). Kurację N-acetylocysteiną można stosować do 24 godzin po zażyciu paracetamolu, jednak maksymalny efekt ochronny osiąga się do 8 godzin po zażyciu. Po tym okresie skuteczność antidotum gwałtownie spada. W razie potrzeby pacjentowi należy podać N-acetylocysteinę dożylnie, zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Jeśli wymioty nie stanowią problemu, w bardziej odległych obszarach, poza szpitalem, odpowiednią alternatywą może być doustna metionina. Postępowanie z pacjentami, u których wystąpiły ciężkie zaburzenia czynności wątroby po ponad 24 godzinach od spożycia, należy omówić z Krajowym Centrum Kontroli Zatruć lub oddziałem zajmującym się chorobami wątroby. \u003ci\u003eFenylefryna\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Objawy przedawkowania fenylefryny to drażliwość, ból głowy i podwyższone ciśnienie krwi. W poważniejszych przypadkach może wystąpić splątanie, halucynacje, drgawki i arytmie. Jednakże ilość potrzebna do wywołania poważnej toksyczności fenylefryny byłaby większa niż ilość związana z acetaminofenem. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi być odpowiednie klinicznie. Ciężkie nadciśnienie należy leczyć lekami alfa-adrenolitycznymi, takimi jak fentolamina. \u003ci\u003eKwas askorbinowy\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Wysokie dawki kwasu askorbinowego (\u003e3000 mg) mogą powodować przejściową biegunkę osmotyczną i objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i dyskomfort w jamie brzusznej. Skutki przedawkowania kwasu askorbinowego mogą być ukryte przez ciężką toksyczność dla wątroby spowodowaną przedawkowaniem acetaminofenu. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi być odpowiednie klinicznie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCIĄŻA \u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. Badania epidemiologiczne u kobiet w ciąży wykazały, że nie ma przeciwwskazań do stosowania paracetamolu w zalecanych dawkach, jednakże podawanie preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią musi odbywać się pod bezpośrednim nadzorem lekarza. \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Dane dotyczące stosowania fenylefryny w czasie ciąży są ograniczone. Zwężenie naczyń macicznych i zmniejszenie dopływu krwi do macicy związane ze stosowaniem fenylefryny może powodować niedotlenienie płodu. Należy unikać stosowania fenylefryny w czasie ciąży, ponieważ potrzebne są dalsze informacje. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Brak kontrolowanych danych dotyczących stosowania leku w czasie ciąży. Stosowanie kwasu askorbinowego w czasie ciąży zaleca się jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. KARMIENIE PIERSIĄ \u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Paracetamol przenika do mleka matki, ale w ilościach nieistotnych klinicznie. Dostępne opublikowane dane nie stanowią przeciwwskazań do jego stosowania w okresie karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Brak danych dotyczących przenikania fenylefryny do mleka matki ani informacji dotyczących wpływu fenylefryny na niemowlęta karmione piersią. Ze względu na brak dostępnych danych należy unikać stosowania fenylefryny w okresie karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas askorbinowy przenika do mleka matki. Nie jest znany wpływ leku na niemowlęta karmione piersią. Podsumowując, nie zaleca się stosowania preparatu TACHIFLUDEC w okresie ciąży i karmienia piersią. PŁODNOŚĆ Nie ma dowodów z badań nieklinicznych wskazujących na wpływ paracetamolu na płodność mężczyzn i kobiet w powszechnie stosowanych dawkach klinicznych. Nie badano wpływu fenylefryny na płodność mężczyzn i kobiet. Istnieją wystarczające dowody wskazujące na znaczenie kwasu askorbinowego na różnych poziomach w procesie rozrodczym. Jednakże nie są dostępne żadne ostateczne dane na temat klinicznego potencjału witaminy C u ludzi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTACHIFLUDEC nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, jeśli odczuwają zawroty głowy.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207824879731,"sku":"034358022","price":9.21,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-tachifludec-limone-e-miele-polvere-10-bustine-farmacia-dottor-tili-1213792714.jpg?v=1767127548"},{"product_id":"tachifludec-arancia-polvere-10-bustine","title":"Pomarańczowy kurz tachifludec 10 saszetów","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe leczenie objawów przeziębienia i grypy, w tym łagodnego\/umiarkowanego bólu i gorączki, gdy wiąże się z zatkaniem nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: \u003cu\u003eskładniki aktywne:\u003c\/u\u003e paracetamol 600 mg, kwas askorbinowy 40 mg i chlorowodorek fenylefryny 10 mg (co odpowiada fenylefrynie 8,2 mg). \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: 2 g \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e; 135,82 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e; 33,25 mg \u003cb\u003eglukoza\u003c\/b\u003e. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eSacharoza\u003c\/b\u003e, bezwodny kwas cytrynowy, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytrynian, skrobia kukurydziana, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cyklaminian, sacharyna \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, krzemionka koloidalna bezwodna, aromat czerwonej pomarańczy, kurkumina (E100), syrop \u003cb\u003eglukoza\u003c\/b\u003e suszone.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Dzieci do lat 12. - Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (wymienione w pkt 6.1). - Pacjenci przyjmujący beta-blokery. - Pacjenci przyjmujący trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz pacjenci przyjmujący lub przyjmujący w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy. - Pacjenci z astmą oskrzelową, guzem chromochłonnym, jaskrą z wąskim kątem przesączania lub przyjmujący jednocześnie inne produkty lecznicze o działaniu współczulnym (takie jak leki zmniejszające przekrwienie, leki zmniejszające apetyt i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy). - Pacjenci cierpiący na niewydolność wątroby lub nerek, cukrzycę, nadczynność tarczycy, nadciśnienie i choroby układu krążenia. - Produkty na bazie paracetamolu są przeciwwskazane u pacjentów z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u osób cierpiących na ciężką niedokrwistość hemolityczną. - Ciężka niewydolność komórek wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eDorośli i dzieci powyżej 12 lat:\u003c\/u\u003e 1 saszetka co 4-6 godzin i maksymalnie 3 saszetki w ciągu 24 godzin. Nie należy stosować leku dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Dzieci w wieku poniżej 12 lat: TACHIFLUDEC o smaku pomarańczowym jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Zawartość saszetki rozpuścić w szklance gorącej lub zimnej wody i dosłodzić do smaku. Po rozpuszczeniu lek tworzy żółty, opalizujący roztwór, wolny od obcych cząstek i o pomarańczowym smaku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed wilgocią i światłem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy poinformować pacjentów, aby podczas stosowania leku TACHIFLUDEC nie przyjmowali innych leków zawierających paracetamol, ponieważ duże dawki paracetamolu mogą powodować poważne działania niepożądane. Podczas leczenia lekiem TACHIFLUDEC należy unikać spożywania alkoholu. Niebezpieczeństwo przedawkowania jest w rzeczywistości większe u pacjentów z chorobami wątroby. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem warfaryny lub jakiegokolwiek innego leku (patrz także punkt 4.5). Nie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania acetaminofenu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi źródłami niedoboru glutationu (np. z przewlekłym alkoholizmem), a także u osób stosujących maksymalne dobowe dawki acetaminofenu. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym oznaczanie stężenia 5-oksoproliny w moczu. Przed zastosowaniem preparatu u pacjentów z przerostem prostaty lub chorobą okluzyjną naczyń (np. zespół Raynauda) należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanej dawki i nie podawać dłużej niż 3 kolejne dni. TACHIFLUDEC o smaku pomarańczowym zawiera: - \u003cb\u003esód:\u003c\/b\u003e Ten lek zawiera 135,82 mg sodu w saszetce, co odpowiada 6,79% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących dietę niskosodową. - \u003cb\u003esacharoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Pacjenci chorzy na cukrzycę muszą wziąć pod uwagę zawartość sacharozy w leku TACHIFLUDEC w przypadku przyjmowania więcej niż 2 saszetek na dobę (sacharoza \u003e 5 g). - \u003cb\u003eglukoza:\u003c\/b\u003e Pacjenci cierpiący na rzadkie problemy związane z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Hepatotoksyczne działanie paracetamolu może być nasilone przez przyjmowanie innych leków działających na wątrobę, takich jak zydowudyna i izoniazyd, które mogą hamować metabolizm paracetamolu. Podanieprobenecydu przed paracetamolem zmniejsza klirens paracetamolu i wydalanie z moczem siarczanu paracetamolu i glukuronidu paracetamolu oraz wydłuża okres półtrwania samego paracetamolu. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Paracetamol wydłuża okres półtrwania chloramfenikolu. Produkt przyjmowany w dużych dawkach może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (warfaryna). Metoklopramid i domperydon mogą zwiększać wchłanianie paracetamolu, podczas gdy wchłanianie jest zmniejszane lub opóźniane odpowiednio przez cholestyraminę i leki przeciwcholinergiczne. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ jednoczesne stosowanie wiąże się z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Fenylefryna może antagonizować działanie leków beta-adrenolitycznych i leków przeciwnadciśnieniowych (w tym debryzochiny, guanetydyny, rezerpiny i metyldopy) oraz może nasilać działanie inhibitorów monoaminooksydazy (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie fenylefryny z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi lub współczulnymi aminami mimetycznymi może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Fenylefryna może wchodzić w interakcje z digoksyną i glikozydami nasercowymi, zwiększając ryzyko arytmii lub zawału serca, oraz z alkaloidami (ergotaminą i metylosergidem), zwiększając ryzyko zatrucia sporyszem. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas askorbinowy może zwiększać wchłanianie żelaza i estrogenu. Kwas askorbinowy jest metabolizowany do szczawianu i może potencjalnie powodować hiperoksalurię i kamienie nerkowe u pacjentów w wyniku krystalizacji szczawianu wapnia u pacjentów ze skłonnością do tworzenia się kamieni wapniowych. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZakłócenia w niektórych testach laboratoryjnych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). Kwas askorbinowy może zakłócać pomiary parametrów krwi i moczu (np. moczanów, glukozy, bilirubiny, hemoglobiny).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKUTKI UBOCZNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją narządów MedDRA. Częstość występowania definiuje się w następujący sposób: bardzo często (≥1\/10), często (≥1\/100 do \u003c1\/10), niezbyt często (≥1\/1000 do \u003c1\/100), rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000), bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: agranulocytoza¹, leukopenia¹, małopłytkowość¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Efekt uboczny: Niedokrwistość¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – Działanie niepożądane: Reakcje alergiczne1,2, reakcje nadwrażliwości1,2, anafilaksja1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Efekt uboczny: Wstrząs anafilaktyczny1, 2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto - Efekt uboczny: Anoreksja²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko - Efekt uboczny: Bezsenność², nerwowość², lęk², niepokój², splątanie², drażliwość²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko - Działanie niepożądane: Drżenie², zawroty głowy², ból głowy²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Rozszerzenie źrenic², ostra jaskra zamykającego się kąta²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChoroby serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: tachykardia², kołatanie serca²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Nadciśnienie²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: skurcz oskrzeli1,2.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: obrzęk krtani¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto - Działanie niepożądane: Nudności², wymioty²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Biegunka¹, patologie żołądkowo-jelitowe¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: nieprawidłowa czynność wątroby¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: choroba wątroby¹, zapalenie wątroby¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko – działanie niepożądane: wysypka skórna1,2, obrzęk naczynioruchowy²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka¹, zespół Stevensa Johnsona¹, rumień wielopostaciowy lub polimorficzny¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko – Działanie niepożądane: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (po długotrwałym stosowaniu paracetamolu w dużych dawkach)¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana - Działanie niepożądane: Zaostrzona niewydolność nerek¹, krwiomocz¹, bezmocz¹ zatrzymanie moczu²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. ¹ Skutki uboczne związane z paracetamolem ² Skutki uboczne związane z fenylefryną \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania na stronie \u003cb\u003ehttps:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse\u003c\/b\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eParacetamol\u003c\/i\u003e Przy zalecanych dawkach, a nawet w przypadku przyjęcia całego opakowania, nie powinny wystąpić żadne objawy przedawkowania paracetamolu. Jednakże w przypadku zażycia bardzo dużych dawek paracetamolu (większych niż 10 g) najczęściej spotykanym powikłaniem jest uszkodzenie wątroby, które zwykle pojawia się w ciągu 12–48 godzin po zażyciu. \u003cu\u003eCzynniki ryzyka\u003c\/u\u003e a. Długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem zwyczajnym lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; B. regularne spożywanie etanolu w ilościach większych niż zalecane; C. niedobór glutationu (np. zaburzenia odżywiania, mukowiscydoza, zakażenie wirusem HIV, głód, kacheksja). \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Wczesne objawy przedawkowania paracetamolu występujące w ciągu pierwszych 24 godzin to bladość, nudności, wymioty, anoreksja i ból brzucha. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii, krwotoku, hipoglikemii, obrzęku mózgu i śmierci. Nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby może rozwinąć się ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików, na którą silnie wskazuje ból w boku, krwiomocz i białkomocz, nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zgłaszano zaburzenia rytmu serca i zapalenie trzustki. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e W leczeniu przedawkowania paracetamolu niezbędne jest natychmiastowe leczenie. Pomimo braku znaczących objawów początkowych, pacjentów należy pilnie skierować do szpitala w celu uzyskania natychmiastowej pomocy lekarskiej. Objawy mogą ograniczać się do nudności lub wymiotów i mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania lub ryzyka uszkodzenia narządów. Postępowanie musi być zgodne z wytycznymi dotyczącymi leczenia. Jeżeli przedawkowanie nastąpi w ciągu 1 godziny, należy rozważyć leczenie węglem aktywowanym. Stężenie paracetamolu w osoczu należy oznaczyć 4 lub więcej godzin po przyjęciu (stężenia początkowe nie są wiarygodne). Kurację N-acetylocysteiną można stosować do 24 godzin po zażyciu paracetamolu, jednak maksymalny efekt ochronny osiąga się do 8 godzin po zażyciu. Po tym okresie skuteczność antidotum gwałtownie spada. W razie potrzeby pacjentowi należy podać N-acetylocysteinę dożylnie, zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Jeśli wymioty nie stanowią problemu, w bardziej odległych obszarach, poza szpitalem, odpowiednią alternatywą może być doustna metionina. Postępowanie z pacjentami, u których wystąpiły ciężkie zaburzenia czynności wątroby po ponad 24 godzinach od spożycia, należy omówić z Krajowym Centrum Kontroli Zatruć lub oddziałem zajmującym się chorobami wątroby. \u003ci\u003eFenylefryna\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Objawy przedawkowania fenylefryny to drażliwość, ból głowy i podwyższone ciśnienie krwi. W poważniejszych przypadkach może wystąpić splątanie, halucynacje, drgawki i arytmie. Jednakże ilość potrzebna do wywołania poważnej toksyczności fenylefryny byłaby większa niż ilość związana z acetaminofenem. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi być odpowiednie klinicznie. Ciężkie nadciśnienie należy leczyć lekami alfa-adrenolitycznymi, takimi jak fentolamina. \u003ci\u003eKwas askorbinowy\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Wysokie dawki kwasu askorbinowego (\u003e3000 mg) mogą powodować przejściową biegunkę osmotyczną i objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i dyskomfort w jamie brzusznej. Skutki przedawkowania kwasu askorbinowego mogą być ukryte przez ciężką toksyczność dla wątroby spowodowaną przedawkowaniem acetaminofenu. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi być odpowiednie klinicznie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCIĄŻA \u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. Badania epidemiologiczne u kobiet w ciąży wykazały, że nie ma przeciwwskazań do stosowania paracetamolu w zalecanych dawkach, jednakże podawanie preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią musi odbywać się pod bezpośrednim nadzorem lekarza. \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Dane dotyczące stosowania fenylefryny w czasie ciąży są ograniczone. Zwężenie naczyń macicznych i zmniejszenie dopływu krwi do macicy związane ze stosowaniem fenylefryny może powodować niedotlenienie płodu. Należy unikać stosowania fenylefryny w czasie ciąży, ponieważ potrzebne są dalsze informacje. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Brak kontrolowanych danych dotyczących stosowania leku w czasie ciąży. Stosowanie kwasu askorbinowego w czasie ciąży zaleca się jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. KARMIENIE PIERSIĄ \u003ci\u003e \u003cu\u003eParacetamol \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Paracetamol przenika do mleka matki, ale w ilościach nieistotnych klinicznie. Dostępne opublikowane dane nie stanowią przeciwwskazań do jego stosowania w okresie karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003eFenylefryna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Brak danych dotyczących przenikania fenylefryny do mleka matki ani informacji dotyczących wpływu fenylefryny na niemowlęta karmione piersią. Ze względu na brak dostępnych danych należy unikać stosowania fenylefryny w okresie karmienia piersią. \u003ci\u003e \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas askorbinowy przenika do mleka matki. Nie jest znany wpływ leku na niemowlęta karmione piersią. Podsumowując, nie zaleca się stosowania preparatu TACHIFLUDEC w okresie ciąży i karmienia piersią. PŁODNOŚĆ Nie ma dowodów z badań nieklinicznych wskazujących na wpływ paracetamolu na płodność mężczyzn i kobiet w powszechnie stosowanych dawkach klinicznych. Nie badano wpływu fenylefryny na płodność mężczyzn i kobiet. Istnieją wystarczające dowody wskazujące na znaczenie kwasu askorbinowego na różnych poziomach w procesie rozrodczym. Jednakże nie są dostępne żadne ostateczne dane na temat klinicznego potencjału witaminy C u ludzi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTACHIFLUDEC nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, jeśli odczuwają zawroty głowy.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207824912499,"sku":"034358034","price":9.21,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-tachifludec-arancia-polvere-10-bustine-farmacia-dottor-tili-1213792726.jpg?v=1767127528"},{"product_id":"tachipirina-orosolubile-12-bustine-500-mg","title":"Tachipirina Orosoluble 12 Sachets 500 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOROSOLUBLE TACHIPIRINA jest wskazany w objawowym leczeniu łagodnego do umiarkowanego bólu i gorączki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna saszetka zawiera 500 mg paracetamolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Jedna saszetka zawiera: sorbitol (E420) 801,30 mg, sacharoza 0,14 mg, glikol propylenowy 1,315 mg i sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSorbitol Talk Zasadowy kopolimer metakrylanu butylu Tlenek magnezu jasny Hypromeloza Karmeloza sodowa Kwas stearynowy Laurylosiarczan sodu Stearynian magnezu (Ph.Eur.) Dwutlenek tytanu (E 171) Sukraloza Symetykon N,2,3-trimetylo-2-(propan-2-ylo)butanamid Aromat truskawkowy (zawiera maltodekstrynę, gumę arabską) (E414), naturalne i\/lub identyczne z naturalnym substancje aromatyzujące, glikol propylenowy (E1520), triacetyna (E1518), maltol (E636)) Aromat waniliowy (zawiera maltodekstrynę, naturalne i\/lub identyczne z naturalnymi substancje aromatyzujące, glikol propylenowy (E1520), sacharozę)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. • ciężka niewydolność nerek • nadużywanie alkoholu\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDawki zależą od masy ciała i wieku. Pojedyncza dawka wynosi od 10 do 15 mg\/kg masy ciała aż do maksymalnie 60 do 75 mg\/kg całkowitej dawki dobowej. Odstęp czasowy pomiędzy poszczególnymi dawkami zależy od występujących objawów oraz maksymalnej dawki dobowej. W każdym razie nie może być on krótszy niż 4 godziny. Leku OROSOLUBLE TACHIPIRINA nie wolno stosować dłużej niż przez trzy dni bez konsultacji z lekarzem. Saszetki 500 mg\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMasa ciała (wiek): Dawka pojedyncza [saszetka] Maksymalna dawka dobowa [saszetki].\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e26 - 40 kg (8 - 12 lat): 500 mg paracetamolu (1 saszetka) 1500 mg paracetamolu (3 saszetki).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003e 40 kg (dzieci powyżej 12. roku życia i dorośli): 500 – 1000 mg paracetamolu (1 – 2 saszetki) 3000 mg paracetamolu (6 saszetek po 500 mg).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eSposób podawania:\u003c\/u\u003e Wyłącznie do stosowania doustnego. Granulki należy pobierać umieszczając je bezpośrednio na języku i połykać, popijając wodą. Leku TACHIPIRINA OROSOLUBILE nie należy przyjmować na pełny żołądek. Specjalne populacje. Niewydolność wątroby lub nerek: U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek albo zespołem Gilberta należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstęp pomiędzy podaniami. Pacjenci z niewydolnością nerek: U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny \u003c 10 ml\/min.) należy zachować co najmniej 8-godzinny odstęp pomiędzy podaniami. Przewlekły alkoholizm: Przewlekłe spożywanie alkoholu może obniżyć próg toksyczności paracetamolu. U tych pacjentów odstęp czasu pomiędzy dwiema dawkami powinien wynosić co najmniej 8 godzin. Nie należy przekraczać dawki 2 g paracetamolu na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież z niską wagą. Saszetki Paracetamolu 500 mg: Saszetki Paracetamolu 500 mg nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 8 roku życia i o masie ciała poniżej 26 kg. Dla tej grupy pacjentów dostępne są inne preparaty i dawkowania. We wszystkich wskazaniach: Dorośli, osoby starsze i dzieci powyżej 12. roku życia: zazwyczaj stosowana dawka wynosi 500–1000 mg co 4–6 godzin, maksymalnie do 3 g na dobę. Dawki nie należy powtarzać przed upływem czterech godzin. Niewydolność nerek: W przypadku niewydolności nerek dawkę należy zmniejszyć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFiltracja kłębuszkowa: Dawka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e10 - 50 ml\/min.: 500 mg co 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003c 10 ml\/min.: 500 mg co 8 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkuteczną dawkę dobową należy rozważyć nie przekraczającą 60 mg\/kg\/dobę (nie przekraczającą 3 g\/dobę) w następujących sytuacjach: Dorośli o masie ciała poniżej 50 kg; Niewydolność komórek wątroby (łagodna do umiarkowanej); Przewlekły alkoholizm; Odwodnienie; Chroniczne niedożywienie; Niewydolność wątroby lub nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek albo zespołem Gilberta dawkę należy zmniejszyć lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami. Nie zaleca się stosowania preparatu w saszetce u dzieci poniżej 4. roku życia. Starszym dzieciom (4–12 lat) można podawać 250–500 mg co 4–6 godzin, maksymalnie do 4 dawek w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem i wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy sprawdzić, czy inne przyjmowane jednocześnie leki nie zawierają paracetamolu. Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (w tym zespołem Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (\u003e9 w skali Child-Pugh), ostrym zapaleniem wątroby, jednocześnie leczonymi lekami zaburzającymi czynność wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną, przewlekłym nadużywaniem alkoholu, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny \u003c 10 ml\/min) [patrz punkt 4.2]). W przypadku wysokiej gorączki lub objawów wtórnej infekcji lub jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 3 dni, należy skonsultować się z lekarzem. Ogólnie rzecz biorąc, leki zawierające paracetamol można przyjmować jedynie przez kilka dni i w małych dawkach bez konsultacji z lekarzem lub dentystą. W przypadku długotrwałego nieprawidłowego stosowania leków przeciwbólowych w dużych dawkach mogą wystąpić epizody bólów głowy, których nie należy leczyć większymi dawkami leku. Ogólnie rzecz biorąc, regularne przyjmowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza kombinacji różnych substancji przeciwbólowych, może powodować trwałe uszkodzenie nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). Nie zaleca się długotrwałego lub częstego stosowania. Należy poinformować pacjentów, aby nie przyjmowali jednocześnie innych produktów zawierających paracetamol. Przyjmowanie wielu dawek dziennie w jednym podaniu może poważnie uszkodzić wątrobę. W takim przypadku pacjent nie traci przytomności, należy jednak natychmiast skonsultować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie bez nadzoru lekarza może być szkodliwe. U dzieci leczonych paracetamolem w dawce 60 mg\/kg na dobę, łączenie go z innym lekiem przeciwgorączkowym nie jest uzasadnione, z wyjątkiem przypadków nieskuteczności. Nagłe zaprzestanie przyjmowania leków przeciwbólowych po dłuższym okresie nieprawidłowego stosowania, w dużych dawkach, może spowodować ból głowy, zmęczenie, bóle mięśni, nerwowość i objawy autonomiczne. Te objawy odstawienia ustępują w ciągu kilku dni. Do tego czasu należy unikać dalszego przyjmowania leków przeciwbólowych i nie wznawiać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z induktorami CYP3A4 lub stosowania substancji indukujących enzymy wątrobowe, takich jak ryfampicyna, cymetydyna i leków przeciwpadaczkowych, takich jak glutetymid, fenobarbital i karbamazepina. Należy zachować ostrożność podając paracetamol pacjentom z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml\/min, patrz punkt 4.2). Podczas leczenia paracetamolem należy unikać spożywania alkoholu. Ryzyko przedawkowania jest większe u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez marskości wątroby. Należy zachować ostrożność w przypadku przewlekłego alkoholizmu. U pacjentów nadużywających alkoholu dawkę należy zmniejszyć (patrz punkt 4.2). W takim przypadku dzienna dawka nie powinna przekraczać 2 gramów. OROSOLUBLE TACHIPIRINA zawiera: - \u003cb\u003esorbitol\u003c\/b\u003e: Ten lek zawiera 801,30 mg sorbitolu w saszetce. Nie należy podawać tego leku pacjentom z dziedziczną nietolerancją fruktozy; Należy wziąć pod uwagę efekt addytywny jednoczesnego podawania produktów leczniczych zawierających sorbitol (lub fruktozę) i dziennego spożycia sorbitolu (lub fruktozy) w diecie. Zawartość sorbitolu w doustnych produktach leczniczych może modyfikować biodostępność innych jednocześnie podawanych doustnych produktów leczniczych. - \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku; - \u003cb\u003eglikol propylenowy:\u003c\/b\u003e Ten lek zawiera 1,315 mg glikolu propylenowego w saszetce. Jednoczesne podawanie z jakimkolwiek substratem dehydrogenazy alkoholowej, takim jak etanol, może wywołać poważne działania niepożądane u noworodków; - \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e: Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, co oznacza, że jest „zasadniczo pozbawiony sodu”. W przypadku wysokiej gorączki lub objawów wtórnego zakażenia lub utrzymywania się objawów powyżej 3 dni należy dokonać ponownej oceny leczenia. Dawki wyższe od zalecanych wiążą się z ryzykiem bardzo poważnego uszkodzenia wątroby. Leczenie antidotum należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe (patrz punkt 4.9). Paracetamol należy stosować ostrożnie w przypadku odwodnienia i przewlekłego niedożywienia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzyjmowanieprobenecydu hamuje wiązanie paracetamolu z kwasem glukuronowym, co powoduje około dwukrotnie zmniejszenie klirensu paracetamolu. U pacjentów przyjmujących jednocześnieprobenecyd należy zmniejszyć dawkę paracetamolu. Metabolizm paracetamolu jest zwiększony u pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy, takie jak ryfampicyna i niektóre leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon). Niektóre pojedyncze doniesienia opisują nieoczekiwaną hepatotoksyczność u pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy. Jednoczesne podawanie paracetamolu i AZT (zydowudyny) zwiększa skłonność do neutropenii. Dlatego jednoczesne podawanie tego leku z AZT powinno odbywać się wyłącznie za radą lekarza. Jednoczesne przyjmowanie leków przyspieszających opróżnianie żołądka, takich jak metoklopramid, przyspiesza wchłanianie i początek działania paracetamolu. Jednoczesne stosowanie leków spowalniających opróżnianie żołądka może opóźnić wchłanianie i początek działania paracetamolu. Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu i dlatego nie można jej podawać przed upływem godziny od podania paracetamolu. Powtarzane przyjmowanie paracetamolu przez okres dłuższy niż tydzień nasila działanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza warfaryny. Dlatego długotrwałe podawanie paracetamolu pacjentom leczonym lekami przeciwzakrzepowymi powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza. Okazjonalne przyjmowanie paracetamolu nie ma istotnego wpływu na skłonność do krwawień. Wpływ na badania laboratoryjne Paracetamol może zakłócać oznaczenia kwasu moczowego przy użyciu kwasu fosforowolframowego oraz oznaczenia poziomu glukozy we krwi przy użyciu reakcji glukoza-oksydaza-peroksydaza. Probenecid powoduje prawie dwukrotnie zmniejszenie klirensu paracetamolu poprzez hamowanie jego sprzęgania z kwasem glukuronowym. W przypadku jednoczesnego stosowaniaprobenecydu należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu. Paracetamol zwiększa stężenie kwasu acetylosalicylowego i chloramfenikolu w osoczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKlasyfikację układów i narządów MedDRA stosuje się z następującą częstością: bardzo często (≥ 1\/10), często (≥ 1\/100, \u003c 1\/10), niezbyt często (≥ 1\/1 000, \u003c 1\/100), rzadko (≥ 1\/10 000, \u003c 1\/1 000), bardzo rzadko (\u003c1\/10 000).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko – Działania niepożądane: niedokrwistość, niedokrwistość niehemolityczna i depresja szpiku kostnego; małopłytkowość.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko - Działania niepożądane: obrzęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko – Działania niepożądane: schorzenia zewnątrzwydzielnicze trzustki, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko – Działania niepożądane: niewydolność wątroby, martwica wątroby, żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko – Reakcje niepożądane: stany alergiczne, reakcja anafilaktyczna, alergie na żywność, dodatki do żywności, leki i inne chemikalia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko – Działania niepożądane: pokrzywka, świąd, wysypka, pocenie się, plamica, obrzęk naczynioruchowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Bardzo rzadko - Działania niepożądane: Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC\/CZĘSTOTLIWOŚĆ: Rzadko – Działania niepożądane: nefropatia, nefropatia i zaburzenia kanalików nerkowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych. Działania nefrotoksyczne są rzadkie i nie zgłaszano ich w związku z dawkami terapeutycznymi, z wyjątkiem długotrwałego podawania. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIstnieje ryzyko zatrucia, szczególnie u osób starszych, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, przewlekłym alkoholizmem i pacjentów z chronicznym niedożywieniem. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne. Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, anoreksję, bladość i ból brzucha. Przedawkowanie, tj. podanie 10 g paracetamolu lub więcej w pojedynczej dawce u dorosłych lub podanie 150 mg\/kg masy ciała w pojedynczej dawce u dzieci, powoduje martwicę komórek wątroby, która może wywołać całkowitą i nieodwracalną martwicę, prowadzącą do niewydolności komórek wątroby, kwasicy metabolicznej i encefalopatii, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się zwiększone stężenie aminotransferaz wątrobowych (AST, ALT), dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny, a także zwiększone stężenie protrombiny, które może pojawić się w ciągu 12 - 48 godzin po podaniu. Postępowanie w nagłych przypadkach: Natychmiastowa hospitalizacja Pobranie próbek krwi w celu określenia początkowego stężenia paracetamolu w osoczu. Płukanie żołądka. Podanie dożylne (lub jeśli to możliwe doustne) antidotum N-acetylocysteiny tak szybko, jak to możliwe, ale przed upływem 10 godzin od przedawkowania. Wdrożyć leczenie objawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża:\u003c\/u\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. \u003cu\u003eKarmienie piersią:\u003c\/u\u003e Po przyjęciu doustnym paracetamol przenika w małych ilościach do mleka matki. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. Dawki lecznicze tego leku można stosować w okresie karmienia piersią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOROSOLUBLE TACHIPIRINA nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207824945267,"sku":"040313049","price":8.5,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-tachipirina-orosolubile-12-bustine-500-mg-farmacia-dottor-tili-1258975928.jpg?v=1789562561"},{"product_id":"momentact-400-mg-analgesico-20-compresse","title":"Moment 400 mg 20 tabletek przeciwbólowych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomentact jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Bóle różnego pochodzenia i natury (bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe, bóle menstruacyjne). Środek wspomagający w objawowym leczeniu gorączki i grypy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka powlekana zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna\u003c\/u\u003e: ibuprofen 400 mg. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: laktoza, sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkrobia wstępnie żelowana, skrobia karboksymetylowa \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, karmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, powidon, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka strącana, talk, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e siarczan laurylu,\u003cb\u003e laktoza\u003c\/b\u003e jednowodny, hypromeloza, dwutlenek tytanu, makrogol 4000.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną, inne leki przeciwreumatyczne (kwas acetylosalicylowy itp.) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia. • Ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.6). • Aktywny lub ciężki wrzód żołądka i dwunastnicy lub inna gastropatia. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. • Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA). • Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e: 1 tabletka 2-3 razy dziennie. Nie przekraczać dawki 3 tabletek dziennie. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanych dawek: szczególnie pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e: NLPZ należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej podatni na działania niepożądane i są obciążeni zwiększonym ryzykiem potencjalnie śmiertelnego krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji (patrz punkt 4.4). Jeżeli leczenie zostanie uznane za konieczne, należy stosować najniższą dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy czas niezbędny do opanowania objawów i należy monitorować czynność nerek. \u003ci\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów. Należy monitorować czynność wątroby. Momentact jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Momentact jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cb\u003e \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Lek Momentact można przyjmować na pusty żołądek. U osób z problemami z tolerancją żołądkową zaleca się przyjmowanie leku na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen lek nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nie zaleca się stosowania leku Momentact, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. • Należy wstrzymać podawanie leku Momentact u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. • Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). • \u003ci\u003e \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5). Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni leczyć ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). • \u003ci\u003e \u003cu\u003eKrwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy unikać stosowania leku Momentact jednocześnie z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia (patrz punkt 4.5). W szczególności zgłaszano przypadki krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem podczas leczenia wszystkimi NLPZ w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Momentact, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). • \u003ci\u003e \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Stosowanie ibuprofenu należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakikolwiek inny objaw nadwrażliwości, a także w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia lub utrzymujących się objawów dysfunkcji wątroby. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eSkutki nerkowe\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Rozpoczynając leczenie ibuprofenem, należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może powodować zatrzymanie wody, sodu i potasu u pacjentów, którzy nigdy nie cierpieli na choroby nerek, ze względu na jego wpływ na perfuzję nerek. Może to powodować obrzęki, niewydolność serca lub nadciśnienie u predysponowanych pacjentów. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, prowadzi do martwicy brodawek nerkowych i innych patologicznych zmian w nerkach. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Zgłaszano toksyczne działanie na nerki u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Podawanie NLPZ tym pacjentom może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i, jako efekt wtórny, przepływu krwi przez nerki, co może szybko prowadzić do dekompensacji czynności nerek. Najbardziej zagrożeni wystąpieniem tych reakcji są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz wszyscy pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE. Po przerwaniu leczenia NLPZ następuje zwykle powrót do stanu sprzed leczenia. U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadku tocznia rumieniowatego rozlanego. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność przepisując lek Momentact pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa, zapaleniem zatok lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną, ponieważ może wystąpić skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. To samo dotyczy osób, u których wystąpił skurcz oskrzeli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, NLPZ mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których takie reakcje występowały po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, NLPZ oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astmą), katarem siennym, polipowatością nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobą układu oddechowego lub przebytymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się w postaci napadów astmy (tzw. astmy przeciwbólowej), obrzęku Quinckego lub pokrzywki. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmniejszona czynność serca, nerek i wątroby\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek, ponieważ stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek. Zwykłe, jednoczesne stosowanie różnych leków przeciwbólowych może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez jak najkrótszy okres leczenia i okresową kontrolę parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eEfekty hematologiczne\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia. Dlatego należy uważnie obserwować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eAseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Chociaż jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano je również u pacjentów bez współistniejących chorób przewlekłych (patrz punkt 4.8). • Ponieważ w badaniach NLPZ na zwierzętach wykryto zmiany w oku, w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych kontroli okulistycznych. • Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. • Maskowanie objawów infekcji podstawowej. • Momentact może maskować objawy infekcji, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg infekcji. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Momentact w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003ci\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Momentact zawiera: - \u003cb\u003eLaktoza\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. - \u003cb\u003eSód\u003c\/b\u003e: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku jednoczesnego leczenia przed podaniem produktu wskazane jest zasięgnięcie porady lekarza. Należy zachować ostrożność podczas stosowania ibuprofenu (podobnie jak innych NLPZ) w połączeniu z substancjami wymienionymi poniżej. • Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna lub heparyna (patrz punkt 4.4). W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stanu krzepnięcia. • Inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) i inne NLPZ: substancje te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4). • Kwas acetylosalicylowy: Na ogół nie zaleca się jednoczesnego podawania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). • Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki moczopędne, inhibitory ACE (takie jak kaptopril), beta-blokery i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Należy wziąć pod uwagę te interakcje u pacjentów przyjmujących Momentact jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia i później. • Fenytoina i lit: jednoczesne podawanie ibuprofenu i fenytoiny lub preparatów litu może powodować zmniejszoną eliminację tych leków, a w konsekwencji zwiększenie ich stężenia w osoczu z możliwością osiągnięcia progu toksyczności. Jeśli takie skojarzenie zostanie uznane za konieczne, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny i litu w osoczu w celu dostosowania odpowiedniej dawki podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. • Metotreksat: NLPZ mogą hamować kanalikowe wydzielanie metotreksatu i mogą zachodzić pewne interakcje metaboliczne, powodujące zmniejszenie klirensu metotreksatu i zwiększające ryzyko toksyczności. • Moklobemid: zwiększa działanie ibuprofenu. • Aminoglikozydy: NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów, zwiększając ich toksyczność. • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększają stężenie glikozydów nasercowych w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia glikozydów w surowicy. • Cholestyramina: jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego. Jednakże znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. • Cyklosporyny: jednoczesne podawanie cyklosporyny i niektórych NLPZ powoduje zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek. Nie można wykluczyć tego działania w przypadku skojarzenia cyklosporyny i ibuprofenu. • Ekstrakty roślinne: Ginkgo Biloba może zwiększać ryzyko krwawień w związku z NLPZ. • Mifepriston: ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ, ich stosowanie po podaniu mifepristonu może prowadzić do osłabienia działania mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podanie NLPZ i prostaglandyn tego samego dnia nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży. • Antybiotyki chinolonowe: U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. • Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. • Takrolimus: jednoczesne podawanie NLPZ i takrolimusu może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. • Zydowudyna: istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i innymi NLPZ. Zaleca się wykonanie badania hematologicznego po 1-2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. • Rytonawir: może powodować zwiększenie stężenia NLPZ w osoczu. • Probenecyd: spowalnia wydalanie ibuprofenu, z możliwością zwiększenia jego stężenia w osoczu. • Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może spowolnić eliminację ibuprofenu (substratu CYP2C9), powodując zwiększoną ekspozycję na ibuprofen. W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podawane są z worykonazolem lub flukonazolem. • Alkohol, bisfosfoniany i oksypentyfilina (pentoksyfilina): mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. • Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane obserwowane podczas stosowania ibuprofenu są na ogół częste w przypadku innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zostały opisane poniżej zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100, \u003c1\/10); Niezbyt często (≥ 1\/1 000, \u003c 1\/100); Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu (szczególnie w dużych dawkach 2400 mg\/dobę) i długotrwałego leczenia może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZaburzenia żołądka i jelit:\u003c\/u\u003e Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Rzadko obserwowano perforację przewodu pokarmowego podczas stosowania ibuprofenu. Po podaniu ibuprofenu zgłaszano: uczucie ciężkości w żołądku, nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Niezbyt często: zapalenie żołądka; Bardzo rzadko: zapalenie trzustki. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e. Po leczeniu NLPZ zgłaszano następujące działania niepożądane: nieswoista reakcja alergiczna i anafilaksja; niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, takie jak różnego rodzaju wysypka skórna, pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, reakcje ze strony układu oddechowego, w tym astma, nawet ciężka, skurcz oskrzeli lub duszność, atak astmy (czasami z niedociśnieniem); rzadko: zespół tocznia rumieniowatego; bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk dróg oddechowych ze zwężeniem, duszność, tachykardię, anafilaksję, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy). \u003cu\u003ePatologie serca i naczyń\u003c\/u\u003e: W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, zmęczenie, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko: kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, ostry obrzęk płuc, obrzęk, nadciśnienie. Zjawiska te zazwyczaj ustępują po wstrzymaniu leczenia. Inne zdarzenia niepożądane zgłaszane rzadziej i dla których niekoniecznie ustalono związek przyczynowy obejmują: \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i niedokrwistość hemolityczna. \u003cu\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: bezsenność, lęk; Rzadko: depresja, stan splątania, halucynacje. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e. Często: zawroty głowy; Niezbyt często: parestezje, senność; Rzadko: zapalenie nerwu wzrokowego. \u003cu\u003eZakażenia i zarażenia\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: nieżyt nosa; Rzadko: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Aseptyczny nieżyt nosa i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej) z objawami sztywności szyi, bólu głowy, nudności, wymiotów, gorączki lub dezorientacji (patrz punkt 4.4). Opisywano zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: skurcz oskrzeli, duszność, bezdech. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia widzenia; Rzadko: zmiany w oku powodujące zaburzenia widzenia, toksyczna neuropatia wzrokowa. \u003cu\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia słuchu, szumy uszne, zawroty głowy. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka; Bardzo rzadko: niewydolność wątroby. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e. Czasami mogą wystąpić alergiczne wysypki skórne (rumień, swędzenie, pokrzywka). Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości na światło; Bardzo rzadko: reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i zaburzenia tkanek miękkich (patrz „Zakażenia i zarażenia pasożytnicze”). Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek i toksyczna nefropatia w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek. \u003cu\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/u\u003e. Często: złe samopoczucie, zmęczenie; Rzadko: obrzęk. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eToksyczność\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003ci\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003ci\u003e \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od przyjęcia potencjalnie zagrażającej życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Począwszy od dwudziestego tygodnia ciąży stosowanie leku Momentact może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Może to wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego też w pierwszym i drugim trymestrze ciąży leku Momentact nie należy podawać, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli Momentact jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas trwania leczenia powinny być możliwie najmniejsze. Po kilkudniowej ekspozycji na produkt MOMENTACT, począwszy od 20. tygodnia ciąży, należy rozważyć prenatalne monitorowanie pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. Należy przerwać stosowanie leku MOMENTACT w przypadku wystąpienia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego. \u003cu\u003eW trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na działanie\u003c\/u\u003e: - toksyczność krążeniowo-oddechowa (przedwczesne zwężenie\/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej); \u003cu\u003ePod koniec ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić matkę i noworodka na działanie\u003c\/u\u003e:- możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym stosowanie leku Momentact jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Ibuprofen przenika do mleka matki, jednak w przypadku krótkotrwałego leczenia w dawkach terapeutycznych ryzyko wpływu na noworodka wydaje się mało prawdopodobne. Jeżeli jednak leczenie jest długotrwałe, należy rozważyć wczesne odstawienie dziecka od piersi. Podczas karmienia piersią należy unikać NLPZ. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie ibuprofenu może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub u kobiet, u których prowadzone są badania w kierunku niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia ibuprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły stosowanie ibuprofenu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże pacjenci, których aktywność wymaga czujności, powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia ibuprofenem zauważą senność, zawroty głowy lub depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207837298803,"sku":"035618053","price":13.49,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-momentact-400-mg-analgesico-20-compresse-farmacia-dottor-tili-1213793024.webp?v=1767129047"},{"product_id":"okitask-10-bustine-granulato-40-mg","title":"Okitask 10 Sachets granulowany 40 mg.","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego pochodzenia i charakteru, a w szczególności: bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle menstruacyjne, bóle mięśniowe i kostno-stawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: Substancja czynna: sól lizynowa ketoprofenu 40 mg (co odpowiada 25 mg ketoprofenu). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, dodecylosiarczan sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePowidon, krzemionka koloidalna, hydroksypropylometyloceluloza, eudragit EPO, dodecylosiarczan sodu, kwas stearynowy, stearynian magnezu, aspartam, mannitol, ksylitol, talk, aromat limonkowy, aromat cytrynowy, aromat frescofort.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeku Okitask 40 mg granulat nie wolno podawać w następujących przypadkach: • nadwrażliwość na substancję czynną, na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; • astma, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, wysypki skórne, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub inne reakcje alergiczne wywołane przez ketoprofen lub leki o podobnym mechanizmie działania (np. kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ i selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2), patrz punkt 4.8; • przebyta astma oskrzelowa; • ciężka niewydolność serca; • zapalenie żołądka; • czynny wrzód trawienny\/krwotok lub nawracający wrzód trawienny\/krwotok w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwotoku); • krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja w przeszłości lub przewlekła niestrawność w wywiadzie; • krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie po wcześniejszym leczeniu NLPZ; • choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego; • ciężka niewydolność wątroby (marskość wątroby, ciężkie zapalenie wątroby); • ciężka niewydolność nerek; • leukopenia i trombocytopenia; • skaza krwotoczna i inne zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia hemostatyczne; • stosowanie dużych dawek leków moczopędnych; • trzeci trymestr ciąży; • dzieci poniżej 15 roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie.\u003c\/u\u003e Dorośli i powyżej 15 lat: zalecana dawka to 40 mg (co odpowiada 1 saszetce) w dawce jednorazowej lub powtarzać 2-3 razy dziennie w przypadku najbardziej intensywnych postaci bólu. Nie przekraczać zalecanych dawek. \u003cb\u003eSzczególne populacje. \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/i\u003e Dawkę należy dokładnie ustalić, biorąc pod uwagę możliwość zmniejszenia powyższych dawek. \u003ci\u003ePacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek: \u003c\/i\u003e Zaleca się leczenie minimalną dawką dobową i uważne monitorowanie (patrz punkt 4.4). W przypadku niewydolności nerek zaleca się monitorowanie objętości wydalanego moczu i czynności nerek (patrz punkt 4.4). Leku Okitask 40 mg granulat nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna:\u003c\/i\u003e Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności leku Okitask 40 mg granulat u dzieci. \u003cu\u003eSposób podawania:\u003c\/u\u003e Zawartość saszetki można umieścić bezpośrednio na języku. Rozpuszcza się ze śliną, dzięki czemu można go stosować bez wody. Zaleca się przyjmowanie produktu na pełny żołądek. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia:\u003c\/u\u003e Czas trwania terapii należy ograniczyć do przezwyciężenia bolesnego epizodu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOstrzeżenia: Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 oraz poniższe punkty dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Okitask 40 mg granulat z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. \u003cu\u003eReakcje żołądkowo-jelitowe:\u003c\/u\u003e Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej możliwej dawki. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) u tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie objawy podmiotowe i (lub) podmiotowe dotyczące jamy brzusznej (w tym krwawienie z przewodu pokarmowego) nawet na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). \u003cu\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/u\u003e U osób w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). Należy uważnie monitorować pacjentów z obecną lub przebytą chorobą przewodu pokarmowego pod kątem wystąpienia zaburzeń trawiennych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących lek Okitask 40 mg granulat, leczenie należy przerwać. \u003cu\u003ePacjenci z czynnym lub przebytym wrzodem trawiennym:\u003c\/u\u003e Niektóre dowody epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ketoprofenu może wiązać się z wysokim ryzykiem wystąpienia poważnej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu z innymi NLPZ, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek (patrz punkty 4.2 i 4.3). \u003cu\u003eReakcje skórne:\u003c\/u\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Na początku leczenia wydaje się, że ryzyko jest wyższe u pacjentów. Należy przerwać stosowanie leku Okitask 40 mg w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. Środki ostrożności. \u003cu\u003eZaburzenia układu krążenia, nerek i wątroby:\u003c\/u\u003e U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania ketoprofenu, ze względu na eliminację leku głównie przez nerki. Należy uważnie monitorować czynność nerek u pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby i nerczycą, u pacjentów otrzymujących leki moczopędne, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów podawanie ketoprofenu może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez nerki spowodowane hamowaniem prostaglandyn i prowadzić do dekompensacji czynności nerek (patrz punkt 4.3). Należy także zachować ostrożność u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub u pacjentów z prawdopodobieństwem hipowolemii, ze względu na zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego. Podobnie jak wszystkie NLPZ, Okitask 40 mg granulat może zwiększać stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny w osoczu. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów syntezy prostaglandyn, Okitas 40 mg granulat może wiązać się z niekorzystnym wpływem na układ nerek, co może prowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek (patrz punkt 4.8). U pacjentów z nieprawidłowymi wartościami czynności wątroby lub chorobą wątroby w wywiadzie należy okresowo oznaczać aktywność aminotransferaz. Podobnie jak inne NLPZ, Okitask 40 mg granulat może powodować zwiększenie niektórych parametrów wątrobowych, a także znaczne zwiększenie wartości SGOT i SGPT (patrz punkt 4.8). W przypadku znacznego wzrostu tych parametrów leczenie należy przerwać. Podczas stosowania ketoprofenu zgłaszano przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na zaburzenia czynności nerek, układu krążenia lub wątroby. \u003cu\u003eWpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy:\u003c\/u\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych należy leczyć ketoprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Brak wystarczających danych, aby wykluczyć podobne ryzyko w przypadku leku Okitask 40 mg granulat. Zgłaszano zwiększone ryzyko migotania przedsionków związane ze stosowaniem NLPZ. Może wystąpić hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek i (lub) podczas jednoczesnego stosowania leków nasilających hiperkaliemię (patrz punkt 4.5). W takich okolicznościach należy okresowo oznaczać stężenie potasu. \u003cu\u003eInfekcje.\u003c\/u\u003e Maskowanie objawów infekcji podstawowej: Okitask 40 mg granulat może maskować objawy infekcji, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg infekcji. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Okitask 40 mg granulat w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego:\u003c\/u\u003e Podobnie jak wszystkie leki niesteroidowe, stosowanie ketoprofenu u pacjentów z astmą oskrzelową lub skazą alergiczną może spowodować atak astmy. Pacjenci chorzy na astmę związaną z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i\/lub polipowatością nosa są bardziej narażeni na ryzyko alergii na kwas acetylosalicylowy i\/lub NLPZ niż pozostała część populacji. Podanie tego leku może powodować ataki astmy lub skurcz oskrzeli, wstrząs i inne zjawiska alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ (patrz punkt 4.3). Ze względu na wpływ na metabolizm kwasu arachidonowego u astmatyków i osób predysponowanych mogą wystąpić ataki skurczu oskrzeli, a nawet wstrząs i inne zjawiska alergiczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z objawami alergicznymi lub wcześniejszą alergią. \u003cu\u003eZaburzenia widzenia:\u003c\/u\u003e W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, takich jak niewyraźne widzenie, należy przerwać leczenie. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku Okitask 40 mg pacjentom cierpiącym na zmiany w układzie krwiotwórczym, toczeń rumieniowaty układowy lub mieszane choroby tkanki łącznej. Podczas podawania leku Okitask 40 mg granulat pacjentom z porfirią wątrobową należy zachować ostrożność, ponieważ może to wywołać atak. Ważna informacja o niektórych substancjach pomocniczych: Okitask 40 mg granulat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od sodu”. Okitask 40 mg granulat zawiera aromat cytrynowy i aromat limonkowy. Aromat cytrynowy zawiera sacharozę. Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Aromat limonkowy zawiera glukozę. Pacjenci cierpiący na rzadkie problemy związane z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNiewskazane stowarzyszenia.\u003c\/b\u003e - Inne NLPZ (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2) i duże dawki salicylanów (\u003e 3 g\/dobę): jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. - Leki przeciwzakrzepowe (heparyna i warfaryna): NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy ściśle monitorować pacjenta. - Inhibitory agregacji płytek krwi (tyklopidyna i klopidogrel): jednoczesne stosowanie NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia z powodu hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy ściśle monitorować pacjenta. - Lit: jednoczesne podanie kilku NLPZ może zwiększyć stężenie litu w osoczu, które może osiągnąć wartości toksyczne ze względu na zmniejszone wydalanie przez nerki. Należy dokładnie monitorować stężenie litu w osoczu i dostosować jego dawkę w trakcie i po zakończeniu leczenia ketoprofenem i innymi NLPZ. - Metotreksat w dawkach większych niż 15 mg\/tydzień: jednoczesne podawanie NLPZ może zwiększać ryzyko toksycznego działania metotreksatu na krew, zwłaszcza jeśli jest on podawany w dużych dawkach, prawdopodobnie z powodu zmiany wiązania z białkami osocza i zmniejszenia klirensu nerkowego. Przyjmowanie obu leków należy zachować w odstępie co najmniej 12 godzin. - Hydantoiny i sulfonamidy: może zwiększyć się toksyczne działanie tych substancji; ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, w przypadku jednoczesnego stosowania może być konieczne zmniejszenie dawki difenylohydantoiny lub sulfonamidów. \u003cb\u003eStowarzyszenia wymagające ostrożności.\u003c\/b\u003e - Leki lub kategorie terapeutyczne, które mogą powodować hiperkaliemię: sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwerterów enzymów (inhibitory ACE), blokery receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyny (niskocząsteczkowe lub niefrakcjonowane), cyklosporyna, takrolimus i trimetoprim. Wystąpienie hiperkaliemii może zależeć od obecności kofaktorów. Ryzyko wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania ww. leków. - Tenofowir: jednoczesne podawanie fumaranu dizoproksylu tenofowiru i NLPZ może zwiększać ryzyko niewydolności nerek. - Leki moczopędne: u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, zwłaszcza w przypadku odwodnienia, występuje większe ryzyko rozwoju niewydolności nerek w następstwie zmniejszenia przepływu krwi przez nerki spowodowanego hamowaniem prostaglandyn. Zaleca się nawodnienie przed rozpoczęciem jednoczesnego leczenia i ścisłe monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia (patrz punkt 4.4). NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych. - Inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: jednoczesne podawanie z inhibitorami cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek i możliwej ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i w podeszłym wieku. W przypadku leczenia skojarzonego zaleca się zachowanie ostrożności, nawodnienie i monitorowanie czynności nerek. -Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg\/tydzień: leki przeciwzapalne powodują zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu, co w konsekwencji zwiększa toksyczność krwi. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub w podeszłym wieku kontrole należy przeprowadzać częściej. - Kortykosteroidy: jednoczesne stosowanie NLPZ może zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Pentoksyfilina: jednoczesne podawanie może powodować zwiększone ryzyko krwawienia: zaleca się monitorowanie czasu krwawienia. - Zydowudyna: skojarzenie z NLPZ zwiększa ryzyko toksycznego działania na retikulocyty, z ciężką niedokrwistością występującą tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ. Tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ należy sprawdzić pełną morfologię krwi i liczbę retikulocytów. - Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika poprzez wypieranie ich z miejsc wiązania z białkami osocza. Należy również pamiętać o możliwych interakcjach z innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi. - Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych; jednakże nie wykazano interakcji farmakokinetycznej pomiędzy ketoprofenem i aktywnymi glikozydami. \u003cb\u003eStowarzyszenia, które należy wziąć pod uwagę.\u003c\/b\u003e - Leki przeciwnadciśnieniowe (beta-blokery, leki moczopędne będące inhibitorami ACE): leczenie NLPZ może osłabić działanie leków przeciwnadciśnieniowych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia. - Mifepriston: teoretycznie skuteczność metody antykoncepcyjnej może być zmniejszona ze względu na działanie przeciwprostaglandynowe NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego. Istnieją dowody sugerujące, że jednoczesne podanie NLPZ w dniu podania dawki prostaglandyny nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej medycznego przerwania ciąży. - Wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne (IUD): skuteczność wkładki może zostać zmniejszona, co może skutkować zajściem w ciążę. - Cyklosporyna i takrolimus: jednoczesne leczenie NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. - Leki trombolityczne: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia. - Leki przeciwagregacyjne (tyklopidyna i klopidogrel) oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Probenecyd: jednoczesne podawanieprobenecydu może znacznie zmniejszyć klirens ketoprofenu w osoczu w wyniku hamowania wydzielania kanalikowego i sprzęgania z glukuronidem, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki ketoprofenu. - Antybiotyki chinolonowe: dane na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek w związku ze stosowaniem chinolonów. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów leczonych NLPZ i chinolonami. - Difenylohydantoina i sulfonamidy: ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, w przypadku jednoczesnego podawania może być konieczne zmniejszenie dawki difenylohydantoiny lub sulfonamidów. - Gemeprost: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zmniejszać jego skuteczność. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Klasyfikacja oczekiwanych częstości występowania: bardzo często (1\/10), często (1\/100 do ≤1\/10), niezbyt często (1\/1000 do ≤1\/100), rzadko (1\/10000 do ≤1\/1000), bardzo rzadko (≤1\/10000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas stosowania ketoprofenu u dorosłych obserwowano następujące działania niepożądane:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): niedokrwistość krwotoczna. Częstość nieznana: małopłytkowość, agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, leukocytoza, plamica małopłytkowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs), nadwrażliwość\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Często (≥1\/100, \u003c1\/10): niestrawność, nudności, ból brzucha, wymioty. Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zaparcia, biegunka, wzdęcia, zapalenie żołądka. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zapalenie jamy ustnej, wrzód trawienny. Częstość nieznana: zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna, krwotok z przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego (czasami śmiertelna, szczególnie u osób w podeszłym wieku – patrz punkt 4.4), wrzód żołądka, owrzodzenie jamy ustnej, wrzód dwunastnicy, perforacja dwunastnicy, smoliste stolce, krwawe wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej, zapalenie okrężnicy, zgaga, obrzęk jamy ustnej, zapalenie trzustki, hiperchlorhydria, ból żołądka, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, jama ustna język obrzękowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): wysypka, świąd. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): rumień. Częstość nieznana: reakcja nadwrażliwości na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk, wysypka, zespół Lyella, osutka grudkowo-plamista, plamica, ostra uogólniona osutka krostkowa, zapalenie skóry.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zmęczenie. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): obrzęk twarzy. Częstość nieznana: obrzęki obwodowe, dreszcze, osłabienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): ból głowy, zawroty głowy, senność. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): parestezje. Częstość nieznana: drgawki, zaburzenia smaku, zawroty głowy, dyskinezy, omdlenia, drżenie, hiperkineza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.4). Częstość nieznana: obrzęk okołooczodołowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zapalenie wątroby, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi. Częstotliwość nieznana: żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): astma. Częstość nieznana: skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ), nieżyt nosa, duszność, obrzęk krtani, skurcz krtani, ostra niewydolność oddechowa (zgłoszono jeden przypadek śmiertelny u pacjenta z astmą wrażliwego na kwas acetylosalicylowy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: - Częstość nieznana: ostra niewydolność nerek, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek, krwiomocz, zapalenie nerek, zespół nerczycowy, kłębuszkowe zapalenie nerek, zatrzymanie sodu\/wody z możliwym obrzękiem, ostra martwica kanalików nerkowych, martwica brodawek nerkowych, skąpomocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstość nieznana: zmiany nastroju, depresja, omamy, stan splątania, pobudzenie, bezsenność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca Częstość nieznana: niewydolność serca, migotanie przedsionków, kołatanie serca, tachykardia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstość nieznana: nadciśnienie, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, zapalenie naczyń (w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Częstość nieznana: hiperkaliemia, hiponatremia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze - Częstość nieznana: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie naczyń chłonnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): Zwiększona masa ciała.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWAĆ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano przypadki przedawkowania ketoprofenu w dawkach do 2,5 g. W większości przypadków obserwowane objawy ograniczały się do letargu, splątania, utraty przytomności, senności, bólu głowy, zawrotów głowy, zawrotów głowy, nudności, wymiotów, bólu w nadbrzuszu, bólu brzucha i biegunki. W przypadku ciężkiego przedawkowania może również wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego, niedociśnienie, depresja oddechowa i sinica, w takim przypadku należy natychmiast przenieść pacjenta do specjalistycznego ośrodka szpitalnego w celu rozpoczęcia leczenia objawowego. Nie ma swoistego antidota na wypadek przedawkowania ketoprofenu. W przypadku podejrzenia masywnego przedawkowania zaleca się płukanie żołądka oraz leczenie objawowe i podtrzymujące w celu wyrównania odwodnienia, monitorowania wydalania moczu i skorygowania kwasicy, jeśli występuje. W przypadku niewydolności nerek przydatna może być hemodializa w celu usunięcia leku z krążenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża:\u003c\/u\u003e Należy unikać stosowania ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, podanie ketoprofenu należy rozważać tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla zarodka lub płodu. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Dlatego też nie należy podawać ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli ketoprofen jest stosowany przez kobietę pragnącą zajść w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Zastosowanie leku w okresie okołoporodowym może spowodować zmiany w hemodynamice małego krążenia u nienarodzonego dziecka, co może mieć poważne konsekwencje dla oddychania. W związku z tym stosowanie ketoprofenu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią:\u003c\/u\u003e Brak dostępnych informacji na temat przenikania ketoprofenu do mleka matki. Nie zaleca się stosowania Ketoprofenu podczas karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność:\u003c\/u\u003e Stosowanie NLPZ może zmniejszać płodność kobiet i dlatego nie jest zalecane u kobiet planujących zajście w ciążę. Należy wstrzymać podawanie NLPZ, a także leku Okitask 40 mg granulat u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo podaniu ketoprofenu może wystąpić senność, zawroty głowy lub drgawki i zaburzenia widzenia. Zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn i wykonywania czynności wymagających szczególnej uwagi.\u003c\/p\u003e","brand":"Dompé","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40207845523571,"sku":"042028011","price":3.49,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/dompe-farmaceutici-spa-okitask-10-bustine-granulato-40-mg-farmacia-dottor-tili-1213792643.jpg?v=1767119471"},{"product_id":"actigrip-giorno-e-notte-compresse-12-4","title":"Actigrip Day and Night Tablet 12+4","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie objawów przeziębienia i grypy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZawiera jedną białą tabletkę (dzień).\u003c\/u\u003e: składniki aktywne: paracetamol 500 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 60 mg; \u003cu\u003eZawiera jedną jasnoniebieską (nocną) tabletkę powlekaną\u003c\/u\u003e: składniki aktywne: paracetamol 500 mg, chlorowodorek difenhydraminy 25 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZawiera jedną białą tabletkę (dzień).\u003c\/u\u003e: celuloza mikrokrystaliczna, preżelowana skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, stearynian magnezu, powidon, krospowidon, kwas stearynowy. \u003cu\u003eZawiera jedną jasnoniebieską (nocną) tabletkę powlekaną\u003c\/u\u003e: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, hydroksypropyloceluloza, wstępnie żelowana skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, kwas stearynowy, stearynian magnezu, hypromeloza, błękit Opadry 02H205000 (zawiera glikol propylenowy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; • Dzieci poniżej 12 roku życia; • Potwierdzona lub przypuszczalna ciąża, karmienie piersią; • Choroby układu krążenia, nadciśnienie; • Pacjenci z udarem mózgu w wywiadzie lub predysponującymi czynnikami ryzyka; • Cukrzyca; • Jaskra; • Zwężenie układu żołądkowo-jelitowego; • Nadczynność tarczycy; • Przerost prostaty, zwężenie układu moczowo-płciowego; • Astma; • U pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu; • Pacjenci z napadami drgawkowymi i epilepsją w wywiadzie. Ponadto, ze względu na zawartość paracetamolu, ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT jest przeciwwskazany u pacjentów z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eDorośli i dzieci powyżej 12 roku życia\u003c\/i\u003e: jedna biała tabletka trzy razy na dobę (rano, w południe i po południu) plus jedna niebieska tabletka wieczorem przed pójściem spać. Po 3 dniach ciągłego stosowania bez zauważalnych rezultatów lub jeśli pojawi się wysoka gorączka lub inne skutki uboczne, należy przerwać leczenie. Nie przekraczać zalecanych dawek. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Tabletki należy przyjmować doustnie, bez rozgryzania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem i wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy unikać stosowania ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT w połączeniu z lekami przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi. Duże dawki lub długotrwałe przyjmowanie paracetamolu, obecnego w leku lub w innych lekach zawierających paracetamol, może powodować choroby wątroby wysokiego ryzyka, a nawet poważne zmiany w nerkach i krwi oraz inne poważne działania niepożądane. \u003ci\u003eU dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia\u003c\/i\u003ecałkowita dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 4 g na dobę. Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (w tym zespołem Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (\u003e 9 w skali Child-Pugh), ostrym zapaleniem wątroby, jednoczesnym leczeniem lekami zmieniającymi czynność wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną. W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych należy zmniejszyć dawki preparatu ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT. \u003cu\u003eBezpieczeństwo skóry\u003c\/u\u003e U pacjentów leczonych paracetamolem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków na wczesnych etapach leczenia. Podczas stosowania produktów zawierających pseudoefedrynę mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). To ostre wykwity krostkowe mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, z gorączką i licznymi, małymi, przeważnie niegrudkowymi krostkami, wynikającymi z rozległego rumienia obrzękowego i zlokalizowanymi głównie w fałdach skórnych, tułowiu i kończynach górnych. Należy uważnie monitorować pacjentów. W przypadku zaobserwowania objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak gorączka, rumień lub liczne małe krosty, należy przerwać podawanie preparatu ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT i w razie potrzeby zastosować odpowiednie środki (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjentów o objawach poważnych reakcji skórnych. W przypadku wystąpienia pierwszej wysypki skórnej lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT. Nie stosować z innymi produktami zawierającymi difenhydraminę, w tym z produktami do stosowania miejscowego. \u003cu\u003eBezpieczeństwo sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e Należy poinformować pacjentów, że leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia następujących objawów związanych z zawartością pseudoefedryny: nadciśnienie tętnicze, tachykardia, kołatanie serca lub zaburzenia rytmu serca, nudności lub jakiekolwiek objawy neurologiczne (początek lub nasilenie bólu głowy). \u003cu\u003eNiedokrwienne zapalenie jelita grubego\u003c\/u\u003e Zgłaszano niektóre przypadki niedokrwiennego zapalenia jelita grubego podczas stosowania leków zawierających pseudoefedrynę. W przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, parcia na odbytnicę, krwawienia z odbytu lub innych objawów niedokrwiennego zapalenia jelita grubego (patrz punkt 4.8) należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i zasięgnąć porady lekarza. \u003cu\u003eNiedokrwienna neuropatia wzrokowa\u003c\/u\u003e Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano przypadki niedokrwiennej neuropatii wzrokowej. Stosowanie pseudoefedryny należy przerwać w przypadku nagłej utraty wzroku lub pogorszenia ostrości wzroku, na przykład w przypadku mroczka. Jeżeli objawy utrzymują się, nasilają lub pojawiają się nowe, należy zaprzestać stosowania leku i zasięgnąć porady lekarza. W rzadkich przypadkach reakcji alergicznych należy przerwać podawanie preparatu ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT. Paracetamol należy stosować ostrożnie u osób z niewydolnością nerek lub chorobami wątroby. Osoby cierpiące na alkoholizm powinny skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem paracetamolu lub innych leków przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych. Pacjentom z następującymi schorzeniami układu oddechowego należy zalecić konsultację z lekarzem przed zastosowaniem defenhydraminy: rozedma płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli. Jeżeli lekarz nie uzna tego za konieczne, nie powinni przyjmować pseudoefedryny: pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i pacjenci z chorobami tarczycy; nie stosować u pacjentów cierpiących na nadczynność tarczycy (patrz punkt 4.3). Ze względu na zawartość paracetamolu, podawanie ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). Dla\u003cu\u003e osób uprawiających sport\u003c\/u\u003e: zażywanie leku bez konieczności terapeutycznej stanowi doping i mimo to może skutkować pozytywnym wynikiem testów antydopingowych. ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT może powodować senność. Patrz punkt 4.8 Działania niepożądane.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJednoczesne stosowanie preparatu ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, sympatykomimetykami (np. lekami obkurczającymi błonę śluzową, anorektykami i lekami podobnymi do amfetaminy) lub z IMAO może zakłócać katabolizm katecholamin i czasami powodować wzrost ciśnienia krwi. W literaturze medycznej opisano przypadki ostrych przełomów nadciśnieniowych podczas jednoczesnego stosowania IMAO i amin sympatykomimetycznych. Jednoczesne stosowanie leku ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT może nasilić działanie leków antycholinergicznych (np. atropiny i innych leków psychotropowych). Należy poinformować pacjentów, że w przypadku alkoholu, leków nasennych, uspokajających i uspokajających może wystąpić efekt addycyjny i dlatego nie należy ich stosować jednocześnie. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Stosowanie leków przeciwhistaminowych jednocześnie z niektórymi antybiotykami ototoksycznymi może maskować pierwsze objawy ototoksyczności, które mogą ujawnić się dopiero wtedy, gdy uszkodzenie jest nieodwracalne. Nawykowe przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych lub doustnych środków antykoncepcyjnych może, dzięki enzymatycznemu mechanizmowi indukcji, przyspieszyć metabolizm paracetamolu, zmniejszając jego stężenie w osoczu i zwiększając stopień jego eliminacji. Szybkość wchłaniania paracetamolu może zostać zwiększona przez jednoczesne przyjmowanie metoklopramidu i domperydonu oraz zmniejszona przez cholestyraminę. Leczenieprobenecydem może prowadzić do zmniejszenia klirensu paracetamolu i wydłużenia jego okresu półtrwania we krwi. Nie zaleca się stosowania preparatu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwgorączkowymi i innymi lekami przeciwbólowymi (NLPZ, selektywne inhibitory COX-2, kortykosteroidy). Ze względu na zawartość pseudoefedryny działanie leków przeciwnadciśnieniowych zaburzających czynność układu współczulnego (np. metyldopy, alfa i beta-blokery, debryzochina, guanetydyna, betanidyna i bretylium) może zostać częściowo zniesione przez ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT, dlatego nie należy go stosować jednocześnie. Nie należy przyjmować leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna i inne kumaryny, jednocześnie z lekiem ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT, ponieważ ich działanie może nasilić się w przypadku długotrwałego stosowania paracetamolu, co wiąże się z większym ryzykiem krwawienia. Zgłaszano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową wywołanej kwasem piroglutaminowym (5-oksoprolinemii) podczas jednoczesnego stosowania terapeutycznych dawek paracetamolu i flukloksacyliny. Według doniesień najbardziej zagrożone są pacjentki w podeszłym wieku, u których występują choroby współistniejące, takie jak posocznica, zaburzenia czynności nerek i niedożywienie. U większości pacjentów poprawa następuje po odstawieniu jednego lub obu leków. Przed zastosowaniem leku ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT pacjenci powinni zapytać lekarza, czy przyjmują antybiotyk flukloksacylinę.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane zgłaszane z częstością ≥1%, zidentyfikowane w 12 randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, w których stosowano preparaty zawierające pseudofedrynę jako pojedynczą substancję czynną.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKlasyfikacja układów i narządów Preferowany termin – Pseudofedryna Pojedyncza dawka 60 mg: (N=229). Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: (N=496). Placebo: (N=709).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKlasyfikacja układów i narządów Preferowany termin – Pseudofedryna Pojedyncza dawka 60 mg: % (częstotliwość). Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: % (częstotliwość). Placebo: % (częstotliwość).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSuchość w ustach - Pseudofedryna 60 mg pojedyncza dawka: \\. Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: 3,6 (często). Placebo: 1,0 (często).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNudności - Pseudofedryna 60 mg pojedyncza dawka: 4,4 (często). Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: 0,2. Placebo: 1,3 (często).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZawroty głowy - Pseudofedryna 60 mg pojedyncza dawka: 5,2 (często). Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: 0,4. Placebo: 2,0 (często).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBezsenność - Pseudofedryna 60 mg pojedyncza dawka: 2,2 (często). Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: 4,6 (często). Placebo: 0,3.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNerwowość - Pseudofedryna 60 mg pojedyncza dawka: 2,6 (często). Pseudofedryna 60-120 mg dawka wielokrotna: 1,8 (często). Placebo: 0,7.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej przedstawiono działania niepożądane odnotowane po przyjęciu preparatu ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT. Częstość działań niepożądanych określa się według następującej konwencji: bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100 i \u003c1\/10); Niezbyt często (≥1\/1000 i \u003c1\/100); Rzadko (≥1\/10 000 i \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). \u003cb\u003eBardzo częste działania niepożądane:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: ból brzucha lub żołądka, niestrawność, biegunka i wymioty, suchość w gardle. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: ból głowy, senność, uspokojenie, pobudzenie, wzmożona potliwość, zaburzenia snu. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e: zaburzenia widzenia. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: wysypka skórna, pokrzywka. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: suchość nosa. \u003cb\u003eCzęste działania niepożądane:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: swędzenie, kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry lub błon śluzowych. \u003cu\u003eChoroby serca\u003c\/u\u003e: niedociśnienie ortostatyczne\/ortostatyczne, arytmia, tachykardia. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: szum w uszach, ataksja, euforia i drżenie, niedociśnienie, zmniejszone wydzielanie śluzu. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e: podwójne widzenie, zaburzenia widzenia, jaskra, jaskra zamykającego się kąta. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: zaburzenia nadbrzusza. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: duszność. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: zatrzymanie moczu. \u003cu\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania\u003c\/u\u003e: hiperamylazemia. \u003cu\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/u\u003e: zmęczenie, astenia. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e: zaburzenia czynności wątroby. \u003cb\u003eNiezbyt częste działania niepożądane:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: utrwalone wykwity polekowe (FDE), rumień wielopostaciowy, wykwity. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: zaparcia. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: kichanie, suchość gardła i drzewa oskrzelowego. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: fotouczulenie. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: depresja centralna, splątanie psychiczne, zaburzenia funkcji poznawczych \u003cb\u003eRzadkie skutki uboczne:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eZaburzenia endokrynologiczne\u003c\/u\u003e: nadczynność tarczycy. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: martwica brodawek nerkowych. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: halucynacje i koszmary senne, mania wtórna, stany lękowe, zaburzenia psychiczne, silne bóle głowy, zmniejszona pamięć lub koncentracja, drgawki \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e: zaburzenia krwi, agranulocytoza, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk krtani. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e: zapalenie wątroby. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: zapalenie trzustki. \u003cb\u003eBardzo rzadkie działania niepożądane:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e: leukopenia, neutropenia, pancytopenia. \u003cu\u003eChoroby serca\u003c\/u\u003e: dławica piersiowa, uniesienie odcinka ST, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, obrzęki. \u003cu\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej:\u003c\/u\u003e obrzęk naczynioruchowy \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e: hepatotoksyczność. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: zespół wstrząsu toksycznego. \u003cb\u003eNieznane działania niepożądane:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: stan splątania, drażliwość, pobudzenie, zaburzenia koordynacji, parestezje, nadmierna aktywność psychomotoryczna, uczucie nerwowości, udar naczyniowo-mózgowy* \u003cu\u003eTesty diagnostyczne\u003c\/u\u003e: zwiększona aktywność aminotransferaz, podwyższone ciśnienie krwi. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: swędząca wysypka, ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) \u003cu\u003e(patrz paragraf 4.4)\u003c\/u\u003e. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: dyzuria. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: dyskomfort w klatce piersiowej. \u003cu\u003eChoroby serca\u003c\/u\u003e: kołatanie serca. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: nadwrażliwość.\u003cu\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/u\u003e: halucynacje wzrokowe. \u003cu\u003eZaburzenia żołądka i jelit: niedokrwienne zapalenie jelita grubego* (patrz punkt 4.4)\u003c\/u\u003e. \u003cu\u003eZaburzenia oka: Niedokrwienna neuropatia wzrokowa\u003c\/u\u003e *działania niepożądane zebrane po wprowadzeniu pseudoefedryny do obrotu \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem „http:\/\/www.agenziafarmaco.gov.it\/content\/comesegnalare-una-sospe tta-reazione-avversa”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003ePrzechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. W przypadku przedawkowania\u003c\/u\u003e zwrócić się o pomoc do lekarza lub natychmiast skontaktować się z ośrodkiem kontroli zatruć. \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe leczenie. Pomimo braku wczesnych objawów konieczne jest płukanie żołądka w ciągu 4 godzin od przyjęcia ilości większej niż 7,5 g paracetamolu; w ciągu 48 godzin zaleca się podanie doustnie metioniny lub dożylnie N-acetylocysteiny. W ciągu pierwszych 24 godzin po przedawkowaniu mogą wystąpić: bladość, nudności, wymioty, pocenie się, brak łaknienia, ból brzucha i ogólne złe samopoczucie. Toksyczne działanie na wątrobę może nie być widoczne w badaniach klinicznych i laboratoryjnych aż do 48-72 godzin po spożyciu i mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. Poniżej przedstawiono zdarzenia kliniczne związane z przedawkowaniem paracetamolu, których uważa się za spodziewane, w tym zdarzenia śmiertelne spowodowane piorunującą niewydolnością wątroby lub jej konsekwencjami. \u003cb\u003eTabela nr 1: Działania niepożądane zgłaszane w przypadku przedawkowania paracetamolu.\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Anoreksja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Wymioty, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Martwica wątroby, ostra niewydolność wątroby, żółtaczka, powiększenie wątroby, tkliwość wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Bladość, nadmierna potliwość, złe samopoczucie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Badania — Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększenie stężenia fosforanów we krwi, zwiększenie mleczanu we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano zaburzenia rytmu serca i zapalenie trzustki. U dorosłych i młodzieży (w wieku ≥ 12 lat) po przyjęciu dawek większych niż 7,5 do 10 g w ciągu 8 godzin lub krócej może wystąpić uszkodzenie wątroby. Zdarzenia śmiertelne są rzadkie (mniej niż 3-4% nieleczonych przypadków) i rzadko zgłaszano je w przypadku przedawkowania poniżej 15 g. U dzieci (\u003c12 lat) ostre przedawkowanie poniżej 150 mg\/kg nie było związane z toksycznością dla wątroby. Poważne działania toksyczne lub zdarzenia śmiertelne po ostrym przedawkowaniu u dzieci występują niezwykle rzadko, prawdopodobnie ze względu na różnice w metabolizmie paracetamolu. Poniższe zdarzenia kliniczne są konsekwencją ostrej niewydolności wątroby i mogą zakończyć się zgonem. \u003cb\u003eTabela nr 2: Oczekiwane zdarzenia w przypadku ostrej niewydolności wątroby związanej z przedawkowaniem paracetamolu\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Posocznica, infekcja grzybicza, infekcja bakteryjna.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia krwi i układu chłonnego - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, koagulopatia, trombocytopenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Hipoglikemia, hipofosfatemia, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia układu nerwowego - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Śpiączka (po przedawkowaniu paracetamolu lub wielu leków), encefalopatia, obrzęk mózgu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia serca – Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Kardiomiopatia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia naczyniowe – Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Niedociśnienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Niewydolność oddechowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia żołądka i jelit - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Zapalenie trzustki, krwotok z przewodu pokarmowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia nerek i dróg moczowych – Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Ostra niewydolność nerek z martwicą kanalików nerkowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSOC: Zaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Niewydolność wielonarządowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003ePseudoefedryna\u003c\/u\u003e Podobnie jak w przypadku innych leków sympatykomimetycznych, objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, objawy sympatykomimetyczne, w tym pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, drażliwość, pobudzenie, bezsenność, drżenie, lęk, drgawki, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie, bradykardia odruchowa, trudności w oddawaniu moczu, omamy, wzmożone napięcie, wzmożenie odruchów, rozszerzenie źrenic, hipokaliemia. Inne skutki mogą obejmować arytmię, przełom nadciśnieniowy, krwotok śródczołowy, zawał mięśnia sercowego, psychozę, rabdomiolizę, zawał niedokrwienny jelit. Jeżeli to konieczne, należy wspomagać oddychanie i kontrolować drgawki, wykonać płukanie żołądka i ewentualnie cewnikować pacjenta. W przypadku przedawkowania pesudoefedryna zawarta w leku ACTIGRIP DZIEŃ I NOC może spowodować udar. Eliminację pseudoefedryny można przyspieszyć poprzez diurezę kwasową lub dializę. \u003cu\u003eDifenhydramina\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eŁagodne do umiarkowanych objawy przedawkowania obejmują\u003c\/i\u003e: senność, nadmierna gorączka i działanie przeciwcholinergiczne (rozszerzenie źrenic, uderzenia gorąca, gorączka, suchość w ustach, zatrzymanie moczu, zmniejszone bobororygmus). tachykardia, łagodne nadciśnienie, nudności i wymioty, które często występują w przypadku przedawkowania. W przypadku umiarkowanego zatrucia może wystąpić pobudzenie, splątanie i halucynacje. Przy bardzo dużych dawkach, szczególnie u dzieci, objawy obejmują: pobudzenie, bezsenność, nerwowość, drżenie i napady padaczkowe. \u003ci\u003ePoważne objawy\u003c\/i\u003e: Skutki mogą obejmować majaczenie, psychozę, drgawki, śpiączkę, niedociśnienie, zapaść krążeniową, poszerzenie zespołu QRS i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, ale na ogół są zgłaszane tylko u dorosłych po spożyciu dużych ilości. U pacjentów z długotrwałym pobudzeniem, śpiączką lub drgawkami rzadko może rozwinąć się rabdomioliza i niewydolność nerek. Śmierć może nastąpić w wyniku niewydolności oddechowej lub zapaści krążeniowej. Leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący. Przydatne są środki sprzyjające szybkiemu opróżnianiu żołądka (takie jak wymioty lub płukanie żołądka), a w przypadku ostrego zatrucia przyjmowanie węgla aktywowanego. Dożylne podanie fizostygminy może antagonizować objawy przeciwcholinergiczne. \u003ci\u003eProcedura awaryjna\u003c\/i\u003e W przypadku przyjęcia nadmiernej dawki ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT: • natychmiast zabrać pacjenta do szpitala; • pobrać próbkę krwi w celu określenia początkowego stężenia paracetamolu w osoczu; • przeprowadzić płukanie żołądka; • zakwaszać mocz, podając chlorek amonu w celu zwiększenia eliminacji pseudoefedryny. Leczenie przedawkowania polega zwykle na jak najszybszym podaniu antidotum na N-acetylocysteinę doustnie lub dożylnie, jeśli to możliwe przed dziesiątą godziną po przyjęciu. Leczenie objawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLek jest przeciwwskazany w przypadku ciąży potwierdzonej lub przypuszczalnej oraz w okresie karmienia piersią. Brak odpowiednich i kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży lub karmiących piersią dotyczących stosowania skojarzenia difenhydraminy, paracetamolu i pseudoefedryny. \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Difenhydramina przenika przez łożysko i przenika do mleka matki, ale nie zgłoszono jej stężenia. Paracetamol przenika przez łożysko. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Paracetamol, pseudoefedryna i difenhydramina przenikają do mleka matki; dlatego ACTIGRIP DAY \u0026 NIGHT jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Paracetamol przenika do mleka kobiecego w małych stężeniach (0,1% do 1,85% dawki przyjętej przez matkę). Pseudoefedryna przenika do mleka matki; do 0,6% pojedynczej dawki 60 mg można wykryć w mleku matki w ciągu 24 godzin. Brak dostępnych danych dotyczących wiązania się z białkami osocza u ludzi. Dane z badania 8 matek karmiących piersią przyjmujących 60 mg pseudoefedryny co 6 godzin sugerują, że matka karmiąca piersią może udostępnić dziecku około 4,3% maksymalnej dawki dobowej (240 mg).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNiebieskie tabletki zawierające difenhydraminę, substancję przeciwhistaminową, mogą powodować senność. Jeśli tak się stanie, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Johnson \u0026 Johnson","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40739996794995,"sku":"035400023","price":13.48,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/johnson-johnson-spa-actigrip-giorno-e-notte-compresse-12-4-farmacia-dottor-tili-1213792512.jpg?v=1767131190"},{"product_id":"momentact-400-mg-analgesico-12-compresse","title":"Moment 400 mg 12 tabletek przeciwbólowych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomentact jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Bóle różnego pochodzenia i natury (bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe, bóle menstruacyjne). Środek wspomagający w objawowym leczeniu gorączki i grypy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka powlekana zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna\u003c\/u\u003e: ibuprofen 400 mg. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: laktoza, sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkrobia wstępnie żelowana, skrobia karboksymetylowa \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, karmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, powidon, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka strącana, talk, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e siarczan laurylu,\u003cb\u003e laktoza\u003c\/b\u003e jednowodny, hypromeloza, dwutlenek tytanu, makrogol 4000.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną, inne leki przeciwreumatyczne (kwas acetylosalicylowy itp.) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia. • Ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.6). • Aktywny lub ciężki wrzód żołądka i dwunastnicy lub inna gastropatia. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. • Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA). • Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e: 1 tabletka 2-3 razy dziennie. Nie przekraczać dawki 3 tabletek dziennie. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanych dawek: szczególnie pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e: NLPZ należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej podatni na działania niepożądane i są obciążeni zwiększonym ryzykiem potencjalnie śmiertelnego krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji (patrz punkt 4.4). Jeżeli leczenie zostanie uznane za konieczne, należy stosować najniższą dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy czas niezbędny do opanowania objawów i należy monitorować czynność nerek. \u003ci\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów. Należy monitorować czynność wątroby. Momentact jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Momentact jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cb\u003e \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Lek Momentact można przyjmować na pusty żołądek. U osób z problemami z tolerancją żołądkową zaleca się przyjmowanie leku na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen lek nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nie zaleca się stosowania leku Momentact, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. • Należy wstrzymać podawanie leku Momentact u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. • Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). • \u003ci\u003e \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5). Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni leczyć ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). • \u003ci\u003e \u003cu\u003eKrwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy unikać stosowania leku Momentact jednocześnie z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia (patrz punkt 4.5). W szczególności zgłaszano przypadki krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem podczas leczenia wszystkimi NLPZ w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Momentact, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). • \u003ci\u003e \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Stosowanie ibuprofenu należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakikolwiek inny objaw nadwrażliwości, a także w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia lub utrzymujących się objawów dysfunkcji wątroby. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eSkutki nerkowe\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Rozpoczynając leczenie ibuprofenem, należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może powodować zatrzymanie wody, sodu i potasu u pacjentów, którzy nigdy nie cierpieli na choroby nerek, ze względu na jego wpływ na perfuzję nerek. Może to powodować obrzęki, niewydolność serca lub nadciśnienie u predysponowanych pacjentów. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, prowadzi do martwicy brodawek nerkowych i innych patologicznych zmian w nerkach. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Zgłaszano toksyczne działanie na nerki u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Podawanie NLPZ tym pacjentom może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i, jako efekt wtórny, przepływu krwi przez nerki, co może szybko prowadzić do dekompensacji czynności nerek. Najbardziej zagrożeni wystąpieniem tych reakcji są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz wszyscy pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE. Po przerwaniu leczenia NLPZ następuje zwykle powrót do stanu sprzed leczenia. U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadku tocznia rumieniowatego rozlanego. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność przepisując lek Momentact pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa, zapaleniem zatok lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną, ponieważ może wystąpić skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. To samo dotyczy osób, u których wystąpił skurcz oskrzeli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, NLPZ mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których takie reakcje występowały po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, NLPZ oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astmą), katarem siennym, polipowatością nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobą układu oddechowego lub przebytymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się w postaci napadów astmy (tzw. astmy przeciwbólowej), obrzęku Quinckego lub pokrzywki. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmniejszona czynność serca, nerek i wątroby\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek, ponieważ stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek. Zwykłe, jednoczesne stosowanie różnych leków przeciwbólowych może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez jak najkrótszy okres leczenia i okresową kontrolę parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eEfekty hematologiczne\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia. Dlatego należy uważnie obserwować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eAseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Chociaż jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano je również u pacjentów bez współistniejących chorób przewlekłych (patrz punkt 4.8). • Ponieważ w badaniach NLPZ na zwierzętach wykryto zmiany w oku, w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych kontroli okulistycznych. • Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. • Maskowanie objawów infekcji podstawowej. • Momentact może maskować objawy infekcji, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg infekcji. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Momentact w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003ci\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Momentact zawiera: - \u003cb\u003eLaktoza\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. - \u003cb\u003eSód\u003c\/b\u003e: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku jednoczesnego leczenia przed podaniem produktu wskazane jest zasięgnięcie porady lekarza. Należy zachować ostrożność podczas stosowania ibuprofenu (podobnie jak innych NLPZ) w połączeniu z substancjami wymienionymi poniżej. • Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna lub heparyna (patrz punkt 4.4). W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stanu krzepnięcia. • Inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) i inne NLPZ: substancje te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4). • Kwas acetylosalicylowy: Na ogół nie zaleca się jednoczesnego podawania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). • Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki moczopędne, inhibitory ACE (takie jak kaptopril), beta-blokery i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Należy wziąć pod uwagę te interakcje u pacjentów przyjmujących Momentact jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia i później. • Fenytoina i lit: jednoczesne podawanie ibuprofenu i fenytoiny lub preparatów litu może powodować zmniejszoną eliminację tych leków, a w konsekwencji zwiększenie ich stężenia w osoczu z możliwością osiągnięcia progu toksyczności. Jeśli takie skojarzenie zostanie uznane za konieczne, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny i litu w osoczu w celu dostosowania odpowiedniej dawki podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. • Metotreksat: NLPZ mogą hamować kanalikowe wydzielanie metotreksatu i mogą zachodzić pewne interakcje metaboliczne, powodujące zmniejszenie klirensu metotreksatu i zwiększające ryzyko toksyczności. • Moklobemid: zwiększa działanie ibuprofenu. • Aminoglikozydy: NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów, zwiększając ich toksyczność. • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększają stężenie glikozydów nasercowych w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia glikozydów w surowicy. • Cholestyramina: jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego. Jednakże znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. • Cyklosporyny: jednoczesne podawanie cyklosporyny i niektórych NLPZ powoduje zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek. Nie można wykluczyć tego działania w przypadku skojarzenia cyklosporyny i ibuprofenu. • Ekstrakty roślinne: Ginkgo Biloba może zwiększać ryzyko krwawień w związku z NLPZ. • Mifepriston: ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ, ich stosowanie po podaniu mifepristonu może prowadzić do osłabienia działania mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podanie NLPZ i prostaglandyn tego samego dnia nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży. • Antybiotyki chinolonowe: U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. • Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. • Takrolimus: jednoczesne podawanie NLPZ i takrolimusu może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. • Zydowudyna: istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i innymi NLPZ. Zaleca się wykonanie badania hematologicznego po 1-2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. • Rytonawir: może powodować zwiększenie stężenia NLPZ w osoczu. • Probenecyd: spowalnia wydalanie ibuprofenu, z możliwością zwiększenia jego stężenia w osoczu. • Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może spowolnić eliminację ibuprofenu (substratu CYP2C9), powodując zwiększoną ekspozycję na ibuprofen. W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podawane są z worykonazolem lub flukonazolem. • Alkohol, bisfosfoniany i oksypentyfilina (pentoksyfilina): mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. • Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane obserwowane podczas stosowania ibuprofenu są na ogół częste w przypadku innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zostały opisane poniżej zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100, \u003c1\/10); Niezbyt często (≥ 1\/1 000, \u003c 1\/100); Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu (szczególnie w dużych dawkach 2400 mg\/dobę) i długotrwałego leczenia może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZaburzenia żołądka i jelit:\u003c\/u\u003e Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Rzadko obserwowano perforację przewodu pokarmowego podczas stosowania ibuprofenu. Po podaniu ibuprofenu zgłaszano: uczucie ciężkości w żołądku, nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Niezbyt często: zapalenie żołądka; Bardzo rzadko: zapalenie trzustki. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e. Po leczeniu NLPZ zgłaszano następujące działania niepożądane: nieswoista reakcja alergiczna i anafilaksja; niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, takie jak różnego rodzaju wysypka skórna, pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, reakcje ze strony układu oddechowego, w tym astma, nawet ciężka, skurcz oskrzeli lub duszność, atak astmy (czasami z niedociśnieniem); rzadko: zespół tocznia rumieniowatego; bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk dróg oddechowych ze zwężeniem, duszność, tachykardię, anafilaksję, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy). \u003cu\u003ePatologie serca i naczyń\u003c\/u\u003e: W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, zmęczenie, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko: kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, ostry obrzęk płuc, obrzęk, nadciśnienie. Zjawiska te zazwyczaj ustępują po wstrzymaniu leczenia. Inne zdarzenia niepożądane zgłaszane rzadziej i dla których niekoniecznie ustalono związek przyczynowy obejmują: \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i niedokrwistość hemolityczna. \u003cu\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: bezsenność, lęk; Rzadko: depresja, stan splątania, halucynacje. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e. Często: zawroty głowy; Niezbyt często: parestezje, senność; Rzadko: zapalenie nerwu wzrokowego. \u003cu\u003eZakażenia i zarażenia\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: nieżyt nosa; Rzadko: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Aseptyczny nieżyt nosa i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej) z objawami sztywności szyi, bólu głowy, nudności, wymiotów, gorączki lub dezorientacji (patrz punkt 4.4). Opisywano zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: skurcz oskrzeli, duszność, bezdech. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia widzenia; Rzadko: zmiany w oku powodujące zaburzenia widzenia, toksyczna neuropatia wzrokowa. \u003cu\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia słuchu, szumy uszne, zawroty głowy. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka; Bardzo rzadko: niewydolność wątroby. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e. Czasami mogą wystąpić alergiczne wysypki skórne (rumień, swędzenie, pokrzywka). Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości na światło; Bardzo rzadko: reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i zaburzenia tkanek miękkich (patrz „Zakażenia i zarażenia pasożytnicze”). Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek i toksyczna nefropatia w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek. \u003cu\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/u\u003e. Często: złe samopoczucie, zmęczenie; Rzadko: obrzęk. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eToksyczność\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003ci\u003e \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003ci\u003e \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od przyjęcia potencjalnie zagrażającej życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Począwszy od dwudziestego tygodnia ciąży stosowanie leku Momentact może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Może to wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego też w pierwszym i drugim trymestrze ciąży leku Momentact nie należy podawać, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli Momentact jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas trwania leczenia powinny być możliwie najmniejsze. Po kilkudniowej ekspozycji na produkt MOMENTACT, począwszy od 20. tygodnia ciąży, należy rozważyć prenatalne monitorowanie pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. Należy przerwać stosowanie leku MOMENTACT w przypadku wystąpienia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego. \u003cu\u003eW trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na działanie\u003c\/u\u003e: - toksyczność krążeniowo-oddechowa (przedwczesne zwężenie\/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej); \u003cu\u003ePod koniec ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić matkę i noworodka na działanie\u003c\/u\u003e:- możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym stosowanie leku Momentact jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Ibuprofen przenika do mleka matki, jednak w przypadku krótkotrwałego leczenia w dawkach terapeutycznych ryzyko wpływu na noworodka wydaje się mało prawdopodobne. Jeżeli jednak leczenie jest długotrwałe, należy rozważyć wczesne odstawienie dziecka od piersi. Podczas karmienia piersią należy unikać NLPZ. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie ibuprofenu może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub u kobiet, u których prowadzone są badania w kierunku niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia ibuprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły stosowanie ibuprofenu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże pacjenci, których aktywność wymaga czujności, powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia ibuprofenem zauważą senność, zawroty głowy lub depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46374894371143,"sku":"035618026","price":10.7,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-momentact-400-mg-analgesico-12-compresse-farmacia-dottor-tili-1213792494.webp?v=1767112308"},{"product_id":"okitask-30-bustine-granulato-40-mg","title":"Okitask 30 Granalian Sachets 40 mg.","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego pochodzenia i charakteru, a w szczególności: bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle menstruacyjne, bóle mięśniowe i kostno-stawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: Substancja czynna: sól lizynowa ketoprofenu 40 mg (co odpowiada 25 mg ketoprofenu). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, dodecylosiarczan sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePowidon, krzemionka koloidalna, hydroksypropylometyloceluloza, eudragit EPO, dodecylosiarczan sodu, kwas stearynowy, stearynian magnezu, aspartam, mannitol, ksylitol, talk, aromat limonkowy, aromat cytrynowy, aromat frescofort.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeku Okitask 40 mg granulat nie wolno podawać w następujących przypadkach: • nadwrażliwość na substancję czynną, na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; • astma, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, wysypki skórne, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub inne reakcje alergiczne wywołane przez ketoprofen lub leki o podobnym mechanizmie działania (np. kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ i selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2), patrz punkt 4.8; • przebyta astma oskrzelowa; • ciężka niewydolność serca; • zapalenie żołądka; • czynny wrzód trawienny\/krwotok lub nawracający wrzód trawienny\/krwotok w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwotoku); • krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja w przeszłości lub przewlekła niestrawność w wywiadzie; • krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie po wcześniejszym leczeniu NLPZ; • choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego; • ciężka niewydolność wątroby (marskość wątroby, ciężkie zapalenie wątroby); • ciężka niewydolność nerek; • leukopenia i trombocytopenia; • skaza krwotoczna i inne zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia hemostatyczne; • stosowanie dużych dawek leków moczopędnych; • trzeci trymestr ciąży; • dzieci poniżej 15 roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie.\u003c\/u\u003e Dorośli i powyżej 15 lat: zalecana dawka to 40 mg (co odpowiada 1 saszetce) w dawce jednorazowej lub powtarzać 2-3 razy dziennie w przypadku najbardziej intensywnych postaci bólu. Nie przekraczać zalecanych dawek. \u003cb\u003eSzczególne populacje. \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/i\u003e Dawkę należy dokładnie ustalić, biorąc pod uwagę możliwość zmniejszenia powyższych dawek. \u003ci\u003ePacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek: \u003c\/i\u003e Zaleca się leczenie minimalną dawką dobową i uważne monitorowanie (patrz punkt 4.4). W przypadku niewydolności nerek zaleca się monitorowanie objętości wydalanego moczu i czynności nerek (patrz punkt 4.4). Leku Okitask 40 mg granulat nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna:\u003c\/i\u003e Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności leku Okitask 40 mg granulat u dzieci. \u003cu\u003eSposób podawania:\u003c\/u\u003e Zawartość saszetki można umieścić bezpośrednio na języku. Rozpuszcza się ze śliną, dzięki czemu można go stosować bez wody. Zaleca się przyjmowanie produktu na pełny żołądek. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia:\u003c\/u\u003e Czas trwania terapii należy ograniczyć do przezwyciężenia bolesnego epizodu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOstrzeżenia: Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 oraz poniższe punkty dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Okitask 40 mg granulat z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. \u003cu\u003eReakcje żołądkowo-jelitowe:\u003c\/u\u003e Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej możliwej dawki. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) u tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie objawy podmiotowe i (lub) podmiotowe dotyczące jamy brzusznej (w tym krwawienie z przewodu pokarmowego) nawet na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). \u003cu\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/u\u003e U osób w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). Należy uważnie monitorować pacjentów z obecną lub przebytą chorobą przewodu pokarmowego pod kątem wystąpienia zaburzeń trawiennych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących lek Okitask 40 mg granulat, leczenie należy przerwać. \u003cu\u003ePacjenci z czynnym lub przebytym wrzodem trawiennym:\u003c\/u\u003e Niektóre dowody epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ketoprofenu może wiązać się z wysokim ryzykiem wystąpienia poważnej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu z innymi NLPZ, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek (patrz punkty 4.2 i 4.3). \u003cu\u003eReakcje skórne:\u003c\/u\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Na początku leczenia wydaje się, że ryzyko jest wyższe u pacjentów. Należy przerwać stosowanie leku Okitask 40 mg w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. Środki ostrożności. \u003cu\u003eZaburzenia układu krążenia, nerek i wątroby:\u003c\/u\u003e U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania ketoprofenu, ze względu na eliminację leku głównie przez nerki. Należy uważnie monitorować czynność nerek u pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby i nerczycą, u pacjentów otrzymujących leki moczopędne, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów podawanie ketoprofenu może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez nerki spowodowane hamowaniem prostaglandyn i prowadzić do dekompensacji czynności nerek (patrz punkt 4.3). Należy także zachować ostrożność u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub u pacjentów z prawdopodobieństwem hipowolemii, ze względu na zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego. Podobnie jak wszystkie NLPZ, Okitask 40 mg granulat może zwiększać stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny w osoczu. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów syntezy prostaglandyn, Okitas 40 mg granulat może wiązać się z niekorzystnym wpływem na układ nerek, co może prowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek (patrz punkt 4.8). U pacjentów z nieprawidłowymi wartościami czynności wątroby lub chorobą wątroby w wywiadzie należy okresowo oznaczać aktywność aminotransferaz. Podobnie jak inne NLPZ, Okitask 40 mg granulat może powodować zwiększenie niektórych parametrów wątrobowych, a także znaczne zwiększenie wartości SGOT i SGPT (patrz punkt 4.8). W przypadku znacznego wzrostu tych parametrów leczenie należy przerwać. Podczas stosowania ketoprofenu zgłaszano przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na zaburzenia czynności nerek, układu krążenia lub wątroby. \u003cu\u003eWpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy:\u003c\/u\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych należy leczyć ketoprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Brak wystarczających danych, aby wykluczyć podobne ryzyko w przypadku leku Okitask 40 mg granulat. Zgłaszano zwiększone ryzyko migotania przedsionków związane ze stosowaniem NLPZ. Może wystąpić hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek i (lub) podczas jednoczesnego stosowania leków nasilających hiperkaliemię (patrz punkt 4.5). W takich okolicznościach należy okresowo oznaczać stężenie potasu. \u003cu\u003eInfekcje.\u003c\/u\u003e Maskowanie objawów infekcji podstawowej: Okitask 40 mg granulat może maskować objawy infekcji, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg infekcji. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Okitask 40 mg granulat w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego:\u003c\/u\u003e Podobnie jak wszystkie leki niesteroidowe, stosowanie ketoprofenu u pacjentów z astmą oskrzelową lub skazą alergiczną może spowodować atak astmy. Pacjenci chorzy na astmę związaną z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i\/lub polipowatością nosa są bardziej narażeni na ryzyko alergii na kwas acetylosalicylowy i\/lub NLPZ niż pozostała część populacji. Podanie tego leku może powodować ataki astmy lub skurcz oskrzeli, wstrząs i inne zjawiska alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ (patrz punkt 4.3). Ze względu na wpływ na metabolizm kwasu arachidonowego u astmatyków i osób predysponowanych mogą wystąpić ataki skurczu oskrzeli, a nawet wstrząs i inne zjawiska alergiczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z objawami alergicznymi lub wcześniejszą alergią. \u003cu\u003eZaburzenia widzenia:\u003c\/u\u003e W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, takich jak niewyraźne widzenie, należy przerwać leczenie. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku Okitask 40 mg pacjentom cierpiącym na zmiany w układzie krwiotwórczym, toczeń rumieniowaty układowy lub mieszane choroby tkanki łącznej. Podczas podawania leku Okitask 40 mg granulat pacjentom z porfirią wątrobową należy zachować ostrożność, ponieważ może to wywołać atak. Ważna informacja o niektórych substancjach pomocniczych: Okitask 40 mg granulat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od sodu”. Okitask 40 mg granulat zawiera aromat cytrynowy i aromat limonkowy. Aromat cytrynowy zawiera sacharozę. Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. Aromat limonkowy zawiera glukozę. Pacjenci cierpiący na rzadkie problemy związane z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNiewskazane stowarzyszenia.\u003c\/b\u003e - Inne NLPZ (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2) i duże dawki salicylanów (\u003e 3 g\/dobę): jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. - Leki przeciwzakrzepowe (heparyna i warfaryna): NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy ściśle monitorować pacjenta. - Inhibitory agregacji płytek krwi (tyklopidyna i klopidogrel): jednoczesne stosowanie NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia z powodu hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy ściśle monitorować pacjenta. - Lit: jednoczesne podanie kilku NLPZ może zwiększyć stężenie litu w osoczu, które może osiągnąć wartości toksyczne ze względu na zmniejszone wydalanie przez nerki. Należy dokładnie monitorować stężenie litu w osoczu i dostosować jego dawkę w trakcie i po zakończeniu leczenia ketoprofenem i innymi NLPZ. - Metotreksat w dawkach większych niż 15 mg\/tydzień: jednoczesne podawanie NLPZ może zwiększać ryzyko toksycznego działania metotreksatu na krew, zwłaszcza jeśli jest on podawany w dużych dawkach, prawdopodobnie z powodu zmiany wiązania z białkami osocza i zmniejszenia klirensu nerkowego. Przyjmowanie obu leków należy zachować w odstępie co najmniej 12 godzin. - Hydantoiny i sulfonamidy: może zwiększyć się toksyczne działanie tych substancji; ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, w przypadku jednoczesnego stosowania może być konieczne zmniejszenie dawki difenylohydantoiny lub sulfonamidów. \u003cb\u003eStowarzyszenia wymagające ostrożności.\u003c\/b\u003e - Leki lub kategorie terapeutyczne, które mogą powodować hiperkaliemię: sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwerterów enzymów (inhibitory ACE), blokery receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyny (niskocząsteczkowe lub niefrakcjonowane), cyklosporyna, takrolimus i trimetoprim. Wystąpienie hiperkaliemii może zależeć od obecności kofaktorów. Ryzyko wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania ww. leków. - Tenofowir: jednoczesne podawanie fumaranu dizoproksylu tenofowiru i NLPZ może zwiększać ryzyko niewydolności nerek. - Leki moczopędne: u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, zwłaszcza w przypadku odwodnienia, występuje większe ryzyko rozwoju niewydolności nerek w następstwie zmniejszenia przepływu krwi przez nerki spowodowanego hamowaniem prostaglandyn. Zaleca się nawodnienie przed rozpoczęciem jednoczesnego leczenia i ścisłe monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia (patrz punkt 4.4). NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych. - Inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: jednoczesne podawanie z inhibitorami cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek i możliwej ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i w podeszłym wieku. W przypadku leczenia skojarzonego zaleca się zachowanie ostrożności, nawodnienie i monitorowanie czynności nerek. -Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg\/tydzień: leki przeciwzapalne powodują zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu, co w konsekwencji zwiększa toksyczność krwi. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub w podeszłym wieku kontrole należy przeprowadzać częściej. - Kortykosteroidy: jednoczesne stosowanie NLPZ może zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Pentoksyfilina: jednoczesne podawanie może powodować zwiększone ryzyko krwawienia: zaleca się monitorowanie czasu krwawienia. - Zydowudyna: skojarzenie z NLPZ zwiększa ryzyko toksycznego działania na retikulocyty, z ciężką niedokrwistością występującą tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ. Tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ należy sprawdzić pełną morfologię krwi i liczbę retikulocytów. - Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika poprzez wypieranie ich z miejsc wiązania z białkami osocza. Należy również pamiętać o możliwych interakcjach z innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi. - Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych; jednakże nie wykazano interakcji farmakokinetycznej pomiędzy ketoprofenem i aktywnymi glikozydami. \u003cb\u003eStowarzyszenia, które należy wziąć pod uwagę.\u003c\/b\u003e - Leki przeciwnadciśnieniowe (beta-blokery, leki moczopędne będące inhibitorami ACE): leczenie NLPZ może osłabić działanie leków przeciwnadciśnieniowych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia. - Mifepriston: teoretycznie skuteczność metody antykoncepcyjnej może być zmniejszona ze względu na działanie przeciwprostaglandynowe NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego. Istnieją dowody sugerujące, że jednoczesne podanie NLPZ w dniu podania dawki prostaglandyny nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej medycznego przerwania ciąży. - Wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne (IUD): skuteczność wkładki może zostać zmniejszona, co może skutkować zajściem w ciążę. - Cyklosporyna i takrolimus: jednoczesne leczenie NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. - Leki trombolityczne: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia. - Leki przeciwagregacyjne (tyklopidyna i klopidogrel) oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Probenecyd: jednoczesne podawanieprobenecydu może znacznie zmniejszyć klirens ketoprofenu w osoczu w wyniku hamowania wydzielania kanalikowego i sprzęgania z glukuronidem, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki ketoprofenu. - Antybiotyki chinolonowe: dane na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek w związku ze stosowaniem chinolonów. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów leczonych NLPZ i chinolonami. - Difenylohydantoina i sulfonamidy: ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, w przypadku jednoczesnego podawania może być konieczne zmniejszenie dawki difenylohydantoiny lub sulfonamidów. - Gemeprost: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zmniejszać jego skuteczność. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Klasyfikacja oczekiwanych częstości występowania: bardzo często (1\/10), często (1\/100 do ≤1\/10), niezbyt często (1\/1000 do ≤1\/100), rzadko (1\/10000 do ≤1\/1000), bardzo rzadko (≤1\/10000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas stosowania ketoprofenu u dorosłych obserwowano następujące działania niepożądane:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): niedokrwistość krwotoczna. Częstość nieznana: małopłytkowość, agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, leukocytoza, plamica małopłytkowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs), nadwrażliwość\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Często (≥1\/100, \u003c1\/10): niestrawność, nudności, ból brzucha, wymioty. Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zaparcia, biegunka, wzdęcia, zapalenie żołądka. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zapalenie jamy ustnej, wrzód trawienny. Częstość nieznana: zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna, krwotok z przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego (czasami śmiertelna, szczególnie u osób w podeszłym wieku – patrz punkt 4.4), wrzód żołądka, owrzodzenie jamy ustnej, wrzód dwunastnicy, perforacja dwunastnicy, smoliste stolce, krwawe wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej, zapalenie okrężnicy, zgaga, obrzęk jamy ustnej, zapalenie trzustki, hiperchlorhydria, ból żołądka, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, jama ustna język obrzękowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): wysypka, świąd. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): rumień. Częstość nieznana: reakcja nadwrażliwości na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk, wysypka, zespół Lyella, osutka grudkowo-plamista, plamica, ostra uogólniona osutka krostkowa, zapalenie skóry.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zmęczenie. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): obrzęk twarzy. Częstość nieznana: obrzęki obwodowe, dreszcze, osłabienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): ból głowy, zawroty głowy, senność. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): parestezje. Częstość nieznana: drgawki, zaburzenia smaku, zawroty głowy, dyskinezy, omdlenia, drżenie, hiperkineza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.4). Częstość nieznana: obrzęk okołooczodołowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zapalenie wątroby, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi. Częstotliwość nieznana: żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): astma. Częstość nieznana: skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ), nieżyt nosa, duszność, obrzęk krtani, skurcz krtani, ostra niewydolność oddechowa (zgłoszono jeden przypadek śmiertelny u pacjenta z astmą wrażliwego na kwas acetylosalicylowy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: - Częstość nieznana: ostra niewydolność nerek, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek, krwiomocz, zapalenie nerek, zespół nerczycowy, kłębuszkowe zapalenie nerek, zatrzymanie sodu\/wody z możliwym obrzękiem, ostra martwica kanalików nerkowych, martwica brodawek nerkowych, skąpomocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstość nieznana: zmiany nastroju, depresja, omamy, stan splątania, pobudzenie, bezsenność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca Częstość nieznana: niewydolność serca, migotanie przedsionków, kołatanie serca, tachykardia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstość nieznana: nadciśnienie, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, zapalenie naczyń (w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Częstość nieznana: hiperkaliemia, hiponatremia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze - Częstość nieznana: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie naczyń chłonnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): Zwiększona masa ciała.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWAĆ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano przypadki przedawkowania ketoprofenu w dawkach do 2,5 g. W większości przypadków obserwowane objawy ograniczały się do letargu, splątania, utraty przytomności, senności, bólu głowy, zawrotów głowy, zawrotów głowy, nudności, wymiotów, bólu w nadbrzuszu, bólu brzucha i biegunki. W przypadku ciężkiego przedawkowania może również wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego, niedociśnienie, depresja oddechowa i sinica, w takim przypadku należy natychmiast przenieść pacjenta do specjalistycznego ośrodka szpitalnego w celu rozpoczęcia leczenia objawowego. Nie ma swoistego antidota na wypadek przedawkowania ketoprofenu. W przypadku podejrzenia masywnego przedawkowania zaleca się płukanie żołądka oraz leczenie objawowe i podtrzymujące w celu wyrównania odwodnienia, monitorowania wydalania moczu i skorygowania kwasicy, jeśli występuje. W przypadku niewydolności nerek przydatna może być hemodializa w celu usunięcia leku z krążenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża:\u003c\/u\u003e Należy unikać stosowania ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, podanie ketoprofenu należy rozważać tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla zarodka lub płodu. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Dlatego też nie należy podawać ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli ketoprofen jest stosowany przez kobietę pragnącą zajść w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Zastosowanie leku w okresie okołoporodowym może spowodować zmiany w hemodynamice małego krążenia u nienarodzonego dziecka, co może mieć poważne konsekwencje dla oddychania. W związku z tym stosowanie ketoprofenu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią:\u003c\/u\u003e Brak dostępnych informacji na temat przenikania ketoprofenu do mleka matki. Nie zaleca się stosowania Ketoprofenu podczas karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność:\u003c\/u\u003e Stosowanie NLPZ może zmniejszać płodność kobiet i dlatego nie jest zalecane u kobiet planujących zajście w ciążę. Należy wstrzymać podawanie NLPZ, a także leku Okitask 40 mg granulat u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo podaniu ketoprofenu może wystąpić senność, zawroty głowy lub drgawki i zaburzenia widzenia. Zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn i wykonywania czynności wymagających szczególnej uwagi.\u003c\/p\u003e","brand":"Dompé","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46454593257799,"sku":"042028050","price":13.95,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/dompe-farmaceutici-spa-okitask-30-bustine-granulato-40-mg-farmacia-dottor-tili-1213792505.jpg?v=1767112270"},{"product_id":"vivin-c-20-compresse-effervescenti-330mg-200mg","title":"Vivin C 20 musujące tabletki 330 mg + 200 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle głowy i zębów, nerwobóle, bóle menstruacyjne, bóle reumatyczne i mięśniowe. Leczenie objawowe stanów gorączkowych oraz zespołów grypowych i przeziębieniowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka zawiera: \u003cu\u003eSkładniki aktywne\u003c\/u\u003e: kwas acetylosalicylowy 0,330 g, kwas askorbinowy 0,200 g. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód, benzoesan sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eGlicyna, bezwodny kwas cytrynowy, wodorowęglan sodu, benzoesan sodu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eVIVIN C jest przeciwwskazany w przypadku: Nadwrażliwości na składniki aktywne (kwas acetylosalicylowy i kwas askorbinowy) lub na inne leki przeciwbólowe (przeciwbólowe)\/przeciwgorączkowe (przeciwgorączkowe)\/niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; Skaza krwotoczna; Gastropatie (np. wrzód żołądka i dwunastnicy); Astma; krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia); Ciężka niewydolność nerek, serca lub wątroby; Jednoczesne leczenie metotreksatem (w dawkach 15 mg\/tydzień lub więcej) lub warfaryną (patrz punkt 4.5). Stosowanie tego leku jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Dawka \u003e100 mg\/dobę w trzecim trymestrze ciąży. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eDawkowanie\u003c\/i\u003e. \u003ci\u003eDorośli\u003c\/i\u003e: 1-2 tabletki w razie potrzeby do 3-4 razy dziennie. Jedną lub dwie tabletki VIVIN C rozpuścić w połowie szklanki niegazowanej wody. Produkt należy przyjmować na pełny żołądek. Nie przekraczać zalecanych dawek. Po trzech dniach stosowania w maksymalnej dawce lub po 5 dniach ciągłego stosowania należy skonsultować się z lekarzem. Specjalne populacje. \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e: VIVIN C nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3) \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e: Pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać tubę szczelnie zamkniętą, aby chronić lek przed wilgocią. Warunki przechowywania po pierwszym otwarciu, patrz paragraf 6.3.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeku nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.3). Obserwowano przypadki zespołu Reye'a u dzieci chorych na infekcje wirusowe (zwłaszcza ospę wietrzną i choroby grypopodobne) leczonych kwasem acetylosalicylowym. Zespół Reye'a jest bardzo rzadką, ale zagrażającą życiu chorobą wymagającą natychmiastowej interwencji lekarskiej. Objawia się utrzymującymi się wymiotami i objawami postępującego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (senność, aż do pojawienia się uogólnionych drgawek i śpiączki), objawami uszkodzenia wątroby i hipoglikemii. Niedobór G6PD, duże dawki kwasu acetylosalicylowego mogą powodować hemolizę. W przypadku niedoboru G6PD kwas acetylosalicylowy należy podawać wyłącznie pod nadzorem lekarza. \u003cu\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/u\u003e U pacjentów w podeszłym wieku częstość występowania działań niepożądanych NLPZ, zwłaszcza krwawień i perforacji z przewodu pokarmowego, może być śmiertelna. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki (patrz punkt 4.2). Osoby powyżej 70. roku życia, szczególnie w przypadku stosowania terapii skojarzonych, powinny stosować ten lek wyłącznie po konsultacji z lekarzem. \u003cu\u003eChoroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego:\u003c\/u\u003e kwas acetylosalicylowy, podobnie jak NLPZ, stanowi czynnik ryzyka nawrotu klinicznego choroby i może sprzyjać pojawieniu się powikłań uchyłkowych, takich jak perforacja, przetoki i ropnie. W przypadku pacjentów z zaburzeniami żołądka i jelit lub zaburzeniami czynności nerek (łagodnymi i umiarkowanymi) zaleca się konsultację z lekarzem. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatu VIVIN C z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów. Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Podczas leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci leczeni VIVIN C powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowej fazie leczenia. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących VIVIN C, leczenie należy przerwać i nie rozpoczynać ponownie bez konsultacji z lekarzem. Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować reakcje nadwrażliwości (w tym ataki astmy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywkę). U osób chorych na astmę i (lub) nieżyt nosa (z polipowatością nosa lub bez) i (lub) pokrzywkę reakcje mogą występować częściej i być poważniejsze. Kwas acetylosalicylowy modyfikuje kwas moczowy (w dawce przeciwbólowej kwas acetylosalicylowy zwiększa stężenie kwasu moczowego poprzez hamowanie jego wydalania, w dawkach stosowanych w reumatologii kwas acetylosalicylowy działa moczopędnie). Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (kwas acetylosalicylowy w dawce od 50 mg do 375 mg na dobę). Heparyny drobnocząsteczkowe i heparyny frakcjonowane (patrz punkt 4.5). Na przykład u pacjentów z cukrzycą leczonych pochodnymi sulfonylomocznika salicyliki mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. (patrz paragraf 4.5). Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem kwasem acetylosalicylowym, podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zgłaszano zatrzymanie wody i obrzęki. Ryzyko jest większe u osób leczonych lekami moczopędnymi. Lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej niewydolności nerek, serca lub wątroby (patrz punkt 4.3). W przypadku diety o niskiej zawartości sodu\/niskiej zawartości soli u pacjentów z niewydolnością serca, wysokim ciśnieniem krwi i niewydolnością nerek należy wziąć pod uwagę zawartość sodu w tabletce musującej (485 mg). W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu VIVIN C. \u003cu\u003eChirurgia\u003c\/u\u003e: Jeśli musisz poddać się zabiegowi chirurgicznemu (nawet niewielkiemu, np. ekstrakcji zęba), a w poprzednich dniach przyjmowałeś kwas acetylosalicylowy lub inny NLPZ, istnieje zwiększone ryzyko krwawienia, o czym należy poinformować chirurga ze względu na możliwy wpływ na krzepnięcie. Osoby pijące duże ilości alkoholu są bardziej narażone na ryzyko wystąpienia zmian w obrębie przewodu pokarmowego (w szczególności krwawień) (patrz punkt 4.5). \u003cu\u003eMetrorrhagia lub krwotok miesiączkowy:\u003c\/u\u003e jednoczesne przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego może zwiększać ryzyko większego nasilenia i czasu trwania krwawienia. \u003cu\u003eCiąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6). \u003c\/u\u003e Ten produkt leczniczy zawiera 485 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 24,25% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia wynoszącego 2 g sodu na osobę dorosłą. Ten lek zawiera 48 mg benzoesanu sodu w jednej tabletce, co odpowiada 48 mg \/ 3500 mg.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003ePrzepisując VIVIN C, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje:\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eMetotreksat\u003c\/u\u003e (dawki większe lub równe 15 mg\/tydzień): zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu i toksyczność; ryzyko wystąpienia działań toksycznych jest większe, jeśli czynność nerek jest upośledzona. Unikać jednoczesnego stosowania (patrz punkt 4.3). Dlatego podawanie kwasu acetylosalicylowego może nasilić działania niepożądane metotreksatu oraz skutki i objawy wtórne wszystkich niesteroidowych leków przeciwreumatycznych. \u003cu\u003eAnalgetyki:\u003c\/u\u003e unikać jednoczesnego podawania innych salicylanów lub innych NLPZ (w tym preparatów do stosowania miejscowego) ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. \u003cu\u003eKortykosteroidy:\u003c\/u\u003e zwiększone ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eAntykoagulanty\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko krwawień w wyniku hamowania trombocytów, ryzyko uszkodzeń błony śluzowej dwunastnicy, nasilenie działania farmakologicznego i wyparcie doustnych leków przeciwzakrzepowych z miejsc wiązania z białkami osocza (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eWarfaryna:\u003c\/u\u003e poważne zwiększenie ryzyka krwotoku ze względu na nasilenie działania przeciwzakrzepowego. Unikać jednoczesnego stosowania (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eHeparyny drobnocząsteczkowe i heparyny niefrakcjonowane:\u003c\/u\u003e wspólne stosowanie leków działających na różne poziomy hemostazy zwiększa ryzyko krwawień. \u003cu\u003eŚrodki przeciwpłytkowe \u003c\/u\u003e(np. klopidogrel i dipirydamol) i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eAnagrelid\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko krwotoku i zmniejszone działanie przeciwzakrzepowe. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, zaleca się monitorowanie kliniczne. \u003cu\u003ePemetreksed\u003c\/u\u003e u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny od 45 ml\/min do 80 ml\/min); zwiększone ryzyko toksycznego działania pemetreksedu (ze względu na zmniejszone wydalanie pemetreksedu przez nerki spowodowane przez kwas acetylosalicylowy) w przypadku przeciwzapalnych dawek kwasu acetylosalicylowego. \u003cu\u003eLeki przeciwcukrzycowe \u003c\/u\u003e(np. insulina i doustne leki hipoglikemizujące): zwiększone działanie hipoglikemizujące; \u003cu\u003eLeki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe\u003c\/u\u003e: NLPZ mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. inhibitorami ACE) lub lekami moczopędnymi zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek w wyniku zmniejszonej filtracji kłębuszkowej w wyniku zmniejszonej syntezy prostaglandyn w nerkach. \u003cu\u003eKwas walproinowy\u003c\/u\u003e: Donoszono, że kwas acetylosalicylowy zmniejsza wiązanie walproinianu z albuminami surowicy, zwiększając w ten sposób jego stężenie wolne w osoczu w stanie stacjonarnym. \u003cu\u003eAlkalizatory moczu\u003c\/u\u003e (np. leki zobojętniające, cytryniany): leki zobojętniające sok żołądkowy przyjmowane jednocześnie z innymi lekami mogą zmniejszać ich wchłanianie; zwiększa się wydalanie kwasu acetylosalicylowego w zalkalizowanym moczu. \u003cu\u003eDigoksyna i lit\u003c\/u\u003e: kwas acetylosalicylowy znacząco zmniejsza wydalanie nerkowe digoksyny i litu, powodując zwiększenie ich stężenia w osoczu. \u003cu\u003eInhibitory anhydrazy węglanowej\u003c\/u\u003e (acetazolamid): zmniejszone wydalanie acetazolamidu, który może powodować ciężką kwasicę i zwiększoną toksyczność dla ośrodkowego układu nerwowego. \u003cu\u003eFenytoina\u003c\/u\u003e: zwiększone działanie fenytoiny \u003cu\u003eMetoklopramid i domperydon\u003c\/u\u003e: nasilenie działania kwasu acetylosalicylowego ze względu na zwiększenie szybkości wchłaniania. \u003cu\u003eUricosurics\u003c\/u\u003e (np.probenecyd i sulfinpirazon): zmniejszenie działania moczopędnego. \u003cu\u003eSzczepionka na ospę wietrzną\u003c\/u\u003e: Zaleca się nie podawać salicylanów pacjentom, którzy otrzymali szczepienie przeciwko ospie wietrznej przez okres sześciu tygodni po szczepieniu. Zgłaszano przypadki zespołu Reye'a po zastosowaniu salicylanów podczas zakażenia ospą wietrzną. \u003cu\u003eZafirlukast\u003c\/u\u003e: zwiększone stężenie zafirlukastu w osoczu. \u003cu\u003eAlkohol\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko krwawienia z jelit. W dawkach większych niż 2 g dziennie witaminy C kwas askorbinowy może zakłócać następujące badania: pomiar kreatyniny i glukozy we krwi i moczu. Metamizol, jeśli jest przyjmowany jednocześnie, może zmniejszać wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Dlatego też należy zachować ostrożność stosując to skojarzenie u pacjentów przyjmujących aspirynę w małych dawkach w celu kardioprotekcji.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eZaburzenia żołądka i jelit:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Większość działań niepożądanych zależy zarówno od dawki, jak i czasu trwania leczenia. Po podaniu VIVIN C zgłaszano: - nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, bóle brzucha, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4); - wrzód trawienny, nawet perforowany; - Krwawienie z przewodu pokarmowego, które może być oczywiste (krwawe wymioty, smoliste stolce), a czasami śmiertelne lub utajone i powodować niedokrwistość z niedoboru żelaza. Takie krwawienia występują częściej wraz ze zwiększaniem dawki, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). - Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. \u003cb\u003eChoroby serca\u003c\/b\u003e: - W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. \u003cb\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/b\u003e: - Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. \u003cb\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/b\u003e: - Zespoły krwotoczne (krwawienie z nosa, krwotoki z dziąseł, trombocytopenia, plamica) z wydłużonym czasem krwawienia. Efekt ten utrzymuje się przez 4-8 dni po zaprzestaniu podawania kwasu acetylosalicylowego. Powoduje ryzyko krwawień u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym. - Wysokie dawki witaminy C (\u003e1 g) mogą nasilać hemolizę u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy G6PD w postaci przewlekłej hemolizy \u003cb\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/b\u003e: - Reakcje nadwrażliwości: obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, rumień, astma, reakcje anafilaktyczne. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/b\u003e: - Dzwonienie w uszach; - Uczucie osłabienia słuchu; - Bóle głowy, zawroty głowy, zwykle będące oznaką przedawkowania. \u003cb\u003eCiąża, połóg i stany okołoporodowe\u003c\/b\u003e: - Opóźniony poród. \u003cb\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/b\u003e: - Wysokie dawki witaminy C (\u003e 1 g) mogą u niektórych osób sprzyjać tworzeniu się kamieni szczawianowych i moczanowych. \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/b\u003e: Nieżyt nosa, duszność. Rzadko skurcz oskrzeli, ataki astmy. \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eToksyczność salicylanów (dawka przekraczająca 100 mg\/kg\/dobę przez 2 kolejne dni może wywołać toksyczność) może być konsekwencją przewlekłego przyjmowania nadmiernych dawek lub ostrego przedawkowania, potencjalnie niebezpiecznego dla życia, które obejmuje również przypadkowe połknięcie przez dzieci. Przedawkowanie u dzieci może być śmiertelne w przypadku dawki pojedynczej wynoszącej 100 mg\/kg mc.\/dobę. Objawy:- \u003cu\u003eUmiarkowane zatrucie\u003c\/u\u003e: Dzwonienie w uchu, uczucie osłabienia ostrości słuchu, ból głowy i zawroty głowy to objawy przedawkowania, które można opanować poprzez zmniejszenie dawki. - \u003cu\u003eCiężkie zatrucie\u003c\/u\u003e: Objawy obejmują gorączkę, hiperwentylację, ketozę, zasadowicę oddechową, kwasicę metaboliczną, śpiączkę, zapaść krążeniową, niewydolność oddechową, ciężką hipoglikemię. Wskazówki doraźne: - natychmiastowe przeniesienie do specjalistycznego szpitala, - płukanie żołądka i wielokrotne podanie węgla aktywowanego, - kontrola równowagi kwasowo-zasadowej, - wymuszona diureza zasadowa w celu uzyskania pH moczu w zakresie 7,5-8, możliwość hemodializy w przypadku ciężkiego zatrucia, - kompensacja odwodnienia odpowiednią podażą płynów, - leczenie objawowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub najbliższym szpitalem. Kwas acetylosalicylowy ulega dializie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Niskie dawki (do 100 mg\/dobę): Badania kliniczne wskazują, że dawki do 100 mg\/dobę można uznać za bezpieczne, ograniczone do stosowania w położnictwie, co wymaga specjalistycznego monitorowania. -Dawki 100-500 mg\/dobę: Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania dawek większych niż 100-500 mg\/dobę do 500 mg\/dobę. Dlatego poniższe zalecenia dotyczące dawek 500 mg\/dobę i większych dotyczą również tego zakresu dawkowania. -Dawki 500 mg\/dobę i większe: Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Oszacowano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować jak najkrótszą dawkę i czas leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: • toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); • zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem. Matka i noworodek pod koniec ciąży są narażeni na: • możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; • hamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnionym lub przedłużonym porodem. W związku z tym kwas acetylosalicylowy w dawkach \u003e 100 mg\/dobę jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e: Kwas acetylosalicylowy w małych ilościach przenika do mleka kobiecego: VIVIN C nie należy stosować w okresie karmienia piersią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie dotyczy.\u003c\/p\u003e","brand":"Menarini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46466422800711,"sku":"020096020","price":10.14,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/a-menarini-ind-farm-riun-srl-vivin-c-20-compresse-effervescenti-330mg-200mg-farmacia-dottor-tili-1213792499.jpg?v=1767112330"},{"product_id":"voltadvance-20-compresse-rivestite-25mg","title":"Voltadvance 20 Table koncentruje się 25 mg","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego rodzaju jak np. bóle stawów, lumbago, bóle mięśni, bóle głowy i zębów, bóle menstruacyjne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZawiera jedną tabletkę powlekaną\u003c\/u\u003e: substancja czynna diklofenak sodowy 25 mg. \u003cu\u003eJedna saszetka proszku do sporządzania roztworu doustnego zawiera\u003c\/u\u003e: substancja czynna diklofenak sodowy 25 mg. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: aromaty zawierające limonen, linalol, eugenol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eTabletki powlekane\u003c\/i\u003e: wodorowęglan potasu; mannitol; laurylosiarczan sodu; krospowidon; stearynian magnezu; dibeenian glicerolu; Przezroczysty Opadry (hypromeloza; makrogol). \u003ci\u003eProszek do sporządzania roztworu doustnego\u003c\/i\u003e: wodorowęglan potasu; mannitol; acesulfam potasowy; dibeenian glicerolu; aromat miętowy (zawiera limonen, linalool, eugenol); aromat anyżowy (zawierający limonen i linalol).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. • Aktywny wrzód żołądkowo-jelitowy, krwawienie lub perforacja. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym leczeniem NLPZ lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ostatni trymestr ciąży i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). • Ciężka niewydolność wątroby lub ciężka niewydolność nerek (patrz punkt 4.4). • Podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), diklofenak jest również przeciwwskazany u pacjentów, u których po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ wystąpiły napady astmy, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub ostry nieżyt nosa, reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne (patrz punkt 4.4). • Produktu nie wolno stosować w przypadku zaburzeń hematopoezy. • W przypadku intensywnego leczenia moczopędnego. • Nie stosować preparatu w przypadku ciemnych lub krwawych stolców. • Jawna zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV według NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i\/lub waskulopatia mózgowa. \u003cb\u003eLeku Voltadvance nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 14 lat.\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 14 lat\u003c\/b\u003e: 1-3 tabletki drażowane lub saszetki z proszkiem do sporządzania roztworu doustnego dziennie, podczas posiłku, nawet 2 w jednorazowym podaniu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 75 mg. Nie przekraczać zalecanych dawek; w szczególności pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. Tabletki powlekane należy połykać w całości, popijając wodą lub innym płynem; Przed zażyciem saszetki z proszkiem należy rozpuścić w szklance wody. Zalecamy przyjmowanie produktu najlepiej na pełny żołądek. Nie przekraczać 3 dni leczenia. Działania niepożądane można zminimalizować poprzez podawanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eSpecjalne populacje\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003eNiewydolność nerek\u003c\/b\u003e Voltadvance jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaleca się ostrożność podczas podawania leku Voltadvance pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/b\u003e Voltadvance jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Zaleca się ostrożność podczas podawania Voltadvance pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo 2-3 dniach kuracji bez zauważalnych rezultatów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cb\u003eInformacje ogólne\u003c\/b\u003e Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 oraz poniższe punkty dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy unikać jednoczesnego stosowania diklofenaku z innymi NLPZ o działaniu ogólnoustrojowym, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na brak dowodów wykazujących korzyści synergistyczne oraz ze względu na potencjalne addytywne działania niepożądane. Z podstawowego poziomu medycznego należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku. Szczególnie u wątłych pacjentów w podeszłym wieku lub o małej masie ciała zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, w rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne\/anafilaktoidalne, bez wcześniejszego narażenia na diklofenak. Reakcje nadwrażliwości mogą również prowadzić do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może powodować zawał mięśnia sercowego. Objawy takich reakcji mogą obejmować ból w klatce piersiowej występujący w związku z reakcją alergiczną na diklofenak. Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak może maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe zakażeń ze względu na swoje właściwości farmakodynamiczne. Długotrwałe stosowanie dowolnego rodzaju leku przeciwbólowego na bóle głowy może je pogorszyć. Jeżeli taka sytuacja wystąpiła lub istnieje podejrzenie, należy zasięgnąć porady lekarza i przerwać leczenie. Rozpoznanie bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (MOH) należy podejrzewać u pacjentów, u których bóle głowy występują często lub codziennie pomimo regularnego stosowania leków przeciwbólowych. \u003cb\u003eSkutki żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Podczas leczenia wszystkimi NLPZ, w tym diklofenakiem, zgłaszano krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforację, które mogą zakończyć się zgonem i mogą wystąpić w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Na ogół mają one poważniejsze konsekwencje u osób starszych. Jeżeli u pacjenta otrzymującego diklofenak wystąpi krwawienie lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego. Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, w tym diklofenaku, obowiązkowy jest ścisły nadzór medyczny i należy zachować szczególną ostrożność przepisując diklofenak pacjentom z objawami sugerującymi zaburzenia żołądkowo-jelitowe (GI) lub z wywiadem wskazującym na owrzodzenie żołądka lub jelit, krwawienie lub perforację, nieswoiste zapalenie jelit (patrz punkt 4.8). Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego jest większe w przypadku większych dawek NLPZ oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją. U osób w podeszłym wieku działania niepożądane, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, występują częściej. Aby zmniejszyć ryzyko toksycznego działania na przewód pokarmowy, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją, a także u osób w podeszłym wieku, leczenie należy rozpoczynać i kontynuować od najmniejszej skutecznej dawki. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu) u tych pacjentów, a także u pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego stosowania produktów leczniczych zawierających małe dawki kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać ryzyko ze strony przewodu pokarmowego. Pacjenci, u których w przeszłości występowały objawy toksyczności ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie osoby starsze, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego). Zaleca się ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (patrz punkt 4.5). Należy zachować ścisłą obserwację lekarską i zachować ostrożność u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna, ponieważ te stany mogą ulec zaostrzeniu (patrz punkt 4.8). Stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wycieku z zespoleń żołądkowo-jelitowych. Zaleca się zachowanie ostrożności i ścisły nadzór medyczny podczas stosowania diklofenaku po operacjach przewodu pokarmowego. \u003cb\u003eSkutki wątrobowo-żółciowe\u003c\/b\u003e Przepisując diklofenak pacjentom z niewydolnością wątroby, konieczna jest ścisła kontrola lekarska, ponieważ stan pacjenta może ulec zaostrzeniu. Podobnie jak inne NLPZ, w tym diklofenak, mogą one zwiększać aktywność jednego lub większej liczby enzymów wątrobowych. Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem zaleca się zapobiegawczą regularną kontrolę czynności wątroby. Jeśli parametry czynności wątroby ulegną trwałej zmianie lub pogorszeniu, pojawią się objawy kliniczne wskazujące na chorobę wątroby lub wystąpią inne objawy (np. eozynofilia, wysypka), należy przerwać leczenie diklofenakiem. Zapalenie wątroby po zastosowaniu diklofenaku może przebiegać bez objawów prodromalnych. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania diklofenaku u pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ może on wywołać napad. \u003cb\u003eSkutki nerkowe\u003c\/b\u003e Ponieważ w związku z leczeniem NLPZ, w tym diklofenakiem zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku niewydolności nerek, nadciśnienia w wywiadzie, u osób w podeszłym wieku, u pacjentów jednocześnie leczonych lekami moczopędnymi lub produktami leczniczymi, które mogą znacząco wpływać na czynność nerek, a także u pacjentów ze znacznym zmniejszeniem objętości zewnątrzkomórkowej z dowolnej przyczyny (np. przed lub po poważnym zabiegu chirurgicznym) (patrz punkt 4.3). W takich przypadkach podczas podawania diklofenaku zaleca się monitorowanie czynności nerek. Po przerwaniu leczenia zwykle następuje powrót do stanu sprzed leczenia. \u003cb\u003eEfekty skórne\u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia ryzyko wystąpienia tych reakcji jest większe u pacjentów: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Należy przerwać stosowanie leku Voltadvance w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. \u003cb\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/b\u003e Badania kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) związanego ze stosowaniem diklofenaku, zwłaszcza w dużych dawkach (150 mg\/dobę) i leczeniu długotrwałym. Pacjenci ze znaczącymi czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu) powinni leczyć diklofenak jedynie po dokładnym rozważeniu. Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca (klasa I NYHA) powinni być leczeni diklofenakiem jedynie po dokładnym rozważeniu. Ponieważ ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem diklofenaku może zwiększać się wraz z dawką i czasem trwania ekspozycji, należy stosować możliwie najkrótszy czas leczenia i najmniejszą skuteczną dawkę dobową. Należy zalecić pacjentom, aby skonsultowali się z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią lub nie ustąpią w ciągu zalecanego czasu leczenia. Pacjenci powinni zwracać uwagę na oznaki i objawy poważnych zdarzeń zakrzepowych (np. ból w klatce piersiowej, duszność, osłabienie, niewyraźną mowę), które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Należy zalecić pacjentom, aby w przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych zdarzeń natychmiast skontaktowali się z lekarzem. \u003cb\u003eEfekty hematologiczne\u003c\/b\u003e Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem, podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się kontrolę morfologii krwi. Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak może przejściowo hamować agregację płytek krwi. Należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami hemostazy. \u003cb\u003eWpływ na drogi oddechowe (istniejąca wcześniej astma)\u003c\/b\u003e U pacjentów chorych na astmę, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa (np. polipy nosa), przewlekłą obturacyjną chorobę płuc lub przewlekłe zakażenia dróg oddechowych (zwłaszcza jeśli są powiązane z objawami podobnymi do alergicznego nieżytu nosa), reakcje na NLPZ takie jak zaostrzenia astmy (tzw. nietolerancja leków przeciwbólowych\/astma przeciwbólowa), obrzęk Quinckego lub pokrzywka występują częściej niż u innych pacjentów. Dlatego u takich pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności (przygotowanie się na wypadek sytuacji awaryjnej). Dotyczy to również pacjentów uczulonych na inne substancje, m.in. z reakcjami skórnymi, swędzeniem lub pokrzywką. \u003cb\u003eWażne informacje o niektórych substancjach pomocniczych:\u003c\/b\u003e Tabletki powlekane Voltadvance 25 mg zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, tj. zasadniczo są „wolne od sodu”. Voltadvance 25 mg proszek do sporządzania roztworu doustnego zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, tj. zasadniczo jest „wolny od sodu”. Voltadvance 25 mg proszek do sporządzania roztworu doustnego zawiera aromat anyżowy, który z kolei zawiera limonen i linalol. Limonen i linalol mogą powodować reakcje alergiczne. Voltadvance 25 mg proszek do sporządzania roztworu doustnego zawiera aromat miętowy, który z kolei zawiera limonen, linalool i eugenol. Limonen, linalol i eugenol mogą powodować reakcje alergiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJeżeli przed zastosowaniem preparatu przyjmujesz inne leki, wskazane jest poinformowanie o tym lekarza, gdyż może zaistnieć konieczność zmiany dawkowania lub przerwania leczenia. Poniższe interakcje obejmują te obserwowane w przypadku diklofenaku w postaci tabletek dojelitowych i (lub) innych farmaceutycznych postaci diklofenaku. \u003cb\u003eLit\u003c\/b\u003e: W przypadku jednoczesnego podawania diklofenak może zwiększać stężenie litu w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy. \u003cb\u003eDigoksyna\u003c\/b\u003e: W przypadku jednoczesnego stosowania diklofenak może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy. \u003cb\u003eLeki moczopędne i leki przeciwnadciśnieniowe\u003c\/b\u003e: Pacjenci leczeni tymi lekami powinni przed zastosowaniem preparatu skonsultować się z lekarzem. Podobnie jak inne NLPZ, jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi lub lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. beta-blokerami, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE)) może powodować osłabienie ich działania przeciwnadciśnieniowego. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania tego skojarzenia, a pacjenci, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni okresowo monitorować swoje ciśnienie krwi. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia, a następnie okresowo, szczególnie w przypadku leków moczopędnych i inhibitorów ACE ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności. \u003cb\u003eInne NLPZ i kortykosteroidy\u003c\/b\u003e: Jednoczesne stosowanie diklofenaku i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i należy go unikać (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eLeki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe\u003c\/b\u003e: Zaleca się ostrożność, ponieważ jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko krwawienia. Chociaż badania kliniczne nie wskazują na wpływ diklofenaku na działanie leków przeciwzakrzepowych, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwotoku u pacjentów przyjmujących jednocześnie diklofenak i leki przeciwzakrzepowe. Dlatego zaleca się uważne monitorowanie takich pacjentów. \u003cb\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)\u003c\/b\u003e: jednoczesne podawanie ogólnoustrojowych NLPZ, w tym diklofenaku, i leków z grupy SSRI może zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eLeki przeciwcukrzycowe\u003c\/b\u003e: Badania kliniczne wykazały, że diklofenak można podawać jednocześnie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Zgłaszano jednak pojedyncze przypadki zarówno hipo-, jak i hiperglikemii, wymagające modyfikacji dawkowania leków przeciwcukrzycowych podawanych podczas leczenia diklofenakiem. Z tego powodu w przypadku leczenia skojarzonego zaleca się zapobiegawczą kontrolę stężenia glukozy we krwi. Zgłaszano także niektóre przypadki kwasicy metabolicznej podczas jednoczesnego podawania diklofenaku z metforminą, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą wcześniej niewydolnością nerek. \u003cb\u003eMetotreksat\u003c\/b\u003e: diklofenak może hamować uwalnianie metotreksatu przez kanaliki nerkowe poprzez zwiększenie jego stężenia. Zaleca się ostrożność podczas podawania NLPZ, w tym diklofenaku, 24 godziny przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ może zwiększyć się stężenie metotreksatu we krwi, a w konsekwencji toksyczność tej substancji. \u003cb\u003eCyklosporyna\u003c\/b\u003e: ze względu na wpływ na prostaglandyny nerkowe, diklofenak, podobnie jak inne NLPZ, może zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny. Dlatego diklofenak należy podawać w dawkach mniejszych niż stosowane u pacjentów nieotrzymujących cyklosporyny. \u003cb\u003eLeki, o których wiadomo, że powodują hiperkaliemię\u003c\/b\u003e: Jednoczesne leczenie lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, cyklosporyną, takrolimusem lub trimetoprimem może wiązać się ze zwiększeniem stężenia potasu w surowicy, dlatego należy je często monitorować (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eChinolonowe środki przeciwbakteryjne\u003c\/b\u003e: Zgłaszano pojedyncze przypadki drgawek, prawdopodobnie w wyniku jednoczesnego stosowania chinolonów i NLPZ. \u003cb\u003eFenytoina\u003c\/b\u003e: Podczas jednoczesnego stosowania fenytoiny z diklofenakiem zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu ze względu na przewidywalny wzrost ekspozycji na fenytoinę. \u003cb\u003eKolestypol i cholestyramina\u003c\/b\u003e: leki te mogą powodować opóźnienie lub zmniejszenie wchłaniania diklofenaku. Dlatego zaleca się podawanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu kolestypolu\/cholestyraminy. \u003cb\u003eInhibitory CYP2C9\u003c\/b\u003e: Zaleca się ostrożność przepisując diklofenak jednocześnie z inhibitorami CYP2C9 (takimi jak sulfinpirazon i worykonazol); może to prowadzić do znacznego zwiększenia maksymalnego stężenia w osoczu i narażenia na diklofenak ze względu na hamowanie jego metabolizmu. Diklofenak może również zmniejszać skuteczność wkładek wewnątrzmacicznych i zgłaszano ryzyko hamowania interferonu alfa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej wymieniono działania niepożądane (Tabela 1) według narządów, układów\/układów i częstości występowania MedDRA. Częstotliwości definiuje się jako: bardzo często (≥ 1\/10); często (≥ 1\/100 do \u003c1\/10); niezbyt często (≥ 1\/1 000 do \u003c 1\/100); rzadko (≥ 1\/10 000 do \u003c 1\/1 000); bardzo rzadko (\u003c 1\/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Poniższe działania niepożądane obejmują te zgłaszane podczas krótkotrwałego lub długotrwałego stosowania. Jeżeli w trakcie leczenia lekiem Voltadvance wystąpi którykolwiek z tych objawów, wskazane jest przerwanie stosowania leku i skonsultowanie się z lekarzem. \u003cb\u003eTabela 1\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość (w tym niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna), agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (w tym niedociśnienie i wstrząs).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, drażliwość, reakcje psychotyczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: senność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, stany lękowe, drżenie, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zmiany smaku, udary naczyniowo-mózgowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSchorzenia ucha i błędnika.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: szumy uszne, pogorszenie słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChoroby serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNiezbyt często*: Zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana: zespół Kounisa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: nadciśnienie, zapalenie naczyń.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: astma (w tym duszność).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zapalenie płuc.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, anoreksja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: zapalenie żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, biegunka krwotoczna, smoliste stolce, wrzody żołądka i jelit (z krwawieniem lub perforacją lub bez, które mogą prowadzić do zapalenia otrzewnej), suchość w jamie ustnej i błonach śluzowych, zwężenie przewodu pokarmowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zapalenie jelita grubego (w tym krwotoczne zapalenie jelita grubego i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Leśniowskiego-Crohna), zaparcia, zapalenie jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie jamy ustnej), zapalenie języka, zaburzenia przełyku, choroba przepony jelitowej, zapalenie trzustki, zaparcia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana: Niedokrwienne zapalenie jelita grubego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: zwiększona aktywność aminotransferaz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: piorunujące zapalenie wątroby, martwica wątroby, niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: wysypka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: pokrzywka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: wykwity pęcherzowe, wyprysk, rumień, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella), złuszczające zapalenie skóry, wypadanie włosów, reakcja nadwrażliwości na światło, plamica, plamica Henocha-Schonleina, świąd.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, martwica brodawek nerkowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: obrzęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e* Częstotliwość odzwierciedla dane z długotrwałego leczenia dużą dawką (150 mg na dobę). Badania kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) związanego ze stosowaniem diklofenaku, zwłaszcza w dużych dawkach (150 mg\/dobę) i leczeniu długotrwałym (przeciwwskazania oraz specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, patrz punkty 4.3 i 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eObjawy\u003c\/b\u003e Nie ma typowego obrazu klinicznego wynikającego z przedawkowania diklofenaku. Przedawkowanie może powodować objawy takie jak wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, zawroty głowy, szumy uszne lub drgawki. W przypadku znacznego zatrucia możliwa jest ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. \u003cb\u003eŚrodki terapeutyczne\u003c\/b\u003e Leczenie ostrego zatrucia NLPZ, w tym diklofenakiem, zasadniczo polega na leczeniu wspomagającym i objawowym. W przypadku powikłań, takich jak niedociśnienie, niewydolność nerek, drgawki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i depresja oddechowa, należy zastosować leczenie wspomagające i objawowe. Specyficzne terapie, takie jak wymuszona diureza, dializa czy hemoperfuzja, prawdopodobnie nie są pomocne w eliminacji NLPZ, w tym diklofenaku, ze względu na ich wysokie wiązanie z białkami osocza i znaczny metabolizm. Dalsze sposoby leczenia powinny uwzględniać wskazania kliniczne lub zalecenia ośrodka kontroli zatruć, jeśli są dostępne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eCiąża\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie diklofenaku może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości ustąpiły po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy stosować diklofenaku, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli diklofenak stosowany jest przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę, a czas leczenia możliwie najkrótszy. Po ekspozycji na diklofenak przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać leczenie diklofenakiem. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - działanie toksyczne na serce i płuca (zwężenie\/przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej), które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; - matce i noworodkowi pod koniec ciąży ze względu na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cb\u003eKarmienie piersią\u003c\/b\u003e Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak przenika w małych ilościach do mleka matki. Dlatego też nie należy podawać diklofenaku podczas karmienia piersią, aby uniknąć działań niepożądanych u niemowlęcia. \u003cb\u003ePłodność\u003c\/b\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie diklofenaku może zmieniać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet pragnących zajść w ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom w kierunku niepłodności należy rozważyć przerwanie stosowania diklofenaku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePacjenci, u których w wyniku stosowania diklofenaku wystąpiły zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Gsk","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46473235398983,"sku":"035500026","price":11.9,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/glaxosmithkline-c-health-srl-voltadvance-20-compresse-rivestite-25mg-farmacia-dottor-tili-1213792495.jpg?v=1767112463"},{"product_id":"momendol-200mg-antinfiammatorio-24-compresse-rivestite","title":"Momendol 220 mg przeciwzapalne 24 tabletki powlekane","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomendol jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 16 lat w krótkotrwałym objawowym leczeniu łagodnego i umiarkowanego bólu, takiego jak ból mięśni i stawów, ból głowy, ból zęba i ból menstruacyjny. Momendol można także stosować w leczeniu gorączki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNaproksen 200 mg (co odpowiada naproksenowi sodowemu 220 mg). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda tabletka drażowana zawiera 41,8 mg \u003cb\u003elaktoza\u003c\/b\u003e i 1 mmol (23 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eRdzeń tabletu\u003c\/u\u003e: Laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon (K25), karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu. \u003cu\u003ePowłoka filmowa\u003c\/u\u003e: Hypromeloza, Makrogol 400, Dwutlenek tytanu (E 171), Talk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w paragrafie 6.1 lub na inną substancję czynną chemicznie pokrewną naproksenowi. • Naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów z objawami alergicznymi, takimi jak astma, pokrzywka, nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne wywołane kwasem acetylosalicylowym, lekami przeciwbólowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i\/lub lekami przeciwreumatycznymi, ze względu na możliwą nadwrażliwość krzyżową. • Naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów z krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego w związku z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, czynnym lub nawracającym krwotokiem\/wrzodem trawiennym, przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością serca, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny \u003c 30 ml\/min), obrzękiem naczynioruchowym, podczas intensywnego leczenia lekami moczopędnymi oraz u osób z aktywnym krwawieniem i ryzykiem krwawienia podczas przyjmowania terapii przeciwzakrzepowej. • Trzeci trymestr ciąży i karmienie piersią (patrz punkt 4.6\u003ci\u003e)\u003c\/i\u003e. • Przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e Dawkowanie\u003c\/i\u003e Dorośli i młodzież powyżej 16 lat: 1 tabletka powlekana co 8-12 godzin. W razie potrzeby lepszy efekt można uzyskać rozpoczynając pierwszego dnia od 2 tabletek powlekanych, a następnie po 8-12 godzinach 1 tabletkę powlekaną. Nie przekraczać 3 tabletek powlekanych w ciągu 24 godzin. Osoby w podeszłym wieku\/z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie należy stosować dawki większej niż 2 tabletki powlekane na 24 godziny. (Patrz paragrafy 4.3 i 4.4). Dzieci i młodzież Momendol jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003eSposób podawania\u003c\/i\u003e Momendol najlepiej przyjmować po posiłku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie stosować dłużej niż 7 dni w przypadku bólu i dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki. Należy zalecić pacjentom, aby skonsultowali się z lekarzem, jeśli ból i gorączka utrzymują się lub nasilają.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem i wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu krążenia). Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie koksybów i niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Chociaż niektóre dane sugerują, że stosowanie naproksenu (1000 mg\/dobę) może wiązać się z mniejszym ryzykiem, nie można wykluczyć pewnych zagrożeń. Nie ma wystarczających danych na temat działania naproksenu w małych dawkach (600 mg\/dobę), aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat możliwego ryzyka zakrzepicy. Istnieje ścisła korelacja pomiędzy dawkowaniem a występowaniem poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Dlatego należy zawsze stosować minimalną skuteczną dawkę. Należy zachować ostrożność (należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Należy uważnie monitorować diurezę i czynność nerek, szczególnie u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z przewlekłą zastoinową niewydolnością serca lub przewlekłą niewydolnością nerek, u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub po poważnym zabiegu chirurgicznym związanym z hipowolemią. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca stan może się pogorszyć. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów, u których w wywiadzie występowały choroby przewodu pokarmowego lub niewydolność wątroby oraz u pacjentów, u których występują obecnie lub w przeszłości reakcje alergiczne, gdyż u tych osób produkt może powodować skurcz oskrzeli, astmę lub inne zjawiska alergiczne. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia należy przerwać leczenie lekiem Momendol. W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano poważne reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszej wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku Momendol. Naproksen, jak każdy inny NLPZ, może maskować objawy współistniejących chorób zakaźnych. W pojedynczych przypadkach zgłaszano zaostrzenie zakaźnego zapalenia w przejściowym związku ze stosowaniem NLPZ (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). W dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano krwotok, owrzodzenie i perforację przewodu pokarmowego, w tym przypadki śmiertelne, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. W przypadku tych pacjentów, a także pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego (patrz poniżej i punkt 4.5), należy wziąć pod uwagę możliwość jednoczesnego stosowania środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza pacjenci w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego) w zwłaszcza na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (patrz punkt 4.5). U pacjentów przyjmujących Momendol leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Momendol z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2. Pacjenci w podeszłym wieku, u których na ogół występują pewne zaburzenia czynności nerek, wątroby i serca, są narażeni na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem NLPZ, zwłaszcza krwawień i perforacji z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Nie zaleca się długotrwałego stosowania NLPZ u osób w podeszłym wieku. Naproksen hamuje agregację płytek krwi i może wydłużać czas krwawienia. Podczas stosowania leku Momendol należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki zaburzające hemostazę. Należy zachować ostrożność u osób regularnie spożywających duże dzienne dawki alkoholu, ze względu na ryzyko krwawienia z żołądka. Należy unikać stosowania produktu w przypadku bólów pochodzenia żołądkowo-jelitowego. Ten lek zawiera: - \u003cb\u003eLaktoza\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. - \u003cb\u003eSód\u003c\/b\u003e: Ten lek zawiera 23 mg sodu w tabletce, co odpowiada 1,15% zalecanej przez WHO maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 2 g sodu dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNiewskazane stowarzyszenia\u003c\/b\u003e Nie zaleca się stosowania naproksenu z innymi NLPZ lub kortykosteroidami, ponieważ zwiększa to ryzyko wrzodów i krwawień z żołądka i dwunastnicy (patrz punkt 4.4). Kwas acetylosalicylowy. Kliniczne dane farmakodynamiczne podkreślają, że jednoczesne stosowanie naproksenu przez więcej niż jeden kolejny dzień może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na aktywność płytek krwi i to hamowanie może utrzymywać się przez kilka dni po zaprzestaniu stosowania leku. leczenie naproksenem. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. Naproksen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna, dikumarol), ponieważ wydłuża czas protrombinowy i zmniejsza agregację płytek krwi, zwiększając ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Należy unikać łączenia naproksenu i litu; w razie potrzeby zaleca się dokładniejsze monitorowanie stężenia litu w osoczu i dostosowanie dawki. \u003cu\u003eSkojarzeń należy używać ostrożnie\u003c\/u\u003e Ze względu na silne wiązanie naproksenu z białkami osocza, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego leczenia hydantoinami lub sulfonamidami. Szczególną ostrożność należy również zachować u pacjentów leczonych cyklosporynami, takrolimusem, pochodnymi sulfonylomocznika, diuretykami pętlowymi, metotreksatem, beta-blokerami, inhibitorami ACE, probenecydem, diuretykami tiazydowymi i digoksyną. Naproksen może zmieniać czas krwawienia (który może się wydłużyć do 4 dni po przerwaniu leczenia), klirens kreatyniny (może się zmniejszać), azot mocznikowy oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi (może zwiększać się), badania czynności wątroby (można zaobserwować zwiększoną aktywność aminotransferaz). Naproksen może dawać fałszywie dodatnie wyniki w oznaczaniu stężenia 17-ketosteroidów w moczu i może zakłócać oznaczanie kwasu moczowego. Kwas 5-hydroksyindolooctowy. Leczenie naproksenem należy przerwać co najmniej 72 godziny przed wykonaniem badań czynności kory nadnerczy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano następujące działania niepożądane podczas stosowania NLPZ i naproksenu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie koksybów i niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Poniżej przedstawiono działania niepożądane uporządkowane według systemowej klasyfikacji substancji organicznych według MedDRA. Zastosowano następujące skale wartości: bardzo często (\u003e1\/10); powszechne (\u003e1\/100, \u003c1\/10); niezbyt często (\u003e1\/1000, \u003c1\/100); rzadkie (\u003e 1\/10 000, \u003c 1\/1000); bardzo rzadkie (\u003c1\/10 000); nieznana (częstość nie jest możliwa do obliczenia na podstawie dostępnych danych). \u003cb\u003ePatologie krwi i układu limfatycznego - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna, trombocytopenia, granulocytopenia. \u003cb\u003eZaburzenia układu odpornościowego - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e reakcja alergiczna (w tym obrzęk twarzy i obrzęk naczynioruchowy). \u003cb\u003eZaburzenia psychiczne - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często\u003c\/i\u003e: zaburzenia snu, podniecenie. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eGmina:\u003c\/i\u003e ból głowy, senność, zawroty głowy. \u003ci\u003eBardzo rzadkie\u003c\/i\u003e: reakcja przypominająca zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych \u003cb\u003eChoroby oczu - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e zaburzenia widzenia \u003cb\u003eSchorzenia ucha i błędnika - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e szumy uszne, zaburzenia słuchu. \u003cb\u003eZaburzenia serca - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ obserwowano tachykardię, obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. \u003cb\u003ePatologie naczyniowe - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e kontuzja \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e duszność, astma. \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eGmina:\u003c\/i\u003e nudności, niestrawność, wymioty, zgaga, ból żołądka, wzdęcia. \u003ci\u003eNiezbyt często\u003c\/i\u003e: biegunka, zaparcia. \u003ci\u003eRzadkie\u003c\/i\u003e: wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne, może wystąpić szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4), krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy, zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eBardzo rzadkie\u003c\/i\u003e: zapalenie jelita grubego, zapalenie jamy ustnej. Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka. \u003cb\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e żółtaczka, zapalenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby \u003cb\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e wysypka\/swędzenie. \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e nadwrażliwość na światło, łysienie, zaburzenia pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. \u003cb\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e nieprawidłowa czynność nerek. \u003cb\u003eZaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często\u003c\/i\u003e: dreszcze, obrzęki (w tym obrzęki obwodowe). \u003cb\u003eBadania diagnostyczne - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e zwiększone ciśnienie krwi. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, reakcje alergiczne typu anafilaktycznego lub anafilaktoidalnego mogą wystąpić u pacjentów, którzy byli wcześniej narażeni na leki należące do tej klasy lub nie. Charakterystycznymi objawami reakcji anafilaktycznej są: ciężkie i nagłe niedociśnienie, przyspieszenie lub spowolnienie bicia serca, niezwykłe zmęczenie lub osłabienie, niepokój, pobudzenie, utrata przytomności, trudności w oddychaniu lub połykaniu, swędzenie, pokrzywka z obrzękiem naczynioruchowym lub bez, zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, kurczowy ból brzucha, biegunka. \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem „http:\/\/www.agenziafarmaco.gov.it\/content\/come-segnalare-una-sospetti-reazione-avversa”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eObjawy\u003c\/i\u003e Jako objawy przedawkowania mogą wystąpić osłupienie, zgaga, biegunka, nudności, wymioty, senność, zwiększone stężenie sodu we krwi, kwasica metaboliczna i drgawki. \u003ci\u003eZarządzanie\u003c\/i\u003e W przypadku przypadkowego lub dobrowolnego połknięcia\/podania przedawkowania lekarz musi zastosować zwykłe środki wymagane w takich przypadkach. Zaleca się opróżnienie żołądka i zastosowanie zwykłych środków wspomagających. Szybkie podanie odpowiedniej ilości węgla aktywowanego może zmniejszyć wchłanianie leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eCiąża\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto u zwierząt, którym w okresie organogenezy podawano inhibitory syntezy prostaglandyn, odnotowano zwiększoną częstość występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać naproksenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli naproksen jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najniższą dawkę i czas leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Dlatego naproksen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). \u003cb\u003eKarmienie piersią\u003c\/b\u003e Ponieważ NLPZ przenikają do mleka matki, w ramach środków ostrożności ich stosowanie jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że leki hamujące syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy mogą powodować problemy z płodnością u kobiet poprzez wpływ na owulację. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły przyjmowanie leku Momendol nie wpływa lub zmienia w nieistotnym stopniu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się jednak ostrożność u osób wykonujących czynność wymagającą czujności, jeśli w trakcie terapii zaobserwują senność, zawroty głowy, depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46656124649799,"sku":"025829185","price":13.3,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-momendol-200mg-antinfiammatorio-24-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792489.jpg?v=1767112598"},{"product_id":"momendol-200mg-antinfiammatorio-12-compresse-rivestite","title":"Momendol 220 mg przeciwzapalne 12 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomendol jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 16 lat w krótkotrwałym objawowym leczeniu łagodnego i umiarkowanego bólu, takiego jak ból mięśni i stawów, ból głowy, ból zęba i ból menstruacyjny. Momendol można także stosować w leczeniu gorączki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNaproksen 200 mg (co odpowiada naproksenowi sodowemu 220 mg). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda tabletka drażowana zawiera 41,8 mg \u003cb\u003elaktoza\u003c\/b\u003e i 1 mmol (23 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eRdzeń tabletu\u003c\/u\u003e: Laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon (K25), karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu. \u003cu\u003ePowłoka filmowa\u003c\/u\u003e: Hypromeloza, Makrogol 400, Dwutlenek tytanu (E 171), Talk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w paragrafie 6.1 lub na inną substancję czynną chemicznie pokrewną naproksenowi. • Naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów z objawami alergicznymi, takimi jak astma, pokrzywka, nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne wywołane kwasem acetylosalicylowym, lekami przeciwbólowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i\/lub lekami przeciwreumatycznymi, ze względu na możliwą nadwrażliwość krzyżową. • Naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów z krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego w związku z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, czynnym lub nawracającym krwotokiem\/wrzodem trawiennym, przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością serca, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny \u003c 30 ml\/min), obrzękiem naczynioruchowym, podczas intensywnego leczenia lekami moczopędnymi oraz u osób z aktywnym krwawieniem i ryzykiem krwawienia podczas przyjmowania terapii przeciwzakrzepowej. • Trzeci trymestr ciąży i karmienie piersią (patrz punkt 4.6\u003ci\u003e)\u003c\/i\u003e. • Przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e Dawkowanie\u003c\/i\u003e Dorośli i młodzież powyżej 16 lat: 1 tabletka powlekana co 8-12 godzin. W razie potrzeby lepszy efekt można uzyskać rozpoczynając pierwszego dnia od 2 tabletek powlekanych, a następnie po 8-12 godzinach 1 tabletkę powlekaną. Nie przekraczać 3 tabletek powlekanych w ciągu 24 godzin. Osoby w podeszłym wieku\/z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie należy stosować dawki większej niż 2 tabletki powlekane na 24 godziny. (Patrz paragrafy 4.3 i 4.4). Dzieci i młodzież Momendol jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003eSposób podawania\u003c\/i\u003e Momendol najlepiej przyjmować po posiłku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie stosować dłużej niż 7 dni w przypadku bólu i dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki. Należy zalecić pacjentom, aby skonsultowali się z lekarzem, jeśli ból i gorączka utrzymują się lub nasilają.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem i wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu krążenia). Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie koksybów i niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Chociaż niektóre dane sugerują, że stosowanie naproksenu (1000 mg\/dobę) może wiązać się z mniejszym ryzykiem, nie można wykluczyć pewnych zagrożeń. Nie ma wystarczających danych na temat działania naproksenu w małych dawkach (600 mg\/dobę), aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat możliwego ryzyka zakrzepicy. Istnieje ścisła korelacja pomiędzy dawkowaniem a występowaniem poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Dlatego należy zawsze stosować minimalną skuteczną dawkę. Należy zachować ostrożność (należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Należy uważnie monitorować diurezę i czynność nerek, szczególnie u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z przewlekłą zastoinową niewydolnością serca lub przewlekłą niewydolnością nerek, u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub po poważnym zabiegu chirurgicznym związanym z hipowolemią. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca stan może się pogorszyć. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów, u których w wywiadzie występowały choroby przewodu pokarmowego lub niewydolność wątroby oraz u pacjentów, u których występują obecnie lub w przeszłości reakcje alergiczne, gdyż u tych osób produkt może powodować skurcz oskrzeli, astmę lub inne zjawiska alergiczne. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia należy przerwać leczenie lekiem Momendol. W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano poważne reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszej wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku Momendol. Naproksen, jak każdy inny NLPZ, może maskować objawy współistniejących chorób zakaźnych. W pojedynczych przypadkach zgłaszano zaostrzenie zakaźnego zapalenia w przejściowym związku ze stosowaniem NLPZ (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). W dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano krwotok, owrzodzenie i perforację przewodu pokarmowego, w tym przypadki śmiertelne, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. W przypadku tych pacjentów, a także pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego (patrz poniżej i punkt 4.5), należy wziąć pod uwagę możliwość jednoczesnego stosowania środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza pacjenci w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego) w zwłaszcza na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (patrz punkt 4.5). U pacjentów przyjmujących Momendol leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Momendol z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2. Pacjenci w podeszłym wieku, u których na ogół występują pewne zaburzenia czynności nerek, wątroby i serca, są narażeni na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem NLPZ, zwłaszcza krwawień i perforacji z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Nie zaleca się długotrwałego stosowania NLPZ u osób w podeszłym wieku. Naproksen hamuje agregację płytek krwi i może wydłużać czas krwawienia. Podczas stosowania leku Momendol należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki zaburzające hemostazę. Należy zachować ostrożność u osób regularnie spożywających duże dzienne dawki alkoholu, ze względu na ryzyko krwawienia z żołądka. Należy unikać stosowania produktu w przypadku bólów pochodzenia żołądkowo-jelitowego. Ten lek zawiera: - \u003cb\u003eLaktoza\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. - \u003cb\u003eSód\u003c\/b\u003e: Ten lek zawiera 23 mg sodu w tabletce, co odpowiada 1,15% zalecanej przez WHO maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 2 g sodu dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNiewskazane stowarzyszenia\u003c\/b\u003e Nie zaleca się stosowania naproksenu z innymi NLPZ lub kortykosteroidami, ponieważ zwiększa to ryzyko wrzodów i krwawień z żołądka i dwunastnicy (patrz punkt 4.4). Kwas acetylosalicylowy. Kliniczne dane farmakodynamiczne podkreślają, że jednoczesne stosowanie naproksenu przez więcej niż jeden kolejny dzień może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na aktywność płytek krwi i to hamowanie może utrzymywać się przez kilka dni po zaprzestaniu stosowania leku. leczenie naproksenem. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. Naproksen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna, dikumarol), ponieważ wydłuża czas protrombinowy i zmniejsza agregację płytek krwi, zwiększając ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Należy unikać łączenia naproksenu i litu; w razie potrzeby zaleca się dokładniejsze monitorowanie stężenia litu w osoczu i dostosowanie dawki. \u003cu\u003eSkojarzeń należy używać ostrożnie\u003c\/u\u003e Ze względu na silne wiązanie naproksenu z białkami osocza, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego leczenia hydantoiną lub sulfonamidami. Szczególną ostrożność należy również zachować u pacjentów leczonych cyklosporynami, takrolimusem, pochodnymi sulfonylomocznika, diuretykami pętlowymi, metotreksatem, beta-blokerami, inhibitorami ACE, probenecydem, diuretykami tiazydowymi i digoksyną. Naproksen może zmieniać czas krwawienia (który może się wydłużyć do 4 dni po przerwaniu leczenia), klirens kreatyniny (może się zmniejszać), azot mocznikowy oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi (może zwiększać się), badania czynności wątroby (można zaobserwować zwiększoną aktywność aminotransferaz). Naproksen może dawać fałszywie dodatnie wyniki w oznaczaniu stężenia 17-ketosteroidów w moczu i może zakłócać oznaczanie kwasu moczowego. Kwas 5-hydroksyindolooctowy. Leczenie naproksenem należy przerwać co najmniej 72 godziny przed wykonaniem badań czynności kory nadnerczy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszano następujące działania niepożądane podczas stosowania NLPZ i naproksenu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie koksybów i niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Poniżej przedstawiono działania niepożądane uporządkowane według systemowej klasyfikacji substancji organicznych według MedDRA. Zastosowano następujące skale wartości: bardzo często (\u003e1\/10); powszechne (\u003e1\/100, \u003c1\/10); niezbyt często (\u003e1\/1000, \u003c1\/100); rzadkie (\u003e 1\/10 000, \u003c 1\/1000); bardzo rzadkie (\u003c1\/10 000); nieznana (częstość nie jest możliwa do obliczenia na podstawie dostępnych danych). \u003cb\u003ePatologie krwi i układu limfatycznego - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna, trombocytopenia, granulocytopenia. \u003cb\u003eZaburzenia układu odpornościowego - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e reakcja alergiczna (w tym obrzęk twarzy i obrzęk naczynioruchowy). \u003cb\u003eZaburzenia psychiczne - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często\u003c\/i\u003e: zaburzenia snu, podniecenie. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eGmina:\u003c\/i\u003e ból głowy, senność, zawroty głowy. \u003ci\u003eBardzo rzadkie\u003c\/i\u003e: reakcja przypominająca zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych \u003cb\u003eChoroby oczu - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e zaburzenia widzenia \u003cb\u003eSchorzenia ucha i błędnika - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e szumy uszne, zaburzenia słuchu. \u003cb\u003eZaburzenia serca - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ obserwowano tachykardię, obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. \u003cb\u003ePatologie naczyniowe - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e kontuzja \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e duszność, astma. \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eGmina:\u003c\/i\u003e nudności, niestrawność, wymioty, zgaga, ból żołądka, wzdęcia. \u003ci\u003eNiezbyt często\u003c\/i\u003e: biegunka, zaparcia. \u003ci\u003eRzadkie\u003c\/i\u003e: wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne, może wystąpić szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4), krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy, zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eBardzo rzadkie\u003c\/i\u003e: zapalenie jelita grubego, zapalenie jamy ustnej. Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka. \u003cb\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e żółtaczka, zapalenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby \u003cb\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e wysypka\/swędzenie. \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e nadwrażliwość na światło, łysienie, zaburzenia pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. \u003cb\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często:\u003c\/i\u003e nieprawidłowa czynność nerek. \u003cb\u003eZaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często\u003c\/i\u003e: dreszcze, obrzęki (w tym obrzęki obwodowe). \u003cb\u003eBadania diagnostyczne - \u003c\/b\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie:\u003c\/i\u003e zwiększone ciśnienie krwi. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, reakcje alergiczne typu anafilaktycznego lub anafilaktoidalnego mogą wystąpić u pacjentów, którzy byli wcześniej narażeni na leki należące do tej klasy lub nie. Charakterystycznymi objawami reakcji anafilaktycznej są: ciężkie i nagłe niedociśnienie, przyspieszenie lub spowolnienie bicia serca, niezwykłe zmęczenie lub osłabienie, niepokój, pobudzenie, utrata przytomności, trudności w oddychaniu lub połykaniu, swędzenie, pokrzywka z obrzękiem naczynioruchowym lub bez, zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, kurczowy ból brzucha, biegunka. \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem „http:\/\/www.agenziafarmaco.gov.it\/content\/come-segnalare-una-sospetti-reazione-avversa”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eObjawy\u003c\/i\u003e Jako objawy przedawkowania mogą wystąpić osłupienie, zgaga, biegunka, nudności, wymioty, senność, zwiększone stężenie sodu we krwi, kwasica metaboliczna i drgawki. \u003ci\u003eZarządzanie\u003c\/i\u003e W przypadku przypadkowego lub dobrowolnego połknięcia\/podania przedawkowania lekarz musi zastosować zwykłe środki wymagane w takich przypadkach. Zaleca się opróżnienie żołądka i zastosowanie zwykłych środków wspomagających. Szybkie podanie odpowiedniej ilości węgla aktywowanego może zmniejszyć wchłanianie leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eCiąża\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto u zwierząt, którym w okresie organogenezy podawano inhibitory syntezy prostaglandyn, odnotowano zwiększoną częstość występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać naproksenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli naproksen jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najniższą dawkę i czas leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Dlatego naproksen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). \u003cb\u003eKarmienie piersią\u003c\/b\u003e Ponieważ NLPZ przenikają do mleka matki, w ramach środków ostrożności ich stosowanie jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że leki hamujące syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy mogą powodować problemy z płodnością u kobiet poprzez wpływ na owulację. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły przyjmowanie leku Momendol nie wpływa lub zmienia w nieistotnym stopniu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się jednak ostrożność u osób wykonujących czynność wymagającą czujności, jeśli w trakcie terapii zaobserwują senność, zawroty głowy, depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46656185565511,"sku":"025829084","price":9.58,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/products\/angelini-spa-momendol-200mg-antinfiammatorio-12-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792488.jpg?v=1767112584"},{"product_id":"aspirina-400mg-10-compresse-effervescenti-con-vitamina-c","title":"Aspiryna 400 mg 10 musujących tabletki z witaminą C","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie objawowe stanów gorączkowych oraz zespołów grypowych i przeziębieniowych. Objawowe leczenie bólów głowy i zębów, nerwobólów, bólów menstruacyjnych, bólów reumatycznych i mięśniowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eASPIRIN 400 mg tabletki musujące z witaminą C Jedna tabletka zawiera: \u003cu\u003eskładniki aktywne\u003c\/u\u003e: kwas acetylosalicylowy 400 mg kwas askorbinowy (witamina C) 240 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003esubstancje pomocnicze\u003c\/u\u003e: cytrynian sodu wodorowęglan sodu węglan sodu kwas cytrynowy\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eTabletki ASPIRIN \u003c\/b\u003eMusujący z witaminą C jest przeciwwskazany w przypadku: - nadwrażliwości na składniki aktywne (kwas acetylosalicylowy i kwas askorbinowy), na inne leki przeciwbólowe (przeciwbólowe) \/ przeciwgorączkowe (przeciwgorączkowe) \/ niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; - wrzód żołądka i dwunastnicy; - skaza krwotoczna; - ciężka niewydolność nerek, serca lub wątroby; - niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD\/fawizm); - jednoczesne leczenie metotreksatem (w dawkach 15 mg\/tydzień lub więcej) lub warfaryną (patrz punkt 4.5); - astma w wywiadzie wywołana przyjmowaniem salicylanów lub substancji o podobnym działaniu, zwłaszcza niesteroidowych leków przeciwzapalnych; - ostatni trymestr ciąży i karmienia piersią (patrz punkt 4.6); - dzieci i młodzież do lat 16. - Kamica nerkowa lub kamica nerkowa w przeszłości - Hiperoksaluria - Hemochromatoza\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDorośli 1-2 tabletki jednorazowo, w razie potrzeby powtarzając dawkę w odstępach 4-8 godzin do 3-4 razy na dobę. Aspirynę C należy zawsze rozpuścić przed użyciem (1 tabletka na pół szklanki wody). Stosowanie produktu jest zastrzeżone wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Zawsze należy stosować minimalną skuteczną dawkę i zwiększać ją tylko wtedy, gdy nie jest to wystarczające do złagodzenia objawów (ból i gorączka). Osoby najbardziej narażone na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, które mogą stosować lek wyłącznie na zlecenie lekarza, muszą ściśle przestrzegać instrukcji (patrz punkt 4.4). Lek należy stosować możliwie najkrócej. Nie stosować preparatu dłużej niż 3 – 5 dni bez konsultacji lekarskiej. Jeśli objawy nie ustąpią, skonsultuj się z lekarzem. Lek należy przyjmować najlepiej po głównych posiłkach lub w każdym przypadku na pełny żołądek. \u003cb\u003eSpecjalne populacje\u003c\/b\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003e Populacja pediatryczna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Tabletki musujące aspiryny z witaminą C nie są wskazane do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować minimalną skuteczną dawkę. \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z zaburzeniami czynności wątroby \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z zaburzeniami czynności nerek \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować reakcje nadwrażliwości (w tym ataki astmy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywkę). Ryzyko jest większe u osób, u których w przeszłości występowała reakcja nadwrażliwości po stosowaniu tego typu leków (patrz punkt 4.3) oraz u osób, u których występowały reakcje alergiczne na inne substancje (np. reakcje skórne, swędzenie, pokrzywka). U osób chorych na astmę i (lub) nieżyt nosa (z polipowatością nosa lub bez) i (lub) pokrzywkę reakcje mogą występować częściej i być poważniejsze. W rzadkich przypadkach reakcje mogą być bardzo poważne i potencjalnie śmiertelne. W następujących przypadkach podanie leku wymaga recepty lekarskiej po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka: - \u003ci\u003ePacjenci ze zwiększonym ryzykiem reakcji nadwrażliwości (patrz powyżej)\u003c\/i\u003e - \u003ci\u003ePacjenci ze zwiększonym ryzykiem zmian żołądkowo-jelitowych\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować poważne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (krwawienie, wrzód, perforacja). Z tego powodu leków tych nie powinny stosować osoby cierpiące na wrzody przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Osoby, które w przeszłości cierpiały na wrzody żołądka lub krwawienie z przewodu pokarmowego, powinny unikać jego stosowania. Ryzyko wystąpienia zmian w obrębie przewodu pokarmowego jest zależne od dawki, ponieważ zmiany w obrębie przewodu pokarmowego są większe u osób stosujących większe dawki kwasu acetylosalicylowego. Nawet osoby pijące duże ilości alkoholu są bardziej narażone na ryzyko wystąpienia zmian w obrębie przewodu pokarmowego (w szczególności krwawienia) (patrz paragraf 4.5). - \u003ci\u003ePacjenci z zaburzeniami krzepnięcia lub leczeni antykoagulantami\u003c\/i\u003e U osób cierpiących na zaburzenia krzepnięcia lub leczonych lekami przeciwzakrzepowymi kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować poważne zmniejszenie zdolności hemostatycznej, narażając je na ryzyko krwotoku. - \u003ci\u003eOsoby z zaburzeniami czynności nerek, serca lub wątroby\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować krytyczne pogorszenie czynności nerek i zatrzymywanie wody; ryzyko jest większe u osób leczonych lekami moczopędnymi. Może to być szczególnie niebezpieczne dla osób starszych oraz osób z zaburzeniami czynności nerek, serca lub wątroby. - \u003ci\u003eOsoby cierpiące na astmę\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą powodować zaostrzenie astmy. - \u003ci\u003eWiek geriatryczny (szczególnie powyżej 75 lat)\u003c\/i\u003e Ryzyko poważnych działań niepożądanych jest większe u osób w podeszłym wieku. Osoby powyżej 70. roku życia, szczególnie w przypadku stosowania terapii skojarzonych, powinny stosować Aspirynę wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Nie należy stosować aspiryny u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3). Produktów zawierających kwas acetylosalicylowy nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia z infekcjami wirusowymi, niezależnie od obecności lub braku gorączki. W przypadku niektórych chorób wirusowych, zwłaszcza grypy A, grypy B i ospy wietrznej, istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a, bardzo rzadkiej, ale zagrażającej życiu choroby wymagającej natychmiastowej interwencji lekarskiej. Ryzyko może się zwiększyć w przypadku jednoczesnego przyjmowania kwasu acetylosalicylowego, chociaż nie wykazano związku przyczynowego. Utrzymujące się wymioty u pacjentów z tymi chorobami mogą być oznaką zespołu Reye'a. - \u003ci\u003ePacjenci z hiperurykemią\/dną moczanową\u003c\/i\u003e Kwas acetylosalicylowy może zakłócać eliminację kwasu moczowego: duże dawki powodują efekt urykozuryczny, natomiast (bardzo) małe dawki mogą zmniejszać jego wydalanie. Należy również wziąć pod uwagę, że kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ mogą maskować objawy dny moczanowej, opóźniając jej rozpoznanie. Możliwe jest także działanie antagonistyczne w przypadku leków zwiększających ryzyko wydalania moczu (patrz punkt 4.5).- \u003ci\u003ePacjenci z predyspozycją do kamicy nerkowej wapniowo-szczawiowej (kamicy nerkowej) lub z nawracającą kamicą nerkową\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eTabletki musujące aspiryna z witaminą C\u003c\/i\u003e: Witaminę C (kwas askorbinowy) należy stosować ostrożnie u osób ze skłonnością do kamicy wapniowo-szczawiowej (kamicy nerkowej) lub z nawracającą kamicą nerkową. - \u003ci\u003ePołączenie leków niezalecanych lub wymagających specjalnych środków ostrożności lub dostosowania dawkowania\u003c\/i\u003e. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w skojarzeniu z niektórymi lekami może zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego razem z innym NLPZ lub w żadnym przypadku nie stosować więcej niż jednego NLPZ na raz. Jeśli musisz poddać się zabiegowi chirurgicznemu (nawet niewielkiemu, np. ekstrakcji zęba), a w poprzednich dniach przyjmowałeś kwas acetylosalicylowy lub inny NLPZ, musisz poinformować o tym chirurga ze względu na możliwy wpływ na krzepnięcie. Ponieważ kwas acetylosalicylowy może powodować krwawienie z przewodu pokarmowego, należy to wziąć pod uwagę, jeśli konieczne jest przeprowadzenie poszukiwania krwi utajonej. Przed podaniem jakiegokolwiek leku należy podjąć wszelkie niezbędne środki ostrożności, aby zapobiec niepożądanym reakcjom; szczególnie ważne jest wykluczenie wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na ten lub inny lek oraz wykluczenie innych przeciwwskazań lub stanów, które mogą narazić Cię na ryzyko wystąpienia potencjalnie poważnych działań niepożądanych wymienionych powyżej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Niedoskonałe i długotrwałe przechowywanie aspiryny C może powodować zmiany koloru tabletki, które same w sobie nie wpływają ani na aktywność, ani na tolerancję składnika aktywnego. W takim przypadku nadal wskazane jest zwrócenie się do apteki o wymianę opakowania. Produkt należy przyjmować na pełny żołądek. \u003cb\u003e \u003ci\u003eInformacje o substancjach pomocniczych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera 467 mg sodu w jednej tabletce musującej, co odpowiada 23% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu wynoszącego 2 g dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003ePrzeciwwskazane połączenia (unikać jednoczesnego stosowania – patrz punkt 4.3):\u003c\/i\u003e - \u003cu\u003eMetotreksat (dawki większe lub równe 15 mg\/tydzień)\u003c\/u\u003e: zwiększone stężenie w osoczu i toksyczność metotreksatu; ryzyko wystąpienia działań toksycznych jest większe, jeśli czynność nerek jest upośledzona. - \u003cu\u003eWarfaryna:\u003c\/u\u003e poważne zwiększenie ryzyka krwotoku ze względu na nasilenie działania przeciwzakrzepowego. \u003ci\u003eNie zaleca się skojarzeń (jednoczesne stosowanie obu leków wymaga recepty lekarskiej po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka – patrz punkt 4.4):\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eLeki przeciwpłytkowe:\u003c\/u\u003e zwiększone ryzyko krwotoku ze względu na sumę działania przeciwagregacyjnego. \u003cu\u003eDoustne lub pozajelitowe leki trombolityczne lub antykoagulanty\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko krwawienia w związku ze wzmocnieniem działania farmakologicznego. \u003cu\u003eNLPZ\u003c\/u\u003e (z wyłączeniem stosowania miejscowego): zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. \u003cu\u003eMetotreksat (dawki mniejsze niż 15 mg\/tydzień)\u003c\/u\u003e: w przypadku leczenia metotreksatem w małych dawkach należy również wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko działań toksycznych (patrz powyżej). \u003cu\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI):\u003c\/u\u003e zwiększone ryzyko krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego ze względu na możliwy efekt synergistyczny. \u003ci\u003eSkojarzenia wymagające zachowania szczególnej ostrożności lub dostosowania dawkowania (jednoczesne stosowanie obu leków wymaga recepty lekarskiej po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka – patrz punkt 4.4):\u003c\/i\u003e \u003cu\u003eInhibitory ACE:\u003c\/u\u003e zmniejszenie efektu hipotensyjnego; zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek. \u003cu\u003eKwas walproinowy:\u003c\/u\u003e zwiększone działanie kwasu walproinowego (ryzyko toksyczności). \u003cu\u003eLeki zobojętniające:\u003c\/u\u003e leki zobojętniające przyjmowane jednocześnie z innymi lekami mogą zmniejszać ich wchłanianie; zwiększa się wydalanie kwasu acetylosalicylowego w zalkalizowanym moczu. \u003cu\u003eLeki przeciwcukrzycowe (np. insulina i doustne leki hipoglikemizujące)\u003c\/u\u003e: zwiększone działanie hipoglikemiczne; Podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego u osób leczonych lekami przeciwcukrzycowymi należy wziąć pod uwagę ryzyko wywołania hipoglikemii. \u003cu\u003eDigoksyna:\u003c\/u\u003e zwiększone stężenie digoksyny w osoczu z powodu zmniejszonej eliminacji przez nerki. \u003cu\u003eDiuretyki\u003c\/u\u003e: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności kwasu acetylosalicylowego i innych NLPZ; zmniejszenie działania leków moczopędnych. \u003cu\u003eAcetazolamid\u003c\/u\u003e: zmniejszona eliminacja acetazolamidu (ryzyko toksyczności). \u003cu\u003eFenytoina: \u003c\/u\u003ezwiększone działanie fenytoiny. \u003cu\u003eKortykosteroidy \u003c\/u\u003e(z wyjątkiem stosowanych miejscowo i stosowanych w leczeniu niewydolności kory nadnerczy): a) zwiększone ryzyko zmian żołądkowo-jelitowych; b) w wyniku zwiększonej eliminacji salicylanów wywołanej przez kortykosteroidy, następuje zmniejszenie stężenia salicylanów w osoczu. Z drugiej strony, po zaprzestaniu leczenia kortykosteroidami może wystąpić przedawkowanie salicylanów. \u003cu\u003eMetoklopramid\u003c\/u\u003e: nasilenie działania kwasu acetylosalicylowego ze względu na zwiększenie szybkości wchłaniania. \u003cu\u003eLeki urykozuryczne (np.probenecyd, benzbromaron)\u003c\/u\u003e: zmniejszenie efektu urykozurycznego. \u003cu\u003eZafirlukast\u003c\/u\u003e: zwiększone stężenie zafirlukastu w osoczu. Deferoksamina Aspiryna tabletki musujące z witaminą C: jednoczesne stosowanie kwasu askorbinowego może powodować zwiększoną toksyczność tkankową żelaza, szczególnie na poziomie serca i powodować niewydolność serca. Tabletki musujące aspiryny z witaminą C zawierają układy buforowe, które mogą zmniejszać działanie hormonu tarczycy, lewotyroksyny. \u003ci\u003eAlkohol (patrz punkt 4.4)\u003c\/i\u003e Suma działania alkoholu i kwasu acetylosalicylowego powoduje zwiększone uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego i wydłużenie czasu krwawienia. Nie zaleca się jednak podawania innych leków doustnie w ciągu 1-2 godzin od zażycia produktu. \u003cb\u003e \u003cu\u003eZakłócenia w klinicznych testach laboratoryjnych \u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Witamina C Ponieważ witamina C jest czynnikiem redukującym (tj. donorem elektronów), może powodować zakłócenia chemiczne w badaniach laboratoryjnych obejmujących reakcje utleniania i redukcji, takich jak analizy glukozy, kreatyniny, karbamazepiny, kwasu moczowego w moczu, surowicy i krwi utajonej w kale. Witamina C może zakłócać wyniki testów mierzących poziom glukozy w moczu i krwi, prowadząc do fałszywego odczytu wyników, nawet jeśli nie ma ona wpływu na poziom glukozy we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i mogą wystąpić u około 4% osób przyjmujących kwas acetylosalicylowy jako lek przeciwbólowo-przeciwgorączkowy. Odsetek ten znacznie wzrasta u osób z grupy ryzyka zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zaburzenia te można częściowo złagodzić, przyjmując lek na pełny żołądek. Większość działań niepożądanych zależy zarówno od dawki, jak i czasu trwania leczenia. Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego są na ogół wspólne dla innych NLPZ. \u003cb\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/b\u003e Wydłużony czas krwawienia, niedokrwistość spowodowana krwawieniem z przewodu pokarmowego, w niezwykle rzadkich przypadkach zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia). W następstwie krwotoku może wystąpić niedokrwistość krwotoczna\/z niedoboru żelaza (na przykład w wyniku utajonych mikrokrwotoków) z powiązanymi zmianami parametrów laboratoryjnych i powiązanymi przedmiotowymi i podmiotowymi objawami klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość i hipoperfuzja. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/b\u003e Ból głowy, zawroty głowy. Rzadko: zespół Reye'a (*) Rzadko lub bardzo rzadko: krwotok mózgowy, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym i (lub) leczonymi lekami przeciwzakrzepowymi, który w pojedynczych przypadkach może być potencjalnie śmiertelny. \u003cb\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/b\u003e Szum w uszach (bzyczenie\/szelest\/dzwonienie\/dzwonienie w uszach). \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/b\u003e Choroby układu oddechowego zaostrzone przez kwas acetylosalicylowy, zespół astmy, nieżyt nosa (obfity wyciek z nosa), przekrwienie błony śluzowej nosa (związane z reakcjami nadwrażliwości). Krwawienie z nosa. \u003cb\u003e \u003ci\u003eChoroby serca\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Zaburzenia krążeniowo-oddechowe (związane z reakcjami nadwrażliwości) \u003cb\u003e \u003ci\u003ePatologie oczu\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Zapalenie spojówek (związane z reakcjami nadwrażliwości) \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Krwawienie z przewodu pokarmowego (utajone), zaburzenia żołądkowe, zgaga, ból żołądkowo-jelitowy, krwotok z dziąseł. Wymioty, biegunka, nudności, kurczowy ból brzucha (związany z reakcjami nadwrażliwości). Rzadko: zapalenie przewodu pokarmowego, nadżerka przewodu pokarmowego, owrzodzenie przewodu pokarmowego, krwawe wymioty (wymioty krwią lub materiałem kawopodobnym), smoliste stolce (czarne stolce, zapalenie przełyku). Bardzo rzadko: krwotoczny wrzód przewodu pokarmowego i (lub) perforacja przewodu pokarmowego z powiązanymi przedmiotowymi i podmiotowymi objawami klinicznymi oraz zmianami parametrów laboratoryjnych. Częstość nieznana (szczególnie podczas długotrwałego leczenia): - Choroba przepon jelitowych. \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Rzadko: hepatotoksyczność (zazwyczaj łagodne i bezobjawowe uszkodzenie komórek wątroby) objawiająca się zwiększeniem aktywności aminotransferaz. \u003cb\u003e \u003ci\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Wysypka, obrzęk, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk naczynioruchowy (związany z reakcjami nadwrażliwości). \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Zaburzenia czynności nerek (w przypadku zaburzeń hemodynamiki nerek) i ostre uszkodzenie nerek, krwotoki z układu moczowo-płciowego. \u003cb\u003e \u003ci\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Krwotoki zabiegowe, krwiaki. \u003cb\u003e \u003ci\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Rzadko: wstrząs anafilaktyczny z powiązanymi zmianami parametrów laboratoryjnych i objawami klinicznymi. (*) Zespół Reye'a (SdR) SdR początkowo objawia się wymiotami (uporczywymi lub nawracającymi) oraz innymi objawami zaburzeń mózgowych o różnym stopniu nasilenia: od apatii, senności lub zmian osobowości (drażliwość lub agresywność), przez dezorientację, splątanie lub delirium, aż do drgawek lub utraty przytomności. Należy pamiętać o zmienności obrazu klinicznego: wymioty mogą również nie występować lub być zastąpione biegunką. Jeżeli objawy te wystąpią w ciągu kilku dni bezpośrednio po epizodzie grypy (lub grypopodobnej, ospy wietrznej lub innej infekcji wirusowej), podczas której podano kwas acetylosalicylowy lub inne leki zawierające salicylany, należy natychmiast zwrócić uwagę lekarza na możliwość wystąpienia SdR. \u003cu\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpią po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania Włoskiej Agencji Leków. Strona internetowa: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eKwas acetylosalicylowy\u003c\/u\u003e Toksyczność salicylanów (dawka przekraczająca 100 mg\/kg\/dobę przez 2 kolejne dni może wywołać toksyczność) może być konsekwencją przewlekłego przyjmowania nadmiernych dawek lub ostrego przedawkowania, potencjalnie niebezpiecznego dla życia, które obejmuje również przypadkowe połknięcie przez dzieci. Przewlekłe zatrucie salicylanami Zatrucie\u003cb\u003e przewlekłe\u003c\/b\u003e z salicylanów może być podstępny, ponieważ objawy przedmiotowe i podmiotowe są niespecyficzne. Łagodne przewlekłe zatrucie salicylanami, czyli salicylizm, zwykle występuje tylko po wielokrotnym stosowaniu dużych dawek. Objawy obejmują zawroty głowy, szumy uszne, głuchotę, pocenie się, nudności i wymioty, ból głowy i dezorientację. Objawy te można kontrolować zmniejszając dawkę. Szum w uszach może wystąpić przy stężeniach w osoczu od 150 do 300 mikrogramów\/ml, natomiast poważniejsze działania niepożądane występują przy stężeniach powyżej 300 mikrogramów\/ml. Ostre zatrucie salicylanami Główną cechą zatrucia\u003cb\u003e ostry\u003c\/b\u003e jest to poważne zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, które może zmieniać się wraz z wiekiem i stopniem zatrucia; najczęstszą postacią choroby u dzieci jest kwasica metaboliczna. Nie jest możliwe oszacowanie ciężkości zatrucia na podstawie samego stężenia w osoczu; Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione w wyniku zmniejszonego opróżniania żołądka, tworzenia się złogów w żołądku lub w wyniku spożycia leków dojelitowych. Postępowanie w zatruciu kwasem acetylosalicylowym zależy od zasięgu, stopnia zaawansowania i objawów klinicznych tego ostatniego i należy je wdrożyć zgodnie z konwencjonalnymi technikami postępowania. Główne działania, jakie należy podjąć, polegają na przyspieszeniu wydalania leku i przywróceniu metabolizmu elektrolitowego i kwasowo-zasadowego. Ze względu na złożone skutki patofizjologiczne związane z zatruciem salicylanami, objawami przedmiotowymi i podmiotowymi\/wynikami badań biochemicznych i instrumentalnych mogą być:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: ŁAGODNE LUB UMIARKOWANE ZATRUCIE - Postępowanie terapeutyczne: Płukanie żołądka, wielokrotne podanie węgla aktywowanego, wymuszona diureza zasadowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Tachypnoe, hiperwentylacja, zasadowica oddechowa - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Alkaliemia, zasadowica. Środki lecznicze: Gospodarka płynami i elektrolitami.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Pocenie się.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Nudności, wymioty, ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: UMIARKOWANE LUB CIĘŻKIE ZATRUCIE - Postępowanie lecznicze: Płukanie żołądka, wielokrotne podanie węgla aktywowanego, wymuszona diureza alkaliczna, w ciężkich przypadkach hemodializa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawy przedmiotowe i podmiotowe: Zasadowica oddechowa z wyrównawczą kwasicą metaboliczną, - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Kwasica, kwasica. Środki lecznicze: Gospodarka płynami i elektrolitami.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Hipergorączka - Postępowanie terapeutyczne: Gospodarka wodno-elektrolitowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Układ oddechowy: od hiperwentylacji i niekardiogennego obrzęku płuc po zatrzymanie oddechu i uduszenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Układ sercowo-naczyniowy: zmienny, od zaburzeń rytmu i niedociśnienia do zatrzymania akcji serca - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Np. zmiany ciśnienia krwi, zmiany w EKG.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Utrata płynów i elektrolitów: odwodnienie, od skąpomoczu do niewydolności nerek - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Np. hipokaliemia, hipernatremia, hiponatremia, zaburzenia czynności nerek. Środki lecznicze: Gospodarka płynami i elektrolitami.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Zmiany w metabolizmie glukozy, ketoza - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Hiperglikemia, hipoglikemia (szczególnie u dzieci) Podwyższony poziom ciał ketonowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Szum w uszach, głuchota\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Przewód pokarmowy: krwawienie z przewodu pokarmowego, wrzód żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Hematologiczne: koagulopatia, niedokrwistość z niedoboru żelaza - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Np. przedłużony PT, hipoprotrombinemia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Neurologiczne: toksyczna encefalopatia i depresja OUN z objawami od letargu i dezorientacji po śpiączkę i drgawki. Obrzęk mózgu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOznaki i objawy: Wątroba: uszkodzenie wątroby - Wyniki badań biochemicznych i instrumentalnych: Podwyższony poziom enzymów wątrobowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzy dużych dawkach mogą również wystąpić: Zmiany smaku. Wysypki skórne (trądzikowe, rumieniowate, szkarlatynopodobne, wypryskowe, złuszczające, pęcherzowe, plamicowe), swędzenie. Inne: zapalenie spojówek, jadłowstręt, obniżona ostrość wzroku, senność. Rzadko: niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, eozynopenia, plamica, eozynofilia związana z polekową hepatotoksycznością, nefrotoksycznością (alergiczne cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek), krwiomocz (obecność krwi w moczu). Ostre reakcje alergiczne po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego można w razie potrzeby leczyć podając adrenalinę, kortykosteroidy i lek przeciwhistaminowy. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub najbliższym szpitalem. Kwas acetylosalicylowy ulega dializie. \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e Aspirin 400 mg tabletki musujące z witaminą C zawiera kwas askorbinowy: Pojedyncze przypadki ostrego i przewlekłego przedawkowania \u003cb\u003ekwas askorbinowy\u003c\/b\u003e. Przedawkowanie kwasu askorbinowego może powodować hemolizę oksydacyjną u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, rozsianym wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym oraz znacząco podwyższonym stężeniem szczawianów w surowicy i moczu. Wykazano, że zwiększone stężenie szczawianów powoduje powstawanie złogów szczawianu wapnia u pacjentów dializowanych. Wysokie dawki witaminy C mogą powodować odkładanie się szczawianu wapnia, krystalurię szczawianu wapnia u pacjentów z predyspozycją do tworzenia się kryształów, nefropatię kanalikowo-śródmiąższową i ostrą niewydolność nerek wynikającą z kryształów szczawianu wapnia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie kwasu acetylosalicylowego, a także wszelkich leków hamujących syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy może zakłócać płodność; Należy o tym poinformować kobiety, w szczególności kobiety, które mają problemy z płodnością lub są poddawane badaniom dotyczącym płodności. \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Oszacowano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania leków zawierających kwas acetylosalicylowy przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, leczenie powinno być jak najkrótsze i w jak najmniejszej dawce. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić: płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003e Karmienie piersią\u003c\/u\u003e Lek ASPIRIN 400 mg tabletki musujące z witaminą C jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZe względu na możliwość wystąpienia bólu głowy lub zawrotów głowy, lek ten może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Bayer","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131203060039,"sku":"004763114","price":7.27,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/bayer-spa-aspirina-400mg-10-compresse-effervescenti-con-vitamina-c-farmacia-dottor-tili-1213792388.jpg?v=1767132850"},{"product_id":"momentact-400mg-10-capsule-molli","title":"Moment 400 mg 10 ślizgowych kapsułek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomentact jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Bóle różnego pochodzenia i natury (bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe, bóle menstruacyjne). Środek wspomagający w objawowym leczeniu gorączki i grypy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda kapsułka zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna\u003c\/u\u003e: ibuprofen 400 mg \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: sorbitol, Ponceau 4R (E124) Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMakrogol 600, wodorotlenek potasu, żelatyna, \u003cb\u003esorbitol\u003c\/b\u003e częściowo odwodniona ciecz, woda oczyszczona, \u003cb\u003ePonceau 4R (E124)\u003c\/b\u003e, lecytyna, frakcjonowany olej kokosowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną, inne leki przeciwreumatyczne (kwas acetylosalicylowy itp.) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia. • Ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią. • Aktywny lub ciężki wrzód żołądka i dwunastnicy lub inna gastropatia. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. • Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA). • Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e: 1 kapsułka 2-3 razy dziennie. Nie przekraczać dawki 3 kapsułek dziennie. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanych dawek: szczególnie pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e: NLPZ należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej podatni na działania niepożądane i są obciążeni zwiększonym ryzykiem potencjalnie śmiertelnego krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji (patrz punkt 4.4). Jeżeli leczenie zostanie uznane za konieczne, należy stosować najniższą dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy czas niezbędny do opanowania objawów i należy monitorować czynność nerek. \u003ci\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów. Należy monitorować czynność wątroby. Momentact jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Momentact jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cb\u003e \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Lek Momentact można przyjmować na pusty żołądek. U osób z problemami z tolerancją żołądkową zaleca się przyjmowanie leku na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nie zaleca się stosowania leku Momentact, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. • Należy wstrzymać podawanie leku Momentact u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. • Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). \u003cb\u003e• Skutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/b\u003e Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5). Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni leczyć ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). \u003cb\u003e• Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego\u003c\/b\u003e Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Momentact z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia (patrz punkt 4.5). W szczególności zgłaszano przypadki krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem podczas leczenia wszystkimi NLPZ w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Momentact, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). \u003cb\u003e• Skutki dermatologiczne\u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Stosowanie leku Momentact należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości, a także w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia lub utrzymujących się objawów zaburzenia czynności wątroby. \u003cb\u003e• Skutki nerkowe\u003c\/b\u003e Rozpoczynając leczenie ibuprofenem, należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może powodować zatrzymanie wody, sodu i potasu u pacjentów, którzy nigdy nie cierpieli na choroby nerek, ze względu na jego wpływ na perfuzję nerek. Może to powodować obrzęki, niewydolność serca lub nadciśnienie u predysponowanych pacjentów. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, prowadzi do martwicy brodawek nerkowych i innych patologicznych zmian w nerkach. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Zgłaszano toksyczne działanie na nerki u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Podawanie NLPZ tym pacjentom może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i, jako efekt wtórny, przepływu krwi przez nerki, co może szybko prowadzić do dekompensacji czynności nerek. Najbardziej zagrożeni wystąpieniem tych reakcji są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz wszyscy pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE. Po przerwaniu leczenia NLPZ następuje zwykle powrót do stanu sprzed leczenia. U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować czynność nerek, zwłaszcza w przypadku tocznia rumieniowatego rozlanego. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność przepisując lek Momentact pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa, zapaleniem zatok lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną, ponieważ może wystąpić skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. To samo dotyczy osób, u których wystąpił skurcz oskrzeli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. • \u003ci\u003e \u003cu\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, NLPZ mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których takie reakcje występowały po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, NLPZ oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astmą), katarem siennym, polipowatością nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobą układu oddechowego lub przebytymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się w postaci napadów astmy (tzw. astmy przeciwbólowej), obrzęku Quinckego lub pokrzywki. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. \u003cb\u003e• Zmniejszona czynność serca, nerek i wątroby\u003c\/b\u003e Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek, ponieważ stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek. Zwykłe, jednoczesne stosowanie różnych leków przeciwbólowych może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez jak najkrótszy okres leczenia i okresową kontrolę parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. \u003cb\u003e• Skutki hematologiczne\u003c\/b\u003e Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia. Dlatego należy uważnie obserwować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. \u003cb\u003e• Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych\u003c\/b\u003e W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Chociaż jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano je również u pacjentów bez współistniejących chorób przewlekłych (patrz punkt 4.8). • Ponieważ w badaniach NLPZ na zwierzętach wykryto zmiany w oku, w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych kontroli okulistycznych. • Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. • Ibuprofen może maskować oznaki i objawy zakażenia (gorączka, ból i obrzęk). \u003cb\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e Kapsułki Momentact zawierają: - \u003cb\u003eSorbitol (E420\u003c\/b\u003e): Ten produkt leczniczy zawiera 23,46 mg sorbitolu na dawkę, co odpowiada 23,46 mg\/1180 mg. Należy wziąć pod uwagę efekt addytywny jednoczesnego podawania produktów leczniczych zawierających sorbitol (lub fruktozę) i dziennego spożycia sorbitolu (lub fruktozy) w diecie. Zawartość sorbitolu w doustnych produktach leczniczych może modyfikować biodostępność innych jednocześnie podawanych doustnych produktów leczniczych; - \u003cb\u003ePonceau 4R (E124)\u003c\/b\u003e: może powodować reakcje alergiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku jednoczesnego leczenia przed podaniem produktu wskazane jest zasięgnięcie porady lekarza. Należy zachować ostrożność podczas stosowania ibuprofenu (podobnie jak innych NLPZ) w połączeniu z substancjami wymienionymi poniżej. • Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna lub heparyna (patrz punkt 4.4). W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stanu krzepnięcia. • Inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) i inne NLPZ: substancje te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4). • Kwas acetylosalicylowy: Na ogół nie zaleca się jednoczesnego podawania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). • Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki moczopędne, inhibitory ACE (takie jak kaptopril), beta-blokery i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Należy wziąć pod uwagę te interakcje u pacjentów przyjmujących Momentact jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia i później. • Fenytoina i lit: jednoczesne podawanie ibuprofenu i fenytoiny lub preparatów litu może powodować zmniejszoną eliminację tych leków, a w konsekwencji zwiększenie ich stężenia w osoczu z możliwością osiągnięcia progu toksyczności. Jeśli takie skojarzenie zostanie uznane za konieczne, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny i litu w osoczu w celu dostosowania odpowiedniej dawki podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. • Metotreksat: NLPZ mogą hamować kanalikowe wydzielanie metotreksatu i mogą zachodzić pewne interakcje metaboliczne skutkujące zmniejszonym klirensem metotreksatu i zwiększonym ryzykiem toksyczności. • Moklobemid: zwiększa działanie ibuprofenu. • Aminoglikozydy: NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów, zwiększając ich toksyczność. • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć częstość występowania filtrację kłębuszkową i zwiększają stężenie glikozydów nasercowych w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia glikozydów w surowicy. • Cholestyramina: jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy może wydłużyć i zmniejszyć wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego. Jednakże znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. • Cyklosporyny: jednoczesne stosowanie cyklosporyny i niektórych NLPZ powoduje zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek. Nie można wykluczyć tego działania w przypadku skojarzenia cyklosporyny i ibuprofenu. • Ekstrakty roślinne: Ginkgo Biloba może zwiększać ryzyko krwawień w związku z NLPZ. • Mifepriston: ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ, ich stosowanie po podaniu mifepristonu może prowadzić do osłabienia działania mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podanie NLPZ i prostaglandyn tego samego dnia nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży. • Antybiotyki chinolonowe: U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. • Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. • Takrolimus: jednoczesne podawanie NLPZ i takrolimusu może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. • Zydowudyna: istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i innymi NLPZ. Zaleca się wykonanie badania hematologicznego po 1-2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. • Rytonawir: może powodować zwiększenie stężenia NLPZ w osoczu. • Probenecyd: spowalnia wydalanie ibuprofenu, z możliwością zwiększenia jego stężenia w osoczu. • Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może spowolnić eliminację ibuprofenu (substratu CYP2C9), powodując zwiększoną ekspozycję na ibuprofen. W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podawane są z worykonazolem lub flukonazolem. • Alkohol, bisfosfoniany i oksypentyfilina (pentoksyfilina): mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. • Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane obserwowane podczas stosowania ibuprofenu są na ogół wspólne dla innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zostały opisane poniżej zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1\/10) Często (≥1\/100, \u003c 1\/10) Niezbyt często (≥ 1\/1 000, \u003c 1\/100) Rzadko (≥1\/10 000, \u003c 1\/1000). Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu (szczególnie w dużych dawkach 2400 mg\/dobę) podczas długotrwałego leczenia może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Rzadko obserwowano perforację przewodu pokarmowego podczas stosowania ibuprofenu. Po podaniu leku Momentact zgłaszano następujące przypadki: uczucie ciężkości w żołądku, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Niezbyt często: zapalenie żołądka. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki. \u003cb\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/b\u003e Po leczeniu NLPZ zgłaszano następujące działania niepożądane: nieswoista reakcja alergiczna i anafilaksja; niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, takie jak różnego rodzaju wysypka skórna, pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, reakcje ze strony układu oddechowego, w tym astma, nawet ciężka, skurcz oskrzeli lub duszność, atak astmy (czasami z niedociśnieniem); rzadko: zespół tocznia rumieniowatego; bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk dróg oddechowych ze zwężeniem, duszność, tachykardię, anafilaksję, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy). \u003cb\u003ePatologie serca i naczyń\u003c\/b\u003e W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, zmęczenie, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko: kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, ostry obrzęk płuc, obrzęk, nadciśnienie. Inne zdarzenia niepożądane zgłaszane rzadziej i dla których niekoniecznie ustalono związek przyczynowy obejmują: \u003cb\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/b\u003e Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i niedokrwistość hemolityczna. \u003cb\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/b\u003e Niezbyt często: bezsenność, lęk. Rzadko: depresja, stan splątania, halucynacje. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/b\u003e Często: zawroty głowy. Niezbyt często: parestezje, senność. Rzadko: zapalenie nerwu wzrokowego. \u003cb\u003eZakażenia i zarażenia\u003c\/b\u003e Niezbyt często: nieżyt nosa. Rzadko: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Nieżyt nosa i aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej) z objawami sztywności szyi, bólu głowy, nudności, wymiotów, gorączki lub dezorientacji (patrz punkt 4.4). Opisywano zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/b\u003e Niezbyt często: skurcz oskrzeli, duszność, bezdech. \u003cb\u003ePatologie oczu\u003c\/b\u003e Niezbyt często: zaburzenia widzenia. Rzadko: zmiany w oku powodujące zaburzenia widzenia, toksyczna neuropatia wzrokowa. \u003cb\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/b\u003e Niezbyt często: zaburzenia słuchu, szumy uszne, zawroty głowy. \u003cb\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/b\u003e Niezbyt często: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka. Bardzo rzadko: niewydolność wątroby. \u003cb\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/b\u003e Czasami mogą wystąpić alergiczne wysypki skórne (rumień, swędzenie, pokrzywka). Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości na światło. Bardzo rzadko: reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i zaburzenia tkanek miękkich (patrz „Zakażenia i zarażenia pasożytnicze”). Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). \u003cb\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/b\u003e Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek i toksyczna nefropatia w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek. \u003cb\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania\u003c\/b\u003e Często: złe samopoczucie, zmęczenie. Rzadko: obrzęk. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem \u003cu\u003ehttp:\/\/www.agenziafarmaco.gov.it\/content\/comesegnalare-una-sospetta-reazione-avversa\u003c\/u\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eToksyczność\u003c\/b\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003cb\u003eObjawy\u003c\/b\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003cb\u003eLeczenie\u003c\/b\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od spożycia potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eCiąża\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży leku Momentact nie należy podawać, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli Momentact jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas trwania leczenia powinny być możliwie najmniejsze. \u003cu\u003eW trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na działanie\u003c\/u\u003e: - toksyczność krążeniowo-oddechowa (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; \u003cu\u003ePod koniec ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić matkę i noworodka na działanie\u003c\/u\u003e:- możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym Momentact jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003cb\u003eKarmienie piersią\u003c\/b\u003e Ibuprofen przenika do mleka matki, jednak w przypadku krótkotrwałego leczenia w dawkach terapeutycznych ryzyko wpływu na noworodka wydaje się mało prawdopodobne. Jeżeli jednak leczenie jest długotrwałe, należy rozważyć wczesne odstawienie dziecka od piersi. Podczas karmienia piersią należy unikać NLPZ. \u003cb\u003ePłodność\u003c\/b\u003e Stosowanie ibuprofenu może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub u kobiet, u których prowadzone są badania w kierunku niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia ibuprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły stosowanie ibuprofenu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże pacjenci, których aktywność wymaga czujności, powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia ibuprofenem zauważą senność, zawroty głowy lub depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini Pharma","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131203158343,"sku":"035618038","price":11.07,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-pharma-italia-spa-momentact-400mg-10-capsule-molli-farmacia-dottor-tili-1213792378.jpg?v=1767132947"},{"product_id":"nurofen-febbre-e-dolore-200mg-5ml-sospensione-orale-gusto-fragola-senza-zucchero-100ml","title":"Nurofen gorączka i ból 200 mg\/5 ml doustne zawieszenie truskawek bez cukru bez cukru 100 ml","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie gorączki i łagodnego lub umiarkowanego bólu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNUROFEN FEVER AND BAIN 200 mg\/5ml Zawiesina doustna Każdy ml zawiesiny doustnej zawiera substancję czynną: ibuprofen 40 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: maltitol w płynie, glikol propylenowy (obecny w smaku truskawkowym), skrobia pszenna (obecna w smaku pomarańczowym) i sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eNurofen Fever and Pain 200 mg\/5 ml zawiesina doustna o smaku pomarańczowym, bez cukru \u003c\/u\u003e Polisorbat 80, gliceryna, syrop maltitolowy, sacharyna sodowa, kwas cytrynowy, cytrynian sodu, guma ksantanowa, chlorek sodu, aromat pomarańczowy, bromek domifenu, woda oczyszczona. \u003cu\u003eNurofen Fever and Pain 200 mg\/5 ml zawiesina doustna o smaku truskawkowym bez cukru \u003c\/u\u003e Polisorbat 80, gliceryna, syrop maltitolowy, sacharyna sodowa, kwas cytrynowy, cytrynian sodu, guma ksantanowa, chlorek sodu, aromat truskawkowy, bromek domifenu, woda oczyszczona.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na ibuprofen lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Dzieci poniżej 2 roku życia lub ważące mniej niż 10 kg. • Specjalność lecznicza jest przeciwwskazana u pacjentów, u których występuje lub występowała w przeszłości nadwrażliwość (np. astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) na kwas acetylosalicylowy lub inne leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), zwłaszcza gdy nadwrażliwość jest związana z polipami nosa i astmą. • Aktywny wrzód trawienny. • Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.4). • Ciężka niewydolność serca (patrz punkt 4.4). • Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszą terapią opartą na NLPZ. • Historia nawracających krwotoków\/wrzodów trawiennych (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym specyficznych inhibitorów COX-2. • W ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie \u003c\/u\u003e Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/u\u003e (\u003c\/b\u003e \u003cu\u003e≥ 43 kg masy ciała)\u003c\/u\u003e: 200-400 mg ibuprofenu (co odpowiada 5-10 ml zawiesiny doustnej), 2-3 razy dziennie. Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny. Nie przekraczać dawki maksymalnej 1200 mg (30 ml) w ciągu 24 godzin. Stosowanie u dorosłych jest szczególnie wskazane u pacjentów z dysfagią. \u003cb\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e:\u003c\/b\u003e Nie są wymagane żadne zmiany w schemacie dawkowania. \u003cb\u003e \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003e \u003cu\u003eDzieci w wieku 2–12 lat (10–43 kg masy ciała)\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Dawka dobowa ustalana jest w oparciu o masę ciała i wiek pacjenta. Dawkę dobową 20-30 mg\/kg masy ciała podzieloną 3 razy na dobę w odstępach 6-8 godzinnych można podawać według następującego schematu (nie przekraczać dawek zalecanych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 10 kg - Przybliżony wiek: 2 - 3 lata. Pojedyncza dawka w ml: 2,5 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 15 kg - Przybliżony wiek: 4 - 6 lat. Pojedyncza dawka w ml: 3,75 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 20 kg - Przybliżony wiek: 7 - 9 lat. Pojedyncza dawka w ml: 5 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 28 do 43 kg - Przybliżony wiek: 10 - 12 lat. Pojedyncza dawka w ml: 7,5 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSzczególne grupy pacjentów: w przypadku gorączki poszczepiennej należy zapoznać się z dawkowaniem podanym powyżej, zaleca się podanie pojedynczej dawki (2,5 ml), a następnie, w razie potrzeby, kolejnej dawki po 6 godzinach. Nie podawać więcej niż dwóch dawek w ciągu 24 godzin. Jeśli gorączka nie obniży się, skonsultuj się z lekarzem. Produkt przeznaczony do krótkotrwałych zabiegów. Jeżeli u dzieci powyżej 2 roku życia, młodzieży i dorosłych konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni, a także w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eSposób podawania \u003c\/u\u003e Podanie doustne powinno odbywać się za pomocą dołączonej do produktu strzykawki odmierzającej lub łyżki miarowej. Skala stopniowana na korpusie strzykawki wskazuje oznaczenia poszczególnych dawek: w szczególności oznaczenie 2,5 ml odpowiadające 100 mg ibuprofenu, oznaczenie 3,75 ml odpowiadające 150 mg ibuprofenu i oznaczenie 5 ml odpowiadające 200 mg ibuprofenu. Łyżeczka miarowa ma na końcach dwa wklęsłe ostrza dla różnych dawek: oznaczenie 1,25 ml odpowiada 50 mg ibuprofenu, oznaczenie 2,5 ml odpowiada 100 mg ibuprofenu i oznaczenie 5 ml odpowiada 200 mg ibuprofenu. Pacjenci cierpiący na problemy żołądkowe mogą przyjmować lek podczas posiłków. \u003cu\u003eInstrukcja użycia strzykawki dozującej\u003c\/u\u003e: 1 - Odkręcić korek wciskając go w dół i obracając w lewo. 2 - Włóż całkowicie końcówkę strzykawki do otworu w nakrętce. 3 - Dobrze wstrząśnij. 4 - Odwrócić butelkę do góry dnem, następnie trzymając mocno strzykawkę, delikatnie pociągnąć tłok w dół, pozwalając, aby zawiesina spłynęła do strzykawki aż do oznaczenia odpowiadającego żądanej dawce. 5 - Odstawić butelkę do pozycji pionowej i wyjąć strzykawkę delikatnie ją obracając. 6 - Wprowadzić końcówkę strzykawki do ust i lekko nacisnąć tłok, aby zawiesina wypłynęła. 7- Po użyciu zakręcić butelkę i umyć strzykawkę gorącą wodą. Pozostawić do wyschnięcia, przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu krążenia). Należy unikać stosowania leku Nurofen Fever and Pain w połączeniu z NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których wystąpiły takie reakcje po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astma), polipowatością nosa lub wcześniejszymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.2 i punkt 4.8). Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U odwodnionych dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.8). Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Nurofen Gorączka i Ból, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Ciężkie reakcje skórne: W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Należy przerwać stosowanie ibuprofenu w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakiekolwiek inne objawy nadwrażliwości. Maskowanie objawów infekcji podstawowej: Gorączka i ból Nurofenu mogą maskować objawy infekcji, co mogłoby opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Nurofen Fever and Pain w celu złagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. Ospa wietrzna może wyjątkowo powodować poważne powikłania zakaźne skóry i tkanek miękkich. Do chwili obecnej nie można wykluczyć udziału NLPZ w zaostrzeniu tych zakażeń, dlatego w przypadku ospy wietrznej zaleca się unikanie stosowania leku Nurofen Gorączka i ból. Należy zachować ostrożność (porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) i w leczeniu długotrwałym, może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni leczyć ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Stosowanie ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych wymaga szczególnej ostrożności: • w przypadku aktualnej lub przebytej astmy lub chorób alergicznych: możliwe nasilenie skurczu oskrzeli; • w przypadku zaburzeń krzepnięcia: zmniejszenie krzepliwości; • w przypadku choroby nerek, serca lub nadciśnienia: możliwe krytyczne pogorszenie czynności nerek (szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, niewydolnością serca lub leczonych lekami moczopędnymi), nefrotoksyczność lub zatrzymanie płynów; • w przypadku choroby wątroby: możliwa hepatotoksyczność; • nawodnić pacjenta przed rozpoczęciem iw trakcie leczenia w przypadku odwodnienia (na przykład z powodu gorączki, wymiotów lub biegunki). Podczas długotrwałego leczenia istotne są następujące środki ostrożności: • monitorować pod kątem oznak i objawów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego; • monitorować pod kątem oznak i objawów hepatotoksyczności; • monitorować pod kątem oznak i objawów nefrotoksyczności; • w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia (niewyraźne lub osłabione widzenie, mroczki, zaburzenia postrzegania kolorów): przerwać leczenie i skonsultować się z okulistą; • jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: należy ocenić rzadką możliwość, że jest to spowodowane stosowaniem ibuprofenu (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; częstsze u osób cierpiących na toczeń rumieniowaty układowy i mieszaną chorobę tkanki łącznej lub inną kolagenopatię) (patrz punkt 4.8). Ponieważ Nurofen Gorączka i Ból zawiera \u003cb\u003epłynny maltitol\u003c\/b\u003eleku nie powinni przyjmować pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy. Może mieć łagodne działanie przeczyszczające. Wartość kaloryczna maltitolu wynosi 2,3 kcal\/g. Nurofen Fever and Pain nie zawiera cukru i dlatego jest wskazany dla pacjentów, którzy muszą kontrolować spożycie cukrów i kalorii. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg). \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e dla dawek do 12 ml, czyli zasadniczo „wolnych od sodu”. Ten lek zawiera około 27,6 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e na każdą dawkę 15 ml odpowiada około 1,4% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. NUROFEN FEVER AND PAIN 200 mg\/5ml zawiesina doustna o smaku truskawkowym bez cukru zawiera około 16,45 mg \u003cb\u003eglikol propylenowy\u003c\/b\u003e (występuje w smaku truskawkowym) na 5 ml. NUROFEN FEVER AND BAIN 200 mg\/5ml bezcukrowa zawiesina doustna o smaku pomarańczowym zawiera tylko bardzo małą ilość glutenu (z\u003cb\u003eskrobia pszenna\u003c\/b\u003e obecny w smaku pomarańczowym). Lek ten jest uważany za „bezglutenowy” i jest bardzo mało prawdopodobne, aby spowodował problemy u pacjenta z celiakią. Dawka 5 ml zawiera nie więcej niż 0,315 mikrograma glutenu. Jeśli pacjent ma alergię na pszenicę (choroba inna niż celiakia), nie powinien przyjmować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNależy unikać łączenia ibuprofenu\u003c\/b\u003e: • Kwas acetylosalicylowy (aspiryna): chyba że lekarz zaleci stosowanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (nie więcej niż 75 mg na dobę), zgodnie z powszechną praktyką kliniczną, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli leki te są podawane jednocześnie. Jednakże niedostatek danych i niepewność związana z zastosowaniem danych ekstrapolowanych ex vivo do sytuacji klinicznej nie pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków na temat regularnego stosowania ibuprofenu; Klinicznie istotne skutki sporadycznego stosowania ibuprofenu są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.1). • \u003cb\u003eInne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2\u003c\/b\u003e: unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych: zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eIbuprofen należy stosować ostrożnie w połączeniu z:\u003c\/b\u003e • kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4); • Antybiotyki chinolonowe: dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związane ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek; • leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.4); • leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4); • leki przeciwcukrzycowe: możliwe nasilenie działania pochodnych sulfonylomocznika; • leki przeciwwirusowe, takie jak rytonawir: możliwe zwiększenie stężenia NLPZ; • cyklosporyna: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności; • mifepriston: NLPZ nie wolno stosować w ciągu 8-12 dni po zażyciu mifepristonu, ponieważ mogą one zmniejszyć jego skuteczność; • leki cytotoksyczne, takie jak metotreksat: zmniejszenie wydalania (zwiększone ryzyko toksyczności); • lit: zmniejszenie wydalania (zwiększone ryzyko toksyczności); • takrolimus: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności; • leki urykozuryczne, takie jakprobenecyd: spowalniają wydalanie NLPZ (zwiększenie ich stężenia w osoczu); • metotreksat: potencjalny wzrost stężenia metotreksatu w osoczu; • zydowudyna: zwiększone ryzyko toksycznego działania na krew w przypadku stosowania NLPZ w skojarzeniu z zydowudyną. Wykazano zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u chorych na hemofilię HIV(+) w przypadku jednoczesnego leczenia zydowudyną i ibuprofenem; • leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Interakcje te należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących Nurofen Gorączka i Ból jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo; • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą pogorszyć niewydolność serca, zmniejszyć GFR (współczynnik filtracji kłębuszkowej) i zwiększyć poziom glikozydów w osoczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje wszystkie te, które zostały stwierdzone podczas leczenia ibuprofenem przez krótki okres czasu i przy dawkach dobowych maksymalnie do 1200 mg. W przypadku terapii wysokodawkowych w leczeniu przewlekłych lub długotrwałych patologii mogą wystąpić inne działania niepożądane. Poniżej wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstotliwości definiuje się jako\u003ci\u003e:\u003c\/i\u003e Bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100, \u003c1\/10); Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100); Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i infestacje - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Zapalenie pęcherza moczowego, nieżyt nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i infestacje - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaostrzenie stanu zapalnego związanego z zakażeniem (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi), w wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną zgłaszano ciężkie zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia hematopoezy ¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Reakcje nadwrażliwości objawiające się pokrzywką i świądem²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Zatrzymanie płynów i zmniejszenie apetytu³.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Drażliwość\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Depresja, bezsenność, trudności z koncentracją, chwiejność emocjonalna, zaburzenia wzroku i słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból głowy, zawroty głowy, senność, drgawki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Krwotok mózgowo-naczyniowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Suchość oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: niewydolność serca i obrzęk5.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: kołatanie serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Nadciśnienie5 i wstrząs.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, niedrożność krtani, skurcz oskrzeli lub bezdech, duszność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból brzucha, nudności i niestrawność6.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Biegunka, wzdęcia, suchość w ustach, zaparcia i wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, smoliste stolce i krwawe wymioty7. Owrzodzenia jamy ustnej i zapalenie żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna8, zapalenie trzustki, zapalenie dwunastnicy, zapalenie przełyku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Dysfunkcja wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zespół wątrobowo-nerkowy, martwica wątroby, niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Różne wysypki skórne²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka².\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Złuszczające zapalenie skóry, łysienie, reakcje nadwrażliwości na światło.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Martwica kanalików, kłębuszkowe zapalenie nerek, wielomocz, krwiomocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ostra niewydolność nerek9.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Obniżony poziom hematokrytu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Obniżone stężenie hemoglobiny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eOpis niektórych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e \u003csup\u003e1\u003c\/sup\u003e Zaburzenia hematopoezy, w tym niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna (dodatni test Coombsa), leukopenia, neutropenia, trombocytopenia (z plamicą lub bez), eozynofilia, pancytopenia i agranulocytoza. Pierwszymi objawami mogą być: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, wyraźne zmęczenie, krwawienia z nosa i krwawienie. Rzadko zastoinowa niewydolność serca u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. ² Reakcje nadwrażliwości: reakcje te obejmują a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, gorączkę, dreszcze, b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli (patrz punkty 4.3 i 4.4) lub duszność lub c) różne choroby skóry, w tym różne wysypki skórne (w tym o charakterze plamisto-grudkowym), świąd, pokrzywkę z obrzękiem naczynioruchowym lub bez, plamicę, obrzęk naczynioruchowy oraz bardzo rzadko pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy. ³ Zmniejszony apetyt: zazwyczaj ustępuje szybko po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). \u003csup\u003e4.\u003c\/sup\u003e Mechanizm patogenetyczny polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie jest w pełni poznany. Jednakże dostępne dane dotyczące aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem NLPZ sugerują reakcję immunologiczną (ze względu na czasowy związek z przyjęciem leku i ustąpieniem objawów po zaprzestaniu leczenia). Warto zauważyć, że podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, drętwienie szyi, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja). \u003csup\u003e5\u003c\/sup\u003e Niewydolność serca i obrzęki: Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) i w leczeniu długotrwałym, może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru) (patrz punkt 4.4). Zastoinowa niewydolność serca u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. \u003csup\u003e6\u003c\/sup\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Dyskomfort żołądkowy można zmniejszyć, przyjmując lek na pełny żołądek. \u003csup\u003e7\u003c\/sup\u003e Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok żołądkowo-jelitowy, smoliste stolce, a czasami śmiertelne krwawe wymioty. \u003csup\u003e8\u003c\/sup\u003e Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). \u003csup\u003e9\u003c\/sup\u003e Ostra niewydolność nerek, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia, związana ze zwiększonym stężeniem mocznika w surowicy i obrzękami. Może wystąpić martwica brodawek. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność \u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. Okres półtrwania leku w przypadku przedawkowania wynosi 1,5-3 godziny. \u003cu\u003eObjawy \u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przypadkowo połknęli klinicznie istotne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego (INR), prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie objawów choroby. \u003cu\u003eLeczenie \u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące, które musi obejmować utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od spożycia potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam lub lorazepam. Jeśli ibuprofen został już wchłonięty, należy podać substancje zasadowe, aby pobudzić wydalanie kwaśnego ibuprofenu z moczem. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJest mało prawdopodobne, aby dzieci w wieku poniżej 12 lat zaszły w ciążę lub karmiły piersią. Ponadto w takich okolicznościach należy wziąć pod uwagę następujące kwestie. \u003cu\u003eCiąża \u003c\/u\u003e W pierwszym i drugim trymestrze ciąży należy unikać podawania ibuprofenu. Ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. \u003cu\u003eKarmienie piersią \u003c\/u\u003e Dostępne są ograniczone dane wskazujące, że ibuprofen może przenikać w małych stężeniach do mleka matki i jest mało prawdopodobne, aby miał jakikolwiek niekorzystny wpływ na noworodki.\u003cu\u003ePłodność \u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że produkty lecznicze hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować osłabienie płodności kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt ten jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia. Należy wstrzymać podawanie Nurofenu u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzez krótkie okresy leczenia Nurofen Gorączka i Ból nie wpływa lub zmienia w nieistotnym stopniu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131206107463,"sku":"034102386","price":16.91,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofen-febbre-e-dolore-200mg-5ml-sospensione-orale-gusto-fragola-senza-zucchero-100ml-farmacia-dottor-tili-1213792372.jpg?v=1767142149"},{"product_id":"buscofenact-400mg-12-capsule-molli","title":"Buscofenact 400 mg 12 miękkich kapsułek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe leczenie objawowe: - bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, takiego jak ból głowy, ból zęba i ból menstruacyjny; - gorączka i ból związany z przeziębieniem. BuscofenAct jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała większej niż 40 kg (w wieku 12 lat i starszej).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna kapsułka miękka zawiera 400 mg ibuprofenu. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: Sorbitol 95,94 mg\/kapsułkę (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eZawartość kapsułki: \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Makrogol 600 Wodorotlenek potasu Woda oczyszczona \u003ci\u003e \u003cu\u003eOtoczka kapsułki\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e \u003cu\u003e: \u003c\/u\u003e Żelatyna Płynny sorbitol Woda oczyszczona \u003ci\u003e \u003cu\u003eAtrament drukarski\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Składniki Opacode WB black NS-78-17821: Żelaza tlenek czarny (E172) Glikol propylenowy (E1520) Hypromeloza 6cP\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKapsułki miękkie BuscofenAct są przeciwwskazane w przypadku: - nadwrażliwości na ibuprofen lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; - nadwrażliwość w wywiadzie (np. skurcz oskrzeli, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) związana z przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ); - zaburzenia hematologiczne niewiadomego pochodzenia; - nawracająca lub trwająca choroba wrzodowa\/krwotok trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia); - krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ; - krwotok mózgowo-naczyniowy lub inne epizody krwawienia; - ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA) (patrz także punkt 4.4); - ciężka niewydolność wątroby lub ciężka niewydolność nerek (patrz także punkt 4.4); - pacjentki w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6); - młodzież o masie ciała poniżej 40 kg i dzieci do 12. roku życia; - pacjenci z ciężkim odwodnieniem (z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003cu\u003eDawkowanie \u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Dorośli i młodzież o masie ciała \u003e 40 kg (w wieku 12 lat i starsi): dawka początkowa ibuprofenu 400 mg. W razie potrzeby można przyjąć dodatkową dawkę ibuprofenu 400 mg. Odstęp pomiędzy dawkami należy ustalić na podstawie zaobserwowanych objawów oraz maksymalnej zalecanej dawki dobowej i nie może on być krótszy niż 6 godzin. Nie należy przyjmować więcej niż 1200 mg ibuprofenu w ciągu 24 godzin. Tylko do krótkotrwałego leczenia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest przyjmowanie kapsułek miękkich BuscofenAct u dorosłych przez dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki lub dłużej niż 4 dni w leczeniu bólu lub w przypadku nasilenia objawów, zaleca się pacjentowi skonsultowanie się z lekarzem. Zaleca się przyjmowanie go na pełny żołądek osobom z problemami żołądkowymi. W przypadku przyjęcia wkrótce po posiłku, początek działania leku BuscofenAct może być opóźniony. W takim przypadku nie należy stosować leku BuscofenAct częściej niż zalecono w punkcie 4.2 (dawkowanie) lub do czasu upłynięcia odpowiedniego odstępu pomiędzy dawkami. \u003cb\u003eSzczególne populacje pacjentów\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e Nie są wymagane żadne szczególne zmiany dawkowania. Ze względu na możliwe działania niepożądane (patrz punkt 4.4) należy uważnie monitorować osoby w podeszłym wieku. \u003cu\u003eNiewydolność nerek\u003c\/u\u003e Nie są wymagane żadne szczególne modyfikacje dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eNiewydolność wątroby (patrz punkt 5.2)\u003c\/u\u003e Nie są wymagane żadne specjalne modyfikacje dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e BuscofenAct jest przeciwwskazany u młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg i u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na dużą zawartość substancji czynnej (patrz punkt 4.3). Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cb\u003e \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Do stosowania doustnego. Kapsułek miękkich nie należy żuć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen lek nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do uzyskania kontroli objawów (patrz poniższe akapity poświęcone zagrożeniom ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy zachować ostrożność u pacjentów z pewnymi stanami klinicznymi, które mogą się pogorszyć: - u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i różnymi chorobami tkanki łącznej ryzyko wystąpienia aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych jest większe (patrz punkt 4.8); - wrodzona patologia metabolizmu porfiryn (na przykład ostra porfiria przerywana); - choroby przewodu pokarmowego i przewlekłe zapalne choroby jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) (patrz punkt 4.8); - nadciśnienie i (lub) zaburzenia czynności serca, ponieważ może nastąpić pogorszenie czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.8); - uszkodzenie nerek (patrz punkty 4.3 i 4.8); - zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8); - bezpośrednio po poważnym zabiegu chirurgicznym; - u pacjentów, u których występują reakcje alergiczne na inne substancje, ponieważ u takich pacjentów istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości również po zastosowaniu BuscofenAct; - u pacjentów cierpiących na katar sienny, polipy nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobę dróg oddechowych, ponieważ u takich pacjentów istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych. Reakcje takie mogą objawiać się napadami astmy (tzw. astma przeciwbólowa), obrzękiem Quinckego lub pokrzywką. \u003cu\u003eSkutki żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e Stosowanie kapsułek miękkich BuscofenAct w skojarzeniu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i należy go unikać. \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e U osób w podeszłym wieku działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się zgonem, są częstsze (patrz punkt 4.2). \u003ci\u003eKrwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja \u003c\/i\u003e Zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego, czasami zakończone zgonem, na każdym etapie leczenia podczas stosowania wszystkich NLPZ, z objawami prodromalnymi lub bez nich lub ze zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Jeśli u pacjentów przyjmujących ibuprofen wystąpi krwawienie lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego, należy przerwać leczenie. Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub inne leki, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne leczenie środkami ochronnymi (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowej fazie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ ich stan może się pogorszyć (patrz punkt 4.8). \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/u\u003e Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre zakończone zgonem, w związku ze stosowaniem NLPZ (patrz punkt 4.8), w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wydaje się, że ryzyko wystąpienia tych reakcji u pacjentów jest zwiększone na wczesnych etapach leczenia; w rzeczywistości w większości przypadków reakcja występuje w pierwszym miesiącu leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Podawanie kapsułek miękkich BuscofenAct należy przerwać w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może powodować poważne infekcje skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich. Zaleca się, aby nie stosować kapsułek miękkich BuscofenAct podczas ospy wietrznej. \u003cu\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/u\u003e Kapsułki miękkie BuscofenAct mogą maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania kapsułek miękkich BuscofenAct w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność (porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z terapią NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg na dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg na dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg na dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg na dobę) ibuprofenu. \u003cu\u003eInne ostrzeżenia i środki ostrożności\u003c\/u\u003e Bardzo rzadko obserwowano ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po przyjęciu\/podaniu kapsułek miękkich BuscofenAct należy przerwać leczenie. Wymagane środki medyczne muszą być wykonywane przez doświadczony personel. Ibuprofen, substancja czynna kapsułek miękkich BuscofenAct, może przejściowo hamować czynność płytek krwi (agregację płytek). Dlatego też należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami płytek krwi. W przypadku długotrwałego leczenia ibuprofenem należy regularnie kontrolować parametry wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych może pogorszyć sytuację. Jeśli taka sytuacja wystąpi lub jest podejrzewana, należy skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. Rozpoznanie bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (MOH) należy podejrzewać u pacjentów z częstymi lub codziennymi bólami głowy pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwbólowych. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, w szczególności skojarzenie różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). Ryzyko to może być zwiększone w przypadku wysiłku fizycznego związanego z utratą soli i odwodnieniem. Dlatego należy tego unikać. W przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu podczas stosowania NLPZ, może nasilić się występowanie działań niepożądanych związanych ze składnikiem aktywnym, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. Sorbitol BuscofenAct zawiera 95,94 mg sorbitolu w każdej kapsułce. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy, rzadką chorobą genetyczną, nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eInne NLPZ, w tym salicylany - Możliwe skutki: Jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko krwawień i wrzodów z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu i innych NLPZ (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDigoksyna - Możliwe skutki: Jednoczesne stosowanie kapsułek miękkich BuscofenAct z lekami zawierającymi digoksynę może zwiększać stężenie digoksyny w surowicy. Zwykle przy prawidłowym stosowaniu digoksyny (maksymalnie przez 4 dni) nie ma konieczności sprawdzania jej stężenia w surowicy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKortykosteroidy – Możliwe skutki: Kortykosteroidy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego (krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego) (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki przeciwpłytkowe - Możliwe skutki: Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKwas acetylosalicylowy - Możliwe skutki: Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli oba produkty lecznicze podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki przeciwzakrzepowe - Możliwe skutki: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFenytoina – Możliwe skutki: Jednoczesne stosowanie BuscofenAct i preparatów fenytoiny może zwiększać stężenie fenytoiny w surowicy. Zwykle przy prawidłowym stosowaniu (maksymalnie przez 4 dni) nie jest konieczna kontrola stężenia fenytoiny w surowicy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) - Możliwe skutki: Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLit – Możliwe skutki: Jednoczesne stosowanie leku BuscofenAct z preparatami litu może zwiększać stężenie litu w surowicy. Zwykle przy prawidłowym stosowaniu (maksymalnie przez 4 dni) nie ma konieczności sprawdzania stężenia litu w surowicy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eProbenecyd i sulfinpirazon - Możliwe skutki: Leki zawierające probenecyd i sulfinpirazon mogą opóźniać eliminację ibuprofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki moczopędne, inhibitory ACE, beta-blokery i antagoniści angiotensyny II - Możliwe skutki: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (szczególnie pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE, beta-adrenolityku lub antagonistów angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może spowodować dalsze pogorszenie czynności nerek, w tym możliwą ostrą niewydolność nerek, która jest zwykle odwracalna. Dlatego te połączenia należy stosować ostrożnie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek na początku leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki moczopędne oszczędzające potas - Możliwe skutki: Jednoczesne przyjmowanie leku BuscofenAct i leków moczopędnych oszczędzających potas może prowadzić do hiperkaliemii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMetotreksat - Możliwe skutki: BuscofenAct podany w ciągu 24 godzin przed lub po przyjęciu metotreksatu może zwiększyć jego stężenie, a tym samym jego toksyczność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCyklosporyny – Możliwe skutki: Jednoczesne stosowanie niektórych NLPZ może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek wywołanego przez cyklosporyny. Nie można wykluczyć takiego działania w przypadku jednoczesnego stosowania cyklosporyny i ibuprofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTakrolimus – Możliwe skutki: Ryzyko nefrotoksyczności zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania ibuprofenu i takrolimusu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZydowudyna - Możliwe skutki: Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawień stawowych i krwiaków w przypadku jednoczesnego stosowania ibuprofenu i zydowudyny u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSulfonylomoczniki - Możliwe skutki: Badania kliniczne wykazały, że istnieją interakcje pomiędzy niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i lekami przeciwcukrzycowymi (pochodnymi sulfonylomocznika). Choć dotychczas nie opisano interakcji ibuprofenu z pochodnymi sulfonylomocznika, w przypadku jednoczesnego stosowania tych dwóch leków wskazane jest monitorowanie stężenia cukru we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAntybiotyki chinolonowe - Możliwe skutki: Badania na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eInhibitory CYP2C9 - Możliwe skutki: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podaje się z worykonazolem i flukonazolem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMifepriston - Możliwe skutki: Nie należy stosować NLPZ przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie mifepristonu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniższa lista działań niepożądanych obejmuje wszystkie działania niepożądane, które wystąpiły podczas leczenia ibuprofenem, w tym te obserwowane podczas długotrwałego leczenia dużymi dawkami u pacjentów cierpiących na choroby reumatyczne. Deklarowane częstości występowania, występujące z częstością większą niż przypadki bardzo rzadkie, dotyczą krótkotrwałego stosowania dawek dobowych maksymalnie do 1200 mg ibuprofenu w przypadku postaci dawkowania doustnego i maksymalnie 1800 mg w przypadku czopków. Należy wziąć pod uwagę, że poniższe działania niepożądane są zasadniczo zależne od dawki i różnią się u poszczególnych osób. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Może wystąpić wrzód trawienny, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, nawet zakończone zgonem, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Po podaniu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, pogorszenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Zapalenie błony śluzowej żołądka obserwowano rzadziej. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego zależy od dawki i czasu trwania leczenia. W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg na dobę), może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Należy poinformować pacjentów, aby natychmiast przerwali stosowanie leku BuscofenAct i skonsultowali się z lekarzem, jeśli wystąpią poważne działania niepożądane. Poniżej wymieniono działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, według następujących kategorii: Bardzo często (≥1\/10) Często (≥1\/100, \u003c1\/10) Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100) Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000) Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000) Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze: Bardzo rzadko W związku ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych obserwowano nasilenie zakaźnych stanów zapalnych (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). Prawdopodobnie ma to związek z mechanizmem działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Podczas leczenia ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych obejmujące sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączkę lub zaburzenia świadomości. Wydaje się, że predysponowani są pacjenci z chorobami autoimmunologicznymi (SLE, mieszana choroba tkanki łącznej).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego: Bardzo rzadko Zaburzenia układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza). Pierwszymi objawami mogą być: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia w jamie ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, krwawienia z nosa i skóry. W przypadku długotrwałej terapii należy regularnie kontrolować morfologię krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości z wysypką skórną i swędzeniem, ataki astmy (z możliwym spadkiem ciśnienia krwi).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko Ciężkie uogólnione reakcje nadwrażliwości, których objawami mogą być obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani ze zwężeniem dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, tachykardia, spadek ciśnienia krwi, aż do wstrząsu zagrażającego życiu i śmierci. Jeżeli wystąpi którykolwiek z tych objawów, a może się to zdarzyć już przy pierwszym zastosowaniu, konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne: Bardzo rzadko Reakcje psychotyczne, depresja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość lub zmęczenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka: Niezbyt często Zaburzenia widzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika: Rzadko Szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca: Bardzo rzadko Kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe: Bardzo rzadko Nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Często Zaburzenia żołądka i jelit, takie jak zgaga, ból brzucha, nudności, niestrawność, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia, niewielka utrata krwi z przewodu pokarmowego, która w wyjątkowych przypadkach prowadzi do anemii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często Wrzód żołądka i jelit z możliwością krwotoku i perforacji. Wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4), zapalenie żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Bardzo rzadko Zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, powstawanie przeponowych zwężeń jelit. W przypadku odczuwania silnego bólu w górnej części brzucha, smolistych stolców lub krwawych wymiotów należy natychmiast poinformować lekarza i zaprzestać stosowania leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Bardzo rzadko Zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często Różne wysypki skórne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Bardzo rzadko Reakcje pęcherzowe, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), łysienie. W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i tkanek miękkich (patrz także „Zakażenia i zarażenia pasożytnicze”).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Nieznana Ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). Reakcje nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Rzadko. Rzadko można również zaobserwować uszkodzenie tkanki nerek (martwica brodawek) i wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Bardzo rzadko Tworzenie się obrzęków, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek, zespołem nerczycowym, śródmiąższowym zapaleniem nerek, któremu może towarzyszyć ostra niewydolność nerek. Należy regularnie kontrolować czynność nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW razie potrzeby należy odpowiednio poinformować pacjentów o konieczności przerwania leczenia lekiem BuscofenAct i natychmiastowej konsultacji z lekarzem w przypadku wystąpienia jednego z poniższych stanów: - ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga lub ból brzucha; - krwawe wymioty; - melena or blood in the urine; - skin reactions, such as itchy rashes; - niewydolność oddechowa i\/lub obrzęk twarzy lub krtani; - fatigue associated with loss of appetite; - ból gardła związany z aftami, zmęczeniem i gorączką; - severe nosebleeds and skin bleeding; - nieprawidłowe zmęczenie związane ze zmniejszonym wydalaniem moczu; - obrzęk stóp lub nóg; - ból w klatce piersiowej; - zaburzenia widzenia. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eSymptoms in case of overdose\u003c\/u\u003e Objawy przedawkowania mogą objawiać się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak ból głowy, zawroty głowy, zawroty głowy i utrata przytomności (drgawki miokloniczne również u dzieci), ból brzucha, nudności, wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek, niedociśnienie, depresja oddechowa i sinica. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003cu\u003eTherapeutic measures in case of overdose \u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum. Jeżeli godzinę po przyjęciu u pacjenta występuje potencjalnie toksyczne stężenie leku, należy zastosować doustne podanie węgla aktywowanego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko samoistnego poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i czasu trwania leczenia. U zwierząt podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn powodowało zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania wad rozwojowych, w tym sercowo-naczyniowych, u zwierząt leczonych inhibitorem syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży ibuprofen należy podawać tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. W przypadku stosowania ibuprofenu u kobiet planujących zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę, a czas leczenia możliwie najkrótszy. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na ryzyko: - toksyczności krążeniowo-oddechowej (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą pogorszyć się do niewydolności nerek z małowodziem. Pod koniec ciąży u matki i noworodka: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy, które może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia porodu w momencie porodu. W związku z tym podawanie ibuprofenu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Ibuprofen i jego metabolity mogą przenikać w małych stężeniach do mleka matki. Dotychczas nie jest znany żaden szkodliwy wpływ leku na niemowlęta. Dlatego w przypadku krótkotrwałego leczenia bólu i gorączki zalecaną dawką zazwyczaj nie jest konieczne przerywanie karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą upośledzać płodność kobiet poprzez wpływ na owulację. Po zakończeniu leczenia ibuprofenem działanie jest odwracalne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePonieważ przyjmowanie leku BuscofenAct w największych dawkach może powodować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmęczenie i zawroty głowy, w pojedynczych przypadkach może nastąpić zaburzenie zdolności szybkiego reagowania, prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli stosowanie leku BuscofenAct wiąże się ze spożywaniem alkoholu.\u003c\/p\u003e","brand":"Sanofi","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131207516487,"sku":"041631021","price":9.21,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/sanofi-spa-buscofenact-400mg-12-capsule-molli-farmacia-dottor-tili-1213792369.jpg?v=1767142330"},{"product_id":"zerinol-300mg-2mg-20-compresse-rivestite","title":"Zerinol 300 mg + 2 mg 20 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie objawów grypy i przeziębienia u dorosłych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka drażowana zawiera: paracetamol 300 mg, maleinian chlorfenaminy 2 mg. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sacharoza. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkrobia kukurydziana; celuloza mikrokrystaliczna; powidon; stearynian magnezu; karmeloza sodowa; talk; sacharoza; galareta; makrogol 6000; węglan wapnia; rozpuszczalny w wodzie chlorofil; guma arabska; wosk carnauba.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZerinol jest przeciwwskazany w następujących przypadkach: - nadwrażliwość na paracetamol lub chlorofenaminę, na inne leki przeciwhistaminowe o podobnej budowie chemicznej lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; - ciąża i karmienie piersią; - pacjenci z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną; - ciężka niewydolność komórek wątroby (klasa C w skali Child-Pugh); - jaskra, przerost prostaty, niedrożność szyi pęcherza moczowego, zwężenie odźwiernika, dwunastnicy lub innych odcinków układu pokarmowego i moczowo-płciowego ze względu na działanie antycholinergiczne; - pacjenci leczeni inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu (patrz punkt 4.5).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cb\u003eDorośli:\u003c\/b\u003e 1 tabletka drażowana, dwa razy dziennie. \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna:\u003c\/b\u003e Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Zerinol u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Stosowanie doustne. Tabletkę należy popić wodą, po posiłku. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia\u003c\/u\u003e Należy zalecić pacjentom, aby skontaktowali się z lekarzem, jeśli gorączka utrzymuje się lub objawy nie ustępują po 3 dniach leczenia (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie stosować dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. Jeśli gorączka utrzymuje się dłużej niż trzy dni lub jeśli objawy nie ustępują, a inne pojawiają się w ciągu trzech dni lub towarzyszy im wysoka gorączka, wysypka, nadmierna ilość śluzu i uporczywy kaszel, przed kontynuowaniem stosowania należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e Podczas leczenia lekiem Zerinol należy upewnić się, że nie przyjmuje się jednocześnie innego leku zawierającego paracetamol, gdyż przyjęcie dużych dawek paracetamolu może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku. Zobacz także paragraf 4.5. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować choroby wątroby wysokiego ryzyka (patrz także punkt 4.9), a nawet poważne zmiany w nerkach i krwi. W przypadku wystąpienia ostrych reakcji nadwrażliwości na paracetamol (np. wstrząsu anafilaktycznego) należy przerwać leczenie preparatem Zerinol i wdrożyć niezbędne leczenie w oparciu o objawy przedmiotowe i podmiotowe. \u003cu\u003eMaleinian chlorofenaminy\u003c\/u\u003e Przy typowych dawkach terapeutycznych leki przeciwhistaminowe powodują reakcje wtórne, które znacznie różnią się w zależności od pacjenta i związku. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest uspokojenie, które może objawiać się sennością; Należy o tym ostrzec osoby, które mogą prowadzić pojazdy mechaniczne lub wykonywać czynności wymagające integralności na poziomie nadzoru (patrz paragraf 4.7). \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność u osób z niewydolnością nerek lub wątroby. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e Szczególną uwagę należy zwrócić przy ustalaniu dawki u osób w podeszłym wieku ze względu na ich większą wrażliwość na lek. U pacjentów w podeszłym wieku leczonych lekami przeciwhistaminowymi wystąpienie takich objawów jak zawroty głowy, uspokojenie, splątanie i niedociśnienie może być bardziej prawdopodobne. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie wrażliwi na antycholinergiczne skutki uboczne leków przeciwhistaminowych, takie jak suchość w ustach i zatrzymanie moczu (szczególnie u mężczyzn). \u003cu\u003eSacharoza\u003c\/u\u003e Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór enzymu sacharoza-izomaltaza nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Zwykle nieszkodliwe dawki acetaminofenu mogą powodować uszkodzenie wątroby, jeśli są przyjmowane razem z tymi lekami. To samo dotyczy substancji potencjalnie hepatotoksycznych oraz w przypadku nadużywania alkoholu. Nawykowe przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych lub doustnych środków antykoncepcyjnych może, poprzez enzymatyczny mechanizm indukcji, przyspieszyć metabolizm paracetamolu. Nie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Przyjmowanieprobenecydu hamuje wiązanie paracetamolu z kwasem glukuronowym, zmniejszając w ten sposób klirens paracetamolu około 2-krotnie. Dlatego też należy zmniejszyć dawkę paracetamolu, jeśli jest on podawany w skojarzeniu zprobenecydem. Cholestyramina zmniejsza wchłanianie acetaminofenu, jeśli zostanie podana w ciągu 1 godziny od podania acetaminofenu. Nie jest jeszcze możliwe ustalenie znaczenia klinicznego interakcji pomiędzy paracetamolem i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Dlatego długotrwałe stosowanie paracetamolu u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wskazane jest wyłącznie pod kontrolą lekarza. Łączenie acetaminofenu z chloramfenikolem może wydłużyć okres półtrwania chloramfenikolu, zwiększając ryzyko toksyczności. Jednoczesne stosowanie paracetamolu i zydowudyny zwiększa tendencję tej ostatniej do zmniejszania liczby leukocytów (neutropenia). Dlatego też lek Zerinol należy przyjmować razem z zydowudyną wyłącznie pod nadzorem lekarza. Leki spowalniające opróżnianie żołądka, takie jak propantelina, zmniejszają szybkość wchłaniania paracetamolu i opóźniają początek jego działania. Jednak leki przyspieszające opróżnianie żołądka, takie jak metoklopramid, prowadzą do zwiększenia szybkości wchłaniania. \u003cu\u003eZakłócenia w badaniach laboratoryjnych\u003c\/u\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). \u003cu\u003eMaleinian chlorofenaminy\u003c\/u\u003e Nie należy stosować jednocześnie z Zerinolem innych substancji o działaniu antycholinergicznym, gdyż mogą one powodować istotne interakcje. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu (patrz punkt 4.3), ponieważ może to przedłużyć i nasilić przeciwcholinergiczne i hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) maleinianu chlorfenaminy. Produkt może wchodzić w interakcje z alkoholem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami lub innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak barbiturany, leki uspokajające, uspokajające, nasenne. Produktów tych nie należy przyjmować podczas leczenia lekiem Zerinol, ponieważ mogą powodować nasilenie działania uspokajającego. Stosowanie leków przeciwhistaminowych może maskować pierwsze oznaki ototoksyczności niektórych antybiotyków. Chlorfenamina hamuje metabolizm fenytoiny i może powodować toksyczność fenytoiny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo zastosowaniu leku Zerinol mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania tych działań niepożądanych. \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e: - małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza, pancytopenia. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: - reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: - senność, osłabienie, zawroty głowy, ból głowy, brak koncentracji. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e: - niewyraźne widzenie. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: - zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: - suchość w ustach, nudności. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych:\u003c\/u\u003e - zmiany w czynności wątroby i zapalenie wątroby. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: - Podczas stosowania paracetamolu zgłaszano reakcje skórne różnego rodzaju i nasilenia, w tym przypadki pokrzywki, rumienia wielopostaciowego, bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Fotouczulenie. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: - zmiany w nerkach (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz), zatrzymanie moczu. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it\/it\/responsabili.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e W przypadku przedawkowania na ogół obserwuje się wyraźne działanie depresyjne lub pobudzające na ośrodkowy układ nerwowy, senność, letarg, depresję oddechową. W przypadku przedawkowania paracetamol zawarty w leku Zerinol może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej martwicy. \u003cu\u003eTerapia\u003c\/u\u003e N-acetylocysteina podana w godzinach bezpośrednio po przyjęciu paracetamolu skutecznie ogranicza uszkodzenie wątroby. Zaleca się zastosowanie zwykłych środków w celu usunięcia niewchłoniętego materiału z przewodu pokarmowego; utrzymywać pacjenta pod obserwacją, stosując terapię wspomagającą. Dalsze postępowanie będzie zależeć od ciężkości, charakteru i przebiegu objawów klinicznych i powinno być zgodne ze standardowymi protokołami intensywnej terapii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża i karmienie piersią\u003c\/u\u003e Zerinol jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Nie przeprowadzono badań preparatu Zerinol oceniających wpływ leku na płodność u ludzi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy ostrzec pacjentów, że Zerinol może powodować senność. Należy o tym ostrzec pacjentów, którzy mogą prowadzić pojazdy lub wykonywać operacje wymagające zachowania nienaruszonej czujności.\u003c\/p\u003e","brand":"Zentiva","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131216429383,"sku":"035304043","price":11.9,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/zentiva-zerinol-300mg-2mg-20-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1258975881.jpg?v=1789561811"},{"product_id":"voltadvance-25mg-20-bustine-polvere-per-soluzione-orale","title":"Voltadvance 25 mg 20 proszków mocy dla doustnego roztworu","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego rodzaju jak np. bóle stawów, lumbago, bóle mięśni, bóle głowy i zębów, bóle menstruacyjne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZawiera jedną tabletkę powlekaną\u003c\/u\u003e: substancja czynna diklofenak sodowy 25 mg. \u003cu\u003eJedna saszetka proszku do sporządzania roztworu doustnego zawiera\u003c\/u\u003e: substancja czynna diklofenak sodowy 25 mg. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: aromaty zawierające limonen, linalol, eugenol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eTabletki powlekane\u003c\/i\u003e: wodorowęglan potasu; mannitol; laurylosiarczan sodu; krospowidon; stearynian magnezu; dibeenian glicerolu; Przezroczysty Opadry (hypromeloza; makrogol). \u003ci\u003eProszek do sporządzania roztworu doustnego\u003c\/i\u003e: wodorowęglan potasu; mannitol; acesulfam potasowy; dibeenian glicerolu; aromat miętowy (zawiera limonen, linalool, eugenol); aromat anyżowy (zawierający limonen i linalol).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. • Aktywny wrzód żołądkowo-jelitowy, krwawienie lub perforacja. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym leczeniem NLPZ lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ostatni trymestr ciąży i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). • Ciężka niewydolność wątroby lub ciężka niewydolność nerek (patrz punkt 4.4). • Podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), diklofenak jest również przeciwwskazany u pacjentów, u których po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ wystąpiły napady astmy, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub ostry nieżyt nosa, reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne (patrz punkt 4.4). • Produktu nie wolno stosować w przypadku zaburzeń hematopoezy. • W przypadku intensywnego leczenia moczopędnego. • Nie stosować preparatu w przypadku ciemnych lub krwawych stolców. • Jawna zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV według NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i\/lub waskulopatia mózgowa. \u003cb\u003eLeku Voltadvance nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 14 lat.\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 14 lat\u003c\/b\u003e: 1-3 tabletki drażowane lub saszetki z proszkiem do sporządzania roztworu doustnego dziennie, podczas posiłku, nawet 2 w jednorazowym podaniu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 75 mg. Nie przekraczać zalecanych dawek; w szczególności pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. Tabletki powlekane należy połykać w całości, popijając wodą lub innym płynem; Przed zażyciem saszetki z proszkiem należy rozpuścić w szklance wody. Zalecamy przyjmowanie produktu najlepiej na pełny żołądek. Nie przekraczać 3 dni leczenia. Działania niepożądane można zminimalizować poprzez podawanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eSpecjalne populacje\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003eNiewydolność nerek\u003c\/b\u003e Voltadvance jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaleca się ostrożność podczas podawania leku Voltadvance pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/b\u003e Voltadvance jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Zaleca się ostrożność podczas podawania Voltadvance pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo 2-3 dniach kuracji bez zauważalnych rezultatów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cb\u003eInformacje ogólne\u003c\/b\u003e Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 oraz poniższe punkty dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy unikać jednoczesnego stosowania diklofenaku z innymi NLPZ o działaniu ogólnoustrojowym, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na brak dowodów wykazujących korzyści synergistyczne oraz ze względu na potencjalne addytywne działania niepożądane. Z podstawowego poziomu medycznego należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku. Szczególnie u wątłych pacjentów w podeszłym wieku lub o małej masie ciała zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, w rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne\/anafilaktoidalne, bez wcześniejszego narażenia na diklofenak. Reakcje nadwrażliwości mogą również prowadzić do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może powodować zawał mięśnia sercowego. Objawy takich reakcji mogą obejmować ból w klatce piersiowej występujący w związku z reakcją alergiczną na diklofenak. Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak może maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe zakażeń ze względu na swoje właściwości farmakodynamiczne. Długotrwałe stosowanie dowolnego rodzaju leku przeciwbólowego na bóle głowy może je pogorszyć. Jeżeli taka sytuacja wystąpiła lub istnieje podejrzenie, należy zasięgnąć porady lekarza i przerwać leczenie. Rozpoznanie bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (MOH) należy podejrzewać u pacjentów, u których bóle głowy występują często lub codziennie pomimo regularnego stosowania leków przeciwbólowych. \u003cb\u003eSkutki żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Podczas leczenia wszystkimi NLPZ, w tym diklofenakiem, zgłaszano krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforację, które mogą zakończyć się zgonem i mogą wystąpić w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Na ogół mają one poważniejsze konsekwencje u osób starszych. Jeżeli u pacjenta otrzymującego diklofenak wystąpi krwawienie lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego. Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, w tym diklofenaku, obowiązkowy jest ścisły nadzór medyczny i należy zachować szczególną ostrożność przepisując diklofenak pacjentom z objawami sugerującymi zaburzenia żołądkowo-jelitowe (GI) lub z wywiadem wskazującym na owrzodzenie żołądka lub jelit, krwawienie lub perforację, nieswoiste zapalenie jelit (patrz punkt 4.8). Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego jest większe w przypadku większych dawek NLPZ oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją. U osób w podeszłym wieku działania niepożądane, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, występują częściej. Aby zmniejszyć ryzyko toksycznego działania na przewód pokarmowy, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją, a także u osób w podeszłym wieku, leczenie należy rozpoczynać i kontynuować od najmniejszej skutecznej dawki. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu) u tych pacjentów, a także u pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego stosowania produktów leczniczych zawierających małe dawki kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać ryzyko ze strony przewodu pokarmowego. Pacjenci, u których w przeszłości występowały objawy toksyczności ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie osoby starsze, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego). Zaleca się ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (patrz punkt 4.5). Należy zachować ścisłą obserwację lekarską i zachować ostrożność u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna, ponieważ te stany mogą ulec zaostrzeniu (patrz punkt 4.8). Stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wycieku z zespoleń żołądkowo-jelitowych. Zaleca się zachowanie ostrożności i ścisły nadzór medyczny podczas stosowania diklofenaku po operacjach przewodu pokarmowego. \u003cb\u003eSkutki wątrobowo-żółciowe\u003c\/b\u003e Przepisując diklofenak pacjentom z niewydolnością wątroby, konieczna jest ścisła kontrola lekarska, ponieważ stan pacjenta może ulec zaostrzeniu. Podobnie jak inne NLPZ, w tym diklofenak, mogą one zwiększać aktywność jednego lub większej liczby enzymów wątrobowych. Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem zaleca się zapobiegawczą regularną kontrolę czynności wątroby. Jeśli parametry czynności wątroby ulegną trwałej zmianie lub pogorszeniu, pojawią się objawy kliniczne wskazujące na chorobę wątroby lub wystąpią inne objawy (np. eozynofilia, wysypka), należy przerwać leczenie diklofenakiem. Zapalenie wątroby po zastosowaniu diklofenaku może przebiegać bez objawów prodromalnych. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania diklofenaku u pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ może on wywołać napad. \u003cb\u003eSkutki nerkowe\u003c\/b\u003e Ponieważ w związku z leczeniem NLPZ, w tym diklofenakiem zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku niewydolności nerek, nadciśnienia w wywiadzie, u osób w podeszłym wieku, u pacjentów jednocześnie leczonych lekami moczopędnymi lub produktami leczniczymi, które mogą znacząco wpływać na czynność nerek, a także u pacjentów ze znacznym zmniejszeniem objętości zewnątrzkomórkowej z dowolnej przyczyny (np. przed lub po poważnym zabiegu chirurgicznym) (patrz punkt 4.3). W takich przypadkach podczas podawania diklofenaku zaleca się monitorowanie czynności nerek. Po przerwaniu leczenia zwykle następuje powrót do stanu sprzed leczenia. \u003cb\u003eEfekty skórne\u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia ryzyko wystąpienia tych reakcji jest większe u pacjentów: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Należy przerwać stosowanie leku Voltadvance w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. \u003cb\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/b\u003e Badania kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) związanego ze stosowaniem diklofenaku, zwłaszcza w dużych dawkach (150 mg\/dobę) i leczeniu długotrwałym. Pacjenci ze znaczącymi czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu) powinni leczyć diklofenak jedynie po dokładnym rozważeniu. Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca (klasa I NYHA) powinni być leczeni diklofenakiem jedynie po dokładnym rozważeniu. Ponieważ ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem diklofenaku może zwiększać się wraz z dawką i czasem trwania ekspozycji, należy stosować możliwie najkrótszy czas leczenia i najmniejszą skuteczną dawkę dobową. Należy zalecić pacjentom, aby skonsultowali się z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią lub nie ustąpią w ciągu zalecanego czasu leczenia. Pacjenci powinni zwracać uwagę na oznaki i objawy poważnych zdarzeń zakrzepowych (np. ból w klatce piersiowej, duszność, osłabienie, niewyraźną mowę), które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Należy zalecić pacjentom, aby w przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych zdarzeń natychmiast skontaktowali się z lekarzem. \u003cb\u003eEfekty hematologiczne\u003c\/b\u003e Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem, podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się kontrolę morfologii krwi. Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak może przejściowo hamować agregację płytek krwi. Należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami hemostazy. \u003cb\u003eWpływ na drogi oddechowe (istniejąca wcześniej astma)\u003c\/b\u003e U pacjentów chorych na astmę, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa (np. polipy nosa), przewlekłą obturacyjną chorobę płuc lub przewlekłe zakażenia dróg oddechowych (zwłaszcza jeśli są powiązane z objawami podobnymi do alergicznego nieżytu nosa), reakcje na NLPZ takie jak zaostrzenia astmy (tzw. nietolerancja leków przeciwbólowych\/astma przeciwbólowa), obrzęk Quinckego lub pokrzywka występują częściej niż u innych pacjentów. Dlatego u takich pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności (przygotowanie się na wypadek sytuacji awaryjnej). Dotyczy to również pacjentów uczulonych na inne substancje, m.in. z reakcjami skórnymi, swędzeniem lub pokrzywką. \u003cb\u003eWażne informacje o niektórych substancjach pomocniczych:\u003c\/b\u003e Tabletki powlekane Voltadvance 25 mg zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, tj. zasadniczo są „wolne od sodu”. Voltadvance 25 mg proszek do sporządzania roztworu doustnego zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, tj. zasadniczo jest „wolny od sodu”. Voltadvance 25 mg proszek do sporządzania roztworu doustnego zawiera aromat anyżowy, który z kolei zawiera limonen i linalol. Limonen i linalol mogą powodować reakcje alergiczne. Voltadvance 25 mg proszek do sporządzania roztworu doustnego zawiera aromat miętowy, który z kolei zawiera limonen, linalool i eugenol. Limonen, linalol i eugenol mogą powodować reakcje alergiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJeżeli przed zastosowaniem preparatu przyjmujesz inne leki, wskazane jest poinformowanie o tym lekarza, gdyż może zaistnieć konieczność zmiany dawkowania lub przerwania leczenia. Poniższe interakcje obejmują te obserwowane w przypadku diklofenaku w postaci tabletek dojelitowych i (lub) innych farmaceutycznych postaci diklofenaku. \u003cb\u003eLit\u003c\/b\u003e: W przypadku jednoczesnego podawania diklofenak może zwiększać stężenie litu w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy. \u003cb\u003eDigoksyna\u003c\/b\u003e: W przypadku jednoczesnego stosowania diklofenak może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy. \u003cb\u003eLeki moczopędne i leki przeciwnadciśnieniowe\u003c\/b\u003e: Pacjenci leczeni tymi lekami powinni przed zastosowaniem preparatu skonsultować się z lekarzem. Podobnie jak inne NLPZ, jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi lub lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. beta-blokerami, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE)) może powodować osłabienie ich działania przeciwnadciśnieniowego. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania tego skojarzenia, a pacjenci, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni okresowo monitorować swoje ciśnienie krwi. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia, a następnie okresowo, szczególnie w przypadku leków moczopędnych i inhibitorów ACE ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności. \u003cb\u003eInne NLPZ i kortykosteroidy\u003c\/b\u003e: Jednoczesne stosowanie diklofenaku i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i należy go unikać (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eLeki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe\u003c\/b\u003e: Zaleca się ostrożność, ponieważ jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko krwawienia. Chociaż badania kliniczne nie wskazują na wpływ diklofenaku na działanie leków przeciwzakrzepowych, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwotoku u pacjentów przyjmujących jednocześnie diklofenak i leki przeciwzakrzepowe. Dlatego zaleca się uważne monitorowanie takich pacjentów. \u003cb\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)\u003c\/b\u003e: jednoczesne podawanie ogólnoustrojowych NLPZ, w tym diklofenaku, i leków z grupy SSRI może zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eLeki przeciwcukrzycowe\u003c\/b\u003e: Badania kliniczne wykazały, że diklofenak można podawać jednocześnie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Zgłaszano jednak pojedyncze przypadki zarówno hipo-, jak i hiperglikemii, wymagające modyfikacji dawkowania leków przeciwcukrzycowych podawanych podczas leczenia diklofenakiem. Z tego powodu w przypadku leczenia skojarzonego zaleca się zapobiegawczą kontrolę stężenia glukozy we krwi. Zgłaszano także niektóre przypadki kwasicy metabolicznej podczas jednoczesnego podawania diklofenaku z metforminą, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą wcześniej niewydolnością nerek. \u003cb\u003eMetotreksat\u003c\/b\u003e: diklofenak może hamować uwalnianie metotreksatu przez kanaliki nerkowe poprzez zwiększenie jego stężenia. Zaleca się ostrożność podczas podawania NLPZ, w tym diklofenaku, 24 godziny przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ może zwiększyć się stężenie metotreksatu we krwi, a w konsekwencji toksyczność tej substancji. \u003cb\u003eCyklosporyna\u003c\/b\u003e: ze względu na wpływ na prostaglandyny nerkowe, diklofenak, podobnie jak inne NLPZ, może zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny. Dlatego diklofenak należy podawać w dawkach mniejszych niż stosowane u pacjentów nieotrzymujących cyklosporyny. \u003cb\u003eLeki, o których wiadomo, że powodują hiperkaliemię\u003c\/b\u003e: Jednoczesne leczenie lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, cyklosporyną, takrolimusem lub trimetoprimem może wiązać się ze zwiększeniem stężenia potasu w surowicy, dlatego należy je często monitorować (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eChinolonowe środki przeciwbakteryjne\u003c\/b\u003e: Zgłaszano pojedyncze przypadki drgawek, prawdopodobnie w wyniku jednoczesnego stosowania chinolonów i NLPZ. \u003cb\u003eFenytoina\u003c\/b\u003e: Podczas jednoczesnego stosowania fenytoiny z diklofenakiem zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu ze względu na przewidywalny wzrost ekspozycji na fenytoinę. \u003cb\u003eKolestypol i cholestyramina\u003c\/b\u003e: leki te mogą powodować opóźnienie lub zmniejszenie wchłaniania diklofenaku. Dlatego zaleca się podawanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu kolestypolu\/cholestyraminy. \u003cb\u003eInhibitory CYP2C9\u003c\/b\u003e: Zaleca się ostrożność przepisując diklofenak jednocześnie z inhibitorami CYP2C9 (takimi jak sulfinpirazon i worykonazol); może to prowadzić do znacznego zwiększenia maksymalnego stężenia w osoczu i narażenia na diklofenak ze względu na hamowanie jego metabolizmu. Diklofenak może również zmniejszać skuteczność wkładek wewnątrzmacicznych i zgłaszano ryzyko hamowania interferonu alfa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniżej wymieniono działania niepożądane (Tabela 1) według narządów, układów\/układów i częstości występowania MedDRA. Częstotliwości definiuje się jako: bardzo często (≥ 1\/10); często (≥ 1\/100 do \u003c1\/10); niezbyt często (≥ 1\/1 000 do \u003c 1\/100); rzadko (≥ 1\/10 000 do \u003c 1\/1 000); bardzo rzadko (\u003c 1\/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Poniższe działania niepożądane obejmują te zgłaszane podczas krótkotrwałego lub długotrwałego stosowania. Jeżeli w trakcie leczenia lekiem Voltadvance wystąpi którykolwiek z tych objawów, wskazane jest przerwanie stosowania leku i skonsultowanie się z lekarzem. \u003cb\u003eTabela 1\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość (w tym niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna), agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (w tym niedociśnienie i wstrząs).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, drażliwość, reakcje psychotyczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: senność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, stany lękowe, drżenie, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zmiany smaku, udary naczyniowo-mózgowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSchorzenia ucha i błędnika.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: szumy uszne, pogorszenie słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChoroby serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNiezbyt często*: Zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana: zespół Kounisa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: nadciśnienie, zapalenie naczyń.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: astma (w tym duszność).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zapalenie płuc.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, anoreksja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: zapalenie żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, biegunka krwotoczna, smoliste stolce, wrzody żołądka i jelit (z krwawieniem lub perforacją lub bez, które mogą prowadzić do zapalenia otrzewnej), suchość w jamie ustnej i błonach śluzowych, zwężenie przewodu pokarmowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zapalenie jelita grubego (w tym krwotoczne zapalenie jelita grubego i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Leśniowskiego-Crohna), zaparcia, zapalenie jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie jamy ustnej), zapalenie języka, zaburzenia przełyku, choroba przepony jelitowej, zapalenie trzustki, zaparcia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana: Niedokrwienne zapalenie jelita grubego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: zwiększona aktywność aminotransferaz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: piorunujące zapalenie wątroby, martwica wątroby, niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: wysypka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: pokrzywka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: wykwity pęcherzowe, wyprysk, rumień, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella), złuszczające zapalenie skóry, wypadanie włosów, reakcja nadwrażliwości na światło, plamica, plamica Henocha-Schonleina, świąd.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, martwica brodawek nerkowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: obrzęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e* Częstotliwość odzwierciedla dane z długotrwałego leczenia dużą dawką (150 mg na dobę). Badania kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) związanego ze stosowaniem diklofenaku, zwłaszcza w dużych dawkach (150 mg\/dobę) i leczeniu długotrwałym (przeciwwskazania oraz specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, patrz punkty 4.3 i 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eObjawy\u003c\/b\u003e Nie ma typowego obrazu klinicznego wynikającego z przedawkowania diklofenaku. Przedawkowanie może powodować objawy takie jak wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, zawroty głowy, szumy uszne lub drgawki. W przypadku znacznego zatrucia możliwa jest ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. \u003cb\u003eŚrodki terapeutyczne\u003c\/b\u003e Leczenie ostrego zatrucia NLPZ, w tym diklofenakiem, zasadniczo polega na leczeniu wspomagającym i objawowym. W przypadku powikłań, takich jak niedociśnienie, niewydolność nerek, drgawki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i depresja oddechowa, należy zastosować leczenie wspomagające i objawowe. Specyficzne terapie, takie jak wymuszona diureza, dializa czy hemoperfuzja, prawdopodobnie nie są pomocne w eliminacji NLPZ, w tym diklofenaku, ze względu na ich wysokie wiązanie z białkami osocza i znaczny metabolizm. Dalsze sposoby leczenia powinny uwzględniać wskazania kliniczne lub zalecenia ośrodka kontroli zatruć, jeśli są dostępne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eCiąża\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie diklofenaku może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości ustąpiły po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy stosować diklofenaku, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli diklofenak stosowany jest przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę, a czas leczenia możliwie najkrótszy. Po ekspozycji na diklofenak przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać leczenie diklofenakiem. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - działanie toksyczne na serce i płuca (zwężenie\/przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej), które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; - matce i noworodkowi pod koniec ciąży ze względu na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cb\u003eKarmienie piersią\u003c\/b\u003e Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak przenika w małych ilościach do mleka matki. Dlatego też nie należy podawać diklofenaku podczas karmienia piersią, aby uniknąć działań niepożądanych u niemowlęcia. \u003cb\u003ePłodność\u003c\/b\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie diklofenaku może zmieniać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet pragnących zajść w ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom w kierunku niepłodności należy rozważyć przerwanie stosowania diklofenaku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePacjenci, u których w wyniku stosowania diklofenaku wystąpiły zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Haleon","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131218985287,"sku":"035500040","price":12.16,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/haleon-italy-srl-voltadvance-25mg-20-bustine-polvere-per-soluzione-orale-farmacia-dottor-tili-1213792344.jpg?v=1767142648"},{"product_id":"nurofen-influenza-e-raffreddore-200mg-30mg-12-compresse-rivestite","title":"Wpływ Nurofen i zimny 200 mg + 30 mg 12 powlekanych tabletek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNUROFEN GRYPA I PRZEZIĘBIENIE 200 mg + 30 mg tabletki drażowane jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Leczenie objawów przeziębienia i grypy, takich jak przekrwienie nosa i zatok, ból, gorączka, ból gardła, ból głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka zawiera: Ibuprofen 200 mg, Chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sód, żółcień pomarańczowa FCF (E 110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFosforan trójwapniowy, karboksymetyloceluloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, metylohydroksypropyloceluloza, stearynian magnezu, talk, barwniki: E 104, E 110, E 171.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. Pacjenci cierpiący na wrzód trawienny. Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). Pacjenci, u których wcześniej występowały reakcje nadwrażliwości (takie jak polipowatość nosa, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ciężka niewydolność nerek lub wątroby. Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA) Pacjenci z poważnymi chorobami układu krążenia, tachykardią, nadciśnieniem, dławicą piersiową, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, jaskrą, zespołem prostaty. Ciąża. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Dzieci poniżej 12 lat. Pacjenci przyjmujący lub przyjmujący w ciągu ostatnich 14 dni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Tylko przez krótki okres leczenia. • maksymalnie 5 dni terapii dla populacji dorosłych; • Maksymalny czas terapii u dzieci (12-18 lat) wynosi 3 dni. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 5 dni u dorosłych i dłużej niż 3 dni u młodzieży lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e: Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/u\u003e: Dawka początkowa to 1-2 tabletki na dobę, następnie w razie potrzeby 1-2 tabletki co 4 godziny. Nie przekraczać dawki 6 tabletek w ciągu 24 godzin. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e: U osób w podeszłym wieku nie jest wymagana zmiana zalecanej dawki, z wyjątkiem pacjentów ze zmianami w nerkach lub wątrobie, u których konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e: Podanie doustne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 i poniższe sekcje dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Inne NLPZ: należy unikać stosowania leku NUROFEN COLD AND FLU w połączeniu z NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Stosowanie NLPZ należy dokładnie ocenić u pacjentów cierpiących na zaburzenia krzepnięcia, ponieważ możliwe jest zmniejszenie krzepliwości. To samo dotyczy pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ze względu na możliwość nasilenia działania przeciwzakrzepowego (patrz także punkt 4.5). Bezpieczeństwo dla przewodu pokarmowego: podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwzapalnych, leku nie należy stosować, jeśli pacjent cierpi na wrzody lub zaburzenia żołądka. Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej), a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych (patrz punkt 4.5 poniżej). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących NUROFEN GRYPĘ I PRZEZIĘBIENIE, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy: należy zachować ostrożność (porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Bądź ostrożny należy również rozważyć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne jest stosowanie dużych dawek (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Reakcje skórne: Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, w związku ze stosowaniem NLPZ (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków na wczesnych etapach leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku NUROFEN FLU AND PRZEZIĘBIENIE. Ciężkie reakcje skórne: Podczas stosowania leków zawierających ibuprofen i pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). To ostre wykwity krostkowe mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, z gorączką i licznymi, małymi, przeważnie niegrudkowymi krostkami, wynikającymi z rozległego rumienia obrzękowego i zlokalizowanymi głównie w fałdach skórnych, tułowiu i kończynach górnych. Należy uważnie monitorować pacjentów. W przypadku zaobserwowania objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak gorączka, rumień lub liczne małe krosty, należy przerwać podawanie leku Nurofen Grypa i Przeziębienie i w razie potrzeby podjąć odpowiednie działania. Zaburzenia układu oddechowego: skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów z astmą oskrzelową lub obecnymi lub przebytymi chorobami alergicznymi. Nie stosować preparatu w przypadku astmy i alergii na kwas acetylosalicylowy, chyba że po konsultacji z lekarzem (patrz punkt 4.3). SLE i mieszana choroba tkanki łącznej: w przypadku tocznia rumieniowatego układowego i mieszanej choroby tkanki łącznej może to prowadzić do zwiększonego ryzyka aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8). Czynność nerek: niewydolność nerek, ponieważ czynność nerek może być zaburzona (patrz punkty 4.3 i 4.8). Czynność wątroby: zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8). Upośledzona płodność kobiet: zob. paragraf 4.6 dotyczący płodności kobiet. Należy zachować ostrożność podczas stosowania w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym lekami blokującymi neurony adrenergiczne i beta-blokerami (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność podczas stosowania z innymi środkami sympatykomimetycznymi, takimi jak leki zmniejszające przekrwienie, leki zmniejszające apetyt i psychostymulujące amfetaminy (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność podczas stosowania w przypadku nadmiernego pobudzenia. Jeżeli podczas stosowania leku wystąpią omamy, niepokój lub zaburzenia snu, należy przerwać stosowanie leku. Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku działania niepożądane NLPZ, w szczególności krwotok i perforacja przewodu pokarmowego, mogą powodować zgon, są częstsze (patrz punkt 4.2). Dzieci i młodzież: U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. Niedokrwienne zapalenie jelita grubego: Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita grubego. W przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, krwawienia z odbytu lub innych objawów niedokrwiennego zapalenia jelita grubego należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eNiedokrwienna neuropatia wzrokowa\u003c\/u\u003e Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano przypadki niedokrwiennej neuropatii wzrokowej. Stosowanie pseudoefedryny należy przerwać w przypadku nagłej utraty wzroku lub pogorszenia ostrości wzroku, na przykład w przypadku mroczka. \u003cu\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/u\u003e Nurofen Grypa i Przeziębienie może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia, a tym samym pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Nurofen Flu and Cold w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z infekcją, zaleca się monitorowanie infekcji. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. Ten produkt leczniczy zawiera: • mniej niż 1 mmol (23 mg). \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e w tabletce, tj. zasadniczo „wolny od sodu”; • \u003cb\u003ebarwnik żółcień pomarańczowa FCF (E 110)\u003c\/b\u003e, które mogą powodować reakcje alergiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Produktu nie wolno stosować u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy oraz przez 14 dni po zaprzestaniu takiego leczenia. Produkt może nasilać działanie innych środków sympatykomimetycznych, takich jak leki obkurczające błonę śluzową. Guanetydyna, rezerpina i metylodopa mogą osłabiać działanie pseudoefedryny, a trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą na nie wpływać. Z kolei pseudoefedryna może zmniejszać działanie guanetydyny i zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii u pacjentów z digitalizacją, czy też u pacjentów przyjmujących leki przeciwcholinergiczne (w tym trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) lub chinidynę. Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Interakcje te należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących NUROFEN GRYPĘ I PRZEZIĘBIENIE jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia. Kwas acetylosalicylowy: na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli leki te są podawane jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2: należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą pogorszyć niewydolność serca, zmniejszyć GFR (współczynnik filtracji kłębuszkowej) i stężenie glukozydów w osoczu. Lit. Istnieją dowody na możliwość potencjalnego zwiększenia stężenia litu we krwi. Metotreksat. Istnieją dowody na możliwość zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu. Cyklosporyny: zwiększają ryzyko nefrotoksyczności. Mifepriston: NLPZ nie mogą być podawane przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie mifepristonu. Takrolimus: Możliwe zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego podczas podawania NLPZ z takrolimusem. Zydowudyna: Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas jednoczesnego stosowania NLPZ z zydowudyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozy i krwiaka u Pacjenci z hemofilią zakażeni wirusem HIV, leczeni jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem. Antybiotyki chinolonowe: Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. Alkaloidy sporyszu (ergotamina i metysergid): zwiększone ryzyko zatrucia sporyszem. Leki tłumiące apetyt (anorektykę) i środki psychostymulujące podobne do amfetaminy: ryzyko nadciśnienia. Oksytocyna: ryzyko nadciśnienia\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje te, które obserwowano podczas leczenia ibuprofenem w dawkach stosowanych do samodzielnego leczenia (maksymalnie do 1200 mg na dobę) oraz sympatykomimetyków, w tym pseudoefedryny, stosowanych przez krótkie okresy. Poniżej wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu i sympatykomimetyków, takich jak pseudoefedryna, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. \u003ci\u003eAby określić częstotliwość występowania skutków ubocznych, stosuje się następujące wyrażenia:\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eBardzo często (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/10)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eGmina (\u003c\/i\u003e \u003csub\u003e≥ \u003c\/sub\u003e \u003ci\u003e1\/100, \u0026lt;1\/10)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często (\u003c\/i\u003e \u003csub\u003e≥ \u003c\/sub\u003e \u003ci\u003e1\/1000, \u0026lt;1\/100)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eRzadko (\u003c\/i\u003e \u003csub\u003e≥ \u003c\/sub\u003e \u003ci\u003e1\/10.000, \u0026lt;1\/1000)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie (\u003c1\/10 000)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eNieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eW każdej grupie częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia.\u003c\/i\u003e \u003cb\u003eTabela skutków ubocznych\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się pokrzywką i świądem²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia układu krwiotwórczego¹. Ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs).²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Bezsenność, lęk, niepokój, pobudzenie, halucynacje.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból głowy, drżenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych³\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Niedokrwienna neuropatia wzrokowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Niewydolność serca i obrzęk4, tachykardia, ból w klatce piersiowej, arytmia, kołatanie serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Nadciśnienie4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Reaktywność układu oddechowego, w tym astma, skurcz oskrzeli lub duszność²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból brzucha, nudności i niestrawność5.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Wrzód trawienny, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, smoliste stolce, krwawe wymioty, czasami śmiertelne, szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Suchość w ustach. Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Niedokrwienne zapalenie jelita grubego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Wysypki skórne²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Mogą wystąpić reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Nadmierna potliwość. Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). Ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). Reakcje nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej - Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Osłabienie mięśni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężka niewydolność nerek 6.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Zatrzymanie moczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany związane z miejscem podania - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Drażliwość, pragnienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eOpis niektórych skutków ubocznych\u003c\/b\u003e 1) Przykłady zaburzeń krwiotwórczych obejmują anemię, leukopenię, trombocytopenię, pancytopenię i agranulocytozę. Pierwszymi objawami są gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne uczucie zmęczenia, niewyjaśnione krwawienie i siniaki. 2) Reakcje nadwrażliwości: reakcje te obejmują a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność lub c) różne choroby skóry, takie jak różne wysypki skórne, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy i bardzo rzadko pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowe, d) reakcje krzyżowe z pseudoefedryną. 3) Patogeneza polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie jest do końca poznana. Jednakże dostępne dane dotyczące aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem NLPZ pozwalają myśleć o reakcji nadwrażliwości immunologicznej (wynikającej z przejściowego związku z przyjmowaniem leku i ustąpienia objawów po zaprzestaniu leczenia). Warto zauważyć, że podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja). 4) Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). 5) Ze strony przewodu pokarmowego: najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). 6) Szczególnie podczas długich kuracji, związanych ze zwiększeniem stężenia mocznika w surowicy i obrzękami. Obejmuje także martwicę brodawek. Może wystąpić nietolerancja żołądkowo-jelitowa, krwawienie, pocenie się, zawroty głowy, ból przedsercowy, trudności w oddawaniu moczu i bezsenność. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpią po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioniavverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Mogą wystąpić nudności, wymioty, ból brzucha i rzadziej biegunka. Mogą również wystąpić szumy uszne, bóle głowy i krwawienia z przewodu pokarmowego. W cięższych przypadkach zatrucia obserwuje się toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, objawiające się zawrotami głowy, sennością, sporadycznie pobudzeniem i dezorientacją lub śpiączką. Czasami u pacjentów występują drgawki. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego\/INR, prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. Może również wystąpić ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby i depresja oddechowa. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie astmy. Podobnie jak w przypadku innych sympatykomimetyków, nadmierna dawka pseudoefedryny może powodować objawy związane z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego i pobudzeniem układu krążenia, w tym:\u003cb\u003e:\u003c\/b\u003e drażliwość, niepokój, drżenie, pragnienie, niewyraźne widzenie, lęk, lęk, bezsenność, gorączka, pocenie się, wytrzeszcz oczu, omamy, osłabienie mięśni\u003cb\u003e,\u003c\/b\u003e kołatanie serca, drgawki, zatrzymanie moczu, nadciśnienie, trudności w oddawaniu moczu, nudności, wymioty, tachykardia i zaburzenia rytmu serca. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi mieć charakter objawowy i wspomagający, szczególnie w przypadku układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, i musi obejmować utrzymywanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Należy rozważyć doustne podanie węgla aktywowanego, jeśli pacjent zgłosi się w ciągu 1 godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Jeśli to konieczne, należy zastosować interwencję korygującą poziom elektrolitów w surowicy. Napady należy leczyć dożylnymi benzodiazepinami, jeśli są częste lub długotrwałe. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. Eliminację pseudoefedryny można przyspieszyć poprzez diurezę kwasową lub dializę. Zjawisko nadciśnienia można leczyć za pomocą leków blokujących receptory alfa dożylnie. Zaburzenia rytmu serca mogą wymagać zastosowania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne po podaniu leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne. Nadpobudliwość i halucynacje można leczyć chloropromazyną.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eProduktu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. \u003cb\u003eCiąża:\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; Matka i noworodek pod koniec ciąży są narażeni na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Istnieje możliwość związku pomiędzy wystąpieniem wad płodu a przyjmowaniem pseudoefedryny w pierwszym trymestrze ciąży. \u003cb\u003eKarmienie piersią:\u003c\/b\u003e Chociaż ibuprofen występuje w mleku matki w bardzo małych stężeniach, pseudoefedryna przenika do mleka w znacznych ilościach; z tego powodu produktu nie wolno stosować w okresie karmienia piersią. \u003cb\u003ePłodność:\u003c\/b\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie leku NUROFEN FLU I PRZEZIĘBIENIE może zmienić płodność kobiet ze względu na jego wpływ na owulację. Dlatego nie zaleca się stosowania leku u kobiet pragnących zajść w ciążę.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie dotyczy\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131232026951,"sku":"034246013","price":11.53,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofen-influenza-e-raffreddore-200mg-30mg-12-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792327.jpg?v=1767143169"},{"product_id":"nurofen-influenza-e-raffreddore-200mg-30mg-24-compresse-rivestite","title":"Wpływ Nurofen i zimno 200 mg + 30 mg 24 powlekane tabletki","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNUROFEN GRYPA I PRZEZIĘBIENIE 200 mg + 30 mg tabletki drażowane jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Leczenie objawów przeziębienia i grypy, takich jak przekrwienie nosa i zatok, ból, gorączka, ból gardła, ból głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka zawiera: Ibuprofen 200 mg, Chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sód, żółcień pomarańczowa FCF (E 110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFosforan trójwapniowy, karboksymetyloceluloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, metylohydroksypropyloceluloza, stearynian magnezu, talk, barwniki: E 104, E 110, E 171.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. Pacjenci cierpiący na wrzód trawienny. Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). Pacjenci, u których wcześniej występowały reakcje nadwrażliwości (takie jak polipowatość nosa, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ciężka niewydolność nerek lub wątroby. Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA) Pacjenci z poważnymi chorobami układu krążenia, tachykardią, nadciśnieniem, dławicą piersiową, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, jaskrą, zespołem prostaty. Ciąża. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Dzieci poniżej 12 lat. Pacjenci przyjmujący lub przyjmujący w ciągu ostatnich 14 dni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Tylko przez krótki okres leczenia. • maksymalnie 5 dni terapii dla populacji dorosłych; • Maksymalny czas terapii u dzieci (12-18 lat) wynosi 3 dni. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 5 dni u dorosłych i dłużej niż 3 dni u młodzieży lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e: Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/u\u003e: Dawka początkowa to 1-2 tabletki na dobę, następnie w razie potrzeby 1-2 tabletki co 4 godziny. Nie przekraczać dawki 6 tabletek w ciągu 24 godzin. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e: U osób w podeszłym wieku nie jest wymagana zmiana zalecanej dawki, z wyjątkiem pacjentów ze zmianami w nerkach lub wątrobie, u których konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e: Podanie doustne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 i poniższe sekcje dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Inne NLPZ: należy unikać stosowania leku NUROFEN COLD AND FLU w połączeniu z NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Stosowanie NLPZ należy dokładnie ocenić u pacjentów cierpiących na zaburzenia krzepnięcia, ponieważ możliwe jest zmniejszenie krzepliwości. To samo dotyczy pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ze względu na możliwość nasilenia działania przeciwzakrzepowego (patrz także punkt 4.5). Bezpieczeństwo dla przewodu pokarmowego: podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwzapalnych, leku nie należy stosować, jeśli pacjent cierpi na wrzody lub zaburzenia żołądka. Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej), a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych (patrz punkt 4.5 poniżej). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących NUROFEN GRYPĘ I PRZEZIĘBIENIE, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy: należy zachować ostrożność (porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Bądź ostrożny należy również rozważyć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne jest stosowanie dużych dawek (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Reakcje skórne: Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, w związku ze stosowaniem NLPZ (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków na wczesnych etapach leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku NUROFEN FLU AND PRZEZIĘBIENIE. Ciężkie reakcje skórne: Podczas stosowania leków zawierających ibuprofen i pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). To ostre wykwity krostkowe mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, z gorączką i licznymi, małymi, przeważnie niegrudkowymi krostkami, wynikającymi z rozległego rumienia obrzękowego i zlokalizowanymi głównie w fałdach skórnych, tułowiu i kończynach górnych. Należy uważnie monitorować pacjentów. W przypadku zaobserwowania objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak gorączka, rumień lub liczne małe krosty, należy przerwać podawanie leku Nurofen Grypa i Przeziębienie i w razie potrzeby podjąć odpowiednie działania. Zaburzenia układu oddechowego: skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów z astmą oskrzelową lub obecnymi lub przebytymi chorobami alergicznymi. Nie stosować preparatu w przypadku astmy i alergii na kwas acetylosalicylowy, chyba że po konsultacji z lekarzem (patrz punkt 4.3). SLE i mieszana choroba tkanki łącznej: w przypadku tocznia rumieniowatego układowego i mieszanej choroby tkanki łącznej może to prowadzić do zwiększonego ryzyka aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8). Czynność nerek: niewydolność nerek, ponieważ czynność nerek może być zaburzona (patrz punkty 4.3 i 4.8). Czynność wątroby: zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8). Upośledzona płodność kobiet: zob. paragraf 4.6 dotyczący płodności kobiet. Należy zachować ostrożność podczas stosowania w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym lekami blokującymi neurony adrenergiczne i beta-blokerami (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność podczas stosowania z innymi środkami sympatykomimetycznymi, takimi jak leki zmniejszające przekrwienie, leki zmniejszające apetyt i psychostymulujące amfetaminy (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność podczas stosowania w przypadku nadmiernego pobudzenia. Jeżeli podczas stosowania leku wystąpią omamy, niepokój lub zaburzenia snu, należy przerwać stosowanie leku. Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku działania niepożądane NLPZ, w szczególności krwotok i perforacja przewodu pokarmowego, mogą powodować zgon, są częstsze (patrz punkt 4.2). Dzieci i młodzież: U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. Niedokrwienne zapalenie jelita grubego: Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita grubego. W przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, krwawienia z odbytu lub innych objawów niedokrwiennego zapalenia jelita grubego należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eNiedokrwienna neuropatia wzrokowa\u003c\/u\u003e Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano przypadki niedokrwiennej neuropatii wzrokowej. Stosowanie pseudoefedryny należy przerwać w przypadku nagłej utraty wzroku lub pogorszenia ostrości wzroku, na przykład w przypadku mroczka. \u003cu\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/u\u003e Nurofen Grypa i Przeziębienie może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia, a tym samym pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Nurofen Flu and Cold w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z infekcją, zaleca się monitorowanie infekcji. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. Ten produkt leczniczy zawiera: • mniej niż 1 mmol (23 mg). \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e w tabletce, tj. zasadniczo „wolny od sodu”; • \u003cb\u003ebarwnik żółcień pomarańczowa FCF (E 110)\u003c\/b\u003e, które mogą powodować reakcje alergiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Produktu nie wolno stosować u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy oraz przez 14 dni po zaprzestaniu takiego leczenia. Produkt może nasilać działanie innych środków sympatykomimetycznych, takich jak leki obkurczające błonę śluzową. Guanetydyna, rezerpina i metylodopa mogą osłabiać działanie pseudoefedryny, a trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą na nie wpływać. Z kolei pseudoefedryna może zmniejszać działanie guanetydyny i zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii u pacjentów z digitalizacją, czy też u pacjentów przyjmujących leki przeciwcholinergiczne (w tym trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) lub chinidynę. Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Interakcje te należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących NUROFEN GRYPĘ I PRZEZIĘBIENIE jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia. Kwas acetylosalicylowy: na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli leki te są podawane jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2: należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą pogorszyć niewydolność serca, zmniejszyć GFR (współczynnik filtracji kłębuszkowej) i stężenie glukozydów w osoczu. Lit. Istnieją dowody na możliwość potencjalnego zwiększenia stężenia litu we krwi. Metotreksat. Istnieją dowody na możliwość zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu. Cyklosporyny: zwiększają ryzyko nefrotoksyczności. Mifepriston: NLPZ nie mogą być podawane przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie mifepristonu. Takrolimus: Możliwe zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego podczas podawania NLPZ z takrolimusem. Zydowudyna: Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas jednoczesnego stosowania NLPZ z zydowudyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozy i krwiaka u Pacjenci z hemofilią zakażeni wirusem HIV, leczeni jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem. Antybiotyki chinolonowe: Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. Alkaloidy sporyszu (ergotamina i metysergid): zwiększone ryzyko zatrucia sporyszem. Leki tłumiące apetyt (anorektykę) i środki psychostymulujące podobne do amfetaminy: ryzyko nadciśnienia. Oksytocyna: ryzyko nadciśnienia\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje te, które obserwowano podczas leczenia ibuprofenem w dawkach stosowanych do samodzielnego leczenia (maksymalnie do 1200 mg na dobę) oraz sympatykomimetyków, w tym pseudoefedryny, stosowanych przez krótkie okresy. Poniżej wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu i sympatykomimetyków, takich jak pseudoefedryna, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. \u003ci\u003eAby określić częstotliwość występowania skutków ubocznych, stosuje się następujące wyrażenia:\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eBardzo często (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/10)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eGmina (\u003c\/i\u003e \u003csub\u003e≥ \u003c\/sub\u003e \u003ci\u003e1\/100, \u0026lt;1\/10)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eNiezbyt często (\u003c\/i\u003e \u003csub\u003e≥ \u003c\/sub\u003e \u003ci\u003e1\/1000, \u0026lt;1\/100)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eRzadko (\u003c\/i\u003e \u003csub\u003e≥ \u003c\/sub\u003e \u003ci\u003e1\/10.000, \u0026lt;1\/1000)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eBardzo rzadkie (\u003c1\/10 000)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eNieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eW każdej grupie częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia.\u003c\/i\u003e \u003cb\u003eTabela skutków ubocznych\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się pokrzywką i świądem²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia układu krwiotwórczego¹. Ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs).²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Bezsenność, lęk, niepokój, pobudzenie, halucynacje.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból głowy, drżenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych³\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Niedokrwienna neuropatia wzrokowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Niewydolność serca i obrzęk4, tachykardia, ból w klatce piersiowej, arytmia, kołatanie serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Nadciśnienie4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Reaktywność układu oddechowego, w tym astma, skurcz oskrzeli lub duszność²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból brzucha, nudności i niestrawność5.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Wrzód trawienny, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, smoliste stolce, krwawe wymioty, czasami śmiertelne, szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Suchość w ustach. Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Niedokrwienne zapalenie jelita grubego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Wysypki skórne²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Mogą wystąpić reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Nadmierna potliwość. Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). Ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). Reakcje nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej - Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Osłabienie mięśni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężka niewydolność nerek 6.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Zatrzymanie moczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany związane z miejscem podania - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Drażliwość, pragnienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eOpis niektórych skutków ubocznych\u003c\/b\u003e 1) Przykłady zaburzeń krwiotwórczych obejmują anemię, leukopenię, trombocytopenię, pancytopenię i agranulocytozę. Pierwszymi objawami są gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne uczucie zmęczenia, niewyjaśnione krwawienie i siniaki. 2) Reakcje nadwrażliwości: reakcje te obejmują a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność lub c) różne choroby skóry, takie jak różne wysypki skórne, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy i bardzo rzadko pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowe, d) reakcje krzyżowe z pseudoefedryną. 3) Patogeneza polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie jest do końca poznana. Jednakże dostępne dane dotyczące aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem NLPZ pozwalają myśleć o reakcji nadwrażliwości immunologicznej (wynikającej z przejściowego związku z przyjmowaniem leku i ustąpienia objawów po zaprzestaniu leczenia). Warto zauważyć, że podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja). 4) Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). 5) Ze strony przewodu pokarmowego: najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). 6) Szczególnie podczas długich kuracji, związanych ze zwiększeniem stężenia mocznika w surowicy i obrzękami. Obejmuje także martwicę brodawek. Może wystąpić nietolerancja żołądkowo-jelitowa, krwawienie, pocenie się, zawroty głowy, ból przedsercowy, trudności w oddawaniu moczu i bezsenność. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpią po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioniavverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Mogą wystąpić nudności, wymioty, ból brzucha i rzadziej biegunka. Mogą również wystąpić szumy uszne, bóle głowy i krwawienia z przewodu pokarmowego. W cięższych przypadkach zatrucia obserwuje się toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, objawiające się zawrotami głowy, sennością, sporadycznie pobudzeniem i dezorientacją lub śpiączką. Czasami u pacjentów występują drgawki. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego\/INR, prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. Może również wystąpić ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby i depresja oddechowa. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie astmy. Podobnie jak w przypadku innych sympatykomimetyków, nadmierna dawka pseudoefedryny może powodować objawy związane z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego i pobudzeniem układu krążenia, w tym:\u003cb\u003e:\u003c\/b\u003e drażliwość, niepokój, drżenie, pragnienie, niewyraźne widzenie, lęk, lęk, bezsenność, gorączka, pocenie się, wytrzeszcz oczu, omamy, osłabienie mięśni\u003cb\u003e,\u003c\/b\u003e kołatanie serca, drgawki, zatrzymanie moczu, nadciśnienie, trudności w oddawaniu moczu, nudności, wymioty, tachykardia i zaburzenia rytmu serca. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie musi mieć charakter objawowy i wspomagający, szczególnie w przypadku układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, i musi obejmować utrzymywanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Należy rozważyć doustne podanie węgla aktywowanego, jeśli pacjent zgłosi się w ciągu 1 godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Jeśli to konieczne, należy zastosować interwencję korygującą poziom elektrolitów w surowicy. Napady należy leczyć dożylnymi benzodiazepinami, jeśli są częste lub długotrwałe. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. Eliminację pseudoefedryny można przyspieszyć poprzez diurezę kwasową lub dializę. Zjawisko nadciśnienia można leczyć za pomocą leków blokujących receptory alfa dożylnie. Zaburzenia rytmu serca mogą wymagać zastosowania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne po podaniu leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne. Nadpobudliwość i halucynacje można leczyć chloropromazyną.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eProduktu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. \u003cb\u003eCiąża:\u003c\/b\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; Matka i noworodek pod koniec ciąży są narażeni na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. Istnieje możliwość związku pomiędzy wystąpieniem wad płodu a przyjmowaniem pseudoefedryny w pierwszym trymestrze ciąży. \u003cb\u003eKarmienie piersią:\u003c\/b\u003e Chociaż ibuprofen występuje w mleku matki w bardzo małych stężeniach, pseudoefedryna przenika do mleka w znacznych ilościach; z tego powodu produktu nie wolno stosować w okresie karmienia piersią. \u003cb\u003ePłodność:\u003c\/b\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie leku NUROFEN FLU I PRZEZIĘBIENIE może zmienić płodność kobiet ze względu na jego wpływ na owulację. Dlatego nie zaleca się stosowania leku u kobiet pragnących zajść w ciążę.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie dotyczy\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131252539719,"sku":"034246025","price":18.51,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofen-influenza-e-raffreddore-200mg-30mg-24-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792309.jpg?v=1767143529"},{"product_id":"nurofen-febbre-e-dolore-200mg-5ml-sospensione-orale-gusto-arancia-100ml","title":"Nurofen gorączka i ból 200 mg\/5 ml pomarańczowe zawieszenie pomarańczowe 100 ml","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie gorączki i łagodnego lub umiarkowanego bólu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNUROFEN FEVER AND BAIN 200 mg\/5ml Zawiesina doustna Każdy ml zawiesiny doustnej zawiera substancję czynną: ibuprofen 40 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: maltitol w płynie, glikol propylenowy (obecny w smaku truskawkowym), skrobia pszenna (obecna w smaku pomarańczowym) i sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eNurofen Fever and Pain 200 mg\/5 ml zawiesina doustna o smaku pomarańczowym, bez cukru \u003c\/u\u003e Polisorbat 80, gliceryna, syrop maltitolowy, sacharyna sodowa, kwas cytrynowy, cytrynian sodu, guma ksantanowa, chlorek sodu, aromat pomarańczowy, bromek domifenu, woda oczyszczona. \u003cu\u003eNurofen Fever and Pain 200 mg\/5 ml zawiesina doustna o smaku truskawkowym bez cukru \u003c\/u\u003e Polisorbat 80, gliceryna, syrop maltitolowy, sacharyna sodowa, kwas cytrynowy, cytrynian sodu, guma ksantanowa, chlorek sodu, aromat truskawkowy, bromek domifenu, woda oczyszczona.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na ibuprofen lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Dzieci poniżej 2 roku życia lub ważące mniej niż 10 kg. • Specjalność lecznicza jest przeciwwskazana u pacjentów, u których występuje lub występowała w przeszłości nadwrażliwość (np. astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) na kwas acetylosalicylowy lub inne leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), zwłaszcza gdy nadwrażliwość jest związana z polipami nosa i astmą. • Aktywny wrzód trawienny. • Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.4). • Ciężka niewydolność serca (patrz punkt 4.4). • Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszą terapią opartą na NLPZ. • Historia nawracających krwotoków\/wrzodów trawiennych (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym specyficznych inhibitorów COX-2. • W ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie \u003c\/u\u003e Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/u\u003e (\u003c\/b\u003e \u003cu\u003e≥ 43 kg masy ciała)\u003c\/u\u003e: 200-400 mg ibuprofenu (co odpowiada 5-10 ml zawiesiny doustnej), 2-3 razy dziennie. Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny. Nie przekraczać dawki maksymalnej 1200 mg (30 ml) w ciągu 24 godzin. Stosowanie u dorosłych jest szczególnie wskazane u pacjentów z dysfagią. \u003cb\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e:\u003c\/b\u003e Nie są wymagane żadne zmiany w schemacie dawkowania. \u003cb\u003e \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003e \u003cu\u003eDzieci w wieku 2–12 lat (10–43 kg masy ciała)\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Dawka dobowa ustalana jest w oparciu o masę ciała i wiek pacjenta. Dawkę dobową 20-30 mg\/kg masy ciała podzieloną 3 razy na dobę w odstępach 6-8 godzinnych można podawać według następującego schematu (nie przekraczać dawek zalecanych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 10 kg - Przybliżony wiek: 2 - 3 lata. Pojedyncza dawka w ml: 2,5 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 15 kg - Przybliżony wiek: 4 - 6 lat. Pojedyncza dawka w ml: 3,75 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 20 kg - Przybliżony wiek: 7 - 9 lat. Pojedyncza dawka w ml: 5 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWaga: od 28 do 43 kg - Przybliżony wiek: 10 - 12 lat. Pojedyncza dawka w ml: 7,5 ml. maksymalna liczba podań\/dzień: 3 w ciągu 24 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSzczególne grupy pacjentów: w przypadku gorączki poszczepiennej należy zapoznać się z dawkowaniem podanym powyżej, zaleca się podanie pojedynczej dawki (2,5 ml), a następnie, w razie potrzeby, kolejnej dawki po 6 godzinach. Nie podawać więcej niż dwóch dawek w ciągu 24 godzin. Jeśli gorączka nie obniży się, skonsultuj się z lekarzem. Produkt przeznaczony do krótkotrwałych zabiegów. Jeżeli u dzieci powyżej 2 roku życia, młodzieży i dorosłych konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni, a także w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eSposób podawania \u003c\/u\u003e Podanie doustne powinno odbywać się za pomocą dołączonej do produktu strzykawki odmierzającej lub łyżki miarowej. Skala stopniowana na korpusie strzykawki wskazuje oznaczenia poszczególnych dawek: w szczególności oznaczenie 2,5 ml odpowiadające 100 mg ibuprofenu, oznaczenie 3,75 ml odpowiadające 150 mg ibuprofenu i oznaczenie 5 ml odpowiadające 200 mg ibuprofenu. Łyżeczka miarowa ma na końcach dwa wklęsłe ostrza dla różnych dawek: oznaczenie 1,25 ml odpowiada 50 mg ibuprofenu, oznaczenie 2,5 ml odpowiada 100 mg ibuprofenu i oznaczenie 5 ml odpowiada 200 mg ibuprofenu. Pacjenci cierpiący na problemy żołądkowe mogą przyjmować lek podczas posiłków. \u003cu\u003eInstrukcja użycia strzykawki dozującej\u003c\/u\u003e: 1 - Odkręcić korek wciskając go w dół i obracając w lewo. 2 - Włóż całkowicie końcówkę strzykawki do otworu w nakrętce. 3 - Dobrze wstrząśnij. 4 - Odwrócić butelkę do góry dnem, następnie trzymając mocno strzykawkę, delikatnie pociągnąć tłok w dół, pozwalając, aby zawiesina spłynęła do strzykawki aż do oznaczenia odpowiadającego żądanej dawce. 5 - Odstawić butelkę do pozycji pionowej i wyjąć strzykawkę delikatnie ją obracając. 6 - Wprowadzić końcówkę strzykawki do ust i lekko nacisnąć tłok, aby zawiesina wypłynęła. 7- Po użyciu zakręcić butelkę i umyć strzykawkę gorącą wodą. Pozostawić do wyschnięcia, przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu krążenia). Należy unikać stosowania leku Nurofen Fever and Pain w połączeniu z NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których wystąpiły takie reakcje po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astma), polipowatością nosa lub wcześniejszymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.2 i punkt 4.8). Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: Krwotok, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, zgłaszano w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U odwodnionych dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.8). Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Nurofen Gorączka i Ból, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Ciężkie reakcje skórne: W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Należy przerwać stosowanie ibuprofenu w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakiekolwiek inne objawy nadwrażliwości. Maskowanie objawów infekcji podstawowej: Gorączka i ból Nurofenu mogą maskować objawy infekcji, co mogłoby opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Nurofen Fever and Pain w celu złagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. Ospa wietrzna może wyjątkowo powodować poważne powikłania zakaźne skóry i tkanek miękkich. Do chwili obecnej nie można wykluczyć udziału NLPZ w zaostrzeniu tych zakażeń, dlatego w przypadku ospy wietrznej zaleca się unikanie stosowania leku Nurofen Gorączka i ból. Należy zachować ostrożność (porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) i w leczeniu długotrwałym, może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni leczyć ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Stosowanie ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych wymaga szczególnej ostrożności: • w przypadku aktualnej lub przebytej astmy lub chorób alergicznych: możliwe nasilenie skurczu oskrzeli; • w przypadku zaburzeń krzepnięcia: zmniejszenie krzepliwości; • w przypadku choroby nerek, serca lub nadciśnienia: możliwe krytyczne pogorszenie czynności nerek (szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, niewydolnością serca lub leczonych lekami moczopędnymi), nefrotoksyczność lub zatrzymanie płynów; • w przypadku choroby wątroby: możliwa hepatotoksyczność; • nawodnić pacjenta przed rozpoczęciem iw trakcie leczenia w przypadku odwodnienia (na przykład z powodu gorączki, wymiotów lub biegunki). Podczas długotrwałego leczenia istotne są następujące środki ostrożności: • monitorować pod kątem oznak i objawów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego; • monitorować pod kątem oznak i objawów hepatotoksyczności; • monitorować pod kątem oznak i objawów nefrotoksyczności; • w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia (niewyraźne lub osłabione widzenie, mroczki, zaburzenia postrzegania kolorów): przerwać leczenie i skonsultować się z okulistą; • jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: należy ocenić rzadką możliwość, że jest to spowodowane stosowaniem ibuprofenu (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; częstsze u osób cierpiących na toczeń rumieniowaty układowy i mieszaną chorobę tkanki łącznej lub inną kolagenopatię) (patrz punkt 4.8). Ponieważ Nurofen Gorączka i Ból zawiera \u003cb\u003epłynny maltitol\u003c\/b\u003eleku nie powinni przyjmować pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy. Może mieć łagodne działanie przeczyszczające. Wartość kaloryczna maltitolu wynosi 2,3 kcal\/g. Nurofen Fever and Pain nie zawiera cukru i dlatego jest wskazany dla pacjentów, którzy muszą kontrolować spożycie cukrów i kalorii. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg). \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e dla dawek do 12 ml, czyli zasadniczo „wolnych od sodu”. Ten lek zawiera około 27,6 mg \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e na każdą dawkę 15 ml odpowiada około 1,4% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. NUROFEN FEVER AND PAIN 200 mg\/5ml zawiesina doustna o smaku truskawkowym bez cukru zawiera około 16,45 mg \u003cb\u003eglikol propylenowy\u003c\/b\u003e (występuje w smaku truskawkowym) na 5 ml. NUROFEN FEVER AND BAIN 200 mg\/5ml bezcukrowa zawiesina doustna o smaku pomarańczowym zawiera tylko bardzo małą ilość glutenu (z\u003cb\u003eskrobia pszenna\u003c\/b\u003e obecny w smaku pomarańczowym). Lek ten jest uważany za „bezglutenowy” i jest bardzo mało prawdopodobne, aby spowodował problemy u pacjenta z celiakią. Dawka 5 ml zawiera nie więcej niż 0,315 mikrograma glutenu. Jeśli pacjent ma alergię na pszenicę (choroba inna niż celiakia), nie powinien przyjmować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNależy unikać łączenia ibuprofenu\u003c\/b\u003e: • Kwas acetylosalicylowy (aspiryna): chyba że lekarz zaleci stosowanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (nie więcej niż 75 mg na dobę), zgodnie z powszechną praktyką kliniczną, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli leki te są podawane jednocześnie. Jednakże niedostatek danych i niepewność związana z zastosowaniem danych ekstrapolowanych ex vivo do sytuacji klinicznej nie pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków na temat regularnego stosowania ibuprofenu; Klinicznie istotne skutki sporadycznego stosowania ibuprofenu są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.1). • \u003cb\u003eInne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2\u003c\/b\u003e: unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych: zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eIbuprofen należy stosować ostrożnie w połączeniu z:\u003c\/b\u003e • kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4); • Antybiotyki chinolonowe: dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związane ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek; • leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.4); • leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4); • leki przeciwcukrzycowe: możliwe nasilenie działania pochodnych sulfonylomocznika; • leki przeciwwirusowe, takie jak rytonawir: możliwe zwiększenie stężenia NLPZ; • cyklosporyna: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności; • mifepriston: NLPZ nie wolno stosować w ciągu 8-12 dni po zażyciu mifepristonu, ponieważ mogą one zmniejszyć jego skuteczność; • leki cytotoksyczne, takie jak metotreksat: zmniejszenie wydalania (zwiększone ryzyko toksyczności); • lit: zmniejszenie wydalania (zwiększone ryzyko toksyczności); • takrolimus: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności; • leki urykozuryczne, takie jakprobenecyd: spowalniają wydalanie NLPZ (zwiększenie ich stężenia w osoczu); • metotreksat: potencjalny wzrost stężenia metotreksatu w osoczu; • zydowudyna: zwiększone ryzyko toksycznego działania na krew w przypadku stosowania NLPZ w skojarzeniu z zydowudyną. Wykazano zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u chorych na hemofilię HIV(+) w przypadku jednoczesnego leczenia zydowudyną i ibuprofenem; • leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Interakcje te należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących Nurofen Gorączka i Ból jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo; • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą pogorszyć niewydolność serca, zmniejszyć GFR (współczynnik filtracji kłębuszkowej) i zwiększyć poziom glikozydów w osoczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje wszystkie te, które zostały stwierdzone podczas leczenia ibuprofenem przez krótki okres czasu i przy dawkach dobowych maksymalnie do 1200 mg. W przypadku terapii wysokodawkowych w leczeniu przewlekłych lub długotrwałych patologii mogą wystąpić inne działania niepożądane. Poniżej wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstotliwości definiuje się jako\u003ci\u003e:\u003c\/i\u003e Bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100, \u003c1\/10); Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100); Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i infestacje - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Zapalenie pęcherza moczowego, nieżyt nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i infestacje - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaostrzenie stanu zapalnego związanego z zakażeniem (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi), w wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną zgłaszano ciężkie zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia hematopoezy ¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Reakcje nadwrażliwości objawiające się pokrzywką i świądem²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Zatrzymanie płynów i zmniejszenie apetytu³.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Drażliwość\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Depresja, bezsenność, trudności z koncentracją, chwiejność emocjonalna, zaburzenia wzroku i słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból głowy, zawroty głowy, senność, drgawki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Krwotok mózgowo-naczyniowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Suchość oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: niewydolność serca i obrzęk5.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: kołatanie serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Nadciśnienie5 i wstrząs.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, niedrożność krtani, skurcz oskrzeli lub bezdech, duszność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból brzucha, nudności i niestrawność6.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Biegunka, wzdęcia, suchość w ustach, zaparcia i wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, smoliste stolce i krwawe wymioty7. Owrzodzenia jamy ustnej i zapalenie żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna8, zapalenie trzustki, zapalenie dwunastnicy, zapalenie przełyku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Dysfunkcja wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zespół wątrobowo-nerkowy, martwica wątroby, niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Różne wysypki skórne²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka².\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Złuszczające zapalenie skóry, łysienie, reakcje nadwrażliwości na światło.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Martwica kanalików, kłębuszkowe zapalenie nerek, wielomocz, krwiomocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ostra niewydolność nerek9.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Obniżony poziom hematokrytu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Obniżone stężenie hemoglobiny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eOpis niektórych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e \u003csup\u003e1\u003c\/sup\u003e Zaburzenia hematopoezy, w tym niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna (dodatni test Coombsa), leukopenia, neutropenia, trombocytopenia (z plamicą lub bez), eozynofilia, pancytopenia i agranulocytoza. Pierwszymi objawami mogą być: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, wyraźne zmęczenie, krwawienia z nosa i krwawienie. Rzadko zastoinowa niewydolność serca u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. ² Reakcje nadwrażliwości: reakcje te obejmują a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, gorączkę, dreszcze, b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli (patrz punkty 4.3 i 4.4) lub duszność lub c) różne choroby skóry, w tym różne wysypki skórne (w tym o charakterze plamisto-grudkowym), świąd, pokrzywkę z obrzękiem naczynioruchowym lub bez, plamicę, obrzęk naczynioruchowy oraz bardzo rzadko pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy. ³ Zmniejszony apetyt: zazwyczaj ustępuje szybko po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). \u003csup\u003e4.\u003c\/sup\u003e Mechanizm patogenetyczny polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie jest w pełni poznany. Jednakże dostępne dane dotyczące aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem NLPZ sugerują reakcję immunologiczną (ze względu na czasowy związek z przyjęciem leku i ustąpieniem objawów po zaprzestaniu leczenia). Warto zauważyć, że podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, drętwienie szyi, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja). \u003csup\u003e5\u003c\/sup\u003e Niewydolność serca i obrzęki: Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) i w leczeniu długotrwałym, może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru) (patrz punkt 4.4). Zastoinowa niewydolność serca u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. \u003csup\u003e6\u003c\/sup\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Dyskomfort żołądkowy można zmniejszyć, przyjmując lek na pełny żołądek. \u003csup\u003e7\u003c\/sup\u003e Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok żołądkowo-jelitowy, smoliste stolce, a czasami śmiertelne krwawe wymioty. \u003csup\u003e8\u003c\/sup\u003e Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). \u003csup\u003e9\u003c\/sup\u003e Ostra niewydolność nerek, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia, związana ze zwiększonym stężeniem mocznika w surowicy i obrzękami. Może wystąpić martwica brodawek. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność \u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. Okres półtrwania leku w przypadku przedawkowania wynosi 1,5-3 godziny. \u003cu\u003eObjawy \u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przypadkowo połknęli klinicznie istotne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego (INR), prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie objawów choroby. \u003cu\u003eLeczenie \u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące, które musi obejmować utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od spożycia potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam lub lorazepam. Jeśli ibuprofen został już wchłonięty, należy podać substancje zasadowe, aby pobudzić wydalanie kwaśnego ibuprofenu z moczem. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJest mało prawdopodobne, aby dzieci w wieku poniżej 12 lat zaszły w ciążę lub karmiły piersią. Ponadto w takich okolicznościach należy wziąć pod uwagę następujące kwestie. \u003cu\u003eCiąża \u003c\/u\u003e W pierwszym i drugim trymestrze ciąży należy unikać podawania ibuprofenu. Ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. \u003cu\u003eKarmienie piersią \u003c\/u\u003e Dostępne są ograniczone dane wskazujące, że ibuprofen może przenikać w małych stężeniach do mleka matki i jest mało prawdopodobne, aby miał jakikolwiek niekorzystny wpływ na noworodki.\u003cu\u003ePłodność \u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że produkty lecznicze hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować osłabienie płodności kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt ten jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia. Należy wstrzymać podawanie Nurofenu u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzez krótkie okresy leczenia Nurofen Gorączka i Ból nie wpływa lub zmienia w nieistotnym stopniu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131258044743,"sku":"034102424","price":16.91,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofen-febbre-e-dolore-200mg-5ml-sospensione-orale-gusto-arancia-100ml-farmacia-dottor-tili-1213792296.jpg?v=1767143868"},{"product_id":"tachipirina-flashtab-500mg-16-compresse-orodispersibili","title":"Tachipirina FlashTab 500 mg 16 tabletek Orodisperible","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie łagodnego do umiarkowanego bólu i\/lub gorączki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 500 mg paracetamolu (w postaci powlekanych kryształków paracetamolu). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka zawiera także 40 mg aspartamu (E951). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003ePowlekane kryształy paracetamolu:\u003c\/i\u003e Zasadowy butylowany kopolimer metakrylanu, 30% dyspersja poliakrylanu, krzemionka, koloidalny hydrofobowy. \u003ci\u003eSkompresowany\u003c\/i\u003e: Mannitol (granulki, proszek), krospowidon, aspartam (E951), aromat czarnej porzeczki, stearynian magnezu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. - Fenyloketonuria (ze względu na obecność aspartamu). - Ciężka niewydolność komórek wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003ci\u003eDawkowanie\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Ten lek jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych. Maksymalna zalecana dawka wynosi 3000 mg paracetamolu na dobę, co odpowiada 6 tabletkom dziennie. Zazwyczaj stosowana dawka to 1 tabletka 500 mg, którą w razie potrzeby można powtórzyć po nie mniej niż czterech godzinach. W przypadku silnego bólu lub wysokiej gorączki 2 tabletki po 500 mg w razie potrzeby powtórzyć po nie mniej niż czterech godzinach. Nie przekraczać dawki 6 tabletek 500 mg w ciągu 24 godzin. \u003ci\u003eMaksymalna zalecana dawka\u003c\/i\u003e: całkowita dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 3 g na dobę u osób dorosłych (patrz punkt 4.9 „Przedawkowanie”). \u003ci\u003eCzęstotliwość podawania\u003c\/i\u003e - U dorosłych podawanie należy wykonywać w odstępach co najmniej 4 godzinnych. \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e W przypadku ciężkiej niewydolności nerek odstęp pomiędzy 2 podaniami musi wynosić co najmniej 1 \u003cu\u003e8 godzin\u003c\/u\u003e. \u003cb\u003e \u003ci\u003eSposób podawania\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e. Droga ustna. Tabletkę należy ssać, a nie żuć. Można go rozpuścić w pół szklanki wody.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003ci\u003eOstrzeżenia\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Nie przekraczać zalecanej dawki. Długotrwałe stosowanie produktu bez nadzoru lekarza może być szkodliwe. Tego produktu należy używać tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Dawki wyższe od zalecanych niosą ze sobą ryzyko bardzo poważnego uszkodzenia wątroby. Leczenie antidotum należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe. Patrz paragraf 4.9. Aby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy zalecić pacjentom unikanie jednoczesnego stosowania innych leków zawierających paracetamol. Ten produkt leczniczy zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny, w ilości odpowiadającej 0,2 mg na tabletkę i dlatego jest przeciwwskazany u osób cierpiących na fenyloketonurię (patrz punkt 4.3). Nie ma dostępnych badań nieklinicznych ani klinicznych dotyczących stosowania aspartamu u dzieci w wieku poniżej 12 tygodni. \u003cb\u003e \u003ci\u003eŚrodki ostrożności dotyczące stosowania\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Paracetamol należy stosować ostrożnie w przypadku: - osób dorosłych o masie ciała poniżej 50 kg - łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby (uwaga: paracetamol jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby) - przewlekłego alkoholizmu - przewlekłego niedożywienia (niskie rezerwy glutationu w wątrobie) - odwodnienia - ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny ≤ 10) ml\/min – patrz paragraf 4.2). W przypadku wysokiej gorączki, objawów wtórnego zakażenia lub utrzymywania się objawów dłużej niż 3 dni, należy dokonać ponownej oceny leczenia. Podczas długotrwałego leczenia lekami przeciwbólowymi, prowadzonego w dawkach większych niż przewidziane w ulotce informacyjnej, mogą wystąpić bóle głowy, których nie należy leczyć większymi dawkami leku. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza skojarzenie różnych leków przeciwbólowych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). Jeśli taka sytuacja wystąpi lub podejrzewasz jej początek, powinieneś skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. Rozpoznanie „bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków przeciwbólowych” należy rozważyć u pacjentów, którzy cierpią na częste lub codzienne bóle głowy pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwbólowych. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania acetaminofenu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi źródłami niedoboru glutationu (np. z przewlekłym alkoholizmem), a także u osób stosujących maksymalne dobowe dawki acetaminofenu. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym oznaczanie stężenia 5-oksoproliny w moczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Probenecyd powoduje co najmniej 2-krotne zmniejszenie klirensu paracetamolu poprzez hamowanie jego sprzęgania z kwasem glukuronowym. W przypadku jednoczesnego leczeniaprobenecydem należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu. • Salicylamid może wydłużać okres półtrwania paracetamolu w fazie eliminacji. • Paracetamol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego przyjmowania induktorów enzymów (takich jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, prymidon, ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego lub ziele dziurawca zwyczajnego) lub substancji potencjalnie hepatotoksycznych (patrz punkt 4.9). • Metoklopramid i domperydon: przyspieszają wchłanianie paracetamolu. • Cholestyramina: zmniejszają wchłanianie paracetamolu. • Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować niewielkie zmiany wartości INR, a w konsekwencji zwiększenie ryzyka krwawienia. W takich przypadkach należy częściej monitorować wartości INR w trakcie jednoczesnego stosowania i po jego zaprzestaniu. • Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ jednoczesne stosowanie wiąże się z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eInterakcje z badaniami klinicznymi\u003c\/i\u003e: Podanie paracetamolu może zmienić pomiar stężenia kwasu moczowego we krwi uzyskany metodą z użyciem kwasu fosfowolframowego oraz pomiar poziomu cukru we krwi uzyskany metodą oksydazy glukozowo-peroksydazowej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000): - zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - reakcja nadwrażliwości (od zwykłej wysypki skórnej lub pokrzywki aż do wstrząsu anafilaktycznego wymagającego przerwania leczenia).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - trombocytopenia, leukopenia, neutropenia (sporadyczne raporty).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpią po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem http:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnali-reazioni-avverse\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIstnieje ryzyko uszkodzenia wątroby (w tym piorunującego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby, cholestatycznego zapalenia wątroby, cytolizy wątroby), szczególnie u osób w podeszłym wieku, u małych dzieci, u pacjentów z chorobami wątroby, u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem, u pacjentów z przewlekłym niedożywieniem i u pacjentów otrzymujących induktory enzymów. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne. Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, anoreksję, bladość i ból brzucha. Przedawkowanie 7,5 g lub więcej paracetamolu w jednorazowym podaniu u dorosłych lub 140 mg\/kg masy ciała w jednorazowym podaniu u dzieci powoduje martwicę hepatocytów, co z dużym prawdopodobieństwem powoduje całkowitą i nieodwracalną martwicę, co prowadzi do niewydolności komórek wątrobowych, kwasicy metabolicznej i encefalopatii, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych (AST, ALT), dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny oraz wydłużenie czasu protrombinowego, które może wystąpić w ciągu 12 do 48 godzin po podaniu. Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby pojawiają się zwykle po dwóch dniach i osiągają maksimum po 4–6 dniach. Ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików nerkowych może rozwinąć się nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Inne objawy niezwiązane ze wątrobą zgłaszane po przedawkowaniu acetaminofenu obejmują zaburzenia pracy mięśnia sercowego i zapalenie trzustki. \u003ci\u003eZachowanie awaryjne\u003c\/i\u003e • natychmiastowe przewiezienie do szpitala, nawet jeśli nie występują żadne istotne wczesne objawy • pobranie próbki krwi w celu wstępnego pomiaru stężenia paracetamolu w osoczu • płukanie żołądka • ewentualnie dożylne (lub doustne, jeśli to możliwe) podanie antidotum N-acetylocysteiny \u003cu\u003ewcześniej\u003c\/u\u003e dziesięć godzin po spożyciu. N-acetylocysteina może jednak zapewnić pewien stopień ochrony nawet po 10 godzinach, a nawet do 48 godzin, jednak w takich przypadkach przeprowadza się przedłużoną kurację. • Należy zastosować leczenie objawowe. • Metioninę doustną można stosować jako alternatywę dla N-acetylocysteiny, pod warunkiem, że zostanie ona podana możliwie jak najszybciej po przedawkowaniu, a w każdym razie w ciągu 10 godzin od jego przedawkowania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003ci\u003eCiąża\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. \u003cb\u003e \u003ci\u003eKarmienie piersią\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e Po podaniu doustnym paracetamol przenika w małych ilościach do mleka matki. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. Dawki lecznicze tego leku można przyjmować w okresie karmienia piersią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie dotyczy.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini Acraf","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131261190471,"sku":"034329058","price":8.93,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-a-c-r-a-f-spa-tachipirina-flashtab-500mg-16-compresse-orodispersibili-farmacia-dottor-tili-1213792290.jpg?v=1767143989"},{"product_id":"moment-200mg-12-bustine-granulato-per-soluzione-orale","title":"Moment 200 mg 12 Granalian Saszets do doustnego roztworu","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego pochodzenia i charakteru (bóle menstruacyjne, bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna saszetka zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna:\u003c\/u\u003e ibuprofen 200 mg (w postaci soli sodowej dwuwodnej 256 mg). \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu:\u003c\/u\u003e sacharoza, potas, aspartam (E 951). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: \u003cb\u003eSacharoza, potas\u003c\/b\u003e wodorowęglan, aromat pomarańczowy, acesulfam potasowy, \u003cb\u003easpartam (E 951).\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną, inne leki przeciwreumatyczne (kwas acetylosalicylowy itp.) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Dzieci w wieku poniżej 12 lat. • Trzeci trymestr ciąży i karmienie piersią (patrz punkt 4.6). • Aktywny lub ciężki wrzód żołądka i dwunastnicy lub inna gastropatia. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. • Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA). • Fenyloketonuria (patrz punkt 4.4). • Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12 lat: 1\u003c\/b\u003e-2 saszetki 2-3 razy dziennie. Zawartość saszetki rozpuścić w szklance wody, wymieszać łyżeczką do rozpuszczenia i natychmiast wypić roztwór. Nie przekraczać dawki 1200 mg (6 saszetek) na dobę. Jeżeli u młodzieży od 12. roku życia konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanych dawek. \u003cb\u003eStarsi pacjenci\u003c\/b\u003e musi przestrzegać minimalnych dawek wskazanych powyżej (patrz paragraf 4.4). Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003e \u003cu\u003eZaburzenia czynności nerek:\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003eu pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów i należy monitorować czynność nerek. \u003cb\u003e \u003cu\u003eZaburzenia czynności wątroby:\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003eu pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów i należy monitorować czynność wątroby. Produkt Moment jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Moment jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Zawartość saszetki rozpuścić w szklance wody, wymieszać łyżeczką do rozpuszczenia i natychmiast wypić roztwór. Możesz zażywać Moment na pusty żołądek. U osób z problemami z tolerancją żołądkową zaleca się przyjmowanie leku na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• U pacjentów chorych na astmę produkt należy stosować ostrożnie, po ocenie lekarskiej. • Nie zaleca się stosowania leku Moment, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. • Należy wstrzymać podawanie leku Moment u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. • Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). • \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są powiązane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5) • \u003cu\u003eKrwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja\u003c\/u\u003e Należy unikać stosowania preparatu Moment jednocześnie z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzeń lub krwawień (patrz punkt 4.5). W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Moment, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). • \u003cu\u003eSkutki nerkowe\u003c\/u\u003e Rozpoczynając leczenie ibuprofenem, należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może powodować zatrzymanie wody, sodu i potasu u pacjentów, którzy nigdy nie cierpieli na choroby nerek, ze względu na jego wpływ na perfuzję nerek. Może to powodować obrzęki, niewydolność serca lub nadciśnienie u predysponowanych pacjentów. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, prowadzi do martwicy brodawek nerkowych i innych patologicznych zmian w nerkach. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Zgłaszano toksyczne działanie na nerki u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Podawanie NLPZ tym pacjentom może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i, jako efekt wtórny, przepływu krwi przez nerki, co może szybko prowadzić do dekompensacji czynności nerek. Najbardziej zagrożeni wystąpieniem tych reakcji są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz wszyscy pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE. Po przerwaniu leczenia NLPZ następuje zwykle powrót do stanu sprzed leczenia. U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadku tocznia rumieniowatego rozlanego. - \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/u\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Stosowanie ibuprofenu należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakikolwiek inny objaw nadwrażliwości, a także w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia lub utrzymujących się objawów dysfunkcji wątroby. • \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/u\u003e Preparat Moment należy przepisywać ostrożnie pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa, zapaleniem zatok lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną, ponieważ może wystąpić skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. To samo dotyczy osób, u których wystąpił skurcz oskrzeli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. • \u003cu\u003eReakcje nadwrażliwości\u003c\/u\u003e Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, NLPZ mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których takie reakcje występowały po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, NLPZ oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astmą), katarem siennym, polipowatością nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobą układu oddechowego lub przebytymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się w postaci napadów astmy (tzw. astmy przeciwbólowej), obrzęku Quinckego lub pokrzywki. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. • \u003cu\u003eZmniejszona czynność serca, nerek i wątroby\u003c\/u\u003e Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek, ponieważ stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek. Zwykłe, jednoczesne stosowanie różnych leków przeciwbólowych może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez jak najkrótszy okres leczenia i okresową kontrolę parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. • \u003cu\u003eEfekty hematologiczne\u003c\/u\u003e Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia. Dlatego należy uważnie obserwować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. • \u003cu\u003eAseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych\u003c\/u\u003e W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Chociaż jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano je również u pacjentów bez współistniejących chorób przewlekłych (patrz punkt 4.8). Ponieważ w badaniach NLPZ na zwierzętach wykryto zmiany w oku, w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych kontroli okulistycznych. Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. Maskowanie objawów infekcji podstawowej Moment może maskować objawy infekcji, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia, a tym samym pogorszyć przebieg infekcji. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Moment w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z infekcją, zaleca się monitorowanie infekcji. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/u\u003e Moment 200 mg granulat do sporządzania roztworu doustnego zawiera: • \u003cb\u003ePotas\u003c\/b\u003e: Ten lek zawiera 2,25 mmol potasu w saszetce. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek lub u pacjentów stosujących dietę o niskiej zawartości potasu. • \u003cb\u003eAspartam\u003c\/b\u003e: Ten lek zawiera 20 mg aspartamu w saszetce, co odpowiada 20 mg\/3000 mg. Aspartam przyjmowany doustnie ulega hydrolizie w przewodzie pokarmowym. Głównym produktem jej hydrolizy jest fenyloalanina, dlatego jest przeciwwskazana u osób chorych na fenyloketonurię. • \u003cb\u003eSacharoza\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy zachować ostrożność podczas stosowania ibuprofenu (podobnie jak innych NLPZ) w połączeniu z substancjami wymienionymi poniżej. • Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna lub heparyna (patrz punkt 4.4). W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stanu krzepnięcia. • Kwas acetylosalicylowy. Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). • Inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) i inne NLPZ: substancje te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się jednak łączenia ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym lub innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki moczopędne, inhibitory ACE (takie jak kaptopril), beta-blokery i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Interakcje te należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących Moment jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia i później. • Fenytoina i lit: jednoczesne podawanie ibuprofenu i fenytoiny lub preparatów litu może powodować zmniejszoną eliminację tych leków, a w konsekwencji zwiększenie ich stężenia w osoczu z możliwością osiągnięcia progu toksyczności. Jeśli takie skojarzenie zostanie uznane za konieczne, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny i litu w osoczu w celu dostosowania odpowiedniej dawki podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. • Metotreksat: NLPZ mogą hamować kanalikowe wydzielanie metotreksatu i mogą zachodzić pewne interakcje metaboliczne skutkujące zmniejszonym klirensem metotreksatu i zwiększonym ryzykiem toksyczności. • Moklobemid: zwiększa działanie ibuprofenu. • Aminoglikozydy: NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów, zwiększając ich toksyczność. • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu. Monitorowanie poziom glikozydów w surowicy. • Cholestyramina: jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego. Jednakże znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. • Cyklosporyna: jednoczesne podawanie cyklosporyny i niektórych NLPZ powoduje zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek. Nie można wykluczyć tego działania w przypadku skojarzenia cyklosporyny i ibuprofenu. • Ekstrakty roślinne: Ginkgo Biloba może zwiększać ryzyko krwawień w związku z NLPZ. • Mifepriston: ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ, ich stosowanie po podaniu mifepristonu może prowadzić do osłabienia działania mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podanie NLPZ i prostaglandyn tego samego dnia nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży. • Antybiotyki chinolonowe: U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. • Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. • Takrolimus: jednoczesne podawanie NLPZ i takrolimusu może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. • Zydowudyna: istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i innymi NLPZ. Zaleca się wykonanie badania hematologicznego po 1-2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. • Rytonawir: może powodować zwiększenie stężenia NLPZ w osoczu. • Probenecyd: spowalnia wydalanie ibuprofenu, z możliwością zwiększenia jego stężenia w osoczu. • Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może spowolnić eliminację ibuprofenu (substratu CYP2C9), powodując zwiększoną ekspozycję na ibuprofen. W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podawane są z worykonazolem lub flukonazolem. • Alkohol, bisfosfoniany i okpentyfilina (pentoksyfilina): mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. • Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane obserwowane podczas stosowania ibuprofenu są na ogół częste w przypadku innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zostały opisane poniżej zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100, \u003c1\/10); Niezbyt często (≥ 1\/1 000, \u003c 1\/100); Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. \u003cu\u003eZaburzenia żołądka i jelit: \u003c\/u\u003e Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Rzadko obserwowano perforację przewodu pokarmowego podczas stosowania ibuprofenu. Po podaniu leku Moment zgłaszano: uczucie ciężkości w żołądku, nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból w nadbrzuszu, zgagę, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Niezbyt często: zapalenie żołądka; Bardzo rzadko: zapalenie trzustki. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e. Po leczeniu NLPZ zgłaszano następujące działania niepożądane: nieswoista reakcja alergiczna i anafilaksja. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, takie jak różnego rodzaju wysypka skórna, pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, reakcje ze strony układu oddechowego, w tym skurcz oskrzeli, duszność, atak astmy (czasami z niedociśnieniem); Rzadko: zespół tocznia rumieniowatego; Bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: ciężką astmę, obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk dróg oddechowych ze skurczem oskrzeli, duszność, tachykardię, anafilaksję, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry. \u003cu\u003ePatologie serca i naczyń\u003c\/u\u003e: Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko: kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, ostry obrzęk płuc, nadciśnienie. Inne zdarzenia niepożądane, dla których niekoniecznie ustalono związek przyczynowy, obejmują: \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego. \u003c\/u\u003e Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i niedokrwistość hemolityczna, hamowanie agregacji płytek krwi. \u003cu\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: bezsenność, lęk; Rzadko: depresja, stan splątania, halucynacje. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego. \u003c\/u\u003e Często: zawroty głowy; Niezbyt często: parestezje, senność; Rzadko: zapalenie nerwu wzrokowego. \u003cu\u003eZakażenia i zarażenia. \u003c\/u\u003e Niezbyt często: nieżyt nosa; Rzadko: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Zapalenie błony śluzowej nosa i aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych obserwowano szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej) z objawami sztywności szyi, bólu głowy, nudności, wymiotów, gorączki lub dezorientacji (patrz punkt 4.4). Opisywano zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia. \u003c\/u\u003e Niezbyt często: skurcz oskrzeli, duszność, bezdech. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: zaburzenia widzenia; Rzadko: zmiany w oku powodujące zaburzenia widzenia, toksyczna neuropatia wzrokowa. \u003cu\u003eSchorzenia ucha i błędnika. \u003c\/u\u003e Niezbyt często: zaburzenia słuchu, szumy uszne, zawroty głowy. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e. Niezbyt często: nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka; Bardzo rzadko: niewydolność wątroby. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e. Czasami mogą wystąpić alergiczne wysypki skórne (rumień, swędzenie, pokrzywka). Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości na światło; Bardzo rzadko: pęcherzowe zapalenie skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy. W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i zaburzenia tkanek miękkich (patrz „Zakażenia i zarażenia pasożytnicze”). Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych. \u003c\/u\u003e Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek i toksyczna nefropatia w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek; Rzadko: hiperazotemia. \u003cu\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania. \u003c\/u\u003e Często: złe samopoczucie, zmęczenie; Rzadko: obrzęk. \u003cu\u003eTesty diagnostyczne\u003c\/u\u003e. Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, wydłużenie czasu krwawienia, zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi. \u003ci\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/i\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność\u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003cu\u003eObjawy \u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od przyjęcia potencjalnie zagrażającej życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży leku Moment nie należy podawać, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli Moment jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas trwania leczenia powinny być możliwie najmniejsze. W trzecim trymestrze ciąży mogą ujawnić się wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn \u003cu\u003epłód A\u003c\/u\u003e: - toksyczność krążeniowo-oddechowa (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; \u003cu\u003ematki i noworodka, pod koniec ciąży, a\u003c\/u\u003e: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym Moment jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Ibuprofen przenika do mleka matki, jednak w przypadku krótkotrwałego leczenia w dawkach terapeutycznych ryzyko wpływu na noworodka wydaje się mało prawdopodobne. Jeżeli jednak leczenie jest długotrwałe, należy rozważyć wczesne odstawienie dziecka od piersi. Podczas karmienia piersią należy unikać NLPZ. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie ibuprofenu może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub u kobiet, u których prowadzone są badania w kierunku niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia ibuprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły stosowanie ibuprofenu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże pacjenci, których aktywność wymaga czujności, powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia ibuprofenem zauważą senność, zawroty głowy lub depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini Pharma","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131271512391,"sku":"025669211","price":7.79,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-pharma-italia-spa-moment-200mg-12-bustine-granulato-per-soluzione-orale-farmacia-dottor-tili-1213792273.jpg?v=1767133228"},{"product_id":"vicks-flu-tripla-azione-500mg-200mg-10mg-10-bustine-polvere-per-soluzione-orale","title":"Vicks Flus Tripla Action 500 mg\/200 mg\/10 mg 10 kłusowatów proszek do doustnego roztworu","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe objawowe leczenie łagodnego do umiarkowanego bólu, gorączki, zatkanego nosa o działaniu wykrztuśnym w przypadku mokrego kaszlu, towarzyszącego przeziębieniom, dreszczom i grypie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna saszetka zawiera: 500 mg paracetamolu 200 mg gwajafenezyny 10 mg chlorowodorku fenylefryny Substancje pomocnicze: Sacharoza 2000 mg Aspartam 6 mg Sód 157 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSacharoza Kwas cytrynowy Kwas winowy Cyklaminian sodu Cytrynian sodu Aspartam (E951) Acesulfam potasowy (E950) Mentol w proszku Aromat cytrynowy Aromat soku cytrynowego Żółcień chinolinowa (E104)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na paracetamol, gwajafenezynę, chlorowodorek fenylefryny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek Nadciśnienie Nadczynność tarczycy Cukrzyca Choroby serca. Jaskra zamykającego się kąta Porfiria Stosowanie u pacjentów przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Stosowanie u pacjentów przyjmujących lub przyjmowanych w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO). Stosowanie u pacjentów przyjmujących leki beta-adrenolityczne. Stosowanie u pacjentów przyjmujących inne leki sympatykomimetyczne. Dzieci poniżej 12 roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZawartość jednej saszetki rozpuścić w średniej wielkości filiżance i zalać gorącą, nie wrzącą wodą (około 250 ml). Pozostawić do ostygnięcia do temperatury nadającej się do picia. Dorośli i dzieci od 12 roku życia: 1 saszetka Powtarzać co 4 godziny według wskazań, nie przekraczając czterech dawek (saszetek) w ciągu 24 godzin. Nie podawać dzieciom poniżej 12. roku życia bez konsultacji lekarskiej. Nie podawać pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 3 dni, skonsultuj się z lekarzem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie zaleca się długotrwałego stosowania produktu. Należy poinformować pacjentów, aby nie przyjmowali innych produktów zawierających paracetamol lub zawierających te same składniki aktywne co ten preparat. Należy także poinformować pacjentów, aby unikali jednoczesnego spożywania alkoholu, innych produktów zmniejszających przekrwienie oraz produktów na kaszel lub przeziębienie. Lekarz lub farmaceuta ma obowiązek sprawdzić, czy preparaty zawierające sympatykomimetyki nie są podawane jednocześnie wieloma drogami, tj. doustnie i miejscowo (preparaty do nosa, uszu i oczu). Stosowanie tego leku należy zalecać wyłącznie w przypadku wystąpienia wszystkich objawów (ból i (lub) gorączka, przekrwienie błony śluzowej nosa i kaszel oskrzelowy). Ryzyko związane z przedawkowaniem jest większe u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez marskości wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących naparstnicę, leki beta-adrenolityczne, metylodopę lub inne leki przeciwnadciśnieniowe (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność u pacjentów z przerostem prostaty, ponieważ mogą oni powodować zatrzymanie moczu. Produkty zawierające sympatykomimetyki należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów przyjmujących fenotiazyny. Stosowanie u pacjentów z zespołem Raynauda. W przypadku uporczywego lub przewlekłego kaszlu, np. objawiającego się paleniem tytoniu, astmy, przewlekłego zapalenia oskrzeli lub rozedmy płuc, przed zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem. Zawiera sacharozę. Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazomaltazy nie powinni stosować tego leku. Zawiera 157 mg sodu na dawkę. Należy wziąć to pod uwagę u osób z obniżoną czynnością nerek lub stosujących dietę niskosodową. Zawiera aspartam (E951). Ten lek zawiera źródło fenyloalaniny. Może to być dla Ciebie szkodliwe, jeśli cierpisz na fenyloketonurię.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadmierne spożycie alkoholu może nasilić hepatotoksyczność paracetamolu. Szybkość wchłaniania paracetamolu można zwiększyć podając metoklopramid lub domperydon, a zmniejszać wchłanianie kolestyraminy. Substancje indukujące enzymy mikrosomalne wątrobowe, takie jak alkohol, barbiturany, inhibitory monoaminooksydazy i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mogą zwiększać hepatotoksyczność paracetamolu, szczególnie w przypadku przedawkowania. Izoniazyd zmniejsza eliminację paracetamolu, z możliwym zwiększeniem jego aktywności i (lub) toksyczności, poprzez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie. Probenecyd powoduje zmniejszenie o połowę eliminacji paracetamolu, hamując jego wiązanie z kwasem glukuronowym. W przypadku stosowaniaprobenecydu należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu. Regularne stosowanie paracetamolu może zmniejszać metabolizm zydowudyny (zwiększając ryzyko neutropenii). Interakcje pomiędzy aminami sympatykomimetycznymi, takimi jak fenylefryna, i inhibitorami monoaminooksydazy powodują działanie nadciśnieniowe. Fenylefryna może negatywnie oddziaływać z lekami sympatykomimetycznymi i może zmniejszać skuteczność leków beta-adrenolitycznych, metyldopy i innych leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.4). Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są warunki, w jakich leki te są zażywane. Regularne i długotrwałe przyjmowanie paracetamolu może nasilić działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków z grupy kumaryny, co zwiększa ryzyko krwawienia; dawki przyjmowane okazjonalnie nie mają znaczących skutków. Zgłaszano interakcje leków pomiędzy acetaminofenem i kilkoma innymi lekami. Uważa się, że takie interakcje nie mają znaczenia klinicznego przy tymczasowym stosowaniu i zgodnie z sugerowanym schematem dawkowania. Salicylany\/aspiryna mogą wydłużać eliminację (t ½) paracetamolu. Paracetamol może zmniejszać biorównoważność lamotryginy, z możliwym osłabieniem jej działania, ze względu na możliwe zwiększenie jej metabolizmu w wątrobie. Jest możliwe, że naparstnica może uwrażliwiać mięsień sercowy na działanie sympatykomimetyczne. Paracetamol może zmieniać wynik testu fosfowolframianu kwasu moczowego i poziomu cukru we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKUTKI UBOCZNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość występowania działań niepożądanych jest zwykle klasyfikowana w następujący sposób: Bardzo często (\u003e10) Często (\u003e1\/100 do \u003c1\/10) Niezbyt często (\u003e1\/1000 do \u003c1\/100) Rzadko (\u003e1\/10 000 do \u003c1\/1000) Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000) Nieznana (częstość występowania nie może być sklasyfikowana na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia serca: Fenylefryna może być rzadko związana z tachykardia (≥1\/10 000 do ≤1 na 1000). Zaburzenia krwi i układu chłonnego: bardzo rzadko (\u003c1 na 10 000) zgłaszano zaburzenia krwi, takie jak trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia, leukopenia i pancytopenia po przyjęciu paracetamolu, chociaż może nie być związku przyczynowego. Zaburzenia układu nerwowego: Podobnie jak w przypadku innych amin sympatykomimetycznych, rzadko (≥1\/10 000 do ≤1 na 1000) może wystąpić bezsenność, nerwowość, drżenie, lęk, niepokój, splątanie, drażliwość i ból głowy. Wiadomo również, że gwajafenezyna rzadko (≥1\/10 000 do ≤1 na 1000) może powodować ból i zawroty głowy. Zaburzenia żołądka i jelit: Anoreksja, nudności i wymioty są częste podczas stosowania sympatykomimetyków (≥1 na 100 do ≤1 na 10) i mogą wystąpić podczas stosowania fenylefryny. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty i biegunka to najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem gwajafenezyny, ale występują one rzadko (≥1\/10 000 do ≤1 na 1000). Działania paracetamolu na przewód pokarmowy są bardzo rzadkie, ale zgłaszano przypadki ostrego zapalenia trzustki po przyjęciu większych niż zwykle dawek. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Po długotrwałym stosowaniu dużych dawek paracetamolu zgłaszano losowo śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: nadwrażliwość, w tym wysypka skórna i pokrzywka mogą rzadko wystąpić po przyjęciu paracetamolu (od ≥1\/10 000 do ≤1 na 1000). Zaburzenia naczyniowe: po przyjęciu fenylefryny rzadko może wystąpić podwyższone ciśnienie krwi związane z bólem głowy, wymiotami i kołataniem serca (od ≥1\/10 000 do ≤1 na 1000). Zaburzenia układu immunologicznego: Zgłaszano rzadkie przypadki (≥1\/10 000 do ≤1 na 1000) reakcji alergicznych lub nadwrażliwości po przyjęciu fenylefryny i paracetamolu, w tym wysypki skórne, pokrzywka, anafilaksja i skurcz oskrzeli. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: rzadko (≥ 1\/10 000 do ≤ 1\/1000), nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWAĆ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePARACETAMOL Istnieje ryzyko zatrucia, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, przewlekle alkoholików i pacjentów z chronicznym niedożywieniem. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne. U dorosłych paracetamol w ilości równej lub większej niż 10 g może spowodować uszkodzenie wątroby. Jeśli u pacjenta występuje jeden z czynników ryzyka (patrz poniżej), przyjęcie 5 g lub więcej paracetamolu może spowodować uszkodzenie wątroby. Czynniki ryzyka Jeśli pacjent: a) stosuje długotrwałą terapię karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem zwyczajnym lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe, lub b) regularnie przyjmuje etanol w ilościach większych niż zalecane, lub c) ma niedobór glutationu np. w organizmie. w przypadku zaburzeń odżywiania, mukowiscydozy, zakażenia wirusem HIV, wyniszczenia, kacheksji. Objawy Objawy przedawkowania paracetamolu, które pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin, to bladość, nudności, wymioty, jadłowstręt i ból brzucha. Uszkodzenie wątroby może pojawić się 12–48 godzin po spożyciu. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii, krwotoku, hipoglikemii, obrzęku mózgu i śmierci. Nawet w przypadku braku ciężkiego uszkodzenia wątroby może wystąpić ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików nerkowych, co jest wysoce prawdopodobne, jeśli towarzyszy mu ból krzyża, krwiomocz i białkomocz. Zgłaszano przypadki zaburzeń rytmu serca i zapalenia trzustki. Leczenie W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczne jest natychmiastowe leczenie pacjenta. Nawet w przypadku braku znaczących objawów początkowych pacjent musi zostać natychmiast przewieziony do szpitala. Objawy mogą ograniczać się do nudności lub wymiotów i mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania lub ryzyka uszkodzenia narządów. Leczenie pacjenta musi być prowadzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi. Jeżeli od przedawkowania nie upłynęła więcej niż godzina, można rozważyć leczenie węglem aktywowanym. Stężenie paracetamolu w osoczu należy zmierzyć nie wcześniej niż 4 godziny po przyjęciu (stężenia w osoczu mierzone wcześniej nie są wiarygodne). W ciągu 24 godzin od przyjęcia paracetamolu pacjent może być leczony N-acetylocysteiną; jednakże maksymalny efekt ochronny uzyskuje się w ciągu 8 godzin od spożycia. Po tym czasie skuteczność antidotum drastycznie spada. W razie potrzeby pacjentowi należy podać N-acetylocysteinę dożylnie, zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Jeżeli wymioty nie stanowią problemu, a pacjent przebywa poza szpitalem, skuteczną alternatywą może być doustne przyjmowanie metioniny. Leczenie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby występującymi w ciągu 24 godzin od spożycia należy omówić z ośrodkiem kontroli zatruć lub oddziałem hepatologii. Chlorowodorek fenylefryny Objawy przedawkowania fenylefryny obejmują drażliwość, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, odruchową bradykardię i zaburzenia rytmu serca. Nadciśnienie należy leczyć alfa-blokerem, takim jak fentolamina IV. Obniżenie ciśnienia krwi może w ramach odruchu zwiększyć częstość akcji serca, ale w razie potrzeby można to ułatwić, przyjmując atropinę. GWAIFENESYNA Łagodne do umiarkowanego przedawkowanie może powodować zawroty głowy i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Bardzo duże dawki mogą powodować pobudzenie, splątanie i depresję oddechową. U pacjentów przyjmujących duże ilości preparatów zawierających gwajafenezynę zgłaszano występowanie kamieni moczowych. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje płukanie żołądka oraz ogólne postępowanie wspomagające.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania epidemiologiczne kobiet w ciąży wykazały brak negatywnych skutków stosowania paracetamolu w zalecanych dawkach; jednakże pacjentki w ciąży muszą przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących stosowania leku. Paracetamol przenika do mleka matki, chociaż w ilościach nieistotnych klinicznie. Dostępne opublikowane dane nie wskazują na przeciwwskazania dotyczące karmienia piersią. Dane dotyczące stosowania fenylefryny w czasie ciąży są ograniczone. Zwężenie naczyń macicznych i zmniejszenie przepływu krwi przez macicę związane ze stosowaniem fenylefryny może powodować niedotlenienie płodu. Do czasu uzyskania dalszych informacji należy unikać stosowania fenylefryny w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Brak dostępnych danych dotyczących możliwego przenikania fenylefryny do mleka matki ani żadnych raportów dotyczących wpływu fenylefryny na niemowlęta karmione piersią. Do czasu uzyskania dalszych danych należy unikać stosowania fenylefryny w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Bezpieczeństwo stosowania gwajafenezyny podczas ciąży i karmienia piersią nie zostało jeszcze w pełni określone. W czasie ciąży produkt można stosować wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas wykonywania tych czynności należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i dezorientacja.\u003c\/p\u003e","brand":"Procter \u0026 Gamble","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131272331591,"sku":"039773027","price":9.43,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/procter-gamble-srl-vicks-flu-tripla-azione-500mg-200mg-10mg-10-bustine-polvere-per-soluzione-orale-farmacia-dottor-tili-1213792260.jpg?v=1767133270"},{"product_id":"nurofen-400mg-12-compresse-rivestite","title":"Nurofen 400 mg 12 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego rodzaju: ból głowy, ból zęba, nerwobóle, bóle mięśniowe i kostno-stawowe, bóle menstruacyjne. Środek wspomagający w objawowym leczeniu stanów gorączkowych i grypowych. Nurofen jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTabletki powlekane 200 mg: każda tabletka zawiera 200 mg ibuprofenu Tabletki powlekane 400 mg: każda tabletka zawiera 400 mg ibuprofenu Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana 200 mg zawiera: - 116,1 mg sacharozy, co odpowiada około 0,34 mmol - 17,34 mg sodu, co odpowiada około 0,75 mmol Każda tabletka powlekana 400 mg zawiera: - 232,2 mg, co odpowiada około 0,68 mmol - 34,69 mg sodu, co odpowiada około 1,51 mmol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNurofen 200 mg tabletki powlekane\u003c\/b\u003e Kroskarmeloza sodowa, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e siarczan laurylu, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytryniany, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, karmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, talk, suszona, atomizowana guma arabska, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, tusz (szelak, żelaza tlenek czarny E172, glikol propylenowy E1520). \u003cb\u003eNurofen 400 mg tabletki powlekane\u003c\/b\u003e Kroskarmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e siarczan laurylu, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytryniany, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, karmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, talk, suszona, atomizowana guma arabska, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, tusz (szelak, żelaza tlenek czerwony (E 172), glikol propylenowy (E1520), wodorotlenek amonu (E527), simetikon).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. Pacjenci, u których wcześniej występowały reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych produktów przeciwzapalnych (NLPZ). Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkt 4.4). Ciężka niewydolność serca (klasa IV według NYHA) Pacjenci, u których w przeszłości występowało krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Pacjenci z obecnie lub w przeszłości nawracającymi wrzodami\/krwotokami trawiennymi (dwa lub więcej odrębnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). W ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6). Dzieci poniżej 12 lat. Przed lub po operacji kardiochirurgicznej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie \u003c\/u\u003e Tylko przez krótki okres leczenia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają po krótkim okresie leczenia, należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cb\u003e \u003cu\u003eNUROFEN 200 mg tabletki powlekane\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003e Populacja pediatryczna:\u003c\/b\u003e Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia.\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e: 1-2 tabletki 2-3 razy dziennie. Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny. Nie przekraczać dawki 1200 mg (6 tabletek) w ciągu 24 godzin. \u003cb\u003eOsoby starsze\u003c\/b\u003e: Nie są wymagane żadne zmiany w schemacie dawkowania. \u003cb\u003e \u003cu\u003eNUROFEN 400 mg tabletki powlekane\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna:\u003c\/b\u003e Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia.\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e Jedna tabletka 2-3 razy dziennie. Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny. Nie przekraczać dawki 1200 mg (3 tabletki) w ciągu 24 godzin. \u003cb\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/b\u003e Nie są wymagane żadne zmiany w schemacie dawkowania. \u003cu\u003eSposób podawania \u003c\/u\u003e Podanie doustne Pacjentom cierpiącym na nadwrażliwość żołądka zaleca się przyjmowanie leku Nurofen na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNurofen 400 mg tabletki powlekane: przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 30°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniżej ryzyko dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). \u003cb\u003eOsoby starsze\u003c\/b\u003e: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/b\u003e: u odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/b\u003e: skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów z astmą oskrzelową lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną. \u003cb\u003eInne NLPZ\u003c\/b\u003e: Należy unikać jednoczesnego stosowania Nurofenu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. (patrz paragraf 4.5) \u003cb\u003eSLE i mieszana choroba tkanki łącznej\u003c\/b\u003e toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej ze względu na zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8); \u003cb\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/b\u003e: wymagana jest ostrożność (porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne jest stosowanie dużych dawek (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. \u003cb\u003eCzynność wątroby lub nerek:\u003c\/b\u003e • niewydolność nerek, ponieważ czynność nerek może być zaburzona (patrz punkty 4.3 i 4.8). Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). • zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8). Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U takich pacjentów wskazane jest okresowe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. \u003cb\u003eUpośledzona płodność kobiet\u003c\/b\u003e: Należy unikać podawania Nurofenu kobietom planującym ciążę (patrz punkt 4.6). \u003cb\u003eBezpieczeństwo żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e: NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Nurofen, leczenie należy przerwać. \u003cb\u003eCiężkie reakcje skórne:\u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Należy przerwać stosowanie ibuprofenu w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakiekolwiek inne objawy nadwrażliwości. \u003cb\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/b\u003e: Nurofen może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku stosowania Nurofenu w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cb\u003eInne:\u003c\/b\u003e podczas długotrwałego leczenia lekami przeciwbólowymi w dawkach większych niż wskazane mogą wystąpić bóle głowy, których nie należy leczyć większymi dawkami produktu. Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. Kwaśny ibuprofen może powodować wydłużenie czasu krwawienia poprzez odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi. \u003cb\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eNurofen\u003c\/u\u003e zawiera sacharozę: pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. \u003cu\u003eNurofen 200 mg tabletki powlekane\u003c\/u\u003e zawiera sód: ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę (17,34 mg), tj. zasadniczo „wolny od sodu”, i nieco ponad 1 mmol (23 mg) sodu na 2 tabletki (34,68 mg), co odpowiada 1,73% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. \u003cu\u003eTabletki powlekane Nurofen 400 mg zawierają sód\u003c\/u\u003e: Ten lek zawiera 34,69 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 1,73% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu wynoszącego 2 g dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z: - Kwasem acetylosalicylowym: na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). - Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2: należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Ibuprofen (podobnie jak inne NLPZ) należy stosować ostrożnie w połączeniu z: - Kortykosteroidami: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4) - Lekami przeciwzakrzepowymi: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4) - Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Leki przeciwnadciśnieniowe (inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II), leki moczopędne i beta-adrenolityki: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Takie interakcje należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących koksyb (taki jak Nurofen) jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie w regularnych odstępach czasu. Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ. - Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą pogorszyć niewydolność serca, zmniejszyć GFR (współczynnik filtracji kłębuszkowej) i zwiększyć stężenie glikozydów w osoczu. - Lit. Istnieją dowody na możliwość potencjalnego wzrostu poziomu litu we krwi, z możliwością osiągnięcia progu toksycznego. Jeśli konieczne jest takie skojarzenie, należy monitorować stężenie litu w celu dostosowania dawki litu podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. - Metotreksat. Istnieją dowody na możliwość zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu. - Cyklosporyny: zwiększają ryzyko nefrotoksyczności. - Mifepriston: Nie należy stosować NLPZ przez 8-12 dni po podaniu Mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie Mifepristonu. - Takrolimus: możliwe zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego podczas podawania NLPZ z takrolimusem. - Zydowudyna: zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas podawania NLPZ z zydowudyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV, jeśli są leczeni jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem. - Antybiotyki chinolony: Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. - Alkohol, bisfosfoniany i pentoksyfilina: mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. - Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje działania niepożądane, które zaobserwowano podczas leczenia ibuprofenem w dawkach stosowanych do samodzielnego stosowania (maksymalnie do 1200 mg na dobę). W przypadku schorzeń przewlekłych, w trakcie długotrwałego leczenia mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne. Poniżej wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości ich występowania. \u003ci\u003eAby określić częstotliwość występowania skutków ubocznych, stosuje się następujące wyrażenia:\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eBardzo często (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/10)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eGmina (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/100, \u0026lt;1\/10)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eNiezbyt często (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/1000, \u0026lt;1\/100)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eRzadko (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/10.000, \u0026lt;1\/1000)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eBardzo rzadkie (\u003c1\/10 000)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eNieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)\u003c\/i\u003e. \u003ci\u003eW każdej grupie częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia.\u003c\/i\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia układu krwiotwórczego¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i świąd²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego – Częstotliwość: bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, języka i gardła, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs)²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Udar naczyniowo-mózgowy9.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych³\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia widzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: niewydolność serca i obrzęki4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Nadciśnienie4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: niestrawność, ból brzucha i nudności5.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Wrzody trawienne, perforacja lub krwotok żołądkowo-jelitowy, smoliste stolce, krwawe wymioty6, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna7, zapalenie trzustki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Hepatotoksyczność\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia wątroby, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu, zapalenie wątroby, żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Wysypki skórne².\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Rumień wielopostaciowy, reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG), reakcje nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ostra niewydolność nerek8, krwiomocz, zapalenie nerek, zespół nerczycowy9.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, obniżony hematokryt, wydłużony czas krwawienia, zmniejszone stężenie wapnia we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eOpis niektórych skutków ubocznych\u003c\/b\u003e \u003csup\u003e1\u003c\/sup\u003e Przykłady obejmują niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię, pancytopenię, agranulocytozę). Pierwszymi objawami są: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, siniaki i niewyjaśnione krwawienia. ² Reakcje nadwrażliwości: reakcje te mogą obejmować a) niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksję, b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność lub c) różne schorzenia skóry, takie jak różne wysypki skórne, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy i bardzo rzadko pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy. ³ Patogeneza polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie jest w pełni poznana. Jednakże dostępne dane dotyczące aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem NLPZ pozwalają myśleć o reakcji nadwrażliwości immunologicznej (wynikającej z przejściowego związku z przyjmowaniem leku i ustąpienia objawów po zaprzestaniu leczenia). Warto zauważyć, że podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja). \u003csup\u003e4\u003c\/sup\u003e Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003csup\u003e5\u003c\/sup\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. \u003csup\u003e6\u003c\/sup\u003e czasami śmiertelne, szczególnie u osób w podeszłym wieku \u003csup\u003e7\u003c\/sup\u003e patrz paragraf 4.4 \u003csup\u003e8\u003c\/sup\u003e zwłaszcza po długotrwałym leczeniu, związanym ze zwiększonym stężeniem mocznika w surowicy. Zmniejszone wydalanie mocznika i obrzęki. Obejmuje także martwicę brodawek \u003csup\u003e9\u003c\/sup\u003e zgłaszane jako skutek działania klasy NLPZ \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioniavverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność \u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003cu\u003eObjawy \u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, zaburzenia czynności nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję OUN i układu oddechowego, niewyraźne widzenie. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego\/INR, prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie astmy. \u003cu\u003eLeczenie \u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące, które musi obejmować utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od spożycia potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. Jeśli ibuprofen został już wchłonięty, należy podać substancje zasadowe, aby pobudzić wydalanie kwaśnego ibuprofenu z moczem. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na kobietę w ciąży i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać ibuprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania ibuprofenu przez kobietę planującą ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Po ekspozycji na ibuprofen przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać leczenie ibuprofenem. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (przedwczesne zwężenie\/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej); u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym Nurofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią \u003c\/u\u003e Ibuprofen i jego metabolity mogą przenikać w małych stężeniach do mleka matki. Dotychczas nie są znane żadne niebezpieczne skutki dla noworodków, dlatego w przypadku krótkotrwałego leczenia zalecaną dawką przeciwbólową i gorączkową zazwyczaj nie jest konieczne przerywanie karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność \u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że produkty lecznicze hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować osłabienie płodności kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt ten jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia. Należy wstrzymać podawanie Nurofenu u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzez krótkie okresy leczenia Nurofen nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131274527047,"sku":"025634128","price":10.51,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofen-400mg-12-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792250.jpg?v=1767133411"},{"product_id":"momendol-220mg-12-capsule-molli","title":"Momandol 220 mg 12 miękkich kapsułek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe objawowe leczenie łagodnego i umiarkowanego bólu, takiego jak ból mięśni i stawów, ból głowy, ból zęba i ból menstruacyjny. Momendol można także stosować w leczeniu gorączki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda kapsułka miękka zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna:\u003c\/u\u003e Naproksen sodowy 220 mg (co odpowiada naproksenowi 200 mg) \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu: sorbitol i sód.\u003c\/u\u003e Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZawartość kapsułki\u003c\/u\u003e: Makrogol 600, Kwas mlekowy, Woda oczyszczona. \u003cu\u003eWyściółka kapsułki\u003c\/u\u003e: żelatyna, sorbitol\/glicerol specjalny (50:50), błękit brylantowy (E133), lecytyna, trójglicerydy o średniej długości łańcucha.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w paragrafie 6.1 lub na inne substancje blisko spokrewnione z chemicznego punktu widzenia, • pacjenci z objawami alergicznymi, takimi jak astma, pokrzywka, nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne wywołane kwasem acetylosalicylowym, lekami przeciwbólowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i\/lub leki przeciwreumatyczne ze względu na możliwą wrażliwość krzyża, • pacjenci z krwotokiem z przewodu pokarmowego lub innym krwotokiem, np. mózgowo-naczyniowym, • pacjenci z krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego w związku z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, bieżącym leczeniem lekami potencjalnie szkodliwymi dla żołądka lub nawrotami krwotoku\/wrzodu trawiennego w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia), • czynny wrzód żołądka i dwunastnicy, • gastropatia zastoinowa, zanikowa zapalenie błony śluzowej żołądka, • przewlekłe choroby zapalne, zaburzenia jelitowe (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), • ciężka niewydolność wątroby, • ciężka niewydolność serca, • ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny \u003c 30 ml\/min), • podczas leczenia pełnymi dawkami leków moczopędnych, • u osób z czynnym krwawieniem i ryzykiem krwawienia podczas leczenia lekami przeciwzakrzepowymi, • ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).\u003ci\u003e)\u003c\/i\u003e. • dzieci i młodzież do 16 roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eDawkowanie\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eDorośli i młodzież powyżej 16 lat\u003c\/u\u003e 1 kapsułka miękka co 8-12 godzin. W razie potrzeby lepszy efekt można uzyskać rozpoczynając pierwszego dnia od 2 kapsułek miękkich, a następnie po 8-12 godzinach 1 kapsułkę miękką. Nie przekraczać 3 kapsułek miękkich w ciągu 24 godzin. \u003ci\u003e \u003cu\u003eOsoby w podeszłym wieku i pacjenci z niewydolnością nerek\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż 2 kapsułki żelowe na 24 godziny. (Patrz paragraf 4.3 i paragraf 4.4). Nie stosować dłużej niż 7 dni w przypadku bólu i dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki. Należy zalecić pacjentom, aby skonsultowali się z lekarzem, jeśli ból i gorączka utrzymują się lub nasilają. \u003cb\u003eSposób podawania\u003c\/b\u003e Momendol należy przyjmować popijając szklanką wody, najlepiej po posiłku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony produktu przed wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu krążenia). Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie koksybów i niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Chociaż niektóre dane sugerują, że stosowanie naproksenu (1000 mg\/dobę) może wiązać się z mniejszym ryzykiem, nie można wykluczyć pewnych zagrożeń. Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu naproksenu w dawkach od 220 do 660 mg na dobę, aby wyciągnąć dokładne wnioski na temat możliwego ryzyka zakrzepicy. Istnieje ścisła korelacja pomiędzy dawkowaniem a występowaniem poważnych skutków ubocznych ze strony przewodu pokarmowego. Dlatego należy zawsze stosować minimalną skuteczną dawkę. Pacjenci w podeszłym wieku, u których na ogół występują pewne zaburzenia czynności nerek, wątroby i serca, są narażeni na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem NLPZ, zwłaszcza krwawień i perforacji z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów należy rozważyć jednoczesne zastosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej). Nie zaleca się długotrwałego stosowania NLPZ u osób w podeszłym wieku. \u003cb\u003ePrzed rozpoczęciem leczenia lekiem Momendol\u003c\/b\u003e Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem w wywiadzie i (lub) nieciężką niewydolnością serca, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Należy dobrze monitorować diurezę i czynność nerek, szczególnie u osób w podeszłym wieku, u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub po poważnym zabiegu chirurgicznym związanym z hipowolemią. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z łagodnymi chorobami przewodu pokarmowego lub niewydolnością wątroby w wywiadzie, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Należy unikać stosowania leku w przypadku bólów pochodzenia żołądkowo-jelitowego. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z nieciężkimi chorobami przewodu pokarmowego oraz u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych (patrz poniżej i punkt 4.5). Zaleca się ostrożność w leczeniu osób regularnie spożywających duże dawki alkoholu, ze względu na ryzyko krwawienia z żołądka. Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Momendol z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2. \u003cb\u003ePodczas leczenia lekiem Momendol\u003c\/b\u003e W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia należy przerwać leczenie lekiem Momendol. W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszej wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku Momendol. Naproksen, jak każdy inny NLPZ, może maskować objawy współistniejących chorób zakaźnych. W pojedynczych przypadkach zgłaszano zaostrzenie infekcyjnego zapalenia (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi) w przejściowym związku ze stosowaniem NLPZ. \u003cu\u003eD\u003c\/u\u003ePodczas leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, które mogą zakończyć się zgonem, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Pacjenci z zaburzeniami tolerancji leku przez żołądek, szczególnie osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowej fazie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Momendol, leczenie należy przerwać. Naproksen hamuje agregację płytek krwi i może wydłużać czas krwawienia. Podczas stosowania leku Momendol należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub leczonych lekami zakłócającymi hemostazę. Informacje na temat łączenia z innymi lekami wymagającymi ostrożności, patrz punkt 4.5 \u003ci\u003e„Interakcja z innymi produktami leczniczymi i inne formy interakcji”\u003c\/i\u003e. Kapsułki miękkie Momendol zawierają: • \u003cb\u003eSorbitol:\u003c\/b\u003e sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeśli lekarz stwierdził u pacjenta (lub u dziecka) nietolerancję niektórych cukrów lub jeśli u pacjenta zdiagnozowano dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której pacjenci nie są w stanie trawić fruktozy, należy porozmawiać z lekarzem przed przyjęciem tego leku przez pacjenta (lub dziecko). \u003cb\u003eSód:\u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003ePrzeciwwskazane skojarzenia\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eAntykoagulanty\u003c\/i\u003e Naproksen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna, dikumarol), ponieważ wydłuża czas protrombinowy i zmniejsza agregację płytek krwi, zwiększając ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkty 4.3 i 4.4). \u003cu\u003eNiewskazane stowarzyszenia\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eNiesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub kortykosteroidy\u003c\/i\u003e Nie zaleca się stosowania naproksenu z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) lub kortykosteroidami, ponieważ zwiększa to ryzyko wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz krwawień (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eLit\u003c\/i\u003e Należy unikać łączenia naproksenu i litu; jeśli to konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w osoczu i dostosowanie dawki. Zwiększone stężenie litu może powodować nudności, polidypsję, wielomocz, drżenie i dezorientację. \u003ci\u003eLeki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)\u003c\/i\u003e Jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eKwas acetylosalicylowy\u003c\/i\u003e Kliniczne dane farmakodynamiczne podkreślają, że jednoczesne stosowanie naproksenu przez dłużej niż jeden kolejny dzień może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na aktywność płytek krwi i hamowanie to może utrzymywać się przez kilka dni po przerwaniu leczenia naproksenem. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. \u003ci\u003eCyklosporyna\u003c\/i\u003e Inhibitory syntezy prostaglandyn, takie jak naproksen, ze względu na ich wpływ na prostaglandyny nerkowe, mogą powodować nasilenie nefrotoksyczności cyklosporyny. \u003ci\u003eTakrolimus\u003c\/i\u003e Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i takrolimusu może powodować ostrą niewydolność nerek. \u003ci\u003eMetotreksat\u003c\/i\u003e Zaobserwowano także znaczne zwiększenie toksyczności metotreksatu w przypadku leczenia skojarzonego z naproksenem. Mechanizm tej interakcji, który może wynikać ze zmniejszonego klirensu nerkowego metotreksatu, jest niejasny. \u003cu\u003eSkojarzeń należy używać ostrożnie\u003c\/u\u003e \u003ci\u003ePochodne hydantoiny i sulfonamidu\u003c\/i\u003e Ze względu na silne wiązanie naproksenu z białkami osocza, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego leczenia hydantoiną lub pochodnymi sulfonamidu. \u003ci\u003e \u003cu\u003eSulfonylomoczniki \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy wziąć pod uwagę możliwość nasilenia działania wiązań pochodnych sulfonylomocznika (doustnych leków przeciwcukrzycowych) w wyniku hamowania białek osocza. \u003ci\u003eFurosemid i diuretyki pętlowe\u003c\/i\u003e Jednoczesne stosowanie z furosemidem może prowadzić do osłabienia działania natriuretycznego leku moczopędnego.\u003ci\u003eBeta-blokery\u003c\/i\u003e Połączenie leku Momendol z beta-blokerami może osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe. \u003ci\u003eProbenecyd \u003c\/i\u003e Jednoczesne przyjmowanieprobenecydu zwiększa stężenie naproksenu w osoczu i znacząco wydłuża okres półtrwania w osoczu. \u003ci\u003eTiazydowe leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zmniejszać działanie tiazydowych leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. \u003ci\u003eDigoksyna\u003c\/i\u003e Jednoczesne przyjmowanie leku Momendol i digoksyny może zmieniać stężenie tej ostatniej w surowicy. \u003cu\u003eBadania laboratoryjne\u003c\/u\u003e Naproksen może zmieniać czas krwawienia (który może się wydłużyć do 4 dni po przerwaniu leczenia), klirens kreatyniny (może się zmniejszać), azot mocznikowy oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi (może zwiększać się), badania czynności wątroby (można zaobserwować zwiększoną aktywność aminotransferaz). Naproksen może dawać fałszywie dodatnie wyniki w oznaczaniu stężenia 17-ketosteroidów w moczu i może zakłócać oznaczanie kwasu moczowego. Kwas 5-hydroksyindolooctowy. Leczenie naproksenem należy przerwać co najmniej 72 godziny przed wykonaniem badań czynności kory nadnerczy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKUTKI UBOCZNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePodobnie jak inne NLPZ, naproksen może powodować następujące działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie koksybów i niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Po podaniu leku Momendol zgłaszano: nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, bóle brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko). W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, reakcje alergiczne typu anafilaktycznego lub anafilaktoidalnego mogą wystąpić u pacjentów, którzy byli wcześniej narażeni na leki należące do tej klasy lub nie. Charakterystycznymi objawami reakcji anafilaktycznej są: ciężkie i nagłe niedociśnienie, przyspieszenie lub spowolnienie bicia serca, niezwykłe zmęczenie lub osłabienie, niepokój, pobudzenie, utrata przytomności, trudności w oddychaniu lub połykaniu, swędzenie, pokrzywka z obrzękiem naczynioruchowym lub bez, zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, kurczowy ból brzucha, biegunka. W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane, stosując następującą skalę częstości: bardzo często (\u003e1\/10); powszechne (\u003e1\/100, \u003c1\/10); niezbyt często (\u003e1\/1000, \u003c1\/100); rzadkie (\u003e 1\/10 000, \u003c 1\/1000); bardzo rzadkie (\u003c1\/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna, eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, taka jak agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego – Kategoria częstości: Niezbyt często: reakcje alergiczne (w tym obrzęk twarzy i obrzęk naczynioruchowy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Kategoria częstotliwości: Niezbyt często: zaburzenia snu, pobudzenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Kategoria częstotliwości: Bardzo rzadko: depresja, trudności z koncentracją.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Kategoria częstości: Rzadko: hiperglikemia, hipoglikemia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Kategoria częstotliwości: Często: ból głowy, senność, zawroty głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego – Kategoria częstotliwości: Niezbyt często: senność, bezsenność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Kategoria częstości: Bardzo rzadko: reakcja przypominająca zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, zaburzenia funkcji poznawczych, drgawki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka – Kategoria częstotliwości: Niezbyt często: zaburzenia widzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: zmętnienie rogówki, zapalenie brodawek, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk brodawek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika – Kategoria częstotliwości: Niezbyt często: szumy uszne, zaburzenia słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika – Kategoria częstotliwości: Bardzo rzadko: utrata słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: w związku z leczeniem NLPZ obserwowano tachykardię, obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Kategoria częstości: Niezbyt często: wybroczyny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: zapalenie naczyń.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Kategoria częstości: Bardzo rzadko: duszność, astma, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit — Kategoria częstości: Często: nudności, niestrawność, wymioty, zgaga, ból żołądka, wzdęcia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit – Kategoria częstości: Niezbyt często: biegunka, zaparcie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit – Kategoria częstości: Rzadko: wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne; szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: zapalenie okrężnicy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, afty, zapalenie przełyku. Obserwowano to rzadziej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Kategoria częstości: Częstość nieznana: zapalenie błony śluzowej żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: żółtaczka, zapalenie wątroby (w tym przypadki śmiertelne), zaburzenia czynności wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej – Kategoria częstości: Niezbyt często: wysypka\/swędzenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Kategoria częstotliwości: Bardzo rzadko: nadwrażliwość na światło, w tym porfiria skórna późna („pseudoporfiria”) lub pęcherzowe oddzielanie się naskórka, łysienie, wyprysk pęcherzykowy, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, rumień utrwalony, liszaj płaski, krosty, toczeń rumieniowaty układowy, plamica, pocenie się.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej – Kategoria częstości: Rzadko: bóle mięśni, osłabienie mięśni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Kategoria częstości: Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Kategoria częstości: Rzadko: kłębuszkowe zapalenie nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Kategoria częstości: Bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek, martwica brodawek, zespół nerczycowy, zespół nerczycowy, niewydolność nerek, nefropatia, krwiomocz, białkomocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania - Kategoria częstości: Niezbyt często: dreszcze, obrzęki (w tym obrzęki obwodowe).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - Kategoria częstości: Rzadko: gorączka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - Kategoria częstotliwości: Bardzo rzadko: pragnienie, złe samopoczucie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania diagnostyczne – Kategoria częstotliwości: Bardzo rzadko: podwyższone ciśnienie krwi, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, hiperkaliemia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJako objawy przedawkowania może wystąpić senność, zgaga, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zawroty głowy, dezorientacja, krwotok z żołądka, senność, zwiększone stężenie sodu we krwi, kwasica metaboliczna, drgawki, zmiany w czynności wątroby, hipoprotrombinemia, zaburzenia czynności nerek, bezdech. W przypadku przypadkowego lub dobrowolnego połknięcia\/podania dużej ilości produktu, lekarz musi zastosować zwykłe środki wymagane w takich przypadkach. Zaleca się opróżnienie żołądka i zastosowanie zwykłych środków wspomagających. Szybkie podanie odpowiedniej ilości węgla aktywowanego może zmniejszyć wchłanianie leku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: • toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); • zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: • możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; • hamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnionym lub przedłużonym porodem. W związku z tym Momendol jest przeciwwskazany w czasie ciąży (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Ponieważ NLPZ przenikają do mleka matki, stosowanie leku jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że leki hamujące syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy mogą powodować problemy z płodnością u kobiet poprzez wpływ na owulację. Jest to odwracalne, jeśli przerwiesz leczenie. \u003cu\u003eNie zaleca się stosowania leku Momendol, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę.\u003c\/u\u003e \u003cb\u003eNależy wstrzymać podawanie leku Momendol u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZe względu na możliwość wystąpienia senności, zawrotów głowy, zawrotów głowy lub bezsenności Momendol może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W takim przypadku należy unikać tych lub innych czynności wymagających szczególnej uwagi.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini Pharma","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131277869383,"sku":"025829223","price":10.14,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-pharma-italia-spa-momendol-220mg-12-capsule-molli-farmacia-dottor-tili-1213792251.jpg?v=1767133609"},{"product_id":"zerinolflu-20-compresse-effervescenti","title":"Zerinolflu 20 musujących tabletki","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie objawów grypy i przeziębienia u dorosłych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka musująca zawiera: paracetamol 300 mg, maleinian chlorfenaminy 2 mg, askorbinian sodu 280 mg, co odpowiada kwasowi askorbinowemu (witamina C) 250 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, sód, sorbitol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBezwodny kwas cytrynowy, wodorowęglan sodu, węglan sodu, sorbitol, powidon, dimetikon, aspartam, aromat pomarańczowy, aromat cytrynowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZerinolflu jest przeciwwskazany w następujących przypadkach: - nadwrażliwość na paracetamol, chlorofenaminę lub kwas askorbinowy, na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w paragrafie 6.1 lub na inne substancje blisko spokrewnione z chemicznego punktu widzenia, w szczególności na leki przeciwhistaminowe o budowie chemicznej podobnej do chlorfenaminy; - ciąża i karmienie piersią; - pacjenci z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną; - ciężka niewydolność komórek wątroby (klasa C w skali Child-Pugh); - jaskra, przerost prostaty, niedrożność szyi pęcherza moczowego, zwężenie odźwiernika, dwunastnicy lub innych odcinków układu pokarmowego i moczowo-płciowego ze względu na działanie antycholinergiczne; - pacjenci leczeni inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu (patrz punkt 4.5).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cb\u003eDorośli:\u003c\/b\u003e 1 tabletka musująca dwa razy dziennie. \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna: \u003c\/b\u003eNie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Zerinolflu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Stosowanie doustne. Tabletkę musującą należy rozpuścić w około połowie szklanki wody. Lek należy przyjmować po posiłkach. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia\u003c\/u\u003e Należy zalecić pacjentom, aby skontaktowali się z lekarzem, jeśli gorączka utrzymuje się lub objawy nie ustępują po 3 dniach leczenia (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie stosować dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. Jeśli gorączka utrzymuje się dłużej niż trzy dni lub jeśli objawy nie ustępują, a inne pojawiają się w ciągu trzech dni lub towarzyszy im wysoka gorączka, wysypka, nadmierna ilość śluzu i uporczywy kaszel, przed kontynuowaniem stosowania należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e Podczas leczenia lekiem Zerinolflu należy upewnić się, że nie przyjmuje się jednocześnie innego leku zawierającego paracetamol, ponieważ przyjęcie dużych dawek paracetamolu może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku. Zobacz także paragraf 4.5. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować choroby wątroby wysokiego ryzyka (patrz także punkt 4.9), a nawet poważne zmiany w nerkach i krwi. W przypadku wystąpienia ostrych reakcji nadwrażliwości na paracetamol (np. wstrząsu anafilaktycznego) należy przerwać leczenie produktem Zerinolflu i wdrożyć niezbędne leczenie w oparciu o objawy przedmiotowe i podmiotowe. \u003cu\u003eMaleinian chlorofenaminy\u003c\/u\u003e Przy typowych dawkach terapeutycznych leki przeciwhistaminowe powodują reakcje wtórne, które znacznie różnią się w zależności od pacjenta i związku. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest uspokojenie, które może objawiać się sennością; Należy o tym ostrzec osoby, które mogą prowadzić pojazdy mechaniczne lub wykonywać czynności wymagające integralności na poziomie nadzoru (patrz paragraf 4.7). \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e Kwas askorbinowy (witaminę C) należy stosować ostrożnie u osób, które cierpią lub cierpiały w przeszłości na kamicę nerkową (kamienie nerkowe) oraz u osób cierpiących na niedobór G6PD (dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), hemochromatozę, talasemię lub niedokrwistość syderoblastyczną. \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność u osób z niewydolnością nerek lub wątroby. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e Szczególną uwagę należy zwrócić przy ustalaniu dawki u osób w podeszłym wieku ze względu na ich większą wrażliwość na lek. U pacjentów w podeszłym wieku leczonych lekami przeciwhistaminowymi wystąpienie takich objawów jak zawroty głowy, uspokojenie, splątanie i niedociśnienie może być bardziej prawdopodobne. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie wrażliwi na antycholinergiczne skutki uboczne leków przeciwhistaminowych, takie jak suchość w ustach i zatrzymanie moczu (szczególnie u mężczyzn). \u003cu\u003eTabletki musujące Zerinolflu zawierają:\u003c\/u\u003e: \u003cu\u003eAspartam\u003c\/u\u003e Ten lek zawiera źródło fenyloalaniny. Może być szkodliwy w przypadku fenyloketonurii (brak enzymu hydroksylazy fenyloalaniny). \u003cu\u003eSorbitol\u003c\/u\u003e Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku. \u003cu\u003eSód\u003c\/u\u003e Jedna tabletka musująca zawiera 14,83 mmol sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek lub stosujących dietę niskosodową.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Zwykle nieszkodliwe dawki acetaminofenu mogą powodować uszkodzenie wątroby, jeśli są przyjmowane razem z tymi lekami. To samo dotyczy substancji potencjalnie hepatotoksycznych oraz w przypadku nadużywania alkoholu. Nawykowe przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych lub doustnych środków antykoncepcyjnych może, poprzez enzymatyczny mechanizm indukcji, przyspieszyć metabolizm paracetamolu. Nie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Przyjmowanieprobenecydu hamuje wiązanie paracetamolu z kwasem glukuronowym, zmniejszając w ten sposób klirens paracetamolu około 2-krotnie. Dlatego też należy zmniejszyć dawkę paracetamolu, jeśli jest on podawany w skojarzeniu zprobenecydem. Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu, jeśli zostanie podana w ciągu 1 godziny od przyjęcia paracetamolu. Nie jest jeszcze możliwe ustalenie znaczenia klinicznego interakcji pomiędzy paracetamolem i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Dlatego długotrwałe stosowanie paracetamolu u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wskazane jest wyłącznie pod kontrolą lekarza. Łączenie acetaminofenu z chloramfenikolem może wydłużyć okres półtrwania chloramfenikolu, zwiększając ryzyko toksyczności. Jednoczesne stosowanie paracetamolu i zydowudyny zwiększa tendencję tej ostatniej do zmniejszania liczby leukocytów (neutropenia). Dlatego lek Zerinolflu należy przyjmować jednocześnie z zydowudyną wyłącznie pod nadzorem lekarza. Leki spowalniające opróżnianie żołądka, takie jak propantelina, zmniejszają szybkość wchłaniania paracetamolu i opóźniają początek jego działania. Jednak leki przyspieszające opróżnianie żołądka, takie jak metoklopramid, prowadzą do zwiększenia szybkości wchłaniania. \u003cu\u003eZakłócenia w badaniach laboratoryjnych\u003c\/u\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). \u003cu\u003eMaleinian chlorofenaminy\u003c\/u\u003e Nie należy przyjmować jednocześnie innych substancji o działaniu antycholinergicznym z lekiem Zerinolflu, ponieważ mogą one powodować istotne interakcje. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu (patrz punkt 4.3), ponieważ może to przedłużyć i nasilić przeciwcholinergiczne i hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) maleinianu chlorfenaminy. Produkt może wchodzić w interakcje z alkoholem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami lub innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak barbiturany, leki uspokajające, uspokajające, nasenne. Produktów tych nie należy przyjmować podczas leczenia lekiem Zerinolflu, ponieważ mogą powodować nasilenie działania uspokajającego. Jak wszystkie preparaty zawierające leki przeciwhistaminowe, Zerinolflu może maskować pierwsze oznaki ototoksyczności niektórych antybiotyków. Chlorfenamina hamuje metabolizm fenytoiny i może powodować toksyczność fenytoiny. \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e Kwas askorbinowy (witamina C) zmniejsza poziom amfetaminy poprzez hamowanie wchłaniania z przewodu pokarmowego. Witamina C zwiększa biodostępność żelaza poprzez chelatację z deferoksaminą. Estrogeny mogą zwiększać eliminację witaminy C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo zastosowaniu leku Zerinolflu mogą wystąpić działania niepożądane wskazane poniżej. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania tych działań niepożądanych. \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e: - małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza, pancytopenia. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: - reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: - senność, osłabienie, zawroty głowy, ból głowy, brak koncentracji. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e: - niewyraźne widzenie. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: - zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: - suchość w ustach, nudności. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e: - zmiany w czynności wątroby i zapalenie wątroby. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: - Podczas stosowania paracetamolu zgłaszano reakcje skórne różnego rodzaju i nasilenia, w tym przypadki pokrzywki, rumienia wielopostaciowego, bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Fotouczulenie. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: - zmiany w nerkach (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz), zatrzymanie moczu. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it\/it\/responsabili.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e W przypadku przedawkowania na ogół obserwuje się wyraźne działanie depresyjne lub pobudzające na ośrodkowy układ nerwowy, senność, letarg, depresję oddechową. W przypadku przedawkowania paracetamol zawarty w leku Zerinolflu może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej martwicy. \u003cu\u003eTerapia\u003c\/u\u003e N-acetylocysteina podana w godzinach bezpośrednio po przyjęciu paracetamolu skutecznie ogranicza uszkodzenie wątroby. Zaleca się zastosowanie zwykłych środków w celu usunięcia niewchłoniętego materiału z przewodu pokarmowego poprzez wywołanie wymiotów lub ewentualnie płukanie żołądka; utrzymywać pacjenta pod obserwacją, stosując terapię wspomagającą. Dalsze postępowanie będzie zależeć od ciężkości, charakteru i przebiegu objawów klinicznych i powinno być zgodne ze standardowymi protokołami intensywnej terapii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża i karmienie piersią\u003c\/u\u003e Zerinolflu jest przeciwwskazany w czasie ciąży i karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Nie przeprowadzono badań preparatu Zerinolflu oceniających wpływ leku na płodność u ludzi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy ostrzec pacjentów, że lek Zerinolflu może powodować senność. Muszą być tego świadomi osoby prowadzące pojazdy lub wykonujące czynności wymagające zachowania zachowania czujności.\u003c\/p\u003e","brand":"Zentiva","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131278360903,"sku":"035191030","price":15.62,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/zentiva-italia-srl-zerinolflu-20-compresse-effervescenti-farmacia-dottor-tili-1213792255.jpg?v=1767133590"},{"product_id":"zerinofebb-300mg-150mg-15-compresse","title":"Zerinofbbbb 300 mg + 150 mg 15 tabletek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie ostrych procesów gorączkowych układu oddechowego u dorosłych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka zawiera: \u003ci\u003eskładniki aktywne:\u003c\/i\u003e paracetamol 300 mg, sobrerol 150 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia kukurydziana, talk, stearynian magnezu, powidon, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; • Pacjenci z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej; • Pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną; • Ciężka niewydolność komórek wątroby; • Ciężkie zmiany w czynności nerek; • Poważne zmiany w liczbie krwinek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDorośli: 2 - 4 tabletki dziennie. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością komórek wątroby oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność u osób z niewydolnością nerek lub wątroby (patrz punkt 4.4). Nie przekraczać maksymalnej całkowitej dawki dziennej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować nawet poważne zmiany w nerkach i krążeniu krwi oraz ryzyko chorób wątroby. Nie stosować poza ostrą fazą gorączkową. Nie stosować dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. U pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi produkt należy podawać w zmniejszonej dawce. Należy zachować ostrożność u osób z niewydolnością nerek lub wątroby. Podczas leczenia paracetamolem, przed zażyciem jakiegokolwiek innego leku należy sprawdzić, czy nie zawiera on tej samej substancji czynnej, gdyż przyjmowanie paracetamolu w dużych dawkach może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Podczas stosowania paracetamolu w dawkach terapeutycznych, po krótkotrwałym leczeniu i u pacjentów, u których wcześniej nie występowały zaburzenia czynności wątroby, może wystąpić hepatotoksyczność (patrz punkt „Działania niepożądane”). Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na aspirynę i (lub) niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w wywiadzie. Poważne reakcje skórne: Podczas stosowania paracetamolu zgłaszano potencjalnie śmiertelne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i ostra uogólniona osutka krostkowa. Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz uważnie monitorować pod kątem reakcji skórnych. W przypadku wystąpienia objawów zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej martwicy naskórka lub ostrej uogólnionej osutki krostkowej (np. postępującej wysypki skórnej z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych) pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie paracetamolem i skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania preparatu ZERINOFEBB, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. Należy przerwać podawanie leku ZERINOFEBB kobietom, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku. Patrz także punkt „Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne formy interakcji”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eStosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. cymetydyna). Ryzyko toksycznego działania acetaminofenu może być zwiększone u pacjentów przyjmujących inne leki potencjalnie hepatotoksyczne lub leki indukujące enzymy mikrosomalne wątrobowe, takie jak niektóre leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, topiramat), ryfampicyna i alkohol. Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). Leki spowalniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą zmniejszać szybkość wchłaniania paracetamolu, opóźniając jego działanie lecznicze; wręcz przeciwnie, leki zwiększające szybkość opróżniania żołądka (np. metoklopramid, domperydon) prowadzą do zwiększenia szybkości wchłaniania. Paracetamol może zwiększać ryzyko krwawień u pacjentów przyjmujących warfarynę i innych antagonistów witaminy K. Należy monitorować pacjentów przyjmujących acetaminofen i antagonistów witaminy K pod kątem prawidłowego krzepnięcia i krwawienia. Obecność paracetamolu w produkcie zwiększa stężenie aspiryny i chloramfenikolu w osoczu. Jednoczesne stosowanie NLPZ lub opioidów może skutkować wzajemnym wzmocnieniem działania przeciwbólowego. Jednoczesne podawanie flukloksacyliny z paracetamolem może prowadzić do kwasicy metabolicznej u pacjentów z czynnikami ryzyka niedoboru glutationu. Paracetamol zwiększa AUC etynyloestradiolu o 22%. Paracetamol może zmniejszać stężenie lamotryginy w osoczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/i\u003e: Rumień, pokrzywka, wysypka, utrwalona wysypka polekowa. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SSJ) i ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eSpecjalne ostrzeżenia i odpowiednie środki ostrożności dotyczące stosowania\u003c\/i\u003e). \u003ci\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/i\u003e: Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny. \u003ci\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/i\u003e: Małopłytkowość, neutropenia, leukopenia. Agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z zasadowym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. \u003ci\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/i\u003e: Zmiany w funkcjonowaniu wątroby i zapalenie wątroby. Cytolityczne zapalenie wątroby, które może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby. \u003ci\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/i\u003e: Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz. \u003ci\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/i\u003e: Reakcje żołądkowo-jelitowe. \u003ci\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/i\u003e: Zawroty głowy. \u003ci\u003eChoroby serca\u003c\/i\u003e: Zespół Kounisa. \u003ci\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/i\u003e: Skurcz oskrzeli. Zgłaszane działania niepożądane wymagają przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego leczenia. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawy przedawkowania paracetamolu to bladość, nudności, wymioty, jadłowstręt i ból brzucha i zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po przedawkowaniu paracetamolu. Przedawkowanie paracetamolu może powodować cytolizę wątrobową, co może prowadzić do niewydolności komórek wątroby, krwawienia z przewodu pokarmowego, kwasicy metabolicznej, encefalopatii, śpiączki i śmierci. Zwiększone stężenie aminotransferaz wątrobowych, dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny przy zmniejszonym stężeniu protrombiny może wystąpić w ciągu 12 do 48 godzin po ostrym przedawkowaniu. Przedawkowanie może również prowadzić do zapalenia trzustki, ostrej niewydolności nerek i pancytopenii. W ciężkich przypadkach może wystąpić niewydolność wątroby spowodowana martwicą komórek. Jeśli chodzi o sobrerol, w literaturze nie ma danych dotyczących objawów przedawkowania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeśli jest to klinicznie konieczne, w przypadku ciąży lub karmienia piersią, stosować wyłącznie w przypadku bezwzględnej konieczności i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZe względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, produkt może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Zentiva","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131296743751,"sku":"022837088","price":9.7,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/zentiva-italia-srl-zerinofebb-300mg-150mg-15-compresse-farmacia-dottor-tili-1213792183.jpg?v=1767127007"},{"product_id":"enantyum-25mg-20-compresse-rivestite","title":"Enantyum 25 mg 20 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie schorzeń bolesnych o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, takich jak bóle mięśniowo-szkieletowe, bolesne miesiączkowanie, bóle zębów.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka zawiera: deksketoprofen 25 mg w postaci trometamolu deksketoprofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRdzeń tabletki: -skrobia kukurydziana, -celuloza mikrokrystaliczna, -karboksymetyloskrobia sodowa, -distearynian glicerolu. Powłoka: - suchy lakier w składzie: - hypromeloza, - dwutlenek tytanu, - makrogol 6000; -glikol propylenowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTabletek Enantyum nie należy stosować w następujących przypadkach: - u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, na inne NLPZ lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; - u pacjentów, u których substancje czynne o podobnym działaniu (np. kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ) wywołują napady astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa lub są przyczyną polipów nosa, pokrzywki lub obrzęku naczynioruchowego; - znane reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne podczas leczenia ketoprofenem lub fibratami; - pacjenci, u których w wywiadzie występowało krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ; - pacjenci z czynną chorobą wrzodową\/krwawieniem z przewodu pokarmowego lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, owrzodzeniem lub perforacją w wywiadzie; - pacjenci z przewlekłą niestrawnością; - pacjenci, u których występują inne czynne zaburzenia krwawienia lub krzepnięcia; - pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego; - pacjenci z ciężką niewydolnością serca; - pacjenci z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml\/min); - pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (10-15 punktów w skali Child-Pugh); - pacjenci ze skazą krwotoczną i innymi zaburzeniami krzepnięcia; - pacjenci z ciężkim odwodnieniem (spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów); - w trzecim trymestrze ciąży i karmienia piersią (patrz punkt 4.6).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cem\u003eDorośli\u003c\/em\u003e W zależności od charakteru i intensywności bólu zalecana dawka wynosi zazwyczaj 12,5 mg co 4-6 godzin lub 25 mg co 8 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Tabletki Enantyum nie są wskazane w leczeniu długotrwałym, a podawanie należy ograniczyć wyłącznie do okresu objawowego. \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od dolnej granicy zakresu dawkowania (całkowita dawka dobowa 50 mg). Dawkę można zwiększyć do dawki stosowanej w populacji ogólnej dopiero po ustaleniu dobrej ogólnej tolerancji. \u003ci\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/i\u003e Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby powinni rozpoczynać leczenie od zmniejszonych dawek (całkowita dawka dobowa 50 mg) i znajdować się pod ścisłym nadzorem lekarza. Tabletek Enantyum nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60–89 ml\/min) dawkę początkową należy zmniejszyć do całkowitej dawki dobowej 50 mg (patrz punkt 4.4). Tabletek Enantyum nie należy stosować u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml\/min) (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Nie badano stosowania leku Enantyum w postaci tabletek u dzieci i młodzieży. W związku z tym nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania, dlatego produktu nie należy stosować u dzieci i młodzieży. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Tabletkę należy połknąć, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Jednoczesne podawanie pokarmu opóźnia szybkość wchłaniania leku (patrz akapit „Właściwości farmakokinetyczne”), dlatego w przypadku wystąpienia ostrego bólu zaleca się podanie leku co najmniej 30 minut przed posiłkiem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBlister PVC-Aluminium: nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Blister przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem. Blister aluminiowy Aclar: lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eStosować ostrożnie u pacjentów z chorobami alergicznymi w wywiadzie. Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Enantyum i innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy 2. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 oraz poniższe punkty dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). \u003cu\u003eBezpieczeństwo żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e W przypadku wszystkich NLPZ na różnych etapach leczenia zgłaszano krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforację, które mogą zakończyć się zgonem, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Jeżeli u pacjentów otrzymujących Enantyum wystąpi krwawienie lub owrzodzenie przewodu pokarmowego, leczenie należy przerwać. Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji z przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze zwiększaniem dawek NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w podeszłym wieku. Osoby w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienie i perforacja przewodu pokarmowego, mogą powodować śmierć, częściej (patrz punkt 4.2). Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej możliwej dawki. Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, przed rozpoczęciem leczenia deksketoprofenem należy zbadać, czy w przeszłości występowało zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka i (lub) wrzody trawienne i zapewnić ich całkowite wyleczenie. Należy uważnie monitorować pacjentów z objawami żołądkowo-jelitowymi lub zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie pod kątem wystąpienia zaburzeń trawiennych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia ich stanu (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub inne leki, które mogą zwiększać ryzyko ze strony układu pokarmowego, należy rozważyć leczenie skojarzone ze środkami ochronnymi (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). \u003cu\u003eBezpieczeństwo nerek\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek, zatrzymanie płynów i obrzęki. Należy także zachować ostrożność u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lub u pacjentów, u których może rozwinąć się hipowolemia ze względu na zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednią podaż płynów, aby zapobiec odwodnieniu związanemu z możliwym zwiększeniem toksycznego działania na nerki. Jak wszystkie NLPZ, lek może powodować zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów syntezy prostaglandyn, może wiązać się z niekorzystnym wpływem na nerki, co może prowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek. U pacjentów w podeszłym wieku częściej występuje zaburzenie czynności nerek (patrz punkt 4.2). \u003cu\u003eBezpieczeństwo wątroby\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podobnie jak inne NLPZ, lek może powodować niewielkie, przejściowe zwiększenie niektórych parametrów wątrobowych, a także znaczne zwiększenie aktywności AspAT i AlAT. Jeżeli nastąpi znaczny wzrost tych parametrów, leczenie należy przerwać. U pacjentów w podeszłym wieku ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności wątroby jest większe (patrz punkt 4.2). \u003cu\u003eBezpieczeństwo sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną lub umiarkowaną niewydolnością serca w wywiadzie konieczne jest odpowiednie monitorowanie i odpowiednie instrukcje. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, zwłaszcza u pacjentów, u których w przeszłości występowały epizody niewydolności serca. W rzeczywistości zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia niewydolności serca u tych pacjentów, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ stwierdzono zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas długotrwałego leczenia) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Brak wystarczających danych, aby wykluczyć podobne ryzyko w przypadku deksketoprofenu. W związku z tym pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych należy leczyć deksketoprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Wszystkie nieselektywne NLPZ są w stanie hamować agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się stosowania deksketoprofenu u pacjentów otrzymujących inne leki zaburzające hemostazę, takie jak warfaryna lub inne kumaryny lub heparyny (patrz punkt 4.5). U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe ryzyko osłabienia czynności układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 4.2). \u003cu\u003eReakcje skórne\u003c\/u\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wydaje się, że ryzyko wystąpienia takich reakcji u pacjentów jest większe na początku leczenia, ponieważ w większości przypadków reakcje te pojawiają się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Leczenie lekiem Enantyum należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych wysypek skórnych, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. \u003cu\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/u\u003e Deksketoprofen może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania tego leku w celu łagodzenia bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może wiązać się z poważnymi powikłaniami infekcyjnymi skóry i tkanek miękkich. Dotychczas nie można wykluczyć roli NLPZ w zaostrzeniu tych zakażeń, dlatego zaleca się unikanie stosowania leku Enantyum u pacjentów chorych na ospę wietrzną. \u003cu\u003eWięcej informacji\u003c\/u\u003e Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów: - z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn (np. ostra porfiria przerywana); - z odwodnieniem; - bezpośrednio po poważnym zabiegu chirurgicznym. Jeśli lekarz uzna, że ​​konieczne jest długotrwałe leczenie deksketoprofenem, należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek oraz pełną morfologię krwi (CBC). Bardzo rzadko obserwowano ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości (na przykład wstrząs anafilaktyczny). Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów ciężkiej nadwrażliwości po przyjęciu leku Enantyum. Wszelkie niezbędne procedury medyczne powinni rozpocząć pracownicy służby zdrowia w oparciu o objawy. U pacjentów chorych na astmę związaną z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i\/lub polipowatością nosa ryzyko alergii na kwas acetylosalicylowy i\/lub NLPZ jest wyższe w porównaniu z resztą populacji. Podanie tego leku może powodować ataki astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ (patrz punkt 4.3). Enantyum należy stosować ostrożnie u pacjentów cierpiących na zaburzenia układu krwiotwórczego, toczeń rumieniowaty układowy lub u pacjentów z chorobami tkanki łącznej. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od sodu”. \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOgólnie rzecz biorąc, charakterystyczne dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) są następujące interakcje: \u003cu\u003eNiewskazane skojarzenia:\u003c\/u\u003e - Inne NLPZ (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2) i duże dawki salicylanów (≥ 3 g\/dobę): jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. - Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4) ze względu na silne wiązanie deksketoprofenu z białkami osocza oraz hamowanie czynności płytek krwi i uszkodzenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jeżeli nie można uniknąć takiego związku, należy przeprowadzić uważną obserwację kliniczną i monitorowanie parametrów laboratoryjnych. - Heparyny: zwiększone ryzyko krwotoku (z powodu hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy). Jeżeli nie można uniknąć takiego związku, należy przeprowadzić uważną obserwację kliniczną i monitorowanie parametrów laboratoryjnych. - Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Lit (opisywany z różnymi NLPZ): NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi, które może osiągnąć wartości toksyczne (zmniejszone wydalanie litu przez nerki). Dlatego parametr ten wymaga dokładnego monitorowania w trakcie rozpoczynania leczenia, dostosowywania i przerywania leczenia deksketoprofenem. - Metotreksat stosowany w dużych dawkach, np. 15 mg\/tydzień lub więcej: zwiększona toksyczność hematologiczna metotreksatu ze względu na zmniejszenie jego klirensu nerkowego, spowodowane ogólnie przez leki przeciwzapalne. - Hydantoiny i sulfonamidy: toksyczne działanie tych substancji może zostać wzmocnione. \u003cu\u003eStowarzyszenia wymagające ostrożności:\u003c\/u\u003e - Leki moczopędne, inhibitory ACE, antybiotyki aminoglikozydowe i antagoniści receptora angiotensyny II: deksketoprofen może osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne stosowanie leków hamujących cyklooksygenazę i inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub antybiotyków aminoglikozydowych może spowodować dalsze pogorszenie czynności nerek, które jest zwykle odwracalne. W przypadku jednoczesnego stosowania deksketoprofenu i leku moczopędnego, istotne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta i monitorowanie czynności nerek na początku leczenia (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). - Metotreksat stosowany w dawkach mniejszych niż 15 mg\/tydzień: zwiększona toksyczność hematologiczna metotreksatu w wyniku zmniejszenia jego klirensu nerkowego, spowodowanego ogólnie przez leki przeciwzapalne. Tygodniowa morfologia krwi w pierwszych tygodniach stowarzyszenia. Wzmożony nadzór, także nad pacjentem w podeszłym wieku, w przypadku nawet łagodnej niewydolności nerek. - Pentoksyfilina: zwiększone ryzyko krwawienia. Zwiększ monitorowanie kliniczne i częściej sprawdzaj czas krwawienia. - Zydowudyna: ryzyko zwiększonej toksyczności wobec linii erytrocytów w związku z działaniem na retikulocyty, z wystąpieniem ciężkiej niedokrwistości tydzień po rozpoczęciu leczenia NLPZ. Podczas leczenia NLPZ należy sprawdzać pełną morfologię krwi i liczbę retikulocytów co jeden do dwóch tygodni. - Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika poprzez wypieranie z miejsc wiązania białek osocza. \u003cu\u003eKombinacje do rozważenia:\u003c\/u\u003e - Beta-blokery: leczenie NLPZ może osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe ze względu na hamowanie syntezy prostaglandyn. - Cyklosporyny i takrolimus: NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczność ze względu na działanie, w którym pośredniczą prostaglandyny nerkowe. Podczas leczenia skojarzonego należy monitorować czynność nerek. - Leki trombolityczne: zwiększone ryzyko krwotoku. - Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Probenecyd: może zwiększać stężenie deksketoprofenu w osoczu; interakcja ta może wynikać z mechanizmu hamującego na poziomie wydzielania kanalików nerkowych i sprzęgania z glukuronidem i wymaga dostosowania dawki deksketoprofenu. - Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zwiększać stężenie glikozydów w osoczu. - Mifepriston: istnieje teoretyczne ryzyko, że inhibitory syntetazy prostaglandyn mogą zmieniać skuteczność mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podawanie NLPZ tego samego dnia co prostaglandyny nie wpływa negatywnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyn na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej medycznego przerwania ciąży. - Antybiotyki chinolonowe: badania na zwierzętach wskazują, że duże dawki chinolonów w skojarzeniu z NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek. - Tenofowir: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać stężenie mocznika i kreatyniny we krwi, dlatego należy monitorować czynność nerek w celu monitorowania możliwego synergistycznego wpływu na czynność nerek. - Deferazyroks: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać ryzyko toksycznego działania na przewód pokarmowy. Podczas podawania deferazyroksu z tymi substancjami konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne. - Pemetreksed: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zmniejszać eliminację pemetreksedu, dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania większych dawek NLPZ; u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml\/min) należy unikać jednoczesnego stosowania pemetreksedu i NLPZ przez 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniższa tabela, podzielona według klasyfikacji układów i narządów oraz według częstości występowania, przedstawia działania niepożądane, prawdopodobnie związane ze stosowaniem deksketoprofenu, które wystąpiły w trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu tabletek Enantyum do obrotu:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): neutropenia, trombocytopenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): obrzęk krtani. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): anoreksja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): Bezsenność, lęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): ból głowy, zawroty głowy, senność. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): parestezje, omdlenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): niewyraźne widzenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zawroty głowy. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): kołatanie serca. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): tachykardia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): uderzenia gorąca. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): nadciśnienie. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): niedociśnienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): spowolnienie oddechu. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): skurcz oskrzeli, duszność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Często (≥1\/100, \u003c1\/10): nudności i (lub) wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność. Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia. Rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000): wrzód trawienny, krwotok z wrzodu trawiennego lub perforacja wrzodu trawiennego (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): zapalenie trzustki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): uszkodzenie komórek wątrobowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): wysypka. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): pokrzywka, trądzik, wzmożona potliwość. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości na światło, świąd.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): ból pleców.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): ostra niewydolność nerek, wielomocz. Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000): zapalenie nerek lub zespół nerczycowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu rozrodczego i piersi - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): zaburzenia miesiączkowania; zaburzenia prostaty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania - Niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100): zmęczenie, ból, osłabienie, dreszcze, złe samopoczucie. Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): obrzęki obwodowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania diagnostyczne - Rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000): Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęstsze działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Po podaniu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, po Skutki: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które może wystąpić głównie u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym lub chorobami tkanki łącznej (plamica, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, rzadko agranulocytoza i hipoplazja rdzenia kręgowego), w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko w przypadku dawek i przy długotrwałym leczeniu), może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka powikłań zakrzepowych tętnic (np. mięśnia sercowego). zawał lub udar) (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem http:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawy po przedawkowaniu nie są znane. Podobne leki powodują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, anoreksja, ból brzucha) i neurologiczne (senność, zawroty głowy, dezorientacja, ból głowy). W przypadku przypadkowego lub nadmiernego spożycia należy natychmiast zastosować odpowiednie leczenie objawowe, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Węgiel aktywowany należy podać w ciągu godziny, jeśli osoba dorosła lub dziecko połknęła dawkę większą niż 5 mg\/kg. Deksketoprofen można usunąć poprzez dializę.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTabletki Enantyum są przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią. (patrz paragraf 4.3). \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Jednakże badania na zwierzętach z deksketoprofenem nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie deksketoprofenu może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości ustąpiło po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy stosować deksketoprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli deksketoprofen jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować jak najkrótszą dawkę i czas leczenia. Po ekspozycji na deksketoprofen przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. Leczenie deksketoprofenem należy przerwać w przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (zwężenie\/przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne), - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej); u matki i noworodka, pod koniec ciąży, na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach, - zahamowanie skurczów macicy, co prowadzi do opóźnienia lub wydłużenia porodu. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Nie ustalono, czy deksketoprofen przenika do mleka matki. Enantyum jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie leku Enantyum może zmniejszać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. U kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub są poddawane badaniom w kierunku niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia deksketoprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTabletki Enantyum mogą powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. W takich przypadkach zdolność reakcji, prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.\u003c\/p\u003e","brand":"Menarini","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131297399111,"sku":"033656442","price":11.44,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/a-menarini-ind-farm-riun-srl-enantyum-25mg-20-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792199.jpg?v=1767127128"},{"product_id":"momentact-400mg-8-bustine-sospensione-orale-10ml","title":"Moment 400 mg 8 Sachets Oralne zawieszenie 10 ml","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomentact jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Bóle różnego pochodzenia i natury (bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe, bóle menstruacyjne). Środek wspomagający w objawowym leczeniu gorączki i grypy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka zawiera: \u003cu\u003eSubstancja czynna\u003c\/u\u003e: ibuprofen 400 mg. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/u\u003e: \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e monopalmitynian, z\u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e wersenian dwuwodzian, \u003cb\u003eparahydroksybenzoesan metylu\u003c\/b\u003e, \u003cb\u003eparahydroksybenzoesan propylu\u003c\/b\u003e. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ealkohol cetylowy, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, guma ksantanowa, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e monopalmitynian, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas cytrynowy jednowodny, wersenian disodowy dwuwodny, \u003cb\u003eparahydroksybenzoesan metylu\u003c\/b\u003e, emulsja simetikonu, \u003cb\u003eparahydroksypropylo\u003cu\u003erz\u003c\/u\u003eZoato\u003c\/b\u003e, aromat czerwonej pomarańczy, woda oczyszczona.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną (ibuprofen), kwas acetylosalicylowy, inne leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. • Dzieci w wieku poniżej 12 lat. • Trzeci trymestr ciąży i karmienie piersią (patrz punkt 4.6). • Aktywny lub ciężki wrzód żołądka i dwunastnicy lub inna gastropatia. • Krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie związana z wcześniejszym aktywnym leczeniem lub nawracający krwotok\/wrzód trawienny w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). • Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. • Ciężka niewydolność serca (IV klasa NYHA). • Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cb\u003eDorośli i młodzież\u003c\/b\u003e w tym samym wieku lub starsi\u003cb\u003e w wieku 12 lat:\u003c\/b\u003e 1 saszetka 2-3 razy dziennie. Nie przekraczać dawki 1200 mg (3 saszetki jednodawkowe) na dobę. Jeżeli u młodzieży od 12. roku życia konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Nie przekraczać zalecanych dawek. Pacjenci w podeszłym wieku muszą przestrzegać minimalnych dawek wskazanych powyżej (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eZaburzenia czynności nerek\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy czas niezbędny do opanowania objawów i należy monitorować czynność nerek. \u003ci\u003eZaburzenia czynności wątroby\u003c\/i\u003e: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę należy stosować na możliwie najniższym poziomie przez możliwie najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów. Należy monitorować czynność wątroby. Momentact jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e Momentact jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Lek Momentact można przyjmować na pusty żołądek. U osób z problemami z tolerancją żołądkową zaleca się przyjmowanie leku na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• U pacjentów chorych na astmę produkt należy stosować ostrożnie, po ocenie lekarskiej. • Nie zaleca się stosowania leku Momentact, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. • Należy wstrzymać podawanie leku Momentact u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. • Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas trwania leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniższe akapity dotyczące zagrożeń dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.2). \u003cu\u003e• Skutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5). \u003cu\u003e• Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego\u003c\/u\u003e Należy unikać stosowania leku Momentact jednocześnie z NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia (patrz punkt 4.5). W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Momentact, leczenie należy przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). \u003cu\u003e• Skutki nerkowe\u003c\/u\u003e Rozpoczynając leczenie ibuprofenem, należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może powodować zatrzymanie wody, sodu i potasu u pacjentów, którzy nigdy nie cierpieli na choroby nerek, ze względu na jego wpływ na perfuzję nerek. Może to powodować obrzęki, niewydolność serca lub nadciśnienie u predysponowanych pacjentów. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, prowadzi do martwicy brodawek nerkowych i innych patologicznych zmian w nerkach. Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Zgłaszano toksyczne działanie na nerki u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Podawanie NLPZ tym pacjentom może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia wytwarzania prostaglandyn i, jako efekt wtórny, przepływu krwi przez nerki, co może szybko prowadzić do dekompensacji czynności nerek. Najbardziej zagrożeni wystąpieniem tych reakcji są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz wszyscy pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE. Po przerwaniu leczenia NLPZ następuje zwykle powrót do stanu sprzed leczenia. U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadku tocznia rumieniowatego rozlanego. \u003cu\u003e• Skutki dermatologiczne\u003c\/u\u003e Niektóre z ciężkich reakcji skórnych\u003cu\u003el\u003c\/u\u003ew związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano przypadki śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Stosowanie leku Momentact należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości, a także w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia lub utrzymujących się objawów zaburzenia czynności wątroby. \u003cu\u003e• Zaburzenia układu oddechowego\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność przepisując lek Momentact pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa, zapaleniem zatok lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną, ponieważ może wystąpić skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. To samo dotyczy osób, u których wystąpił skurcz oskrzeli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. \u003cu\u003e• Reakcje nadwrażliwości\u003c\/u\u003e Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, NLPZ mogą powodować potencjalnie poważne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktoidalne), nawet u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z tego typu lekami. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu jest większe u osób, u których takie reakcje występowały po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych, NLPZ oraz u osób z nadreaktywnością oskrzeli (astmą), katarem siennym, polipowatością nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobą układu oddechowego lub przebytymi epizodami obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się w postaci napadów astmy (tzw. astmy przeciwbólowej), obrzęku Quinckego lub pokrzywki. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. \u003cu\u003e• Zmniejszona czynność serca, nerek i wątroby\u003c\/u\u003e Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek, ponieważ stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek. Zwykłe, jednoczesne stosowanie różnych leków przeciwbólowych może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez jak najkrótszy okres leczenia i okresową kontrolę parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. \u003cu\u003e• Skutki hematologiczne\u003c\/u\u003e Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia. Dlatego należy uważnie obserwować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. \u003cu\u003e• Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych \u003c\/u\u003e W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Chociaż jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano je również u pacjentów bez współistniejących chorób przewlekłych (patrz punkt 4.8). • Ponieważ w badaniach NLPZ na zwierzętach wykryto zmiany w oku, w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych kontroli okulistycznych. • Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. Ibuprofen może maskować oznaki i objawy zakażenia (gorączka, ból i obrzęk). \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/u\u003e • Momentact zawiera: \u003cb\u003eParahydroksybenzoesan propylu i metylu\u003c\/b\u003e: może powodować reakcje alergiczne (nawet opóźnione) \u003cb\u003eSacharoza\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. \u003cb\u003eSód:\u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Ibuprofen (podobnie jak inne NLPZ) należy stosować ostrożnie w połączeniu z substancjami wymienionymi poniżej. • Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna lub heparyna (patrz punkt 4.4). W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stanu krzepnięcia. • \u003ci\u003eKwas acetylosalicylowy:\u003c\/i\u003e Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). • Inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) i inne NLPZ: substancje te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się łączenia ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym lub innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4). • Leki przeciwagregacyjne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). • Leki moczopędne, inhibitory ACE (takie jak kaptopril), beta-blokery i antagoniści angiotensyny II: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Należy wziąć pod uwagę te interakcje u pacjentów przyjmujących Momentact jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia i później. • Fenytoina i lit: jednoczesne podawanie ibuprofenu i fenytoiny lub preparatów litu może powodować zmniejszoną eliminację tych leków, a w konsekwencji zwiększenie ich stężenia w osoczu z możliwością osiągnięcia progu toksyczności. Jeśli takie skojarzenie zostanie uznane za konieczne, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny i litu w osoczu w celu dostosowania dawki podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. • Metotreksat: NLPZ mogą hamować kanalikowe wydzielanie metotreksatu i mogą zachodzić pewne interakcje metaboliczne skutkujące zmniejszonym klirensem metotreksatu i zwiększonym ryzykiem toksyczności. • Moklobemid: zwiększa działanie ibuprofenu. • Aminoglikozydy: NLPZ mogą zmniejszać wydalanie zwiększonej ilości aminoglikozydów\u003cu\u003et\u003c\/u\u003epowodując toksyczność. • Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększyć stężenie glikozydów nasercowych w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia glikozydów w surowicy. • Cholestyramina: jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego. Jednakże znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. • Cyklosporyna: jednoczesne podawanie cyklosporyny i niektórych NLPZ powoduje zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek. Nie można wykluczyć tego działania w przypadku skojarzenia cyklosporyny i ibuprofenu. • Ekstrakty roślinne: Ginkgo Biloba może zwiększać ryzyko krwawień w związku z NLPZ. • Mifepriston: ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ, ich stosowanie po podaniu mifepristonu może prowadzić do osłabienia działania mifepristonu. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podanie NLPZ i prostaglandyn tego samego dnia nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży. • Antybiotyki chinolonowe: U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. • Sulfonylomoczniki: NLPZ mogą nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. W przypadku jednoczesnego leczenia zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. • Takrolimus: jednoczesne podawanie NLPZ i takrolimusu może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. • Zydowudyna: istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i innymi NLPZ. Zaleca się wykonanie badania hematologicznego po 1-2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. • Rytonawir: może powodować zwiększenie stężenia NLPZ w osoczu. • Probenecyd: spowalnia wydalanie ibuprofenu, z możliwością zwiększenia jego stężenia w osoczu. • Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może spowolnić eliminację ibuprofenu (substratu CYP2C9), powodując zwiększoną ekspozycję na ibuprofen. W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podaje się z worykonazolem lub flukonazolem. • Alkohol, bisfosfoniany i oksypentyfilina (pentoksyfilina): mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. • Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane obserwowane podczas stosowania ibuprofenu są na ogół częste w przypadku innych leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zostały opisane poniżej zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1\/10), często (≥1\/100 do \u003c1\/10), niezbyt często (≥1\/1000 do \u003c1\/100), rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000), bardzo rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze: Niezbyt często Nieżyt nosa*.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze: Rzadko Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych* Zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego: Rzadko leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie agregacji płytek krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości: różne rodzaje wysypki skórnej, pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, skurcz oskrzeli, duszność, atak astmy (czasami z niedociśnieniem).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Rzadko Zespół tocznia rumieniowatego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko Ciężkie reakcje nadwrażliwości: ciężka astma, obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk dróg oddechowych ze skurczem oskrzeli, duszność, tachykardia, anafilaksja, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Nieznana nieswoista reakcja alergiczna i anafilaksja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne: Niezbyt często Bezsenność, lęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko Depresja, stan splątania, halucynacje.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Często Zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często Parestezje, senność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Rzadko Zapalenie nerwu wzrokowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka: Niezbyt często Zaburzenia widzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka: Rzadko Zmiany w oku powodujące zaburzenia widzenia, toksyczna neuropatia wzrokowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika: Niezbyt często Zaburzenia słuchu, szumy uszne, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca: Bardzo rzadko Kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, ostry obrzęk płuc.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe: Bardzo rzadko Nadciśnienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe: Nieznana Udar**.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często Skurcz oskrzeli, duszność, bezdech.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Bardzo rzadko Zapalenie trzustki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Rzadko Perforacja żołądka i jelit.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Nieznana Wrzód trawienny, krwotok z przewodu pokarmowego. Uczucie ciężkości w żołądku, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból w nadbrzuszu, zgaga, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Niezbyt często Nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Bardzo rzadko Niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często Alergiczna wysypka skórna (rumień) Reakcja nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Bardzo rzadko Pęcherzowe zapalenie skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy. Zakażenie skóry i choroba tkanek miękkich**.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Częstość nieznana Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Niezbyt często Nieprawidłowa czynność nerek, toksyczna nefropatia w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Rzadko Hiperazotemia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany związane z miejscem podania: Często Złe samopoczucie, zmęczenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ogólne i stany związane z miejscem podania: Rzadko Obrzęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania: Rzadko Zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, obniżone stężenie hemoglobiny, obniżony hematokryt, wydłużenie czasu krwawienia, zmniejszone stężenie wapnia we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e*Zapalenie błony śluzowej nosa i aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych obserwowano zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej) z objawami sztywności szyi, bólu głowy, nudności, wymiotów, gorączki lub dezorientacji (patrz punkt 4.4). Opisywano zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). ** Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). *** Podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne infekcje skóry i zaburzenia tkanek miękkich. \u003ci\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/i\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność\u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, hipotermię, wpływ na nerki, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję centralnego układu nerwowego. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od przyjęcia potencjalnie zagrażającej życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka i płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży leku Momentact nie należy podawać, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli Momentact jest stosowany przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas trwania leczenia powinny być możliwie najmniejsze. \u003cb\u003e \u003cu\u003e W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na działanie\u003c\/u\u003e:\u003c\/b\u003e - toksyczność krążeniowo-oddechowa (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; \u003cb\u003e \u003cu\u003e Pod koniec ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić matkę i noworodka na:\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e - możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym Momentact jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią \u003c\/u\u003e Ibuprofen przenika do mleka matki, jednak w przypadku krótkotrwałego leczenia w dawkach terapeutycznych ryzyko wpływu na noworodka wydaje się mało prawdopodobne. Jeżeli jednak leczenie jest długotrwałe, należy rozważyć wczesne odstawienie dziecka od piersi. Podczas karmienia piersią należy unikać NLPZ. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie ibuprofenu może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. Działanie to jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub u kobiet, u których prowadzone są badania w kierunku niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia ibuprofenem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZ reguły stosowanie ibuprofenu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże pacjenci, których aktywność wymaga czujności, powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia ibuprofenem zauważą senność, zawroty głowy lub depresję.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini Pharma","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131297661255,"sku":"035618077","price":10.23,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-pharma-italia-spa-momentact-400mg-8-bustine-sospensione-orale-10ml-farmacia-dottor-tili-1213792184.jpg?v=1767127109"},{"product_id":"neooptalidon-200mg-125mg-25mg-8-compresse-rivestite","title":"Neooptalidon 200 mg + 125 mg + 25 mg 8 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie ostrych stanów bólowych (ból głowy, ból zęba, nerwobóle, bóle menstruacyjne) i stanów gorączkowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka drażowana zawiera składniki aktywne: paracetamol 200 mg; propyfenazon 125 mg; kofeina 25 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza 60 mg; uwodorniony olej arachidowy 0,132 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHydroksypropyloceluloza; olej dimetylosilikonowy; krospowidon; uwodorniony olej roślinny; stearynian magnezu; dwutlenek tytanu; uwodorniony olej arachidowy; bezwodna krzemionka koloidalna; makrogol 6000; powidon; sacharoza; kwas stearynowy; talk; celuloza mikrokrystaliczna; alkohol cetylowy; erytrozyna (E 127); guma arabska.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na składniki aktywne lub inne substancje blisko spokrewnione z chemicznego punktu widzenia i\/lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w paragrafie 6.1; • hemopatie, takie jak granulocytopenia i sporadyczne porfirie; • pacjenci z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej; • pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną; • ciężka niewydolność wątrobowo-komórkowa i nerek; • ze względu na zawartość kofeiny produktu nie należy podawać dzieciom poniżej 12. roku życia; • ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6). • alergie na orzeszki ziemne lub soję.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e 1-2 tabletki powlekane; do 4 tabletek powlekanych w ciągu 24 godzin. \u003ci\u003eSpecjalne populacje\u003c\/i\u003e Pacjenci w podeszłym wieku powinni przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. Nie podawać produktu dłużej niż 3 kolejne dni. Nie przekraczać zalecanych dawek. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e NEO-OPTALIDON należy popić dużym łykiem wody lub innego płynu. Doustne preparaty przeciwbólowe należy przyjmować na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować choroby wątroby wysokiego ryzyka, a nawet poważne zmiany w nerkach i krwi. Należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby lub zaburzeniami układu krwiotwórczego. Podczas leczenia paracetamolem, przed zażyciem jakiegokolwiek innego leku należy sprawdzić, czy nie zawiera on tej samej substancji czynnej, gdyż przyjmowanie paracetamolu w dużych dawkach może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Jeżeli w trakcie leczenia wystąpią gorączka, dusznica bolesna, zmiany skórne lub błony śluzowe, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku (patrz punkt 4.5). W rzadkich przypadkach wystąpienia reakcji alergicznych należy wstrzymać podawanie produktu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów chorych na astmę, przewlekły nieżyt nosa lub przewlekłą pokrzywkę. Zgłaszano pojedyncze przypadki napadów astmy i wstrząsu anafilaktycznego związane z przyjmowaniem przez osoby podatne leków zawierających propylfenazon i paracetamol. \u003cu\u003eNależy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania acetaminofenu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi źródłami niedoboru glutationu (np. z przewlekłym alkoholizmem), a także u osób stosujących maksymalne dobowe dawki acetaminofenu. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym oznaczanie stężenia 5-oksoproliny w moczu.\u003c\/u\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/u\u003e NEO-OPTALIDON zawiera • sacharozę: leku nie powinni stosować pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy; • uwodorniony olej arachidowy: nie stosować w przypadku uczulenia na orzeszki ziemne lub soję.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eProdukt może wchodzić w interakcje z alkoholem, niektórymi lekami hipoglikemizującymi (acetoheksamid, chlorpropamid, tolbutamid), lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna), fenytoiną. Podczas leczenia doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zaleca się zmniejszenie dawek. Leki spowalniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą zmniejszać szybkość wchłaniania paracetamolu, opóźniając jego działanie lecznicze; wręcz przeciwnie, leki zwiększające szybkość opróżniania żołądka (np. metoklopramid, domperydon) prowadzą do zwiększenia szybkości wchłaniania. Jednoczesne podawanie chloramfenikolu może powodować wydłużenie okresu półtrwania paracetamolu, co wiąże się z ryzykiem zwiększenia jego toksyczności. Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). Jednoczesne stosowanie paracetamolu i AZT (zydowudyny) zwiększa tendencję do zmniejszania liczby leukocytów (neutropenii). Dlatego też NEO-OPTALIDON nie może być przyjmowany w połączeniu z AZT (zydowudyną), chyba że zaleci to lekarz. Jednoczesne podanie NLPZ lub opioidów warunkuje wzajemne wzmocnienie działania przeciwbólowego. Paracetamol zwiększa AUC etynyloestradiolu o 22%. Paracetamol może zmniejszać stężenie lamotryginy w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ jednoczesne stosowanie wiąże się z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaobserwowano następujące działania niepożądane: \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmiany w skórze i tkance podskórnej\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Alergiczne wysypki skórne. Bardzo rzadko podczas stosowania paracetamolu zgłaszano rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona oraz martwicę naskórka. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, świąd, rumień, pokrzywka, duszność, astma, obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmiany w układzie krwionośnym i limfatycznym\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmiany w układzie wątrobowo-żółciowym\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zmiany w czynności wątroby i zapalenie wątroby. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmiany w nerkach i drogach moczowych\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmiany w układzie słuchowym i przedsionkowym\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zawroty głowy. \u003ci\u003e \u003cu\u003eZmiany w układzie żołądkowo-jelitowym\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zaburzenia żołądkowo-jelitowe. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWAĆ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNieprawidłowe spożycie większych ilości niż zalecane może spowodować drgawki. W przypadku przedawkowania paracetamol może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej i nieodwracalnej martwicy. Ze względu na obecność kofeiny, również w dużych dawkach, może wystąpić hiperstymulacja z pobudzeniem, bezsenność, drżenie mięśni, nudności, wymioty, zwiększona diureza, tachykardia, skurcz dodatkowy, mroczek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eStosowanie preparatu NEO-OPTALIDON w przypadku ciąży, nawet przypuszczalnej, a szczególnie w pierwszych 3 miesiącach oraz w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Począwszy od dwudziestego tygodnia ciąży stosowanie NLPZ może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i na ogół ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: • Toksyczność krążeniowo-oddechową (przedwczesne zwężenie\/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); • Dysfunkcja nerek (patrz wyżej); u matki i noworodka pod koniec ciąży na: • Możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; • Zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnionym lub przedłużonym porodem. W związku z tym NEO-OPTALIDON jest przeciwwskazany w czasie ciąży (patrz punkt 4.3).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZe względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, produkt może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Perrigo","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131303264583,"sku":"025319043","price":6.97,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/perrigo-italia-srl-neooptalidon-200mg-125mg-25mg-8-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792155.jpg?v=1767134608"},{"product_id":"paracetamolo-zentiva-500mg-20-compresse","title":"Zentiva Paracetamolo 500 mg 20 tabletek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKrótkotrwałe objawowe leczenie łagodnego do umiarkowanego bólu i (lub) gorączki. Paracetamol Zentiva S.r.l. 500 mg przeznaczony jest dla osób dorosłych, młodzieży i dzieci o masie ciała powyżej 21 kg (w wieku 6 lat i starszych). Paracetamol Zentiva S.r.l. Dawka 1000 mg przeznaczona jest dla osób dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 60 kg (w wieku 15 lat i starszej).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eParacetamol Zentiva S.r.l. Tabletki 500 mg: każda tabletka zawiera 500 mg paracetamolu. Paracetamol Zentiva S.r.l.. 1000 mg tabletki: każda tabletka zawiera 1000 mg paracetamolu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkrobia żelowana, skrobia kukurydziana, talk (E 553), kwas stearynowy (E 570), powidon (E 1201), sorbinian potasu (E 202).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. - Ciężka niewydolność wątroby. - Ostre zapalenie wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej. Dawkę paracetamolu ustala się w zależności od masy ciała i wieku, zwykle od 10 do 15 mg\/kg masy ciała w dawce pojedynczej, aż do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 60 mg\/kg masy ciała. Dawkowanie w zależności od masy ciała i wieku, patrz tabele. Paracetamol Zentiva S.r.l.500 mg tabletki Paracetamol Zentiva S.r.l. Tabletki 500 mg nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 6 roku życia i masie ciała poniżej 21 kg.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: 6 - 8 lat - Masa ciała: 21 - 24 kg. Pojedyncza dawka: 250 mg. Maksymalna porcja dzienna: 1,25 g. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: 9 - 10 lat - Masa ciała: 25 - 32 kg. Pojedyncza dawka: 250 mg. Maksymalna porcja dzienna: 1,5 g. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: 10 - 12 lat - Masa ciała: \u003e 33 kg. Pojedyncza dawka: 500 mg. Maksymalna porcja dzienna: 2 g. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: 12 - 15 lat - Masa ciała: 34 - 60 kg. Pojedyncza dawka: 500 mg. Maksymalna porcja dzienna: 3 g. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: \u003e 15 lat - Masa ciała: 34 ‒ 60 kg. Pojedyncza dawka: 500 mg. Maksymalna porcja dzienna: 3 g. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: \u003e 15 lat - Masa ciała: \u003e 60 kg. Pojedyncza dawka: 500 - 1000 mg. Maksymalna porcja dzienna: 3 g*. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e*Tylko po konsultacji z lekarzem maksymalną dawkę dobową u pacjentów o masie ciała \u003e 60 kg można zwiększyć do 4 g paracetamolu. Paracetamol Zentiva S.r.l. 1000 mg tabletki Paracetamol Zentiva S.r.l. Tabletki 1000 mg nie są przeznaczone dla dzieci i młodzieży poniżej 15. roku życia i o masie ciała poniżej 60 kg.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWiek: \u003e 15 lat - Masa ciała: \u003e 60 kg. Pojedyncza dawka: 1000 mg. Maksymalna porcja dzienna: 3 g*. Odstęp między dawkami: co najmniej 4 - 6 godzin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e*Tylko po konsultacji z lekarzem maksymalną dawkę dobową u pacjentów o masie ciała \u003e 60 kg można zwiększyć do 4 g paracetamolu. \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ konieczne jest zmniejszenie dawki i (lub) wydłużenie odstępu między podaniami (patrz punkt 4.4). Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 500 mg. - Zaleca się odstęp między dawkami wynoszący 6 godzin przy współczynniku przesączania kłębuszkowego wynoszącym 50 ± 10 ml\/min. - Zaleca się odstęp między kolejnymi dawkami wynoszący 8 godzin przy współczynniku przesączania kłębuszkowego mniejszym niż 10 ml\/min. \u003ci\u003eNiewydolność wątroby\u003c\/i\u003e Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub zespołem Gilberta, ponieważ należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy między podaniami (patrz punkt 4.4). U tych pacjentów dawka dobowa nie powinna przekraczać 60 mg\/kg (maksymalnie 2 g\/dobę). Stosowanie tego produktu leczniczego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). \u003ci\u003eOsoby starsze\u003c\/i\u003e Doświadczenie wskazuje, że zwykle stosowana dawka paracetamolu dla dorosłych jest odpowiednia. Jednakże u wątłych i nieruchomych osób w podeszłym wieku lub u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek lub wątroby właściwe może być zmniejszenie dawki lub częstości podawania (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać, popijając odpowiednią ilością płynu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy poinformować pacjentów, aby nie stosowali jednocześnie innych produktów leczniczych zawierających paracetamol. U pacjentów przyjmujących acetaminofen w dawkach mieszczących się w zakresie terapeutycznym zgłaszano przypadki hepatotoksyczności wywołanej acetaminofenem, w tym przypadki śmiertelne. Przypadki te zgłaszano u pacjentów z jednym lub większą liczbą czynników ryzyka hepatotoksyczności, w tym małą masą ciała (\u003c50 kg), niewydolnością nerek i wątroby, przewlekłym alkoholizmem, jednoczesnym stosowaniem leków o działaniu hepatotoksycznym oraz ostrym i przewlekłym niedożywieniem (niskie rezerwy glutationu w wątrobie). Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną, niedoborem glutationu, przewlekłym niedożywieniem, przewlekłym alkoholizmem, odwodnieniem, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby i (lub) zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów przyjmujących duże dawki paracetamolu przez długi czas zaleca się regularne monitorowanie badań czynności wątroby. Ryzyko wystąpienia poważnych skutków hepatotoksycznych znacznie wzrasta wraz ze wzrostem dawki i czasu trwania leczenia. Podstawowa choroba wątroby zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby związanego z paracetamolem. Ryzyko przedawkowania jest większe u pacjentów z uszkodzeniem wątroby niezwiązanym z marskością wątroby, spowodowanym przez alkohol. Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu. Długotrwałe spożywanie alkoholu znacząco zwiększa ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu. Pomiar czasu protrombinowego jest konieczny w przypadku jednoczesnego leczenia doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i długotrwałego, regularnego codziennego stosowania paracetamolu. Podczas długotrwałego leczenia nie można wykluczyć możliwości wystąpienia niewydolności nerek. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania acetaminofenu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi źródłami niedoboru glutationu (np. z przewlekłym alkoholizmem), a także u osób stosujących maksymalne dobowe dawki acetaminofenu. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym oznaczanie stężenia 5-oksoproliny w moczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMetoklopramid lub domperydon mogą zwiększać szybkość wchłaniania paracetamolu. Nie należy jednak unikać jednoczesnego stosowania. Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Paracetamol należy podawać co najmniej 1 godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu kolestyraminy. Długotrwałe jednoczesne podawanie z kwasem acetylosalicylowym lub innymi NLPZ może powodować uszkodzenie nerek. W przypadku długotrwałego, regularnego codziennego przyjmowania paracetamolu działanie przeciwzakrzepowe warfaryny lub innych produktów zawierających kumarynę może się nasilić wraz ze zwiększonym ryzykiem krwawień. Sporadyczne użycie nie powoduje znaczących skutków. Substancje hepatotoksyczne mogą zwiększać potencjalną kumulację i przedawkowanie acetaminofenu. Paracetamol może wpływać na farmakokinetykę chloramfenikolu. Dlatego w przypadku leczenia skojarzonego chloramfenikolem do wstrzykiwań zaleca się analizę chloramfenikolu w osoczu. Probenecyd zmniejsza klirens paracetamolu o prawie 50%. Dlatego podczas jednoczesnego leczenia dawkę paracetamolu można zmniejszyć o połowę. Induktory enzymów mikrosomalnych (np. ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, dziurawiec zwyczajny) zmniejszają biodostępność paracetamolu poprzez zwiększoną glukuronidację i zwiększa się ryzyko toksycznego działania na wątrobę. Należy unikać takich kombinacji. Jednoczesne stosowanie paracetamolu i zydowudyny może prowadzić do zwiększonego ryzyka neutropenii. Jednoczesne stosowanie paracetamolu i izoniazydu może prowadzić do zwiększonego ryzyka hepatotoksyczności. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ jednoczesne stosowanie wiąże się z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePodanie paracetamolu może powodować następujące działania niepożądane (poklasyfikowane w grupy zgodnie z terminologią MedDRA ze wskazaniem częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥1\/10); często (od: ≥1\/100 do: \u003c1\/10); niezbyt często (od: ≥1\/1000 do: \u003c1\/100); rzadko (od: ≥1\/10 000 do \u003c1\/1000); rzadko (\u003c1\/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Małopłytkowość.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Rzadko. Skutki uboczne: Reakcja nadwrażliwości skóry m.in. wysypka i obrzęk naczynioruchowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Anafilaksja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Skurcz oskrzeli*.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Nieprawidłowa czynność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), ostra uogólniona osutka krostkowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e*\u003c\/b\u003e U pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ. \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska, nawet jeśli nie występują objawy przedawkowania. \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e Przedawkowanie nawet stosunkowo małych dawek paracetamolu może spowodować poważne uszkodzenie wątroby, a czasami ostrą martwicę kanalików nerkowych. Nudności, wymioty, letarg, anoreksja, bladość i pocenie się mogą wystąpić w ciągu 24 godzin lub pacjenci mogą przebiegać bezobjawowo. Ból brzucha może być pierwszym objawem uszkodzenia wątroby i pojawia się w ciągu 1–2 dni. Przedawkowanie paracetamolu może powodować martwicę komórek wątroby, która może wywołać całkowitą i nieodwracalną martwicę, prowadzącą do niewydolności komórek wątroby, kwasicy metabolicznej i encefalopatii, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AST, ALT), dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny oraz wydłużenie czasu protrombinowego, które może wystąpić w ciągu 12 do 48 godzin po podaniu. Wydłużenie czasu protrombinowego jest jednym ze wskaźników zaburzeń czynności wątroby i dlatego zaleca się monitorowanie. Powikłania niewydolności wątroby obejmują obrzęk mózgu, krwawienie, hipoglikemię, niedociśnienie, infekcje i niewydolność nerek. U pacjentów, którzy przyjęli większą niż zalecana ilość acetaminofenu, możliwe jest uszkodzenie wątroby. Uważa się, że nadmierne ilości toksycznego metabolitu wiążą się nieodwracalnie z tkanką wątroby. U niektórych pacjentów ryzyko uszkodzenia wątroby z powodu toksyczności acetaminofenu może być zwiększone. Czynniki ryzyka obejmują: - Pacjenci z chorobami wątroby. - Pacjenci w podeszłym wieku. - Małe dzieci. - Pacjenci długotrwale leczeni karbamazepiną, fenobarbitonem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem zwyczajnym lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe. - Pacjenci, którzy regularnie spożywają alkohol w ilościach większych niż zalecane. - Pacjenci z niedoborem glutationu, np. zaburzenia odżywiania, mukowiscydoza, zakażenie wirusem HIV, głód, kacheksja. Ostra niewydolność nerek może wystąpić bez ciężkiej niewydolności wątroby. Inne objawy zatrucia to uszkodzenie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca i zapalenie trzustki. \u003cu\u003eZarządzanie\u003c\/u\u003e Wymagana jest hospitalizacja. Należy pobrać próbkę krwi w celu określenia początkowego stężenia paracetamolu w osoczu. W przypadku pojedynczego ostrego przedawkowania stężenie paracetamolu w osoczu należy oznaczyć 4 godziny po przyjęciu. Wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, zwłaszcza jeśli paracetamol został przyjęty mniej niż 4 godziny wcześniej, należy przygotować podanie metioniny (2,5 g doustnie) i zastosować leczenie wspomagające. Podawanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania z przewodu pokarmowego jest kontrowersyjne. Swoiste antidotum N-acetylocysteinę należy podać jak najszybciej, w ciągu 8 ± 15 godzin od zatrucia, ale korzystne efekty zaobserwowano także po kolejnym podaniu acetylocysteiny. Acetylocysteinę należy podawać zgodnie z krajowymi wytycznymi terapeutycznymi, zazwyczaj podaje się ją dorosłym, młodzieży i dzieciom dożylnie w 5% roztworze glukozy, dawka początkowa powinna wynosić 150 mg\/kg masy ciała w ciągu 15 minut. Ponadto 50 mg\/kg we wlewie 5% roztworu glukozy przez okres 4 godzin, a następnie 100 mg\/kg do 16.\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e odpowiednio 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e godzinę od rozpoczęcia terapii. Acetylocysteinę można także podawać doustnie w ciągu 10 godzin od przyjęcia toksycznej dawki paracetamolu w dawce 70 – 140 mg\/kg 3 razy dziennie. W przypadku bardzo ciężkiego zatrucia stosuje się hemodializę lub hemoperfuzję. Należy wdrożyć leczenie objawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju neurologicznego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu \u003ci\u003ew macicy\u003c\/i\u003e pokazać niejednoznaczne wyniki. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Paracetamol przenika do mleka matki, ale w dawkach terapeutycznych jest mało prawdopodobne, aby miał wpływ na dziecko. Nie ma konieczności przerywania karmienia piersią podczas krótkotrwałego leczenia zalecanymi dawkami tego leku. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Brak dostępnych danych klinicznych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eParacetamol Zentiva S.r.l. nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Zentiva","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131305165127,"sku":"049925035","price":4.19,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/zentiva-italia-srl-paracetamolo-zentiva-500mg-20-compresse-farmacia-dottor-tili-1213792164.png?v=1767134849"},{"product_id":"nurofencaps-400mg-10-capsule-molli","title":"Nurofencaps 400 mg 10 kapsułek ze slext","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLek ten jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 40 kg (od 12 lat) w krótkotrwałym objawowym leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, takiego jak ból głowy, ból menstruacyjny, ból zęba i ból związany z przeziębieniem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda kapsułka zawiera ibuprofen 400 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Sorbitol (E420) 36,6 mg\/kapsułkę; Ponceau 4R (E124) 0,79 mg\/kapsułkę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eWypełnienie\u003c\/u\u003e: Makrogol 600, Wodorotlenek potasu, Woda oczyszczona. \u003cu\u003eOsłonka żelatynowa\u003c\/u\u003e: Galaretka, \u003cb\u003ePłynny sorbitol (E420)\u003c\/b\u003e, \u003cb\u003ePonceau 4R (E124)\u003c\/b\u003e. \u003cu\u003eAtrament\u003c\/u\u003e: Dwutlenek tytanu (E171), Glikol propylenowy, Hypromeloza (E464). \u003cu\u003ePomoce procesowe\u003c\/u\u003e: Trójglicerydy (średniołańcuchowe), Lecytyna (E322).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. • Pacjenci, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości (takie jak skurcz oskrzeli, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) związane ze stosowaniem kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych niesteroidowych produktów przeciwzapalnych (NLPZ). • Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ. • Pacjenci z aktualnie występującą chorobą wrzodową\/krwotokiem trawiennym lub nawracającą chorobą wrzodową\/krwotokiem trawiennym w wywiadzie (dwa lub więcej odrębnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). • Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV NYHA). Patrz także punkt 4.4 • Pacjenci z krwawieniem naczyniowo-mózgowym lub innym aktywnym krwawieniem. • Pacjenci z niejasnymi zaburzeniami hematopoezy. • Pacjenci z ciężkim odwodnieniem (spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów). • W ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6). • Młodzież o masie ciała poniżej 40 kg lub dzieci poniżej 12 roku życia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Tylko przez krótki okres leczenia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eDorośli, dzieci i młodzież o masie ciała powyżej 40 kg (od 12. roku życia)\u003c\/u\u003e. Dawka początkowa to jedna kapsułka, którą należy popić wodą. Następnie w razie potrzeby 1 kapsułka co 6 godzin. Nie przekraczać dawki 3 kapsułek (1200 mg) w ciągu 24 godzin. Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli u dorosłych konieczne jest podawanie produktu dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki i 4 dni w leczeniu bólu lub w przypadku nasilenia objawów, należy skonsultować się z lekarzem. Początek działania leku Nurofencaps może być opóźniony, jeśli lek zostanie przyjęty wkrótce po posiłku. W takim przypadku nie należy stosować większej dawki leku Nurofencaps niż zalecana w punkcie 4.2 (dawkowanie) lub odczekać, aż upłynie niezbędny czas pomiędzy kolejnymi podaniami. \u003cb\u003eSpecjalne populacje\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e: Nie jest wymagane żadne specjalne dostosowanie dawki. Ze względu na możliwy profil działań niepożądanych (patrz punkt 4.4) szczególną uwagę należy monitorować osoby w podeszłym wieku. \u003cu\u003eNiewydolność nerek\u003c\/u\u003e Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eNiewydolność wątroby (patrz punkt 5.2)\u003c\/u\u003e Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eDzieci i młodzież\u003c\/u\u003e Informacje dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.3. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Do stosowania doustnego. Kapsułek nie należy żuć. Zaleca się, aby pacjenci z problemami wrażliwości żołądkowej przyjmowali Nurofencaps na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDziałania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniżej ryzyko ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). Należy zachować ostrożność u pacjentów z następującymi schorzeniami, które mogą ulec pogorszeniu: • toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej – ze względu na zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8) • wrodzone zaburzenia metabolizmu porfiryn (np. ostra przerywana porfiria) • zaburzenia żołądkowo-jelitowe i przewlekła choroba zapalna jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.8) • nadciśnienie i (lub) serce niewydolność (patrz punkty 4.3 i 4.8) • niewydolność nerek, ponieważ czynność nerek może być zaburzona (patrz punkty 4.3 i 4.8) • zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8) • bezpośrednio po poważnym zabiegu chirurgicznym • U pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne substancje, ponieważ są oni narażeni na większe ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości nawet podczas stosowania leku Nurofencaps • U pacjentów cierpiących na katar sienny, polipy nosa, zaburzenia oddechowe, przewlekłą obturację lub u pacjentów z przewlekłą obturacją w wywiadzie choroby alergiczne, ponieważ u tych pacjentów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych. Mogą one objawiać się napadami astmy (tzw. „astma przeciwbólowa”), obrzękiem Quinckego lub pokrzywką. \u003cu\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/u\u003e Nurofenkaps może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania Nurofencaps w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eBezpieczeństwo żołądkowo-jelitowe (GI).\u003c\/u\u003e: Jednoczesne stosowanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2, zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.5) i należy go unikać. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). \u003cu\u003eKrwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja\u003c\/u\u003e: W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Jeśli po podaniu ibuprofenu wystąpi krwawienie lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego, należy przerwać leczenie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowej fazie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/u\u003e: Bardzo rzadko zgłaszano poważne reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka w związku ze stosowaniem NLPZ (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Należy przerwać stosowanie leku Nurofencaps w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakiekolwiek inne objawy nadwrażliwości. Ospa wietrzna może wyjątkowo powodować poważne powikłania zakaźne skóry i tkanek miękkich. Zaleca się unikanie stosowania leku Nurofencaps w przypadku ospy wietrznej. \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e: Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie należy zachować ostrożność (skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą), ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg na dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤1200 mg na dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne są duże dawki (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. \u003cu\u003eInne względy\u003c\/u\u003e Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu\/zażyciu leku Nurofencaps należy przerwać leczenie. Środki pomocy medycznej wymagane w zależności od objawów muszą zostać podjęte przez wyspecjalizowany personel. Ibuprofen, substancja czynna leku Nurofencaps, może przejściowo hamować czynność płytek krwi (agregację trombocytów), dlatego zaleca się uważną obserwację pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. W przypadku długotrwałego stosowania leku Nurofencaps konieczne jest regularne monitorowanie parametrów czynności wątroby, nerek i morfologii krwi. Długotrwałe stosowanie dowolnego rodzaju leku przeciwbólowego na bóle głowy może pogorszyć objawy. Jeżeli taka sytuacja wystąpi lub jest podejrzewana, należy skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. Rozpoznanie bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (np.\u003ci\u003eBól głowy spowodowany nadużywaniem leków – MOH\u003c\/i\u003e) należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo lub z powodu regularnego stosowania leków przeciwbólowych. Nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). Ryzyko to może być zwiększone w przypadku utraty soli i odwodnienia. Przyjmowanie NLPZ w połączeniu z alkoholem może nasilić działania niepożądane związane ze składnikiem aktywnym, w szczególności dotyczące przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. Istnieją dowody na to, że produkty lecznicze hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować upośledzenie płodności kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt ten jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia. (patrz punkt 4.6). U odwodnionych dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. Ten lek zawiera \u003cb\u003esorbitol\u003c\/b\u003e: Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy nie powinni stosować tego leku. Ten lek zawiera \u003cb\u003ePonceau 4R (E124)\u003c\/b\u003e. Może powodować reakcje alergiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eKwas acetylosalicylowy (niska dawka)\u003c\/u\u003e. Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). \u003cu\u003eInne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2\u003c\/u\u003e. Jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eDigoxin. Phenytoin, Lithium\u003c\/u\u003e. Jednoczesne stosowanie Nurofencaps z digoksyną, fenytoiną lub litem. może zwiększać stężenie tych leków w surowicy. Przy prawidłowym stosowaniu (maksymalnie przez 4 dni) zwykle nie jest konieczna kontrola stężenia litu, dioksyn, fenytoiny w surowicy. \u003cu\u003eKortykosteroidy\u003c\/u\u003e. Kortykosteroidy mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego (owrzodzenie lub krwotok z przewodu pokarmowego) (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eLeki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)\u003c\/u\u003e: Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eAntykoagulanty\u003c\/u\u003e. NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eProbenecyd i sulfinpirazon\u003c\/u\u003e. Leki zawierające probenecyd lub sulfinpirazon mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu \u003cu\u003eLeki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II\u003c\/u\u003e. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE, beta-blokera lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo. \u003cu\u003eLeki moczopędne oszczędzające potas\u003c\/u\u003e. Jednoczesne podawanie Nurofencaps i leków moczopędnych oszczędzających potas może powodować hiperkaliemię. \u003cu\u003eMetotreksat\u003c\/u\u003e. Podanie leku Nurofencaps w ciągu 24 godzin przed i po podaniu metotreksatu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu i nasilenia jego działania toksycznego. \u003cu\u003eCyklosporyna\u003c\/u\u003e. Jednoczesne podawanie z niektórymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby przez cyklosporynę. Nie można wykluczyć tego działania także w przypadku skojarzenia cyklosporyny z ibuprofenem. \u003cu\u003eTakrolimus\u003c\/u\u003e. ryzyko nefrotoksyczności wzrasta w przypadku jednoczesnego podawania obu leków. \u003cu\u003eZydowudyna\u003c\/u\u003e. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV, jeśli są leczeni jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem. Istnieje ryzyko zwiększonej toksyczności hematologicznej podczas podawania NLPZ z zydowudyną. \u003cu\u003eSulfonylomoczniki\u003c\/u\u003e Badania kliniczne podkreśliły interakcje pomiędzy niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi a lekami przeciwcukrzycowymi (sulfonylomocznikiem). Chociaż dotychczas nie opisano żadnych interakcji pomiędzy lekami przeciwcukrzycowymi a ibuprofenem, w przypadku ich jednoczesnego stosowania zaleca się zapobiegawczą kontrolę stężenia glukozy w osoczu. \u003cu\u003eAntybiotyki chinolonowe\u003c\/u\u003e Dane doświadczalne na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. \u003cu\u003eMifepriston\u003c\/u\u003e: Nie należy stosować NLPZ przez 8-12 dni po podaniu Mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie Mifepristonu. \u003cu\u003eInhibitory CYP2C9\u003c\/u\u003e: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może nasilać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80% do 100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP2C9, szczególnie podczas podawania dużych dawek ibuprofenu z worykonazolem i flukonazolem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje wszystkie działania niepożądane, które zaobserwowano podczas leczenia ibuprofenem, nawet te obserwowane podczas długotrwałego leczenia dużymi dawkami u pacjentów z reumatyzmem. Podane częstości, które wykraczają poza zgłoszenia bardzo rzadkich działań niepożądanych, odnoszą się do krótkich okresów leczenia dawkami dobowymi maksymalnie do 1200 mg ibuprofenu w przypadku doustnych postaci farmaceutycznych i maksymalnie 1800 mg w przypadku czopków. Należy wziąć pod uwagę, że poniższe działania niepożądane zależą głównie od dawki i różnią się u poszczególnych pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami zakończone zgonem (patrz punkt 4.4). Po podaniu ibuprofenu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka. W szczególności ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego zależy od dawki i czasu trwania leczenia. W związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, które mogą objawiać się: (a) nieswoistymi reakcjami alergicznymi i anafilaksją; (b) reaktywność dróg oddechowych, taką jak astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli, duszność; (c) różne reakcje skórne, takie jak świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i rzadziej pęcherzowe i złuszczające dermatozy (w tym martwica naskórka i rumień wielopostaciowy). Należy poinformować pacjenta, aby w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych natychmiast powiadomił lekarza i zaprzestał stosowania leku Nurofencaps. Należy pamiętać, że dla każdej grupy częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia:\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo często (≥1\/10).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto (≥1\/100, \u003c1\/10).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNiezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadkie (\u003c1\/10 000).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eZakażenia i zarażenia.\u003c\/b\u003e Bardzo rzadko: Podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych opisano zaostrzenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). This is potentially associated with the mechanism of action of nonsteroidal anti-inflammatory drugs. Jeżeli w trakcie stosowania leku Nurofencaps pojawią się lub nasilą się objawy zakażenia, zaleca się pacjentowi natychmiastowy kontakt z lekarzem. The possible indication for anti-infective\/antibiotic therapy must be evaluated. Podczas leczenia ibuprofenem obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, takie jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja. Wydaje się, że predysponowani są pacjenci z chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej). \u003cb\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/b\u003e. Very rare: haematopoietic disorders (anaemia, leukopenia, thrombocytopenia, pancytopenia, agranulocytosis). Pierwszymi objawami mogą być: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, krwawienie z nosa i skóry. W takich przypadkach należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia, unikania samodzielnego stosowania leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych oraz zasięgnięcia porady lekarza. W przypadku długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować morfologię krwi. \u003cb\u003eZaburzenia układu immunologicznego (nadwrażliwość)\u003c\/b\u003e. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości z pokrzywką i swędzeniem, a także ataki astmy (prawdopodobnie ze spadkiem ciśnienia krwi). Bardzo rzadko: ciężkie uogólnione reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs). Zaostrzenie astmy i skurczu oskrzeli. \u003cb\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/b\u003e. Bardzo rzadko: reakcje psychotyczne, depresja. \u003cb\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/b\u003e. Niezbyt często: zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, senność, pobudzenie, drażliwość lub zmęczenie. \u003cb\u003ePatologie oczu\u003c\/b\u003e. Niezbyt często: zaburzenia widzenia. \u003cb\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/b\u003e. Rzadko: szumy uszne, zaburzenia słuchu. \u003cb\u003eChoroby serca\u003c\/b\u003e. Bardzo rzadko: kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego. \u003cb\u003ePatologie naczyniowe\u003c\/b\u003e. Bardzo rzadko: nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń. \u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e. Często: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak niestrawność, zgaga, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia i niewielka utrata krwi z przewodu pokarmowego, która w wyjątkowych przypadkach może powodować anemię; Niezbyt często: Wrzody żołądka i jelit, potencjalnie z perforacją i krwawieniem z przewodu pokarmowego. Wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4), zapalenie błony śluzowej żołądka; Bardzo rzadko: zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, powstawanie przeponowych zwężeń jelit. Należy zalecić pacjentowi, aby zaprzestał stosowania produktu leczniczego i niezwłocznie zwrócił się o pomoc lekarską w przypadku wystąpienia silnego bólu w górnej części brzucha, smolistych stolców lub krwawych wymiotów. \u003cb\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/b\u003e. Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby. \u003cb\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/b\u003e Niezbyt często: różne wysypki skórne; Bardzo rzadko: reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), łysienie. W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich (patrz także „Zakażenia i zarażenia pasożytnicze”). Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). Ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). Reakcje nadwrażliwości na światło. \u003cb\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/b\u003e. Rzadko: Rzadko może wystąpić uszkodzenie tkanki nerek (martwica brodawek) i wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi. Wysokie stężenie mocznika we krwi; Bardzo rzadko: powstawanie obrzęków, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek, zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, któremu może towarzyszyć ostra niewydolność nerek. Dlatego należy regularnie kontrolować czynność nerek. \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse. \u003cu\u003eTesty diagnostyczne\u003c\/u\u003e. Rzadko: obniżone stężenie hemoglobiny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eU dorosłych i młodzieży nie obserwuje się oczywistego wpływu dawki na reakcję. Okres półtrwania w przypadku przedawkowania wynosi 1,5-3 godziny. \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli klinicznie istotne ilości NLPZ, występują wyłącznie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu lub rzadziej biegunka. Mogą również wystąpić szumy uszne, bóle głowy i krwawienie z przewodu pokarmowego. W cięższych przypadkach zatrucia obserwuje się toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, objawiające się zawrotami głowy, sennością, sporadycznie pobudzeniem i dezorientacją lub śpiączką. Czasami u pacjentów występują drgawki. W ciężkich przypadkach zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego\/INR, prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. Może również wystąpić ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie astmy. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Leczenie powinno mieć charakter objawowy i podtrzymujący oraz powinno obejmować utrzymywanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Należy rozważyć doustne podanie węgla aktywowanego, jeśli pacjent zgłosi się w ciągu 1 godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Jeśli napady występują często lub trwają długo, należy zastosować dożylny diazepam lub lorazepam. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. Nie ma dostępnego specyficznego antidotum.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać ibuprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania leku przez kobiety w pierwszym i drugim trymestrze ciąży lub u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka i czas leczenia powinny być odpowiednio możliwie najmniejsze i możliwie najkrótsze. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Ibuprofen i jego metabolity mogą przenikać w małych stężeniach do mleka matki. Dotychczas nie są znane żadne niebezpieczne skutki dla noworodków, dlatego w przypadku krótkotrwałego leczenia zalecaną dawką przeciwbólową i gorączkową zazwyczaj nie jest konieczne przerywanie karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować upośledzenie płodności u kobiet, co ma wpływ na owulację. Jest to odwracalne po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePacjenci, u których podczas leczenia ibuprofenem wystąpią zawroty głowy, senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku jednorazowego podania lub krótkich okresów leczenia ibuprofen zwykle nie wymaga stosowania żadnych specjalnych środków ostrożności. Efekty te są jeszcze bardziej nasilone w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131308933447,"sku":"041860053","price":10.51,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofencaps-400mg-10-capsule-molli-farmacia-dottor-tili-1213792149.jpg?v=1767135149"},{"product_id":"nurofen-200mg-24-compresse-rivestite","title":"Nurofen 200 mg 24 tabletki powlekane","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBóle różnego rodzaju: ból głowy, ból zęba, nerwobóle, bóle mięśniowe i kostno-stawowe, bóle menstruacyjne. Środek wspomagający w objawowym leczeniu stanów gorączkowych i grypowych. Nurofen jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTabletki powlekane 200 mg: każda tabletka zawiera 200 mg ibuprofenu Tabletki powlekane 400 mg: każda tabletka zawiera 400 mg ibuprofenu Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana 200 mg zawiera: - 116,1 mg sacharozy, co odpowiada około 0,34 mmol - 17,34 mg sodu, co odpowiada około 0,75 mmol Każda tabletka powlekana 400 mg zawiera: - 232,2 mg, co odpowiada około 0,68 mmol - 34,69 mg sodu, co odpowiada około 1,51 mmol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eNurofen 200 mg tabletki powlekane\u003c\/b\u003e Kroskarmeloza sodowa, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e siarczan laurylu, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytryniany, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, karmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, talk, suszona, atomizowana guma arabska, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, tusz (szelak, żelaza tlenek czarny E172, glikol propylenowy E1520). \u003cb\u003eNurofen 400 mg tabletki powlekane\u003c\/b\u003e Kroskarmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e siarczan laurylu, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cytryniany, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, karmeloza \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e, talk, suszona, atomizowana guma arabska, \u003cb\u003esacharoza\u003c\/b\u003e, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, tusz (szelak, żelaza tlenek czerwony (E 172), glikol propylenowy (E1520), wodorotlenek amonu (E527), simetikon).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. Pacjenci, u których wcześniej występowały reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych produktów przeciwzapalnych (NLPZ). Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkt 4.4). Ciężka niewydolność serca (klasa IV według NYHA) Pacjenci, u których w przeszłości występowało krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Pacjenci z obecnie lub w przeszłości nawracającymi wrzodami\/krwotokami trawiennymi (dwa lub więcej odrębnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). W ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6). Dzieci poniżej 12 lat. Przed lub po operacji kardiochirurgicznej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie \u003c\/u\u003e Tylko przez krótki okres leczenia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają po krótkim okresie leczenia, należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli u młodzieży konieczne jest stosowanie leku dłużej niż 3 dni lub w przypadku nasilenia objawów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cb\u003e \u003cu\u003eNUROFEN 200 mg tabletki powlekane\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003e Populacja pediatryczna:\u003c\/b\u003e Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia.\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e: 1-2 tabletki 2-3 razy dziennie. Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny. Nie przekraczać dawki 1200 mg (6 tabletek) w ciągu 24 godzin. \u003cb\u003eOsoby starsze\u003c\/b\u003e: Nie są wymagane żadne zmiany w schemacie dawkowania. \u003cb\u003e \u003cu\u003eNUROFEN 400 mg tabletki powlekane\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna:\u003c\/b\u003e Nie podawać dzieciom poniżej 12 roku życia.\u003cb\u003eDorośli i młodzież powyżej 12. roku życia\u003c\/b\u003e Jedna tabletka 2-3 razy dziennie. Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny. Nie przekraczać dawki 1200 mg (3 tabletki) w ciągu 24 godzin. \u003cb\u003eOsoby w podeszłym wieku:\u003c\/b\u003e Nie są wymagane żadne zmiany w schemacie dawkowania. \u003cu\u003eSposób podawania \u003c\/u\u003e Podanie doustne Pacjentom cierpiącym na nadwrażliwość żołądka zaleca się przyjmowanie leku Nurofen na pełny żołądek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNurofen 400 mg tabletki powlekane: przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 30°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz poniżej ryzyko dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). \u003cb\u003eOsoby starsze\u003c\/b\u003e: U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/b\u003e: u odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. \u003cb\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/b\u003e: skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów z astmą oskrzelową lub obecną lub przebytą chorobą alergiczną. \u003cb\u003eInne NLPZ\u003c\/b\u003e: Należy unikać jednoczesnego stosowania Nurofenu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. (patrz paragraf 4.5) \u003cb\u003eSLE i mieszana choroba tkanki łącznej\u003c\/b\u003e toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej ze względu na zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8); \u003cb\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/b\u003e: wymagana jest ostrożność (porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-III według NYHA), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu i należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, nałogiem palenia papierosów), zwłaszcza jeśli konieczne jest stosowanie dużych dawek (2400 mg\/dobę) ibuprofenu. \u003cb\u003eCzynność wątroby lub nerek:\u003c\/b\u003e • niewydolność nerek, ponieważ czynność nerek może być zaburzona (patrz punkty 4.3 i 4.8). Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatii przeciwbólowej). • zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8). Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U takich pacjentów wskazane jest okresowe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia. \u003cb\u003eUpośledzona płodność kobiet\u003c\/b\u003e: Należy unikać podawania Nurofenu kobietom planującym ciążę (patrz punkt 4.6). \u003cb\u003eBezpieczeństwo żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e: NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwotoki z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących Nurofen, leczenie należy przerwać. \u003cb\u003eCiężkie reakcje skórne:\u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko u pacjentów jest wyższe na wczesnych etapach leczenia: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Należy przerwać stosowanie ibuprofenu w przypadku wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakiekolwiek inne objawy nadwrażliwości. \u003cb\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/b\u003e: Nurofen może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku stosowania Nurofenu w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cb\u003eInne:\u003c\/b\u003e podczas długotrwałego leczenia lekami przeciwbólowymi w dawkach większych niż wskazane mogą wystąpić bóle głowy, których nie należy leczyć większymi dawkami produktu. Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po podaniu ibuprofenu, należy przerwać leczenie. Działania wspomagane medycznie muszą być inicjowane przez wyspecjalizowany personel medyczny, zgodnie z objawami. Kwaśny ibuprofen może powodować wydłużenie czasu krwawienia poprzez odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi. \u003cb\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e \u003cu\u003eNurofen\u003c\/u\u003e zawiera sacharozę: pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór izomaltazy sacharazy nie powinni stosować tego leku. \u003cu\u003eNurofen 200 mg tabletki powlekane\u003c\/u\u003e zawiera sód: ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę (17,34 mg), tj. zasadniczo „wolny od sodu”, i nieco ponad 1 mmol (23 mg) sodu na 2 tabletki (34,68 mg), co odpowiada 1,73% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. \u003cu\u003eTabletki powlekane Nurofen 400 mg zawierają sód\u003c\/u\u003e: Ten lek zawiera 34,69 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 1,73% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu wynoszącego 2 g dla osoby dorosłej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z: - Kwasem acetylosalicylowym: na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych istotnych skutków klinicznych (patrz punkt 5.1). - Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2: należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Ibuprofen (podobnie jak inne NLPZ) należy stosować ostrożnie w połączeniu z: - Kortykosteroidami: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4) - Lekami przeciwzakrzepowymi: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4) - Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). - Leki przeciwnadciśnieniowe (inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II), leki moczopędne i beta-adrenolityki: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Takie interakcje należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących koksyb (taki jak Nurofen) jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie w regularnych odstępach czasu. Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ. - Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą pogorszyć niewydolność serca, zmniejszyć GFR (współczynnik filtracji kłębuszkowej) i zwiększyć stężenie glikozydów w osoczu. - Lit. Istnieją dowody na możliwość potencjalnego wzrostu poziomu litu we krwi, z możliwością osiągnięcia progu toksycznego. Jeśli konieczne jest takie skojarzenie, należy monitorować stężenie litu w celu dostosowania dawki litu podczas jednoczesnego leczenia ibuprofenem. - Metotreksat. Istnieją dowody na możliwość zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu. - Cyklosporyny: zwiększają ryzyko nefrotoksyczności. - Mifepriston: Nie należy stosować NLPZ przez 8-12 dni po podaniu Mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie Mifepristonu. - Takrolimus: możliwe zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego podczas podawania NLPZ z takrolimusem. - Zydowudyna: zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas podawania NLPZ z zydowudyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV, jeśli są leczeni jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem. - Antybiotyki chinolony: Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. - Alkohol, bisfosfoniany i pentoksyfilina: mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i wrzodów. - Baklofen: wysoka toksyczność baklofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLista poniższych działań niepożądanych obejmuje działania niepożądane, które zaobserwowano podczas leczenia ibuprofenem w dawkach stosowanych do samodzielnego stosowania (maksymalnie do 1200 mg na dobę). W przypadku schorzeń przewlekłych, w trakcie długotrwałego leczenia mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne. Poniżej wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości ich występowania. \u003ci\u003eAby określić częstotliwość występowania skutków ubocznych, stosuje się następujące wyrażenia:\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eBardzo często (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/10)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eGmina (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/100, \u0026lt;1\/10)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eNiezbyt często (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/1000, \u0026lt;1\/100)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eRzadko (\u003c\/i\u003e≥ \u003ci\u003e1\/10.000, \u0026lt;1\/1000)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eBardzo rzadkie (\u003c1\/10 000)\u003c\/i\u003e; \u003ci\u003eNieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)\u003c\/i\u003e. \u003ci\u003eW każdej grupie częstotliwości działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącego nasilenia.\u003c\/i\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia układu krwiotwórczego¹\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i świąd²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego – Częstotliwość: bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, języka i gardła, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs)²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Udar naczyniowo-mózgowy9.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych³\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia widzenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: niewydolność serca i obrzęki4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Nadciśnienie4.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstość: nieznana. Działanie niepożądane: Reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: niestrawność, ból brzucha i nudności5.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Wrzody trawienne, perforacja lub krwotok żołądkowo-jelitowy, smoliste stolce, krwawe wymioty6, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: nieznana. Działanie niepożądane: Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna7, zapalenie trzustki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Hepatotoksyczność\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zaburzenia wątroby, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu, zapalenie wątroby, żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Wysypki skórne².\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Rumień wielopostaciowy, reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.²\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Działanie niepożądane: Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG), reakcje nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ostra niewydolność nerek8, krwiomocz, zapalenie nerek, zespół nerczycowy9.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Rzadko. Działanie niepożądane: Zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, obniżony hematokryt, wydłużony czas krwawienia, zmniejszone stężenie wapnia we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTesty diagnostyczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eOpis niektórych skutków ubocznych\u003c\/b\u003e \u003csup\u003e1\u003c\/sup\u003e Przykłady obejmują niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię, pancytopenię, agranulocytozę). Pierwszymi objawami są: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, siniaki i niewyjaśnione krwawienia. ² Reakcje nadwrażliwości: reakcje te mogą obejmować a) niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksję, b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność lub c) różne schorzenia skóry, takie jak różne wysypki skórne, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy i bardzo rzadko pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy. ³ Patogeneza polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie jest w pełni poznana. Jednakże dostępne dane dotyczące aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem NLPZ pozwalają myśleć o reakcji nadwrażliwości immunologicznej (wynikającej z przejściowego związku z przyjmowaniem leku i ustąpienia objawów po zaprzestaniu leczenia). Warto zauważyć, że podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja). \u003csup\u003e4\u003c\/sup\u003e Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę) może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). \u003csup\u003e5\u003c\/sup\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. \u003csup\u003e6\u003c\/sup\u003e czasami śmiertelne, szczególnie u osób w podeszłym wieku \u003csup\u003e7\u003c\/sup\u003e patrz paragraf 4.4 \u003csup\u003e8\u003c\/sup\u003e zwłaszcza po długotrwałym leczeniu, związanym ze zwiększonym stężeniem mocznika w surowicy. Zmniejszone wydalanie mocznika i obrzęki. Obejmuje także martwicę brodawek \u003csup\u003e9\u003c\/sup\u003e zgłaszane jako skutek działania klasy NLPZ \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioniavverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność \u003c\/u\u003e Na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach 400 mg\/kg lub większych. \u003cu\u003eObjawy \u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Skutki dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, zaburzenia czynności nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, biegunkę i depresję OUN i układu oddechowego, niewyraźne widzenie. Zgłaszano dezorientację, pobudzenie, omdlenia i toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku znacznego przedawkowania możliwa jest niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego\/INR, prawdopodobnie spowodowane zakłóceniem działania czynników krzepnięcia obecnych w krążeniu. U osób chorych na astmę może wystąpić zaostrzenie astmy. \u003cu\u003eLeczenie \u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Dlatego w przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące, które musi obejmować utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta. Szczególną uwagę zwraca się na kontrolę ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej oraz ewentualnych krwawień z przewodu pokarmowego. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od spożycia potencjalnie toksycznej ilości. Alternatywnie, u dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od spożycia potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić odpowiednią diurezę oraz ściśle monitorować czynność nerek i wątroby. Pacjent musi pozostać pod obserwacją przez co najmniej cztery godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylny diazepam. Jeśli ibuprofen został już wchłonięty, należy podać substancje zasadowe, aby pobudzić wydalanie kwaśnego ibuprofenu z moczem. W przypadku astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. W zależności od stanu klinicznego pacjenta mogą być konieczne inne środki wspomagające. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na kobietę w ciąży i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać ibuprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania ibuprofenu przez kobietę planującą ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Po ekspozycji na ibuprofen przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać leczenie ibuprofenem. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (przedwczesne zwężenie\/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej); u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźniony lub przedłużony poród. W związku z tym Nurofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią \u003c\/u\u003e Ibuprofen i jego metabolity mogą przenikać w małych stężeniach do mleka matki. Dotychczas nie są znane żadne niebezpieczne skutki dla noworodków, dlatego w przypadku krótkotrwałego leczenia zalecaną dawką przeciwbólową i gorączkową zazwyczaj nie jest konieczne przerywanie karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność \u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że produkty lecznicze hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą powodować osłabienie płodności kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt ten jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia. Należy wstrzymać podawanie Nurofenu u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzez krótkie okresy leczenia Nurofen nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Reckitt Benckiser","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131311653191,"sku":"025634041","price":11.53,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/reckitt-benckiser-h-it-spa-nurofen-200mg-24-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213792139.jpg?v=1767135310"},{"product_id":"ketodol-25mg-200mg-20-compresse","title":"Ketodol 25 mg + 200 mg 20 tabletek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eBóle różnego pochodzenia i natury (bóle głowy, bóle zębów, nerwobóle, bóle kostno-stawowe i mięśniowe, bóle menstruacyjne).\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka zawiera: \u003ci\u003eSkładniki aktywne:\u003c\/i\u003e \u003ci\u003e Rdzeń:\u003c\/i\u003e ketoprofen 25 mg \u003ci\u003e Powłoka:\u003c\/i\u003e sukralfat 200 mg Substancje pomocnicze o znanym działaniu: zawiera laktozę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eRdzeń\u003c\/i\u003e: laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon, stearynian magnezu. \u003ci\u003ePowłoka\u003c\/i\u003e: skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon, talk, stearynian magnezu, czerwień koszenilowa (E120).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKETODOL jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w wywiadzie występowały reakcje nadwrażliwości, takie jak skurcz oskrzeli, napady astmy, nieżyt nosa, pokrzywka lub inne reakcje alergiczne na ketoprofen, kwas acetylosalicylowy (ASA) lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). U tych pacjentów zgłaszano ciężkie, rzadko prowadzące do zgonu reakcje anafilaktyczne (patrz punkt 4.8). KETODOL jest również przeciwwskazany w przypadkach: - nadwrażliwości na składniki aktywne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; - podczas intensywnej terapii moczopędnej; - przewlekła niestrawność; - zapalenie żołądka; - ciężka niewydolność nerek; - ciężkie postacie niewydolności wątroby (marskość wątroby, ciężkie zapalenie wątroby); - porfiria, leukopenia i trombocytopenia; - osoby z utrzymującym się krwawieniem; - skaza krwotoczna; - osoby z zaburzeniami hemostazy; - ciężka niewydolność serca; - czynna choroba wrzodowa żołądka lub krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja w wywiadzie; - krwawienie lub perforacja z przewodu pokarmowego w wywiadzie po wcześniejszym leczeniu NLPZ; - podczas leczenia tetracyklinami nie należy podawać antybiotyków, aby uniknąć tworzenia się soli kompleksowych inaktywujących sam antybiotyk w kontakcie z sukralfatem. KETODOL jest także przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży, podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.6) oraz w wieku dziecięcym.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDorośli i dzieci powyżej 15. roku życia: 1 tabletka jednorazowo lub w dawce powtarzanej 2 – 3 razy dziennie, w przypadku najcięższych postaci bólu. Najlepiej przyjmować produkt na pełny żołądek (popijając szklanką wody). Nie przekraczać zalecanych dawek: szczególnie pacjenci w podeszłym wieku powinni przestrzegać wskazanych powyżej dawek minimalnych. Czas trwania terapii należy ograniczyć do przezwyciężenia bolesnego epizodu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do złagodzenia objawów. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eSzczególne populacje\u003c\/b\u003e \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością nerek i osoby starsze\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Wskazane jest zmniejszenie dawki początkowej i rozpoczęcie leczenia podtrzymującego minimalną skuteczną dawką. Indywidualne dostosowanie można rozważyć dopiero po ustaleniu dobrej tolerancji leku (patrz punkt 5.2). \u003ci\u003e \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością wątroby\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Należy ściśle obserwować pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i leczyć ich najmniejszą skuteczną dawką dobową (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). \u003ci\u003e \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności ketoprofenu u dzieci.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eOstrzeżenia\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 i kolejne punkty). The concomitant use of KETODOL with other NSAIDs, including selective cyclooxygenase-2 inhibitors, should be avoided. \u003ci\u003eKrwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja\u003c\/i\u003e W trakcie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, w dowolnym momencie, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe w przypadku zwiększania dawek NLPZ. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne działania na przewód pokarmowy, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwotoku, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna (patrz punkt 4.5). When gastrointestinal bleeding or ulceration occurs in patients taking KETODOL, treatment should be stopped immediately. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). Niektóre dowody epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ketoprofenu może wiązać się z wysokim ryzykiem poważnej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego, w porównaniu z innymi NLPZ, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek (patrz punkty 4.2 i 4.3). \u003ci\u003eOsoby starsze \u003c\/i\u003e U pacjentów w podeszłym wieku częstość występowania działań niepożądanych NLPZ, zwłaszcza krwawień i perforacji z przewodu pokarmowego, może prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). \u003ci\u003eReakcje skórne \u003c\/i\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia pacjenci są obciążeni większym ryzykiem: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. KETODOL should be discontinued at the first appearance of skin rash, mucosal lesions or any other sign of hypersensitivity. To avoid any phenomena of hypersensitivity or photosensitization it is advisable not to expose yourself to the sun during use. \u003ci\u003e \u003cu\u003eŚrodki ostrożności\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e \u003ci\u003eZaburzenia układu krążenia, nerek i wątroby \u003c\/i\u003e Na początku leczenia pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby i nerczycą, pacjentami stosującymi leki moczopędne, przewlekłą niewydolnością nerek, szczególnie u osób w podeszłym wieku, należy uważnie monitorować czynność nerek. U takich pacjentów podawanie ketoprofenu może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez nerki, spowodowane hamowaniem prostaglandyn i prowadzić do dekompensacji nerek (patrz punkt 4.3 Przeciwwskazania). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub przebytą chorobą wątroby należy regularnie badać aktywność aminotransferaz, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Podczas stosowania ketoprofenu zgłaszano przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby. Produkt, podobnie jak wszystkie niesteroidowe leki przeciwzapalne, zaburza syntezę prostaglandyn i ich ważnych półproduktów biorących udział w funkcjach fizjologicznych. Lek wymaga zatem szczególnej ostrożności lub wyłączenia go ze stosowania, gdy u pacjenta występują: stany hipoperfuzji nerek, choroba nerek, niewydolność serca, łagodna do umiarkowanej niewydolność wątroby, podeszły wiek. \u003ci\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas długotrwałego leczenia) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Nie ma wystarczających danych, aby wykluczyć podobne ryzyko w przypadku stosowania ketoprofenu. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni leczyć ketoprofenem jedynie po dokładnym rozważeniu. Podobne rozważania należy podjąć przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu). Zgłaszano zwiększone ryzyko migotania przedsionków związane ze stosowaniem NLPZ. Może wystąpić hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek i (lub) otrzymujących jednocześnie leki nasilające hiperkaliemię (patrz punkt 4.5). W takich okolicznościach należy monitorować stężenie potasu. \u003ci\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej \u003c\/i\u003e KETODOL może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku KETODOL w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003ci\u003eZaburzenia układu oddechowego \u003c\/i\u003e Pacjenci cierpiący na astmę związaną z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i\/lub polipami nosa są obarczeni większym ryzykiem alergii na aspirynę i\/lub NLPZ niż reszta populacji. Podanie tego leku może powodować ataki astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u osób uczulonych na aspirynę lub NLPZ (patrz punkt 4.3). Ze względu na interakcję leku z metabolizmem kwasu arachidonowego u astmatyków i osób predysponowanych może wystąpić skurcz oskrzeli, a nawet wstrząs i inne zjawiska alergiczne. \u003ci\u003eZaburzenia wizualne\u003c\/i\u003e W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, takich jak niewyraźne widzenie, leczenie należy przerwać. Nie zaleca się stosowania ketoprofenu, jak każdego leku hamującego syntezę prostaglandyn i cyklooksygenazy, u kobiet planujących zajście w ciążę. Należy wstrzymać podawanie ketoprofenu u kobiet, które mają problemy z płodnością lub są w trakcie badań dotyczących płodności. Obecność sukralfatu może zmieniać biodostępność innych leków, dlatego pomiędzy przyjęciem produktu a przyjęciem innego leku należy zachować co najmniej dwugodzinną przerwę. Z tych powodów pacjenci poddawani jakiemukolwiek innemu leczeniu powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem produktu. Zgłaszano przypadki powstawania bezoaru związane z podawaniem sukralfatu. Większość z nich to pacjenci przebywający na oddziale intensywnej terapii. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów na oddziale intensywnej terapii, szczególnie jeśli są oni żywieni dojelitowo lub u pacjentów, u których występują czynniki predysponujące, takie jak opóźnione opróżnianie żołądka. Po trzech dniach leczenia bez zauważalnych rezultatów należy skonsultować się z lekarzem. \u003cb\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e Ten lek zawiera laktozę: pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSTOWARZYSZENIA NIE ZALECANE \u003cb\u003eInne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2) i salicylany w dużych dawkach\u003c\/b\u003e: nie zaleca się łączenia KETODOLU z kwasem acetylosalicylowym lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2): zwiększone ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego. \u003cb\u003eLeki przeciwzakrzepowe (heparyna i warfaryna) oraz leki przeciwpłytkowe (np. tyklopidyna, klopidogrel):\u003c\/b\u003e zwiększone ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4). NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy uważnie monitorować pacjentów. \u003cb\u003eLit\u003c\/b\u003e: ryzyko zwiększenia stężenia litu w osoczu, które czasami może osiągnąć poziom toksyczny ze względu na zmniejszone wydalanie litu przez nerki. Jeśli to konieczne, należy monitorować stężenie litu w osoczu, modyfikując dawkowanie w trakcie i po leczeniu NLPZ. \u003cb\u003eMetotreksat w dawkach większych niż 15 mg\/tydzień\u003c\/b\u003e: Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej metotreksatu, szczególnie podczas podawania w dużych dawkach (\u003e15 mg\/tydzień), prawdopodobnie z powodu wyparcia metotreksatu z białek i zmniejszonego klirensu nerkowego. U pacjentów leczonych już ketoprofenem konieczne jest przerwanie leczenia co najmniej 12 godzin przed podaniem metotreksatu. Jeżeli na zakończenie leczenia metotreksatem ma zostać podany ketoprofen, należy odczekać 12 godzin przed podaniem. STOWARZYSZENIA WYMAGAJĄCE OSTROŻNOŚCI \u003cb\u003eLeki lub kategorie terapeutyczne, które mogą sprzyjać hiperkaliemii (\u003c\/b\u003enp. sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II, NLPZ, heparyny (drobnocząsteczkowe lub niefrakcjonowane), cyklosporyna, takrolimus, trimetoprim): wystąpienie hiperkaliemii może zależeć od obecności kofaktorów. Ryzyko hiperkaliemii zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania wyżej wymienionych leków (patrz punkt 4.5). \u003cb\u003eKortykosteroidy\u003c\/b\u003e: zwiększone ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eDiuretyki\u003c\/b\u003e: u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, w tym u pacjentów szczególnie odwodnionych, występuje wysokie ryzyko rozwoju niewydolności nerek wynikającej ze zmniejszenia przepływu krwi przez nerki spowodowanego hamowaniem prostaglandyn. Pacjentów tych należy nawodnić przed rozpoczęciem jednoczesnego podawania, a na początku leczenia należy monitorować czynność nerek (patrz punkt 4.4). NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych. \u003cb\u003eInhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II\u003c\/b\u003e: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek. Takie interakcje należy wziąć pod uwagę u pacjentów przyjmujących KETODOL jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego połączenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eMetotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg\/tydzień\u003c\/b\u003e: W pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego należy co tydzień wykonywać pełną morfologię krwi. W przypadku nawet niewielkich zmian w czynności nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku monitorowanie musi być częstsze. \u003cb\u003eSulfonylomoczniki\u003c\/b\u003e: ponadto należy pamiętać o wszelkich interakcjach z doustnymi lekami hipoglikemizującymi. \u003cb\u003ePentoksyfilina\u003c\/b\u003e: istnieje zwiększone ryzyko krwawienia. Konieczne jest dokładniejsze monitorowanie kliniczne i monitorowanie czasu krwawienia. \u003cb\u003eTenofowir\u003c\/b\u003e: Jednoczesne podawanie fumaranu dizoproksylu tenofowiru i NLPZ może zwiększać ryzyko niewydolności nerek. \u003cb\u003eGlikozydy kardioaktywne\u003c\/b\u003e: NLPZ mogą zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć współczynnik filtracji kłębuszkowej i zwiększyć poziom glikozydów nasercowych; jednakże nie wykazano interakcji farmakokinetycznej pomiędzy ketoprofenem i glikozydami nasercowymi. STOWARZYSZENIA DO ROZWAŻENIA \u003cb\u003eLeki przeciwnadciśnieniowe (beta-blokery, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę, leki moczopędne):\u003c\/b\u003e ryzyko zmniejszonego działania przeciwnadciśnieniowego (hamowanie rozszerzenia naczyń prostaglandyn spowodowanego przez NLPZ). \u003cb\u003eLeki trombolityczne\u003c\/b\u003e: zwiększone ryzyko krwawienia. Kilka substancji wchodzi w interakcje ze względu na swoje działanie przeciwagregacyjne: tirofiban, eptyfibatyd, abcyksimab i iloprost. Stosowanie kilku leków przeciwpłytkowych zwiększa ryzyko krwawienia. \u003cb\u003eProbenecyd\u003c\/b\u003e: Jednoczesne podawanieprobenecydu może znacząco zmniejszyć klirens ketoprofenu w osoczu. \u003cb\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)\u003c\/b\u003e: zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eGemeprost\u003c\/b\u003e: zmniejszona skuteczność gemeprostu. \u003cb\u003eWewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne (IUD)\u003c\/b\u003e: skuteczność urządzenia może zostać zmniejszona w wyniku zajścia w ciążę. \u003cb\u003eMifepriston:\u003c\/b\u003e teoretycznie skuteczność metody może być zmniejszona ze względu na działanie antyprostaglandynowe niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym aspiryny (kwasu acetylosalicylowego). Istnieją dowody sugerujące, że jednoczesne podanie NLPZ w dniu podania dawki prostaglandyny nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu i prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej medycznego przerwania ciąży. \u003cb\u003eCyklosporyna i takrolimus\u003c\/b\u003e: współczesne leczenie NLPZ może wiązać się z ryzykiem większej nefrotoksyczności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. \u003cb\u003eAntybiotyki chinolonowe\u003c\/b\u003e: Dane na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko napadów drgawkowych związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. \u003cb\u003eDifenylohydantoina i sulfonamidy:\u003c\/b\u003e ponieważ ketoprofen wiąże się silnie z białkami, może być konieczne zmniejszenie dawki jednocześnie podawanych difenylohydantoiny lub sulfonamidów.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJak każdy lek, KETODOL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne (patrz punkt 4.4). Klasyfikacja oczekiwanych częstotliwości: bardzo często (≥ 1\/10); często (≥ 1\/100 do \u003c 1\/10); niezbyt często (≥ 1\/1000 do \u003c 1\/100); rzadko (≥ 1\/10 000 do \u003c 1\/1 000); bardzo rzadko (\u003c 1\/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego \u003c\/u\u003e Rzadko: niedokrwistość spowodowana krwawieniem, leukopenia; Częstość nieznana: agranulocytoza, małopłytkowość, aplazja szpiku, niedokrwistość hemolityczna. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs). \u003cu\u003eZaburzenia metabolizmu i odżywiania\u003c\/u\u003e. Częstość nieznana: hiponatremia, hiperkaliemia (patrz punkty 4.4 i 4.5). \u003cu\u003eZaburzenia psychiczne\u003c\/u\u003e. Częstość nieznana: depresja, omamy, splątanie, zmiany nastroju, bezsenność. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego \u003c\/u\u003e Niezbyt często: ból głowy, zawroty głowy, senność; Rzadko: parestezje, dyskinezy; Częstość nieznana: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, drgawki, zaburzenia smaku. \u003cu\u003ePatologie oczu. \u003c\/u\u003e Rzadko: niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eSchorzenia ucha i błędnika\u003c\/u\u003e. Rzadko: szumy uszne, zawroty głowy. \u003cu\u003eChoroby serca\u003c\/u\u003e. Częstość nieznana: niewydolność serca, migotanie przedsionków, kołatanie serca i tachykardia. \u003cu\u003ePatologie naczyniowe\u003c\/u\u003e. Częstość nieznana: nadciśnienie, rozszerzenie naczyń, zapalenie naczyń (w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń). \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia. \u003c\/u\u003e Rzadko: ataki astmy, obrzęk krtani; Częstość nieznana: skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ), nieżyt nosa, duszność. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe. \u003c\/u\u003e Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Często: niestrawność, nudności, ból brzucha, wymioty, ból żołądka, zgaga; Niezbyt często: zaparcia, biegunka, wzdęcia, zapalenie żołądka; Rzadko: wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzody trawienne, zapalenie okrężnicy; Częstość nieznana: zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne, szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4), zapalenie trzustki, smoliste stolce, krwawe wymioty. Częstotliwość i zakres tych objawów znacznie się zmniejsza przyjmowanie leku na pełny żołądek (w trakcie posiłków lub z mlekiem). \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych. \u003c\/u\u003e Rzadko: zapalenie wątroby, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny w surowicy z powodu choroby wątroby, żółtaczka. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/u\u003e Niezbyt często: wysypki, świąd. Częstość nieznana: nadwrażliwość na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień, reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, zapalenie skóry, egzema. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych. \u003c\/u\u003e Częstość nieznana: nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, bolesne oddawanie moczu. \u003cu\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania.\u003c\/u\u003e Niezbyt często: obrzęk, zmęczenie; Rzadko: astenia. \u003cu\u003eTesty diagnostyczne\u003c\/u\u003e. Rzadko: zwiększenie masy ciała. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i podczas leczenia długotrwałego) może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki powstawania bezoaru związane z podawaniem sukralfatu. \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych \u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawy przedawkowania mogą obejmować: zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ból i zawroty głowy, zawroty głowy, senność, dezorientację i utratę przytomności, a także ból brzucha, nudności i wymioty, biegunkę. W przypadku ciężkiego przedawkowania obserwowano niedociśnienie, depresję oddechową, sinicę i krwawienie z przewodu pokarmowego. Zgłaszano przypadki przedawkowania ketoprofenu w dawkach do 2,5 g. W większości przypadków obserwowane objawy miały charakter łagodny i ograniczały się do letargu, senności, nudności, wymiotów i bólu w nadbrzuszu. Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ketoprofenu. W przypadku podejrzenia ciężkiego przedawkowania zaleca się płukanie żołądka oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego, a także w celu wyrównania odwodnienia, monitorowania czynności nerek i skorygowania kwasicy, jeśli występuje. W przypadku niewydolności nerek przydatna może być hemodializa w celu usunięcia leku z krążenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża \u003c\/u\u003e Należy unikać stosowania ketoprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych serca wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Oszacowano, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie KETODOLU może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać preparatu KETODOL, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeżeli KETODOL stosowany jest przez kobietę planującą ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Po ekspozycji na KETODOL przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać leczenie lekiem KETODOL. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (przedwczesne zwężenie\/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); - zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej); u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu. Stosowanie leku w okresie okołoporodowym może powodować zmiany w hemodynamice małego krążenia nienarodzonego dziecka, co może mieć poważne konsekwencje dla oddychania. W związku z tym KETODOL jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią \u003c\/u\u003e Brak dostępnych informacji na temat przenikania ketoprofenu do mleka kobiecego. Nie zaleca się stosowania Ketoprofenu podczas karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Stosowanie NLPZ może upośledzać płodność kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących zajście w ciążę. W przypadku kobiet, które mają problemy z płodnością lub są poddawane badaniom dotyczącym płodności, należy rozważyć zawieszenie leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia senności, zawrotów głowy, zawrotów głowy, drgawek lub zaburzeń widzenia, a w przypadku wystąpienia tych objawów powinni unikać prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania czynności wymagających szczególnej uwagi.\u003c\/p\u003e","brand":"Eg","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131318927687,"sku":"028561037","price":10.42,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/eg-spa-ketodol-25mg-200mg-20-compresse-farmacia-dottor-tili-1213792104.jpg?v=1767136229"},{"product_id":"voltadvancego-25mg-20-capsule-molli","title":"Voltadvancego 25 mg 20 małych kapsułek","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDo krótkotrwałego, objawowego leczenia: - bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (takiego jak ból głowy, ból zęba, ból menstruacyjny, ból reumatyczny i ból mięśni)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003eDla VoltadvanceGo 12,5 mg \u003c\/i\u003e Każda kapsułka miękka zawiera diklofenak w postaci 15,38 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 12,5 mg diklofenaku potasowego. \u003ci\u003eDla VoltadvanceGo 25 mg\u003c\/i\u003e Każda kapsułka miękka zawiera diklofenak w postaci 30,76 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 25 mg diklofenaku potasowego. \u003cu\u003eSubstancja pomocnicza o znanym działaniu: \u003c\/u\u003e \u003ci\u003eDla VoltadvanceGo 12,5 mg\u003c\/i\u003e Sorbitol (E420) maksymalnie 8,02 mg \u003ci\u003eDla VoltadvanceGo 25 mg\u003c\/i\u003e Sorbitol (E420) maksymalnie 10,07 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZawartość kapsułki: \u003c\/u\u003e Makrogol 600, glicerol bezwodny, woda oczyszczona. \u003cu\u003eKapsułka:\u003c\/u\u003e Żelatyna, glicerol bezwodny, sorbitol ciekły częściowo odwodniony (E420), woda oczyszczona, hydroksypropylobetadeks, wodorotlenek sodu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; • Aktywny wrzód żołądka lub jelit, krwawienie lub perforacja; • Zmiany niewiadomego pochodzenia w hematopoezie; • Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ; • Historia nawracającego wrzodu trawiennego\/krwotoku (dwa lub więcej odrębnych epizodów ustalonego owrzodzenia lub krwawienia); • Jawna zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV według NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i\/lub waskulopatia mózgowa; • Ostatni trymestr ciąży (patrz punkt 4.6); • Ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca (patrz punkt 4.4); • Podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), diklofenak jest również przeciwwskazany u pacjentów, u których kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ wywołują ataki skurczu oskrzeli, astmy, pokrzywki lub ostrego nieżytu nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Działania niepożądane można zminimalizować, podając minimalną skuteczną dawkę przez minimalny czas niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). \u003ci\u003eDla VoltadvanceGo 12,5 mg\u003c\/i\u003e O ile nie zalecono inaczej, dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat powinni rozpocząć od 1 lub 2 kapsułek miękkich, a następnie w razie potrzeby kontynuować 1 lub 2 kapsułki miękkie co 4 do 6 godzin. W każdym przypadku nie należy przyjmować więcej niż 6 kapsułek miękkich (co odpowiada 75 mg diklofenaku potasowego) w ciągu 24 godzin. \u003ci\u003eDla VoltadvanceGo 25 mg \u003c\/i\u003e O ile nie zalecono inaczej, dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat powinni rozpocząć od 1 kapsułki żelowej, a następnie w razie potrzeby kontynuować 1 kapsułkę żelową co 4 do 6 godzin. W każdym przypadku nie należy przyjmować więcej niż 3 kapsułki miękkie (co odpowiada 75 mg diklofenaku potasowego) w ciągu 24 godzin. Lek VoltadvanceGo jest przeznaczony do stosowania przez krótki okres czasu. Czas trwania leczenia musi wynosić 3 dni. Jeżeli objawy utrzymują się lub nasilają, należy zasięgnąć porady lekarza. \u003ci\u003e \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Nie zaleca się stosowania leku VoltadvanceGo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 14 lat. \u003ci\u003e \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Nie jest konieczne żadne szczególne dostosowanie dawkowania. Ze względu na możliwy profil działań niepożądanych należy szczególnie uważnie monitorować osoby w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003eUszkodzenie nerek\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Diklofenak jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożność podczas podawania diklofenaku pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003e \u003cu\u003eZaburzenia czynności wątroby\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Diklofenak jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodną do umiarkowanej czynnością wątroby. Zaleca się ostrożność podczas podawania diklofenaku pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Kapsułki miękkie należy połykać w całości, popijając wodą. Szybkość wchłaniania diklofenaku jest zmniejszona, jeśli VoltadvanceGo jest przyjmowany z posiłkiem. Dlatego nie zaleca się przyjmowania kapsułek miękkich podczas posiłków lub bezpośrednio po nich.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eGenerał\u003c\/b\u003e Działania niepożądane można zminimalizować poprzez podawanie minimalnej skutecznej dawki przez minimalny czas niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 i poniższe sekcje dotyczące wpływu na przewód pokarmowy i układ sercowo-naczyniowy). Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatu VoltadvanceGo z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na brak dowodów wskazujących na korzyści synergiczne i możliwość wystąpienia dodatkowych działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Z podstawowego poziomu medycznego należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku. Szczególnie u wątłych pacjentów w podeszłym wieku lub z małą masą ciała zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, w przypadku diklofenaku w rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne\/anafilaktoidalne, nawet bez wcześniejszego kontaktu z lekiem. Reakcje nadwrażliwości mogą również prowadzić do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może powodować zawał mięśnia sercowego. Obecne objawy takich reakcji mogą obejmować ból w klatce piersiowej występujący w związku z reakcją alergiczną na diklofenak. Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak może maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe zakażenia ze względu na swoje właściwości farmakodynamiczne. \u003cb\u003eSkutki żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e Zgłaszano przypadki krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą zakończyć się zgonem i które mogą wystąpić w dowolnym momencie leczenia wszystkimi NLPZ, w tym diklofenakiem, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Na ogół mają one poważniejsze konsekwencje u osób starszych. Jeżeli u pacjenta przyjmującego diklofenak wystąpi krwawienie lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego, należy przerwać stosowanie leku. Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, w tym diklofenaku, obowiązkowy jest ścisły nadzór medyczny i należy zachować szczególną ostrożność przepisując diklofenak pacjentom z objawami sugerującymi zaburzenia żołądkowo-jelitowe (GI) lub z wywiadem wskazującym na owrzodzenie żołądka lub jelit, krwawienie lub perforację (patrz punkt 4.8). Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego jest większe w przypadku większych dawek NLPZ oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją. U osób w podeszłym wieku działania niepożądane NLPZ, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacja, które mogą być śmiertelne, występują częściej. Aby zmniejszyć ryzyko toksycznego działania na przewód pokarmowy u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją, a także u osób w podeszłym wieku, leczenie należy rozpoczynać i kontynuować od najmniejszej skutecznej dawki. Należy rozważyć jednoczesne stosowanie środków ochronnych (np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu) u tych pacjentów, a także u pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego stosowania produktów leczniczych zawierających małe dawki kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych leków mogących zwiększać ryzyko ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały objawy toksyczności ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie osoby starsze, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego). Zaleca się ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (patrz punkt 4.5). Należy zachować ścisłą obserwację lekarską i zachować ostrożność u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna, ponieważ te stany mogą ulec zaostrzeniu (patrz punkt 4.8). Stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem nieszczelności zespolenia żołądkowo-jelitowego. Zaleca się ścisły nadzór medyczny i ostrożność podczas stosowania diklofenaku po operacji przewodu pokarmowego. \u003cb\u003eSkutki wątrobowe\u003c\/b\u003e Przepisując diklofenak pacjentom z niewydolnością wątroby, konieczna jest ścisła kontrola lekarska, ponieważ ich stan może ulec zaostrzeniu. Podobnie jak inne NLPZ, w tym diklofenak, mogą one zwiększać aktywność jednego lub większej liczby enzymów wątrobowych. Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem zaleca się zapobiegawczą regularną kontrolę czynności wątroby. Jeśli nieprawidłowe parametry czynności wątroby utrzymują się lub nasilają, jeśli wystąpią objawy kliniczne wskazujące na chorobę wątroby lub jeśli wystąpią inne objawy (np. eozynofilia, wysypka), należy przerwać leczenie diklofenakiem. Zapalenie wątroby po zastosowaniu diklofenaku może przebiegać bez objawów prodromalnych. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania diklofenaku u pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ może on wywołać napad. \u003cb\u003eSkutki nerkowe\u003c\/b\u003e Ponieważ w związku z leczeniem NLPZ, w tym diklofenakiem zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku niewydolności serca lub nerek, nadciśnienia w wywiadzie, u osób w podeszłym wieku, u pacjentów jednocześnie leczonych lekami moczopędnymi lub produktami leczniczymi, które mogą znacząco wpływać na czynność nerek, a także u pacjentów ze znacznym zmniejszeniem objętości zewnątrzkomórkowej z jakiejkolwiek przyczyny, np.: przed lub po poważnym zabiegu chirurgicznym (patrz punkt 4.3). W takich przypadkach podczas podawania diklofenaku zaleca się monitorowanie czynności nerek. Po przerwaniu leczenia zwykle następuje powrót do stanu sprzed leczenia. \u003cb\u003eEfekty skórne\u003c\/b\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko wystąpienia tych reakcji na wczesnych etapach leczenia jest większe u pacjentów; początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Należy przerwać stosowanie leku VoltadvanceGo w przypadku pierwszego pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. \u003cb\u003eSLE i mieszana choroba tkanki łącznej\u003c\/b\u003e U pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) i mieszanymi chorobami tkanki łącznej może występować zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8). \u003cb\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/b\u003e U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną zastoinową niewydolnością serca (klasa I NYHA) w wywiadzie konieczne jest odpowiednie monitorowanie i odpowiednie instrukcje, ponieważ w związku ze stosowaniem NLPZ stwierdzono zatrzymanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na nieznaczny wzrost ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) związanych ze stosowaniem diklofenaku, zwłaszcza w dużych dawkach (150 mg\/dobę) i leczeniu długotrwałym. Pacjenci ze znaczącymi czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu) powinni leczyć diklofenak jedynie po dokładnym rozważeniu. Ponieważ ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem diklofenaku może zwiększać się wraz z dawką i czasem trwania ekspozycji, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę dobową przez możliwie najkrótszy czas. Należy okresowo oceniać reakcję na leczenie i potrzebę złagodzenia objawów. \u003cb\u003eIstniejąca wcześniej astma\u003c\/b\u003e U pacjentów chorych na astmę, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa (tj. polipy nosa), przewlekłą obturacyjną chorobę płuc lub przewlekłe zakażenia dróg oddechowych (zwłaszcza jeśli są powiązane z objawami podobnymi do alergicznego nieżytu nosa), reakcje na NLPZ, takie jak zaostrzenia astmy (tzw. nietolerancja leków przeciwbólowych\/astma przeciwbólowa), obrzęk Quinckego lub pokrzywka, występują częściej niż u innych pacjentów. Dlatego u takich pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności (przygotowanie się na wypadek sytuacji awaryjnej). Dotyczy to również pacjentów uczulonych na inne substancje, m.in. z reakcjami skórnymi, swędzeniem lub pokrzywką. Podobnie jak inne leki hamujące aktywność syntazy prostaglandyn, diklofenak epolamina i inne NLPZ mogą wywołać skurcz oskrzeli, jeśli zostaną podane pacjentom cierpiącym na tę przypadłość lub z astmą oskrzelową w wywiadzie. \u003cb\u003eSkutki hematologiczne\u003c\/b\u003e VoltadvanceGo jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania. Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem, podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się monitorowanie morfologii krwi. Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak może przejściowo hamować agregację płytek krwi. Należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami hemostazy, skazą krwotoczną lub zaburzeniami hematologicznymi (patrz punkt 4.5). \u003cb\u003eWięcej informacji\u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera maksymalnie 8,02 mg i 10,07 mg sorbitolu w każdej kapsułce 12,5 mg i 25 mg, odpowiednio. Sorbitol jest źródłem fruktozy. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoniższe interakcje obejmują interakcje obserwowane z innymi postaciami farmaceutycznymi diklofenaku. \u003cb\u003eDigoksyna, fenytoina, lit: \u003c\/b\u003ejednoczesne stosowanie leku VoltadvanceGo i digoksyny, fenytoiny lub litu może zwiększać stężenie tych leków we krwi. Należy monitorować stężenie litu w surowicy. Zaleca się monitorowanie stężeń digoksyny i fenytoiny w surowicy. \u003cb\u003eLeki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe: \u003c\/b\u003ePodobnie jak w przypadku innych NLPZ, jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi lub lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. beta-adrenolitykami, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę [ACE]) może powodować osłabienie ich działania przeciwnadciśnieniowego. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego skojarzenia i okresowo kontrolować ciśnienie krwi u pacjentów, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia, a następnie okresowo, szczególnie w przypadku leków moczopędnych i inhibitorów ACE, ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności (patrz punkt 4.4). Jednoczesne leczenie lekami oszczędzającymi potas może wiązać się ze zwiększeniem stężenia potasu w surowicy, dlatego należy je często monitorować. \u003cb\u003eInne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 i kortykosteroidy: \u003c\/b\u003ejednoczesne podawanie diklofenaku i innych NLPZ lub kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak wrzody lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eLeki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe: \u003c\/b\u003ezaleca się ostrożność, ponieważ jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4). Chociaż badania kliniczne nie wydają się wskazywać, że diklofenak wpływa na działanie leków przeciwzakrzepowych, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwotoku u pacjentów leczonych diklofenakiem jednocześnie z lekami przeciwzakrzepowymi. Dlatego zaleca się uważne monitorowanie takich pacjentów. \u003cb\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): \u003c\/b\u003ejednoczesne podawanie ogólnoustrojowych NLPZ, w tym diklofenaku, i leków z grupy SSRI może zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003eLeki przeciwcukrzycowe: \u003c\/b\u003eBadania kliniczne wykazały, że diklofenak można stosować łącznie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Jednakże zgłaszano pojedyncze przypadki działania hipoglikemicznego i hiperglikemicznego, które spowodowały konieczność zmiany dawkowania leków przeciwcukrzycowych podczas leczenia diklofenakiem. Z tego powodu zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi jako środek zapobiegawczy podczas jednoczesnego leczenia. \u003cb\u003eMetotreksat: \u003c\/b\u003ediklofenak może hamować klirens metotreksatu w kanalikach nerkowych, zwiększając w ten sposób jego stężenie. Zaleca się ostrożność podczas podawania NLPZ, w tym diklofenaku, w czasie krótszym niż 24 godziny przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ może zwiększyć się stężenie metotreksatu we krwi i toksyczność tej substancji. \u003cb\u003eTakrolimus:\u003c\/b\u003e Niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak diklofenak) mogą zwiększać toksyczne działanie takrolimusu na nerki. \u003cb\u003eCyklosporyna: \u003c\/b\u003ediklofenak, podobnie jak inne NLPZ, może zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny ze względu na wpływ na prostaglandyny nerkowe. Dlatego należy go podawać w mniejszych dawkach niż dawki stosowane u pacjentów nieleczonych cyklosporyną. \u003cb\u003eChinolonowe środki przeciwbakteryjne: \u003c\/b\u003eZgłaszano pojedyncze przypadki drgawek, które mogły być spowodowane jednoczesnym stosowaniem chinolonów i NLPZ. \u003cb\u003eKolestypol i cholestyramina\u003c\/b\u003e: leki te mogą powodować opóźnienie lub zmniejszenie wchłaniania diklofenaku. Dlatego zaleca się podawanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu kolestypolu\/cholestyraminy. \u003cb\u003eGlikozydy nasercowe:\u003c\/b\u003e Jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych i NLPZ u pacjentów może zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć współczynnik filtracji kłębuszkowej w nerkach i zwiększyć stężenie glikozydów w osoczu. \u003cb\u003eMifepriston:\u003c\/b\u003e Nie należy stosować NLPZ przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu, ponieważ mogą one osłabiać jego działanie. \u003cb\u003eSilne inhibitory CYP2C9: \u003c\/b\u003eZaleca się ostrożność przepisując diklofenak jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP2C9 (takimi jakprobenecyd, sulfinpirazon i worykonazol), ponieważ może to spowodować istotne zwiększenie maksymalnego stężenia w osoczu i narażenia na diklofenak ze względu na hamowanie jego metabolizmu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego. Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami śmiertelne, szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane (Tabela 1) podano według częstości występowania, zaczynając od najczęściej występujących, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często: (≥1\/10); częste (≥1\/100, \u003c1\/10); niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100); rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); bardzo rzadkie (\u003c1\/10 000); nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. \u003cb\u003eTabela 1. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia, niedokrwistość (w tym niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna), agranulocytoza.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: Nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (w tym niedociśnienie i wstrząs). Obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, drażliwość, reakcje psychotyczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: Ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: senność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: Parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, stany lękowe, drżenie, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia smaku, udary naczyniowo-mózgowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie oczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSchorzenia ucha i błędnika.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: Zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: szumy uszne, pogorszenie słuchu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChoroby serca.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana: zespół Kounisa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie naczyniowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: nadciśnienie, zapalenie naczyń.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: astma (w tym duszność).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: zapalenie płuc.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, jadłowstręt.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: zapalenie błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, biegunka krwotoczna, smoliste stolce, wrzód przewodu pokarmowego (z krwawieniem lub perforacją lub bez niego).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: Zapalenie jelita grubego (w tym krwotoczne zapalenie jelita grubego i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Leśniowskiego-Crohna), zaparcia, zapalenie jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie jamy ustnej), zapalenie języka, zaburzenia przełyku, przeponowe zwężenie jelit, zapalenie trzustki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęstość nieznana: Niedokrwienne zapalenie jelita grubego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNiezbyt często: Zwiększona aktywność aminotransferaz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCzęsto: Wysypka skórna, świąd.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: pokrzywka.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: Wykwity pęcherzowe, wyprysk, rumień, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella), złuszczające zapalenie skóry, łysienie, reakcja nadwrażliwości na światło, plamica, plamica alergiczna.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBardzo rzadko: Ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, martwica brodawek nerkowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRzadko: obrzęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania kliniczne i dane epidemiologiczne konsekwentnie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) związanego ze stosowaniem diklofenaku, zwłaszcza w dużych dawkach (150 mg\/dobę) i leczeniu długotrwałym (przeciwwskazania oraz specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, patrz punkty 4.3 i 4.4).\u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eObjawy\u003c\/b\u003e Nie ma typowego obrazu klinicznego wynikającego z przedawkowania diklofenaku. Przedawkowanie może powodować objawy takie jak nudności, wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, ból głowy, zawroty głowy, senność, szumy uszne, utrata przytomności lub drgawki. W przypadku znacznego zatrucia możliwa jest ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. Może również wystąpić niedociśnienie, depresja oddechowa i sinica. \u003cb\u003eŚrodki terapeutyczne\u003c\/b\u003e Postępowanie w ostrym zatruciu NLPZ, w tym diklofenakiem, zasadniczo polega na leczeniu wspomagającym i objawowym, które należy zastosować w przypadku powikłań takich jak niedociśnienie, niewydolność nerek, drgawki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i depresja oddechowa. Specyficzne terapie, takie jak wymuszona diureza, dializa czy hemoperfuzja, prawdopodobnie nie są pomocne w eliminacji NLPZ, w tym diklofenaku, ze względu na ich silne wiązanie z białkami osocza i wysoki metabolizm. Po przedawkowaniu potencjalnie toksycznym można rozważyć zastosowanie węgla aktywowanego, natomiast po przedawkowaniu potencjalnie zagrażającym życiu można rozważyć opróżnienie żołądka (np. wymioty, płukanie żołądka).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może mieć negatywny wpływ na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrosło z mniej niż 1% do maksymalnie około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt leczonych inhibitorem syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy. Od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży stosowanie diklofenaku może powodować małowodzie wynikające z dysfunkcji nerek u płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości ustąpiły po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy stosować diklofenaku, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeżeli diklofenak stosowany jest przez kobietę starającą się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia możliwie najkrótszy. Po ekspozycji na diklofenak przez kilka dni od 20\u003csup\u003ea\u003c\/sup\u003e tygodniu ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać leczenie diklofenakiem. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować: \u003cu\u003epłód\u003c\/u\u003e a: • toksyczność krążeniowo-oddechową (zwężenie\/przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne), • dysfunkcja nerek, która może prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem (patrz wyżej); the \u003cu\u003ematka i noworodek\u003c\/u\u003epod koniec ciąży, na: • możliwe wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić już przy bardzo małych dawkach, • zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnionym lub przedłużonym porodem. W związku z tym VoltadvanceGo jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak przenika w małych ilościach do mleka matki. Dlatego też nie należy podawać diklofenaku podczas karmienia piersią, aby uniknąć działań niepożądanych u noworodka. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie diklofenaku może upośledzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się o zajście w ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom diagnostycznym w kierunku niepłodności należy rozważyć zaprzestanie stosowania diklofenaku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZalecana mała dawka i krótki czas leczenia zazwyczaj nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których podczas stosowania diklofenaku wystąpią zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Haleon","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131332591943,"sku":"047665068","price":13.76,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/haleon-italy-srl-voltadvancego-25mg-20-capsule-molli-farmacia-dottor-tili-1213792059.jpg?v=1767137128"},{"product_id":"efferalgan-500mg-16-compresse-effervescenti","title":"Estralgan 500 mg 16 musujących tabletki","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie łagodnego do umiarkowanego bólu i stanów gorączkowych u dorosłych i dzieci.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZawiera jedną tabletkę musującą \u003ci\u003eSubstancja czynna\u003c\/i\u003e: paracetamol 500 mg. \u003ci\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu\u003c\/i\u003e: sód 412,27 mg; sorbitol (E420) 300 mg; benzoesan sodu (E211) 60,606 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKwas cytrynowy, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e wodorowęglan, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e węglan,\u003cb\u003e sorbitol (E420)\u003c\/b\u003e, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e dokuzan, powidon, \u003cb\u003esód\u003c\/b\u003e cukrzony, \u003cb\u003ebenzoesan sodu (E211)\u003c\/b\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na paracetamol lub chlorowodorek propacetamolu (prekursor paracetamolu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy sprawdzić, czy inne leki podawane (na receptę lub bez) nie zawierają paracetamolu (patrz punkty 4.4 i 4.5). Przypadkowe przedawkowanie paracetamolu może spowodować poważne uszkodzenie wątroby i śmierć (patrz punkt 4.9). \u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Tabletki musujące Efferalgan 500 mg przeznaczone są dla dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 13 kg (około 2 lat). U dzieci należy przestrzegać schematu dawkowania zależnego od masy ciała i dlatego należy wybrać odpowiedni preparat. Zgodność pomiędzy wiekiem i wagą ma jedynie charakter orientacyjny. \u003ci\u003eDorośli\u003c\/i\u003e Dawkowanie to 1 tabletka musująca przy każdym podaniu. W razie potrzeby dawkę powtarzać po przynajmniej 4-godzinnej przerwie, nie przekraczając 6 tabletek na dobę. W przypadku bardziej intensywnego bólu można przyjmować 2 tabletki musujące przy każdym podaniu maksymalnie 3 razy na dobę, zawsze zachowując odstęp między podaniami wynoszący co najmniej 4 godziny. \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e \u003ci\u003eDzieci o masie ciała od 13 kg do 20 kg (w wieku od około 2 do 7 lat):\u003c\/i\u003e dawka wynosi pół tabletki musującej. Każde podanie należy powtórzyć w razie potrzeby po upływie co najmniej 6 godzin, nie przekraczając 3 półtabletek musujących na dzień dla dzieci o masie ciała poniżej 15 kg i 4 półtabletek musujących na dzień dla dzieci o masie ciała równej lub większej niż 15 kg. \u003ci\u003eDzieci o masie ciała od 21 kg do 25 kg (w wieku około 6 do 10 lat):\u003c\/i\u003e dawka wynosi pół tabletki musującej. Każde podanie należy powtórzyć, jeśli to konieczne, po upływie co najmniej 6 godzin, nie przekraczając 5 półtabletek musujących na dzień dla dzieci o masie ciała poniżej 25 kg i 6 półtabletek musujących na dzień dla dzieci o masie ciała równej lub większej niż 25 kg. \u003ci\u003eDzieci o masie ciała od 26 kg do 40 kg (w wieku około 8 do 13 lat):\u003c\/i\u003e dawka wynosi 1 tabletka musująca. Każde podanie należy powtórzyć, jeśli to konieczne, po upływie co najmniej 6 godzin, nie przekraczając 4 tabletek musujących na dzień. \u003ci\u003eMłodzież o masie ciała powyżej 40 kg\u003c\/i\u003e (\u003ci\u003eokoło 12 lat lub więcej\u003c\/i\u003e): dawka wynosi 1 tabletka musująca. Każde podanie należy powtórzyć, jeśli to konieczne, po przerwie trwającej co najmniej 4 godziny, nie przekraczając 6 tabletek musujących na dobę. \u003cu\u003eCzęstotliwość podawania\u003c\/u\u003e Regularne podawanie pozwala uniknąć wahań poziomu bólu i gorączki. • U dzieci odstęp między podaniami musi być regularny, zarówno w dzień, jak i w nocy, i najlepiej powinien wynosić co najmniej 6 godzin. • U dorosłych i młodzieży należy zawsze przestrzegać co najmniej 4-godzinnej przerwy pomiędzy podaniami. \u003cu\u003eMaksymalna zalecana dawka \u003c\/u\u003e U dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 40 kg całkowita dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 3 g na dobę. \u003ci\u003eNiewydolność nerek\u003c\/i\u003e W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml\/min) przerwa pomiędzy podaniami musi wynosić co najmniej 8 godzin. \u003ci\u003eZaburzenia czynności wątroby\u003c\/i\u003e U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstęp między podaniami. Maksymalna dzienna dawka paracetamolu nie może przekraczać 2 g w następujących przypadkach: • osoby dorosłe o masie ciała poniżej 50 kg; • przewlekła lub skompensowana czynna choroba wątroby, szczególnie u osób z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby; • Zespół Gilberta (rodzinna hiperbilirubinemia); • przewlekły alkoholizm; • przewlekłe niedożywienie (niskie rezerwy glutationu w wątrobie); • odwodnienie. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia\u003c\/u\u003e Po 3 kolejnych dniach leczenia wymagana jest ocena lekarska. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Stosowanie doustne. Tabletkę musującą należy całkowicie rozpuścić w szklance wody. Nie należy żuć ani połykać tabletki w całości.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTen produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePodczas leczenia paracetamolem, przed przepisaniem jakiegokolwiek innego leku należy sprawdzić, czy nie zawiera on tej samej substancji czynnej, gdyż przyjmowanie paracetamolu w dużych dawkach może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku (na receptę lub bez) (patrz punkt 4.5). W przypadku długotrwałego leczenia lekami, które mogą powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub narażenia na substancje mogące mieć takie działanie, patrz punkt 4.5. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować choroby wątroby wysokiego ryzyka oraz zmiany, nawet poważne, w nerkach i krwi. W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się kontrolę czynności wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Paracetamol należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach: • pacjenci z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (w tym zespół Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (\u003e9 w skali Child-Pugh), ostrym zapaleniem wątroby, podczas jednoczesnego leczenia lekami zmieniającymi czynność wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną; • pacjenci z niewydolnością nerek; • przewlekły alkoholizm, anoreksja, bulimia lub kacheksja, chroniczne niedożywienie (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), odwodnienie, hipowolemia. Nie zaleca się spożywania alkoholu w trakcie terapii. Długotrwałe (kontynuowane lub powtarzane) stosowanie leków przeciwbólowych (\u003e 3 miesiące) u pacjentów z przewlekłym bólem głowy może nasilić lub nasilić ból głowy. Bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (MOH) nie należy leczyć poprzez zwiększanie dawki. W takich przypadkach konieczna jest ocena lekarska. Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą być śmiertelne. Pacjentów należy poinformować o objawach ciężkich reakcji skórnych, a stosowanie leku należy przerwać w przypadku pojawienia się wysypki skórnej lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać podawanie. \u003cb\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e Ten lek zawiera: • 412,27 mg sodu w tabletce, co odpowiada około 20% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia, co odpowiada 2 g sodu dla osoby dorosłej. Dlatego uważa się, że ten lek ma wysoką zawartość sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów stosujących dietę niskosodową; • 300 mg sorbitolu (E420) w tabletce, co odpowiada 300 mg\/3257 mg: pacjentom z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie należy podawać tego leku; • 60,606 mg benzoesanu sodu (E211) w tabletce, co odpowiada 60,606 mg\/3257 mg.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eParacetamol może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, jeśli jest podawany jednocześnie z innymi lekami. \u003ci\u003eTesty diagnostyczne\u003c\/i\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). \u003ci\u003eAntykoagulanty\u003c\/i\u003e Jednoczesne stosowanie paracetamolu i kumaryn, w tym warfaryny, może prowadzić do zmian wartości INR. W takich przypadkach należy dokładniej monitorować wartości INR podczas jednoczesnego stosowania i po zaprzestaniu leczenia paracetamolem. \u003ci\u003eLeki indukujące monooksygenazę\u003c\/i\u003e Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). \u003ci\u003eFenytoina\u003c\/i\u003e Jednoczesne podawanie fenytoiny może powodować zmniejszenie skuteczności paracetamolu i zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności. Pacjenci leczeni fenytoiną powinni unikać przyjmowania dużych i (lub) przewlekłych dawek paracetamolu. Należy monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów hepatotoksyczności. \u003ci\u003eProbenecyd\u003c\/i\u003e Probenecyd powoduje co najmniej dwukrotnie zmniejszenie klirensu paracetamolu poprzez hamowanie jego sprzęgania z kwasem glukuronowym. Należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu w przypadku jednoczesnego podawania zprobenecydem. \u003ci\u003eSalicylamid\u003c\/i\u003e Salicylamid może wydłużać okres półtrwania w fazie eliminacji (t\u003csub\u003e1\/2\u003c\/sub\u003e) paracetamolu. \u003ci\u003eFlukloksacylina\u003c\/i\u003e Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka niedoboru glutationu, takimi jak ciężkie zaburzenia czynności nerek, posocznica, niedożywienie i przewlekły alkoholizm. Zaleca się uważne monitorowanie pod kątem wystąpienia zaburzeń kwasowo-zasadowych, zwłaszcza HAGMA, w tym badanie na obecność 5-oksoproliny w moczu. Jednoczesne podawanie z chloramfenikolem może powodować wydłużenie okresu półtrwania paracetamolu, co wiąże się z ryzykiem zwiększenia jego toksyczności. Leki spowalniające opróżnianie żołądka (np. leki przeciwcholinergiczne) mogą powodować zastój antralny, opóźniając wchłanianie paracetamolu i tym samym początek działania przeciwbólowego. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów leczonych zydowudyną.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane związane ze stosowaniem paracetamolu, wynikające z obserwacji po wprowadzeniu produktu do obrotu. Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów, stosując terminologię MedDRA (w tym PT). Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej nie jest znana.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Terminy MedDRA: Małopłytkowość, Neutropenia, Agranulocytoza, Leukopenia, Niedokrwistość.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Terminy MedDRA: Biegunka, Ból brzucha, Reakcje żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - terminy MedDRA: niewydolność wątroby, martwica wątroby, zapalenie wątroby, upośledzenie funkcji wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu odpornościowego - terminy MedDRA: reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, obrzęk krtani.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBadania — terminy MedDRA: nieprawidłowy INR (patrz punkt 4.5), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - terminy MedDRA: pokrzywka, rumień, rumień wielopostaciowy, wysypka, ostra uogólniona osutka krostkowa, toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, plamica.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - terminy MedDRA: Ból głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSchorzenia ucha i błędnika - Warunki MedDRA: Zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe – terminy MedDRA: Niedociśnienie (szczególnie po anafilaksji).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych - Terminy MedDRA: Ostra niewydolność nerek, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Krwiomocz, Bezmocz.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem „https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIstnieje ryzyko zatrucia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, w przypadku przewlekłego alkoholizmu, u pacjentów cierpiących na chroniczne niedożywienie oraz u pacjentów otrzymujących induktory enzymów. W takich przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne. Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, złe samopoczucie i pocenie się. Przedawkowanie w przypadku ostrego spożycia 7,5 g lub więcej paracetamolu u dorosłych i 140 mg\/kg masy ciała u dzieci powoduje cytolizę wątroby, która może prowadzić do całkowitej i nieodwracalnej martwicy, powodując niewydolność komórek wątroby, kwasicę metaboliczną i encefalopatię, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Jednocześnie obserwuje się podwyższony poziom aminotransferaz wątrobowych (AST, ALT), dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny wraz ze spadkiem wartości protrombiny, który może wystąpić w ciągu 12 do 48 godzin po podaniu. Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby pojawiają się zwykle po jednym lub dwóch dniach, a maksimum osiągają po 3-4 dniach. Obserwowano rzadkie przypadki ostrego zapalenia trzustki. \u003ci\u003eŚrodki nadzwyczajne\u003c\/i\u003e • Natychmiastowa hospitalizacja; • Przed rozpoczęciem leczenia należy jak najszybciej pobrać próbkę krwi w celu oznaczenia stężenia paracetamolu w osoczu, jednak nie wcześniej niż 4 godziny po przedawkowaniu; • Szybka eliminacja paracetamolu poprzez płukanie żołądka; • Leczenie po przedawkowaniu obejmuje podanie antidotum, N-acetylocysteiny (NAC), dożylnie lub doustnie, jeśli to możliwe, w ciągu 8 godzin od spożycia. NAC może jednak zapewnić pewien stopień ochrony nawet po 16 godzinach; • Leczenie objawowe. Na początku leczenia należy wykonać badania wątroby, które będą powtarzane co 24 godziny. W większości przypadków aktywność aminotransferaz wątrobowych powraca do normy w ciągu jednego do dwóch tygodni po całkowitym przywróceniu funkcji wątroby. Jednak w bardzo ciężkich przypadkach może być konieczny przeszczep wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDoświadczenie kliniczne dotyczące stosowania paracetamolu podczas ciąży i karmienia piersią jest ograniczone. \u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani toksyczne działanie na płód\/noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych w życiu płodowym na działanie paracetamolu nie dają jednoznacznych wyników. Jeżeli jest to klinicznie konieczne, paracetamol można stosować w czasie ciąży, należy go jednak stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z możliwie najniższą częstotliwością. \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Paracetamol przenika w małych ilościach do mleka matki. Zgłaszano występowanie wysypki u niemowląt karmionych piersią. Uważa się jednak, że podawanie paracetamolu jest zgodne z karmieniem piersią. Należy jednak zachować ostrożność podając paracetamol kobietom karmiącym piersią.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Upsa","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131334885703,"sku":"026608036","price":7.35,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/upsa-italy-srl-efferalgan-500mg-16-compresse-effervescenti-farmacia-dottor-tili-1213792048.jpg?v=1767137370"},{"product_id":"zerinolflu-12-compresse-effervescenti","title":"Zerinolflu 12 musujących tabletki","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie objawów grypy i przeziębienia u dorosłych.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna tabletka musująca zawiera: paracetamol 300 mg, maleinian chlorfenaminy 2 mg, askorbinian sodu 280 mg, co odpowiada kwasowi askorbinowemu (witamina C) 250 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam, sód, sorbitol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBezwodny kwas cytrynowy, wodorowęglan sodu, węglan sodu, sorbitol, powidon, dimetikon, aspartam, aromat pomarańczowy, aromat cytrynowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZerinolflu jest przeciwwskazany w następujących przypadkach: - nadwrażliwość na paracetamol, chlorofenaminę lub kwas askorbinowy, na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w paragrafie 6.1 lub na inne substancje blisko spokrewnione z chemicznego punktu widzenia, w szczególności na leki przeciwhistaminowe o budowie chemicznej podobnej do chlorfenaminy; - ciąża i karmienie piersią; - pacjenci z wyraźnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i pacjenci cierpiący na ciężką niedokrwistość hemolityczną; - ciężka niewydolność komórek wątroby (klasa C w skali Child-Pugh); - jaskra, przerost prostaty, niedrożność szyi pęcherza moczowego, zwężenie odźwiernika, dwunastnicy lub innych odcinków układu pokarmowego i moczowo-płciowego ze względu na działanie antycholinergiczne; - pacjenci leczeni inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu (patrz punkt 4.5).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e \u003cb\u003eDorośli:\u003c\/b\u003e 1 tabletka musująca dwa razy dziennie. \u003cb\u003ePopulacja pediatryczna: \u003c\/b\u003eNie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Zerinolflu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Stosowanie doustne. Tabletkę musującą należy rozpuścić w około połowie szklanki wody. Lek należy przyjmować po posiłkach. \u003cu\u003eCzas trwania leczenia\u003c\/u\u003e Należy zalecić pacjentom, aby skontaktowali się z lekarzem, jeśli gorączka utrzymuje się lub objawy nie ustępują po 3 dniach leczenia (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie stosować dłużej niż 3 kolejne dni bez konsultacji z lekarzem. Jeśli gorączka utrzymuje się dłużej niż trzy dni lub jeśli objawy nie ustępują, a inne pojawiają się w ciągu trzech dni lub towarzyszy im wysoka gorączka, wysypka, nadmierna ilość śluzu i uporczywy kaszel, przed kontynuowaniem stosowania należy skonsultować się z lekarzem. \u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e Podczas leczenia lekiem Zerinolflu należy upewnić się, że nie przyjmuje się jednocześnie innego leku zawierającego paracetamol, ponieważ przyjęcie dużych dawek paracetamolu może spowodować wystąpienie poważnych działań niepożądanych. Należy poprosić pacjenta o kontakt z lekarzem przed połączeniem jakiegokolwiek innego leku. Zobacz także paragraf 4.5. Wysokie lub długotrwałe dawki produktu mogą powodować choroby wątroby wysokiego ryzyka (patrz także punkt 4.9), a nawet poważne zmiany w nerkach i krwi. W przypadku wystąpienia ostrych reakcji nadwrażliwości na paracetamol (np. wstrząsu anafilaktycznego) należy przerwać leczenie produktem Zerinolflu i wdrożyć niezbędne leczenie w oparciu o objawy przedmiotowe i podmiotowe. \u003cu\u003eMaleinian chlorofenaminy\u003c\/u\u003e Przy typowych dawkach terapeutycznych leki przeciwhistaminowe powodują reakcje wtórne, które znacznie różnią się w zależności od pacjenta i związku. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest uspokojenie, które może objawiać się sennością; Należy o tym ostrzec osoby, które mogą prowadzić pojazdy mechaniczne lub wykonywać czynności wymagające integralności na poziomie nadzoru (patrz paragraf 4.7). \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e Kwas askorbinowy (witaminę C) należy stosować ostrożnie u osób, które cierpią lub cierpiały w przeszłości na kamicę nerkową (kamienie nerkowe) oraz u osób cierpiących na niedobór G6PD (dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), hemochromatozę, talasemię lub niedokrwistość syderoblastyczną. \u003cu\u003ePacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność u osób z niewydolnością nerek lub wątroby. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e Szczególną uwagę należy zwrócić przy ustalaniu dawki u osób w podeszłym wieku ze względu na ich większą wrażliwość na lek. U pacjentów w podeszłym wieku leczonych lekami przeciwhistaminowymi wystąpienie takich objawów jak zawroty głowy, uspokojenie, splątanie i niedociśnienie może być bardziej prawdopodobne. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie wrażliwi na antycholinergiczne skutki uboczne leków przeciwhistaminowych, takie jak suchość w ustach i zatrzymanie moczu (szczególnie u mężczyzn). \u003cu\u003eTabletki musujące Zerinolflu zawierają:\u003c\/u\u003e: \u003cu\u003eAspartam\u003c\/u\u003e Ten lek zawiera źródło fenyloalaniny. Może być szkodliwy w przypadku fenyloketonurii (brak enzymu hydroksylazy fenyloalaniny). \u003cu\u003eSorbitol\u003c\/u\u003e Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku. \u003cu\u003eSód\u003c\/u\u003e Jedna tabletka musująca zawiera 14,83 mmol sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek lub stosujących dietę niskosodową.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eParacetamol\u003c\/u\u003e Stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą podczas długotrwałego leczenia lekami mogącymi powodować indukcję monooksygenaz wątrobowych lub w przypadku narażenia na substancje mogące mieć takie działanie (np. ryfampicyna, cymetydyna, leki przeciwpadaczkowe takie jak glutetymid, fenobarbital, karbamazepina). Zwykle nieszkodliwe dawki acetaminofenu mogą powodować uszkodzenie wątroby, jeśli są przyjmowane razem z tymi lekami. To samo dotyczy substancji potencjalnie hepatotoksycznych oraz w przypadku nadużywania alkoholu. Nawykowe przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych lub doustnych środków antykoncepcyjnych może, poprzez enzymatyczny mechanizm indukcji, przyspieszyć metabolizm paracetamolu. Nie zaleca się stosowania produktu, jeśli pacjent jest leczony lekami przeciwzapalnymi. Przyjmowanieprobenecydu hamuje wiązanie paracetamolu z kwasem glukuronowym, zmniejszając w ten sposób klirens paracetamolu około 2-krotnie. Dlatego też należy zmniejszyć dawkę paracetamolu, jeśli jest on podawany w skojarzeniu zprobenecydem. Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu, jeśli zostanie podana w ciągu 1 godziny od przyjęcia paracetamolu. Nie jest jeszcze możliwe ustalenie znaczenia klinicznego interakcji pomiędzy paracetamolem i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Dlatego długotrwałe stosowanie paracetamolu u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wskazane jest wyłącznie pod kontrolą lekarza. Łączenie acetaminofenu z chloramfenikolem może wydłużyć okres półtrwania chloramfenikolu, zwiększając ryzyko toksyczności. Jednoczesne stosowanie paracetamolu i zydowudyny zwiększa tendencję tej ostatniej do zmniejszania liczby leukocytów (neutropenia). Dlatego lek Zerinolflu należy przyjmować jednocześnie z zydowudyną wyłącznie pod nadzorem lekarza. Leki spowalniające opróżnianie żołądka, takie jak propantelina, zmniejszają szybkość wchłaniania paracetamolu i opóźniają początek jego działania. Jednak leki przyspieszające opróżnianie żołądka, takie jak metoklopramid, prowadzą do zwiększenia szybkości wchłaniania. \u003cu\u003eZakłócenia w badaniach laboratoryjnych\u003c\/u\u003e Podanie paracetamolu może zakłócać oznaczenie kwasu moczowego (metodą kwasu fosfowolframowego) i stężenia cukru we krwi (metodą glukozo-oksydazy-peroksydazy). \u003cu\u003eMaleinian chlorofenaminy\u003c\/u\u003e Nie należy przyjmować jednocześnie innych substancji o działaniu antycholinergicznym z lekiem Zerinolflu, ponieważ mogą one powodować istotne interakcje. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni po takim leczeniu (patrz punkt 4.3), ponieważ może to przedłużyć i nasilić przeciwcholinergiczne i hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) maleinianu chlorfenaminy. Produkt może wchodzić w interakcje z alkoholem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami lub innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak barbiturany, leki uspokajające, uspokajające, nasenne. Produktów tych nie należy przyjmować podczas leczenia lekiem Zerinolflu, ponieważ mogą powodować nasilenie działania uspokajającego. Jak wszystkie preparaty zawierające leki przeciwhistaminowe, Zerinolflu może maskować pierwsze oznaki ototoksyczności niektórych antybiotyków. Chlorfenamina hamuje metabolizm fenytoiny i może powodować toksyczność fenytoiny. \u003cu\u003eKwas askorbinowy\u003c\/u\u003e Kwas askorbinowy (witamina C) zmniejsza poziom amfetaminy poprzez hamowanie wchłaniania z przewodu pokarmowego. Witamina C zwiększa biodostępność żelaza poprzez chelatację z deferoksaminą. Estrogeny mogą zwiększać eliminację witaminy C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePo zastosowaniu leku Zerinolflu mogą wystąpić działania niepożądane wskazane poniżej. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania tych działań niepożądanych. \u003cu\u003ePatologie układu krwionośnego i limfatycznego\u003c\/u\u003e: - małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość, agranulocytoza, pancytopenia. \u003cu\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/u\u003e: - reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny. \u003cu\u003eZaburzenia układu nerwowego\u003c\/u\u003e: - senność, osłabienie, zawroty głowy, ból głowy, brak koncentracji. \u003cu\u003ePatologie oczu\u003c\/u\u003e: - niewyraźne widzenie. \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia\u003c\/u\u003e: - zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej. \u003cu\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e: - suchość w ustach, nudności. \u003cu\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych\u003c\/u\u003e: - zmiany w czynności wątroby i zapalenie wątroby. \u003cu\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/u\u003e: - Podczas stosowania paracetamolu zgłaszano reakcje skórne różnego rodzaju i nasilenia, w tym przypadki pokrzywki, rumienia wielopostaciowego, bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Fotouczulenie. \u003cu\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych\u003c\/u\u003e: - zmiany w nerkach (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz), zatrzymanie moczu. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it\/it\/responsabili.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e W przypadku przedawkowania na ogół obserwuje się wyraźne działanie depresyjne lub pobudzające na ośrodkowy układ nerwowy, senność, letarg, depresję oddechową. W przypadku przedawkowania paracetamol zawarty w leku Zerinolflu może powodować cytolizę wątroby, która może prowadzić do masywnej martwicy. \u003cu\u003eTerapia\u003c\/u\u003e N-acetylocysteina podana w godzinach bezpośrednio po przyjęciu paracetamolu skutecznie ogranicza uszkodzenie wątroby. Zaleca się zastosowanie zwykłych środków w celu usunięcia niewchłoniętego materiału z przewodu pokarmowego poprzez wywołanie wymiotów lub ewentualnie płukanie żołądka; utrzymywać pacjenta pod obserwacją, stosując terapię wspomagającą. Dalsze postępowanie będzie zależeć od ciężkości, charakteru i przebiegu objawów klinicznych i powinno być zgodne ze standardowymi protokołami intensywnej terapii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża i karmienie piersią\u003c\/u\u003e Zerinolflu jest przeciwwskazany w czasie ciąży i karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Nie przeprowadzono badań preparatu Zerinolflu oceniających wpływ leku na płodność u ludzi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy ostrzec pacjentów, że lek Zerinolflu może powodować senność. Muszą być tego świadomi osoby prowadzące pojazdy lub wykonujące czynności wymagające zachowania zachowania czujności.\u003c\/p\u003e","brand":"Zentiva","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131338064199,"sku":"035191028","price":10.64,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/zentiva-italia-srl-zerinolflu-12-compresse-effervescenti-farmacia-dottor-tili-1213792017.jpg?v=1767148650"},{"product_id":"momenxsin-200mg-30mg-12-compresse-rivestite","title":"Momenxsin 200 mg\/30mg 12 tabletek powlekanych","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eObjawowe leczenie nieżytu nosa związanego z ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok o podłożu wirusowym, z bólem głowy i (lub) gorączką. Momenxsin jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda tabletka powlekana zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny. \u003cu\u003eSubstancja pomocnicza o znanym działaniu:\u003c\/u\u003e sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eRdzeń tabletu:\u003c\/u\u003e Celuloza mikrokrystaliczna; Wodorofosforan wapnia bezwodny; Kroskarmeloza sodowa\u003cb\u003e;\u003c\/b\u003e Skrobia kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Stearynian magnezu. \u003cu\u003ePowłoka tabletu:\u003c\/u\u003e Hypromeloza; Makrogol 400; Talk; Tytanu dwutlenek (E171); Żelaza tlenek żółty (E172).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e• Nadwrażliwość na ibuprofen, chlorowodorek pseudoefedryny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; • Pacjenci w wieku poniżej 15 lat; • Kobiety w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6); • Kobiety karmiące piersią (patrz punkt 4.6); • Pacjenci, u których w przeszłości występowały reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, astma, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) związane z kwasem acetylosalicylowym lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ); • Historia krwawienia lub perforacji z przewodu pokarmowego związana z wcześniejszą terapią NLPZ; • Aktualny lub przebyty nawracający krwotok\/wrzód trawienny (co najmniej dwa odrębne epizody wykazanego owrzodzenia lub krwawienia); • Krwawienie mózgowo-naczyniowe lub inne; • Zaburzenia układu krwiotwórczego nieznanego pochodzenia; • Ciężka niewydolność wątroby; • Ciężka niewydolność nerek; • Ciężka niewydolność serca; • Ciężkie zaburzenia układu krążenia, choroba niedokrwienna serca (choroba serca, nadciśnienie, dławica piersiowa), tachykardia, nadczynność tarczycy, cukrzyca, guz chromochłonny; • Historia udaru lub obecność czynników ryzyka udaru (ze względu na działanie α-–sympatykomimetyczne chlorowodorku pseudoefedryny); • Ryzyko jaskry z zamkniętym kątem; • Ryzyko zatrzymania moczu związane z zaburzeniami cewki moczowej; • Historia zawału mięśnia sercowego; • Historia napadów; • Toczeń rumieniowaty układowy; • Jednoczesne stosowanie innych leków zwężających naczynia, takich jak leki obkurczające błonę śluzową nosa, podawanych doustnie lub donosowo (np. fenylopropanoloamina, fenylefryna i efedryna) oraz metylofenidat (patrz punkt 4.5); • Jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) (iproniazyd) (patrz punkt 4.5) lub stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy w ciągu ostatnich dwóch tygodni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eDorośli i młodzież w wieku 15 lat i starsza\u003c\/i\u003e: 1 tabletka (co odpowiada 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny) w razie potrzeby co 6 godzin. W przypadku bardziej nasilonych objawów 2 tabletki (co odpowiada 400 mg ibuprofenu i 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku) w razie potrzeby co 6 godzin, aż do maksymalnej całkowitej dawki dobowej wynoszącej 6 tabletek (co odpowiada 1200 mg ibuprofenu i 180 mg pseudoefedryny chlorowodorku). Nie przekraczać maksymalnej całkowitej dawki dobowej wynoszącej 6 tabletek (co odpowiada 1200 mg ibuprofenu i 180 mg chlorowodorku pseudoefedryny). Do krótkotrwałego stosowania. \u003cb\u003eJeżeli objawy się nasilą, należy zasięgnąć porady lekarza. Maksymalny czas leczenia wynosi 4 dni u dorosłych i 3 dni u młodzieży w wieku 15 lat i starszej.\u003c\/b\u003e W przypadkach, gdy objawy obejmują głównie ból\/gorączkę lub zatkany nos, preferowane jest podanie produktu zawierającego pojedynczą substancję czynną. \u003ci\u003eDziałania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4).\u003c\/i\u003e\u003ci\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/i\u003e: Momenxsin jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eSposób podawania:\u003c\/u\u003e Do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać, popijając szklanką wody, najlepiej podczas posiłku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy unikać jednoczesnego stosowania leku Momenxsin i innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy (COX)-2. Działania niepożądane można ograniczyć stosując przez możliwie najkrótszy czas minimalną skuteczną dawkę niezbędną do opanowania objawów (patrz akapity „Skutki żołądkowo-jelitowe” oraz „Skutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe” poniżej). Jeżeli objawy utrzymują się dłużej niż maksymalny zalecany czas leczenia tym lekiem (4 dni u dorosłych i 3 dni u młodzieży), należy ponownie ocenić zastosowane środki, w szczególności ewentualną przydatność antybiotykoterapii. Ostre zapalenie błony śluzowej nosa i zatok o podłożu wirusowym definiuje się jako zespół obustronnych objawów nosowych o umiarkowanym nasileniu, w których dominują przekrwienie błony śluzowej nosa z ciężkim lub ropnym wyciekiem z nosa, występujące w kontekście epidemicznym. Ropny wyciek z nosa jest zjawiskiem powszechnym i nie zawsze wiąże się z nadkażeniem bakteryjnym. Ból zatok przynosowych występujący w pierwszych dniach choroby wiąże się z przekrwieniem powiązanej z nim błony śluzowej (ostre zastoinowe zapalenie zatok przynosowych) i w większości przypadków ustępuje samoistnie. W przypadku ostrego bakteryjnego zapalenia zatok uzasadnione jest zastosowanie antybiotykoterapii. \u003cb\u003e \u003ci\u003eSpecjalne ostrzeżenia dotyczące chlorowodorku pseudoefedryny\u003c\/i\u003e: \u003c\/b\u003e • Należy ściśle przestrzegać dawkowania, maksymalnego zalecanego czasu trwania leczenia (4 dni dla dorosłych i 3 dni dla młodzieży) oraz przeciwwskazań (patrz punkt 4.8); • Należy poinformować pacjentów, że leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia nadciśnienia, tachykardii, kołatania serca, zaburzeń rytmu serca, nudności lub jakichkolwiek objawów neurologicznych, takich jak początek lub nasilenie bólu głowy; • Niedokrwienne zapalenie jelita grubego Zgłoszono kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita grubego podczas stosowania pseudoefedryny. W przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, krwawienia z odbytu lub innych objawów niedokrwiennego zapalenia jelita grubego należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i skonsultować się z lekarzem. \u003ci\u003eCiężkie reakcje skórne:\u003c\/i\u003e Podczas stosowania produktów zawierających pseudoefedrynę mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). To ostre wykwity krostkowe mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, z gorączką i licznymi, małymi, przeważnie niegrudkowymi krostkami, wynikającymi z rozległego rumienia obrzękowego i zlokalizowanymi głównie w fałdach skórnych, tułowiu i kończynach górnych. Należy uważnie monitorować pacjentów. W przypadku zaobserwowania objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak gorączka, rumień lub liczne małe krosty, należy przerwać podawanie leku Momenxsin i w razie potrzeby podjąć odpowiednie działania. Przed zastosowaniem tego leku pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, jeśli cierpią na: • nadciśnienie, choroby serca, nadczynność tarczycy, psychozę lub cukrzycę; • jednoczesne stosowanie leków przeciwmigrenowych, zwłaszcza leków zwężających naczynia na bazie alkaloidów sporyszu (ze względu na działanie α-sympatykomimetyczne pseudoefedryny); • mieszana choroba tkanki łącznej: zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8); • po podaniu ogólnoustrojowych środków zwężających naczynia krwionośne, zwłaszcza podczas epizodów gorączki lub w przypadku przedawkowania, opisywano objawy neurologiczne, takie jak drgawki, omamy, zaburzenia zachowania, pobudzenie i bezsenność. Objawy takie zgłaszano częściej w populacji pediatrycznej. Dlatego wskazane jest: • unikanie podawania Momenxsin w połączeniu z lekami mogącymi obniżyć próg padaczkowy, takimi jak pochodne terpenów, klobutinol, substancje atropinopodobne i środki znieczulające miejscowo, lub jeśli w przeszłości występowały napady drgawkowe; • we wszystkich przypadkach ściśle przestrzegać zalecanego dawkowania i informować pacjentów o ryzyku przedawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania leku Momenxsin z innymi produktami leczniczymi zawierającymi leki zwężające naczynia krwionośne. Pacjenci z zaburzeniami cewkowo-prostatycznymi są bardziej podatni na wystąpienie takich objawów, jak bolesne oddawanie moczu i zatrzymanie moczu. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). \u003cb\u003e \u003ci\u003eŚrodki ostrożności dotyczące chlorowodorku pseudoefedryny\u003c\/i\u003e: \u003c\/b\u003e • U pacjentów, którzy mają zostać poddani planowanej operacji chirurgicznej, podczas której spodziewane jest zastosowanie halogenowych wziewnych środków znieczulających, zaleca się wstrzymanie leczenia lekiem Momenxsin na kilka dni przed operacją, biorąc pod uwagę ryzyko ostrego nadciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.5); • Należy poinformować sportowców, że leczenie chlorowodorkiem pseudoefedryny może skutkować pozytywnym wynikiem testów antydopingowych. \u003cu\u003eZakłócenia w testach serologicznych: \u003c\/u\u003e Pseudoefedryna może potencjalnie zmniejszać wychwyt iobenguanu i-131 w guzach neuroendokrynnych, zakłócając w ten sposób scyntygrafię. \u003cb\u003e \u003ci\u003eSpecjalne ostrzeżenia dotyczące ibuprofenu\u003c\/i\u003e: \u003c\/b\u003e U pacjentów cierpiących na astmę oskrzelową lub choroby alergiczne lub z takimi chorobami w wywiadzie może wystąpić skurcz oskrzeli. W przypadku astmy nie wolno stosować produktu bez uprzedniej konsultacji z lekarzem (patrz punkt 4.3). Pacjenci cierpiący na astmę związaną z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i\/lub polipowatością nosa są narażeni na większe ryzyko reakcji alergicznych w przypadku przyjmowania kwasu acetylosalicylowego i\/lub NLPZ. Podanie leku Momenxsin może wywołać ostry atak astmy, szczególnie u niektórych pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ (patrz punkt 4.3). Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek środków przeciwbólowych na ból głowy może spowodować jego pogorszenie. W przypadku wystąpienia lub podejrzenia takiej sytuacji należy zwrócić się o pomoc lekarską i przerwać leczenie. Rozpoznanie bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (MOH) należy podejrzewać u pacjentów, u których bóle głowy występują często lub codziennie pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwbólowych. Przed zastosowaniem tego leku pacjenci cierpiący na zaburzenia krzepnięcia krwi powinni skonsultować się z lekarzem.\u003ci\u003e \u003cu\u003eSkutki żołądkowo-jelitowe: \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Na każdym etapie leczenia wszystkimi NLPZ zgłaszano przypadki krwotoku, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego, czasami zakończone zgonem, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z wcześniejszymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, czasami zakończonej zgonem, zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwawieniem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w podeszłym wieku. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. W przypadku tych pacjentów oraz osób przyjmujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami gastroprotekcyjnymi (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza pacjenci w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowej fazie leczenia. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). W przypadku krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego leczenie lekiem Momenxsin należy natychmiast przerwać. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ może dojść do zaostrzenia tych schorzeń (patrz punkt 4.8). W przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu stosowanie NLPZ może nasilić działania niepożądane związane ze składnikiem aktywnym, w szczególności ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego. \u003ci\u003e \u003cu\u003eWpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy: \u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Przeciwwskazaniami ze względu na obecność chlorowodorku pseudoefedryny są następujące schorzenia (patrz punkt 4.3): ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe, choroba niedokrwienna serca (kardiopatia, nadciśnienie, dławica piersiowa), tachykardia, nadczynność tarczycy, cukrzyca, guz chromochłonny, przebyty udar mózgu lub obecność czynników ryzyka udaru, przebyty zawał mięśnia sercowego. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca (NYHA II-III), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) zaburzeniami naczyń mózgowych powinni leczyć ibuprofenem jedynie po dokładnej ocenie i unikać dużych dawek (2400 mg\/dobę). Należy również przeprowadzić wnikliwą ocenę, zanim pacjenci z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu) podejmą długotrwałe leczenie, szczególnie jeśli konieczne jest stosowanie dużych dawek ibuprofenu (2400 mg\/dobę). \u003ci\u003e \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e W związku ze stosowaniem NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że na wczesnych etapach leczenia ryzyko wystąpienia tych reakcji jest większe u pacjentów: początek reakcji występuje w większości przypadków w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Podczas stosowania leków zawierających ibuprofen i pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). To ostre wykwity krostkowe mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, z gorączką i licznymi, małymi, przeważnie niegrudkowymi krostkami, wynikającymi z rozległego rumienia obrzękowego i zlokalizowanymi głównie w fałdach skórnych, tułowiu i kończynach górnych. Należy uważnie monitorować pacjentów. W przypadku zaobserwowania objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak gorączka, rumień lub liczne małe krosty, a także pojawienia się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości, należy przerwać podawanie leku Momenxsin i, jeśli to konieczne, podjąć odpowiednie działania. \u003ci\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej:\u003c\/i\u003e Momenxsin może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku Momenxsin w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cb\u003e \u003ci\u003eŚrodki ostrożności związane z ibuprofenem:\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e • Osoby w podeszłym wieku: farmakokinetyka ibuprofenu nie zmienia się wraz z wiekiem, dlatego u osób w podeszłym wieku dostosowanie dawkowania nie jest konieczne. Należy jednak uważnie monitorować pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ są oni bardziej wrażliwi na działania niepożądane związane ze stosowaniem NLPZ, zwłaszcza krwawienia i perforacje z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne; • Należy zachować ostrożność i szczególne monitorowanie podczas podawania ibuprofenu pacjentom z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (takimi jak wrzód trawienny, przepuklina rozworu przełykowego lub krwotok z przewodu pokarmowego); • Na początkowych etapach leczenia konieczne jest dokładne monitorowanie wydalania moczu i czynności nerek u pacjentów z niewydolnością serca, u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, u pacjentów z hipowolemią spowodowaną poważnym zabiegiem chirurgicznym, a zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Odwodniona młodzież jest narażona na ryzyko uszkodzenia nerek; • W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia w trakcie leczenia, pacjent musi przejść pełne badanie okulistyczne. \u003ci\u003e \u003cu\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych.\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Momenxsin zawiera: - \u003cb\u003eSód:\u003c\/b\u003e Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNieselektywne IMAO (iproniazyd) - Możliwa reakcja: Napadowe nadciśnienie i hipertermia, które mogą być śmiertelne. Ze względu na długi czas działania IMAO, interakcja ta może wystąpić do 15 dni po odstawieniu IMAO.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eInne sympatykomimetyki lub leki zwężające naczynia o działaniu pośrednim podawane doustnie lub do nosa, leki α-sympatykomimetyczne, fenylopropanolamina, fenylefryna, efedryna, metylofenidat - Możliwa reakcja: Ryzyko zwężenia naczyń i (lub) przełomu nadciśnieniowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOdwracalne inhibitory monoaminooksydazy A (RIMA), linezolid, dopaminergiczne alkaloidy sporyszu, alkaloidy sporyszu zwężające naczynia krwionośne - Możliwa reakcja: Ryzyko zwężenia naczyń i (lub) przełomu nadciśnieniowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHalogenowane wziewne środki znieczulające - Możliwa reakcja: Ostre nadciśnienie okołooperacyjne. Jeśli masz zaplanowaną operację, należy przerwać przyjmowanie leku Momenxsin kilka dni wcześniej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eGuanetydyna, rezerpina i metylodopa - Możliwa reakcja: Działanie pseudoefedryny może być osłabione.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTrójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne - Możliwa reakcja: Działanie pseudoefedryny może zostać osłabione lub wzmocnione.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNaparstnica, chinidyna lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne - Możliwa reakcja: Zwiększona częstotliwość arytmii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eInne NLPZ, w tym salicylany i selektywne inhibitory COX-2 - Możliwa reakcja: Jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia i wrzodów z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu i innych NLPZ (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDigoksyna – możliwa reakcja: Jednoczesne stosowanie leku Momenxsin z preparatami na bazie digoksyny może zwiększać stężenie tej ostatniej w surowicy. Przy właściwym stosowaniu (maksymalnie 4 dni) monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy na ogół nie jest konieczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKortykosteroidy – możliwa reakcja: Kortykosteroidy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego (krwotok lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego) (patrz punkt 4.3).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki przeciwpłytkowe - Możliwa reakcja: Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKwas acetylosalicylowy – Możliwa reakcja: Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może powodować konkurencyjne hamowanie wpływu małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli oba leki są przyjmowane jednocześnie. Pomimo wątpliwości co do możliwości zastosowania tych danych w sytuacjach klinicznych, nie można wykluczyć, że długotrwałe, regularne stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie powoduje żadnych klinicznie istotnych skutków (patrz punkt 5.1).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, tyklopidyna, klopidogrel, tirofiban, eptyfibatyd, abcyksimab, iloprost) - Możliwa reakcja: NLPZ, takie jak ibuprofen, mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFenytoina – możliwa reakcja: Jednoczesne stosowanie Momenxsin z preparatami na bazie fenytoiny może zwiększać stężenie tej ostatniej w surowicy. Przy właściwym stosowaniu (maksymalnie 4 dni) monitorowanie stężenia fenytoiny w surowicy na ogół nie jest konieczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSelektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – możliwa reakcja: zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLit – możliwa reakcja: Jednoczesne stosowanie leku Momenxsin z preparatami na bazie litu może zwiększać stężenie tego ostatniego w surowicy. Przy właściwym stosowaniu (maksymalnie 4 dni) monitorowanie stężenia litu w surowicy na ogół nie jest konieczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eProbenecyd i sulfinpirazon - Możliwa reakcja: Leki zawierające probenecyd lub sulfinpirazon mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki moczopędne, inhibitory ACE, beta-blokery i antagoniści angiotensyny II - Możliwa reakcja: NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podawanie inhibitorów ACE, beta-adrenolityków lub antagonistów angiotensyny II oraz środków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Dlatego też to połączenie należy podawać ostrożnie, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeki moczopędne oszczędzające potas - Możliwa reakcja: Jednoczesne podawanie Momenxsin i leków moczopędnych oszczędzających potas może powodować hiperkaliemię (zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMetotreksat – Możliwa reakcja: Podanie Momenxsin w ciągu 24 godzin przed lub po przyjęciu metotreksatu może zwiększyć jego stężenie i spowodować działanie toksyczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCyklosporyna – możliwa reakcja: Ryzyko uszkodzenia nerek wywołanego cyklosporyną zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Nie można wykluczyć takiego działania nawet w przypadku jednoczesnego stosowania cyklosporyny i ibuprofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTakrolimus – możliwa reakcja: Ryzyko nefrotoksyczności zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZydowudyna – Możliwa reakcja: Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia krwiaka stawowego i krwiaka u pacjentów z hemofilią HIV (+) otrzymujących jednocześnie zydowudynę i ibuprofen.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSulfonylomocznik – Możliwa reakcja: Badania kliniczne wykazały istnienie interakcji pomiędzy niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi a lekami przeciwcukrzycowymi (pochodnymi sulfonylomocznika). Choć jak dotąd nie opisano interakcji ibuprofenu z pochodnymi sulfonylomocznika, w przypadku jednoczesnego stosowania tych dwóch leków zaleca się profilaktyczne sprawdzanie poziomu cukru we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAntybiotyki chinolonowe – możliwa reakcja: Badania na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHeparyny; miłorząb dwuklapowy - Możliwa reakcja: Zwiększone ryzyko krwawienia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNajczęściej obserwowane działania niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu mają charakter żołądkowo-jelitowy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, nawet śmiertelne (patrz punkt 4.4). Po podaniu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). Zapalenie błony śluzowej żołądka wykrywano rzadziej. Ogólnie rzecz biorąc, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (w szczególności poważnych powikłań żołądkowo-jelitowych) wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i czasem trwania leczenia. Po leczeniu ibuprofenem zgłaszano reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować: (a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję; (b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność; (c) różne choroby skóry, w tym różnego rodzaju wysypki skórne, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadziej dermatozy złuszczające i pęcherzowe (w tym martwica naskórka i rumień wielopostaciowy). U pacjentów z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) podczas leczenia ibuprofenem obserwowano pojedyncze przypadki objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, takich jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja. W związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Poniższa lista działań niepożądanych dotyczy reakcji występujących podczas stosowania ibuprofenu i chlorowodorku pseudoefedryny w dawkach zawartych w lekach dostępnych bez recepty, do krótkotrwałego stosowania. W leczeniu chorób przewlekłych podczas długotrwałego leczenia mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane. Należy zalecić pacjentom, aby w przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych leku natychmiast zaprzestali stosowania leku Momenxsin i skonsultowali się z lekarzem. bardzo często (≥1\/10); częste (≥1\/100, \u003c1\/10); niezbyt często (≥1\/1000, \u003c1\/100); rzadko (≥1\/10 000, \u003c1\/1000); bardzo rzadkie (\u003c1\/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze: Ibuprofen Bardzo rzadko Zaostrzenie stanu zapalnego o charakterze zakaźnym (np. martwicze zapalenie powięzi), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (sztywność szyi, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja) u pacjentów cierpiących na istniejące wcześniej choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy (SLE), mieszana choroba tkanki łącznej).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego: Ibuprofen Bardzo rzadko Zaburzenia układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Ibuprofen Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości z pokrzywką, swędzeniem i napadami astmy (ze spadkiem ciśnienia krwi).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego: Ibuprofen i chlorowodorek pseudoefedryny Bardzo rzadko Ciężkie uogólnione reakcje nadwrażliwości, których objawami mogą być obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, duszność, tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi, wstrząs anafilaktyczny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne: Ibuprofen Bardzo rzadko Reakcje psychotyczne, depresja.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Pobudzenie, omamy, lęk, nietypowe zachowanie, bezsenność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Ibuprofen Niezbyt często Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość lub zmęczenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Chlorowodorek pseudoefedryny Rzadko Bezsenność, nerwowość, lęk, niepokój, drżenie, omamy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Udar krwotoczny, udar niedokrwienny, drgawki, ból głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka: Ibuprofen Niezbyt często Zaburzenia wzroku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika: Ibuprofen Rzadko Szum w uszach.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca: Ibuprofen Bardzo rzadko Kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, arytmia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe: Ibuprofen Bardzo rzadko Nadciśnienie tętnicze.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Nadciśnienie tętnicze.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Chlorowodorek pseudoefedryny Rzadko Zaostrzenie astmy lub reakcja nadwrażliwości ze skurczem oskrzeli.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Ibuprofen Często Dyskomfort żołądkowo-jelitowy, niestrawność, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia, łagodne krwawienie z przewodu pokarmowego, które w rzadkich przypadkach prowadzi do anemii.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Ibuprofen Niezbyt często Wrzody żołądka i jelit, w niektórych przypadkach powiązane z krwawieniem i (lub) perforacją, zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Ibuprofen Bardzo rzadko Zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, przeponowe zwężenie jelit.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Suchość w ustach, pragnienie, nudności, wymioty, niedokrwienne zapalenie jelita grubego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Ibuprofen Bardzo rzadko Zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Ibuprofen Niezbyt często Różne wysypki skórne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Ibuprofen Bardzo rzadko Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), łysienie, ciężkie zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich w przypadku zakażenia ospą wietrzną.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Ibuprofen Częstość nieznana Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS) Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Wysypka, pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość, ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Ibuprofen Rzadko Uszkodzenie tkanki nerek (martwica brodawek) i wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Ibuprofen Bardzo rzadko Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, obrzęki (szczególnie u pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze lub niewydolność nerek), zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych: Chlorowodorek pseudoefedryny Częstość nieznana Trudności w oddawaniu moczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ci\u003e \u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych:\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: pod adresem https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKliniczne skutki przedawkowania są bardziej prawdopodobne ze względu na obecność w tym produkcie chlorowodorku pseudoefedryny, a nie ibuprofenu. Efekty nie są jednoznacznie powiązane z przyjmowaną dawką ze względu na różną wrażliwość różnych osób na właściwości sympatykomimetyczne. \u003ci\u003eObjawy wynikające z działania sympatykomimetycznego \u003c\/i\u003e Depresja OUN: np. uspokojenie, bezdech, sinica, śpiączka. Stymulacja OUN (bardziej prawdopodobna u dzieci): np. bezsenność, halucynacje, drgawki, drżenie. Oprócz objawów wymienionych już jako skutki uboczne, mogą wystąpić następujące objawy: przełom nadciśnieniowy, zaburzenia rytmu serca, osłabienie i napięcie mięśni, euforia, podniecenie, pragnienie, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, szum w uszach, ataksja, niewyraźne widzenie, niedociśnienie. \u003ci\u003eObjawy związane z ibuprofenem (oprócz tych żołądkowo-jelitowych i neurologicznych, które już wymieniono jako skutki uboczne) \u003c\/i\u003e Senność, oczopląs, szum w uszach, niedociśnienie, utrata przytomności. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. \u003ci\u003eŚrodki terapeutyczne \u003c\/i\u003e Nie ma dostępnych specyficznych antidotów. Jeśli pacjent zgłosi się w ciągu godziny od przyjęcia potencjalnie toksycznej dawki leku, można rozważyć doustne podanie węgla aktywowanego. Konieczne jest również sprawdzenie poziomu elektrolitów i EKG. W przypadku niestabilności układu krążenia i (lub) objawowych zaburzeń równowagi elektrolitowej należy rozpocząć leczenie objawowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża.\u003c\/u\u003e \u003ci\u003eChlorowodorek pseudoefedryny:\u003c\/i\u003e Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie chlorowodorku pseudoefedryny zmniejsza przepływ krwi przez macicę u matki, jednak dane kliniczne dotyczące wpływu na ciążę są niewystarczające. \u003ci\u003eIbuprofen\u003c\/i\u003e: Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka\/płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia w związku ze stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Uważa się, że ryzyko wzrasta proporcjonalnie do dawki i czasu trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie strat przed i poimplantacyjnych oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym sercowo-naczyniowych, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitor syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać ibuprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli kobieta, która stara się zajść w ciążę lub jest w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, musi przyjmować ibuprofen, dawka i czas leczenia powinny być możliwie najmniejsze. \u003cu\u003eW trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na:\u003c\/u\u003e - toksyczność krążeniowo-oddechowa (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; \u003cu\u003ematka i dziecko pod koniec ciąży: \u003c\/u\u003e - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie zapobiegające agregacji, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy powodujące opóźnienie lub wydłużenie porodu. W związku z tym lek ten jest: przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży i powinien być podawany wyłącznie w przypadku, gdy jest to bezwzględnie konieczne, w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. \u003cu\u003eKarmienie piersią:\u003c\/u\u003e Konieczność podjęcia działań zapobiegawczych w okresie karmienia piersią wynika z obecności w składzie leku chlorowodorku pseudoefedryny: chlorowodorek pseudoefedryny przenika do mleka kobiecego. Biorąc pod uwagę potencjalny wpływ środków zwężających naczynia na układ sercowo-naczyniowy i neurologiczny, stosowanie tego leku jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią. \u003cu\u003ePłodność: \u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że inhibitory cyklooksygenazy\/syntezy prostaglandyn mogą upośledzać płodność kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMomenxsin wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których występują zawroty głowy, omamy, nietypowe bóle głowy oraz zaburzenia wzroku lub słuchu, powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ogólnie rzecz biorąc, jednorazowe podanie lub stosowanie tego leku przez krótki okres nie wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności.\u003c\/p\u003e","brand":"Angelini Pharma","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131350778183,"sku":"043682020","price":9.49,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/angelini-pharma-italia-spa-momenxsin-200mg-30mg-12-compresse-rivestite-farmacia-dottor-tili-1213791971.jpg?v=1767149890"},{"product_id":"zeel-t-50-compresse-heel","title":"Zeel T 50 Ściśniona pięta","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eZeel T 50 tabletek\u003c\/strong\u003e to lek homeopatyczny z linii Heel, wskazany w leczeniu schorzeń stawów i reumatycznych.\nDzięki swojej formule opartej na naturalnych składnikach przyczynia się do \u003cstrong\u003ezmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból\u003c\/strong\u003e związane z takimi schorzeniami, jak choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie stawów i ból mięśniowo-szkieletowy.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003eWSKAZANIA\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eDlaczego stosuje się tabletki Zeel T 50 Heel? Do czego to służy?\u003c\/h3\u003e\u003cp\u003eZeel T jest wskazany \u003cstrong\u003eleczenie schorzeń stawów pochodzenia reumatycznego\u003c\/strong\u003etakie jak choroba zwyrodnieniowa stawów i zapalenie mięśniowo-szkieletowe. Można go również stosować w połączeniu z innymi metodami leczenia w celu promowania zdrowia stawów i poprawy mobilności.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003eDAWKOWANIE\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eJak stosować Zeel T 50 Tabletki na piętę?\u003c\/h3\u003e\u003cp\u003eZalecane dawkowanie to \u003cstrong\u003e1 tabletka 3 razy dziennie\u003c\/strong\u003e, aby umożliwić powolne rozpuszczenie się w ustach. Aby zapewnić lepsze wchłanianie, zaleca się przyjmowanie produktu pomiędzy posiłkami.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003eJAK UŻYWAĆ\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eJak stosować tabletki Zeel T 50 Heel?\u003c\/h3\u003e\u003cp\u003eZalecane dawkowanie to \u003cstrong\u003e1 tabletka 3 razy dziennie\u003c\/strong\u003e, aby umożliwić powolne rozpuszczenie się w ustach.\nAby zapewnić lepsze wchłanianie, zaleca się przyjmowanie produktu pomiędzy posiłkami.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eKiedy nie należy stosować Zeel T 50 Heel Tablets i jakie skutki uboczne może powodować?\u003c\/h3\u003e\u003cp\u003eZeel T jest na ogół dobrze tolerowany, jednak jest przeciwwskazany w przypadku: \u003cstrong\u003enadwrażliwość na składniki\u003c\/strong\u003e preparatu. Jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią lub przyjmujesz inne leki, przed zastosowaniem zaleca się konsultację z lekarzem.\u003c\/p\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cp\u003eMogą one wystąpić rzadko \u003cstrong\u003ereakcje alergiczne\u003c\/strong\u003e lub łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W przypadku utrzymujących się skutków ubocznych należy zaprzestać stosowania i zasięgnąć porady lekarza.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eJakie są ostrzeżenia dotyczące tabletek Zeel T 50 Heel?\u003c\/h3\u003e\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eNie przekraczać zalecanej porcji dziennej.\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003ePrzechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eJeśli objawy nie ustąpią, skonsultuj się z lekarzem.\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003ePrzechowywać w chłodnym, suchym miejscu, z dala od światła i wilgoci.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003ch2\u003eKONSERWACJA\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eJak przechowywać tabletki Zeel T 50 Heel?\u003c\/h3\u003e\u003cp\u003ePrzechowywać w temperaturze poniżej 25°C, z dala od źródeł ciepła i wilgoci. Data ważności podana jest na opakowaniu.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003eFORMAT\u003c\/h2\u003e\n\u003ch3\u003eJaki jest format tabletek Zeel T 50 Heel?\u003c\/h3\u003e\u003cp\u003ePaczka \u003cstrong\u003e50 tabletek\u003c\/strong\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003ch2\u003eTEKST PRAWNY NARKOTYKÓW\u003c\/h2\u003e\n\u003cp\u003eOdpowiedzialność za treść\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eNiniejsza ulotka zawiera informacje, które nie zastępują diagnozy ani porady lekarza, gdyż jedynie lekarz może wystawić receptę i podać wskazania lecznicze. Wszystkie treści muszą być zrozumiałe i mają charakter wyłącznie informacyjny i mają na celu wyłącznie zwrócenie uwagi klientów lub potencjalnych klientów w fazie przed zakupem produktów sprzedawanych za pośrednictwem tej witryny. W przypadku patologii, zaburzeń czy alergii zawsze najlepiej najpierw skonsultować się z lekarzem.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eUwaga\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eNazwy produktów, składniki i wartości procentowe wskazane w opisach mają charakter wyłącznie orientacyjny i mogą podlegać zmianom lub aktualizacji przez firmy produkcyjne. Ze względu na brak możliwości dostosowania się do tych aktualizacji w czasie rzeczywistym, zdjęcia i informacje techniczne produktów zawarte na Dottortili.com mogą różnić się od tych pokazanych na etykiecie lub w inny sposób rozpowszechnianych przez firmy produkcyjne. Jedynym elementem identyfikującym wydaje się być kod ministerialny MINSAN. Apteka internetowa Dottortili.com nie gwarantuje prawdziwości i aktualności publikowanych informacji oraz uchyla się od odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy, pominięcia lub brak ich aktualizacji. Dottortili.com nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody, które mogą wyniknąć z dostępu do opublikowanych informacji.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eŹródło danych: Farmadati Italia\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eStrona internetowa: www.farmadati.it\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eZ bazy danych Farmadati Italia korzystają prawie wszystkie apteki, parafarmacje, sklepy zielarskie, sklepy ze zdrową żywnością, handel detaliczny na dużą skalę, skomputeryzowani lekarze itp. dzięki gwarancji historycznej wiarygodności, powagi i profesjonalizmu firmy na terenie kraju.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eSystem zarządzania Farmadati Italia S.r.l jest zgodny z wymaganiami norm UNI EN ISO 9001:2015 dla systemów zarządzania jakością oraz UNI CEI ISO\/IEC 27001:2017 dla systemów zarządzania bezpieczeństwem informacji.\u003c\/p\u003e","brand":"Guna","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131354808647,"sku":"909467906","price":13.95,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/guna-spa-zeel-t-50-compresse-heel-farmacia-dottor-tili-1213791956.jpg?v=1767141167"},{"product_id":"buscofenpocket-400mg-10-bustine-polvere-orale","title":"Buscofenpocket 400 mg 10 torebki doustnie kurz","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBUSCOFENPOCKET jest wskazany do krótkotrwałego, objawowego leczenia bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, takiego jak ból głowy, ból zęba i bolesne miesiączkowanie. BUSCOFENPOCKET jest również wskazany w krótkotrwałym objawowym leczeniu gorączki. BUSCOFENPOCKET 400 mg zaleca się stosować u dorosłych i młodzieży o masie ciała 40 kg i większej (w wieku 12 lat i powyżej).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKażda saszetka jednodawkowa zawiera 400 mg ibuprofenu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: izomaltitol (E953) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIzomaltitol (E953), Kwas cytrynowy, Acesulfam potasowy (E 950), Distearynian glicerolu (typ I), Aromat cytrynowy 502336 TP0551 (zawiera maltodekstrynę kukurydzianą, alfa tokoferol (E 307)).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1. - Pacjenci, u których w przeszłości występował skurcz oskrzeli, astma, nieżyt nosa, pokrzywka lub obrzęk naczynioruchowy związany z przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. - Krwawienie lub perforacja z przewodu pokarmowego w wywiadzie w związku z wcześniejszym leczeniem NLPZ. - Obecność lub historia wrzodu trawiennego\/nawracającego krwotoku (dwa lub więcej odrębnych epizodów wykazanego owrzodzenia lub krwawienia). - Krwotok mózgowo-naczyniowy lub inny aktywny krwotok. - Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego poniżej 30 ml\/min) lub ciężką niewydolnością serca (klasa IV według NYHA) (patrz punkt 4.4). - Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów). - Zaburzenia hematopoezy niewiadomego pochodzenia, m.in. małopłytkowość. - W ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eDawkowanie\u003c\/u\u003e Tylko do krótkotrwałego użytku. Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez minimalny okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Dorośli powinni skontaktować się z lekarzem w przypadku nasilenia objawów lub konieczności stosowania leku dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki lub dłużej niż 4 dni w przypadku bólu. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nasilają się u młodzieży w wieku powyżej 12 lat lub jeśli konieczne jest stosowanie tego leku dłużej niż 3 dni. \u003cu\u003eDorośli i młodzież o masie ciała 40 kg lub większej (w wieku 12 lat i starsi) \u003c\/u\u003e Dawka początkowa to 1 saszetka BUSCOFENPOCKET 400 mg. W razie potrzeby można przyjąć dodatkową saszetkę BUSCOFENPOCKET 400 mg. Odstęp pomiędzy dawkami należy dobrać w zależności od obserwowanych objawów i maksymalnej zalecanej dawki dobowej. Nie może być krótszy niż sześć godzin. Nie przekraczać dawki 1200 mg (3 saszetki BUSCOFENPOCKET 400 mg) w ciągu 24 godzin. \u003cu\u003eDzieci do 12. roku życia i młodzież o masie ciała \u003c 40 kg\u003c\/u\u003e BUSCOFENPOCKET 400 mg nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12. roku życia i młodzieży o masie ciała \u003c 40 kg. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, należy jednak zachować większą ostrożność (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eUpośledzenie czynności wątroby lub nerek\u003c\/u\u003eBUSCOFENPOCKET 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zmniejszenie dawki nie jest konieczne, należy jednak zachować większą ostrożność (patrz punkt 4.4). \u003cu\u003eSposób podawania\u003c\/u\u003e Stosowanie doustne. Umieść proszek doustny na języku, poczekaj, aż się rozpuści, a następnie połknij; nie jest potrzebna woda. Zaleca się przyjmowanie go podczas posiłków, szczególnie osobom o delikatnym żołądku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOCHRONA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy zachować ostrożność u pacjentów: - z nadciśnieniem tętniczym i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku z leczeniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki (patrz punkty 4.3 i 4.8); - z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ może nastąpić dalsze pogorszenie czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.8); - z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.8); - którzy właśnie przeszli poważną operację; - z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn (na przykład ostra porfiria przerywana). Działania niepożądane można ograniczyć, stosując minimalną skuteczną dawkę przez minimalny czas niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2 i kolejne punkty dotyczące ryzyka dla przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego). \u003cu\u003eZaburzenia układu oddechowego\u003c\/u\u003e Skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów cierpiących na astmę oskrzelową lub chorobę alergiczną lub u pacjentów z tymi zaburzeniami w wywiadzie. \u003cu\u003eOsoby starsze\u003c\/u\u003e U osób w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane NLPZ, w szczególności krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacja, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.8). \u003cu\u003eBezpieczeństwo żołądkowo-jelitowe\u003c\/u\u003e W przypadku wszystkich NLPZ zgłaszano zagrażające życiu krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforację w dowolnym momencie leczenia, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich lub z poważnymi zdarzeniami ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji z przewodu pokarmowego zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawek NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w podeszłym wieku. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania małych dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko ze strony przewodu pokarmowego (patrz poniżej i punkt 4.5), należy rozważyć leczenie skojarzone ze środkami ochronnymi (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Pacjenci, u których w przeszłości występowały toksyczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie na początkowych etapach leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). Jeśli u pacjentów przyjmujących ibuprofen wystąpi krwawienie lub owrzodzenie z przewodu pokarmowego, należy przerwać leczenie (patrz punkt 4.3). NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ zaburzenia te mogą ulec zaostrzeniu (patrz punkt 4.8). \u003cu\u003eCiężkie reakcje skórne\u003c\/u\u003e Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre zakończone zgonem, w związku ze stosowaniem NLPZ, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko wystąpienia tych reakcji na początku leczenia jest większe u pacjentów: w większości przypadków reakcje pojawiają się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów leczniczych zawierających ibuprofen zgłaszano ostrą uogólnioną osutkę krostkową (PEAG). Leczenie lekiem BUSCOFENPOCKET należy przerwać natychmiast po wystąpieniu wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może powodować poważne powikłania infekcyjne dotyczące skóry i tkanek miękkich. Zaleca się unikanie stosowania ibuprofenu podczas ospy wietrznej. \u003cu\u003eMaskowanie objawów infekcji podstawowej\u003c\/u\u003e BUSCOFENPOCKET może maskować objawy zakażenia, co może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć przebieg zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospy wietrznej. W przypadku podawania leku BUSCOFENPOCKET w celu łagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien zgłosić się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. \u003cu\u003eToczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) i mieszaną chorobą tkanki łącznej, ponieważ u nich może występować zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.8). \u003cu\u003eSkutki sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe\u003c\/u\u003e Należy zachować ostrożność (należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ w związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów, nadciśnienie i obrzęki. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, badania epidemiologiczne nie wskazują, że małe dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg\/dobę) są powiązane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-III), stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni ibuprofenem jedynie po dokładnej ocenie i unikaniu dużych dawek (2400 mg\/dobę). Ponadto należy dokonać dokładnej oceny przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu), szczególnie jeśli konieczne jest stosowanie dużych dawek ibuprofenu (2400 mg\/dobę). \u003cu\u003eReakcje alergiczne\u003c\/u\u003e Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po przyjęciu\/podaniu preparatu BUSCOFENPOCKET należy przerwać leczenie. Wymagane środki medyczne muszą być wdrożone przez wyspecjalizowany personel, w zależności od objawów. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne lub nadwrażliwości, ponieważ u takich pacjentów może wystąpić zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych u pacjentów cierpiących na katar sienny, polipy nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobę dróg oddechowych. Reakcje te mogą objawiać się napadami astmy (tzw. astma przeciwbólowa), obrzękiem Quinckego lub pokrzywką. \u003cu\u003eSkutki nerkowe\u003c\/u\u003e Ogólnie rzecz biorąc, nawykowe stosowanie leków przeciwbólowych, w szczególności połączeń różnych substancji czynnych o działaniu przeciwbólowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). Ryzyko to może wzrosnąć wraz z wysiłkiem fizycznym związanym z utratą soli i odwodnieniem, dlatego należy go unikać. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) niewydolnością serca, ponieważ może wystąpić dalsze pogorszenie czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.8). \u003cu\u003eInne notatki\u003c\/u\u003e Ibuprofen, substancja czynna leku BUSCOFENPOCKET, może przejściowo hamować czynność płytek krwi (agregację płytek). Dlatego też należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. W przypadku długotrwałego stosowania leku BUSCOFENPOCKET należy okresowo kontrolować parametry czynności wątroby, nerek i morfologię krwi. Należy unikać stosowania produktu leczniczego jednocześnie z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na potencjalne działanie addycyjne (patrz punkt 4.5). Objawy te mogą się nasilić w przypadku długotrwałego stosowania dowolnego rodzaju leku przeciwbólowego na ból głowy. Jeżeli taka sytuacja wystąpi lub jest podejrzewana, należy skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. Rozpoznanie bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków (MOH) należy podejrzewać u pacjentów, u których bóle głowy występują często lub codziennie pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwbólowych. Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilić działania niepożądane NLPZ, szczególnie tych wpływających na przewód pokarmowy i ośrodkowy układ nerwowy. \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna\u003c\/u\u003e U odwodnionej młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek. \u003cb\u003eInformacje o niektórych substancjach pomocniczych\u003c\/b\u003e Ten lek zawiera izomaltitol (E953): Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni stosować tego leku. Ten produkt leczniczy zawiera potas w ilości mniejszej niż 1 mmol (39 mg) na saszetkę, co oznacza, że ​​jest zasadniczo „wolny od potasu”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNależy rozważyć monitorowanie parametrów klinicznych i biologicznych u pacjentów przyjmujących ibuprofen jednocześnie z produktami leczniczymi wymienionymi poniżej. \u003cu\u003eNie zaleca się stosowania ibuprofenu w skojarzeniu z następującymi lekami\u003c\/u\u003e: • \u003ci\u003eInne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2\u003c\/i\u003e: Należy unikać stosowania w skojarzeniu z innymi NLPZ, w tym z inhibitorami COX-2, ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego ze względu na działanie synergistyczne. • Kwas acetylosalicylowy. Na ogół nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach na agregację płytek krwi, gdy oba leki podawane są jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Nie uważa się za prawdopodobne żadnych klinicznie istotnych skutków w przypadku sporadycznego stosowania ibuprofenu (patrz punkt 5.1). \u003cu\u003eIbuprofen należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z następującymi lekami\u003c\/u\u003e: \u003ci\u003eLeki moczopędne, inhibitory ACE, leki beta-adrenolityczne i antagoniści angiotensyny II\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE, produktu leczniczego blokującego receptory beta-adrenolityczne lub antagonisty angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, która zwykle jest odwracalna. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania tego skojarzenia, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo. Jednoczesne podawanie leku BUSCOFENPOCKET i leków moczopędnych oszczędzających potas może powodować hiperkaliemię. \u003ci\u003eGlikozydy nasercowe\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać filtrację kłębuszkową i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu (np. digoksyny). \u003ci\u003eLit\u003c\/i\u003e Jednoczesne podawanie ibuprofenu i produktów leczniczych zawierających lit może powodować zwiększenie stężenia litu w surowicy. \u003ci\u003eFenytoina\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zmniejszać eliminację fenytoiny. \u003ci\u003eMetotreksat\u003c\/i\u003e Istnieją dowody na możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu. NLPZ hamują kanalikowe wydzielanie metotreksatu i mogą zmniejszać jego klirens. W przypadku leczenia metotreksatem w dużych dawkach należy unikać podawania ibuprofenu (NLPZ). Należy wziąć pod uwagę ryzyko interakcji pomiędzy NLPZ a metotreksatem, nawet w przypadku leczenia metotreksatem w małych dawkach, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku jednoczesnego stosowania metotreksatu i NLPZ należy monitorować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, jeśli NLPZ i metotreksat zostaną podane w ciągu 24 godzin, ponieważ stężenie metotreksatu w osoczu może się zwiększyć, powodując zwiększoną toksyczność. \u003ci\u003eTakrolimus\u003c\/i\u003e Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności w przypadku jednoczesnego podawania obu leków. \u003ci\u003eCyklosporyna\u003c\/i\u003e Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności w przypadku jednoczesnego stosowania NLPZ. \u003ci\u003eMifepriston\u003c\/i\u003e Ze względu na działanie antyprostaglandynowe NLPZ teoretycznie może nastąpić zmniejszenie skuteczności leku. Ograniczone dowody sugerują, że jednoczesne podawanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie wpływa niekorzystnie na wpływ mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej produktu leczniczego w przypadku przerwania ciąży. \u003ci\u003eKortykosteroidy\u003c\/i\u003e Zwiększone ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eAntykoagulanty\u003c\/i\u003e NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eLeki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)\u003c\/i\u003e Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). \u003ci\u003eSulfonylomoczniki\u003c\/i\u003e NLPZ mogą nasilać działanie pochodnych sulfonylomocznika. Zgłaszano rzadkie przypadki hipoglikemii u pacjentów leczonych pochodnymi sulfonylomocznika podczas przyjmowania ibuprofenu. Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się zapobiegawczą kontrolę stężenia glukozy we krwi. \u003ci\u003eZydowudyna\u003c\/i\u003e Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej w przypadku jednoczesnego podawania NLPZ z zydowudyną. Istnieją dowody na większe ryzyko wystąpienia wylewu krwi do stawów i krwiaków u chorych na hemofilię zakażonych wirusem HIV podczas jednoczesnego leczenia zydowudyną i ibuprofenem. \u003ci\u003eProbenecyd i sulfinpirazon\u003c\/i\u003e Leki zawierające probenecyd lub sulfinpirazon mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu. Zmniejsza się działanie moczopędne tych substancji. \u003ci\u003eAminoglikozydy\u003c\/i\u003e NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów. \u003ci\u003eAntybiotyki chinolonowe\u003c\/i\u003e Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko napadów drgawkowych związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. Ryzyko wystąpienia drgawek może być zwiększone u pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony. \u003ci\u003eInhibitory CYP2C9\u003c\/i\u003e Jednoczesne podawanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na S-(+)-ibuprofen o około 80-100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP2C9, zwłaszcza gdy duże dawki ibuprofenu podaje się z worykonazolem lub flukonazolem. \u003ci\u003eCholestyramina\u003c\/i\u003e Jednoczesne podawanie ibuprofenu i cholestyraminy opóźnia i zmniejsza wchłanianie ibuprofenu (25%). Leki należy podawać w odstępie kilku godzin. \u003ci\u003eAlkohol, bisfosfoniany, pentoksyfilina (oksypentyfilina)\u003c\/i\u003e Alkohol, bisfosfoniany i pentoksyfilina mogą zwiększać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko krwawień i owrzodzeń. \u003ci\u003eEkstrakty roślinne\u003c\/i\u003e Miłorząb dwuklapowy może zwiększać ryzyko krwawienia w związku z NLPZ.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe\u003c\/b\u003e: Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Może wystąpić wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasami zakończone zgonem, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Po podaniu ibuprofenu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej oraz zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. \u003cb\u003eZaburzenia układu odpornościowego\u003c\/b\u003e: Po leczeniu ibuprofenem zgłaszano reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować: (a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, (b) reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, w tym ciężką astmę, skurcz oskrzeli lub duszność, lub (c) różne zaburzenia skóry, w tym różnego rodzaju wysypki, świąd, pokrzywkę, plamicę, obrzęk naczynioruchowy i bardzo rzadko rumień wielopostaciowy, dermatozy pęcherzowe. (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). \u003cb\u003eZakażenia i zarażenia\u003c\/b\u003e: W związku ze stosowaniem ibuprofenu opisano pogorszenie stanu zapalnego związanego z zakażeniem wirusem ospy wietrznej i półpaśca (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi). Prawdopodobnie ma to związek z mechanizmem działania NLPZ. Dlatego też, jeśli w trakcie stosowania ibuprofenu pacjent zauważy pojawienie się lub nasilenie objawów zakażenia, zaleca się natychmiastowy kontakt z lekarzem. Należy zbadać, czy istnieją wskazania do leczenia przeciwinfekcyjnego\/antybiotykowego. \u003cb\u003ePatologie skóry i tkanki podskórnej\u003c\/b\u003e: W wyjątkowych przypadkach podczas zakażenia ospą wietrzną mogą wystąpić poważne zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich (patrz punkt 4.4). \u003cb\u003ePatologie serca i naczyń\u003c\/b\u003e: W związku z terapią NLPZ zgłaszano obrzęki, nadciśnienie i niewydolność serca. Badania kliniczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach (2400 mg\/dobę), może wiązać się z umiarkowanym zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar (patrz punkt 4.4). Poniżej wymieniono działania niepożądane, które mogą być związane ze stosowaniem ibuprofenu, według częstości występowania i klasyfikacji układów i narządów według MedDRA. Grupy częstości są klasyfikowane według następujących kategorii: bardzo często (≥ 1\/10); często (≥ 1\/100 - \u003c 1\/10); niezbyt często (≥ 1\/1 000 - \u003c 1\/100); rzadko (≥ 1\/10 000 - \u003c 1\/1 000); bardzo rzadkie (\u003c 1\/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i zarażenia pasożytnicze - Częstotliwość: Niezbyt często. Efekt uboczny: Nieżyt nosa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZakażenia i infestacje - Częstotliwość: Rzadko. Skutki uboczne: Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, takie jak ból głowy, nudności, wymioty, gorączka, sztywność karku lub utrata przytomności. Wydaje się, że ryzyko jest zwiększone u pacjentów z pewnymi zaburzeniami układu odpornościowego (toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia krwi i układu chłonnego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Pancytopenia, niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna. Pierwszymi objawami są: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, niewyjaśnione krwawienie i siniaki. W takich przypadkach należy zalecić pacjentowi natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku w celu uniknięcia samoleczenia lekami przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi i zasięgnięcie porady lekarza. Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować morfologię krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Reakcje nadwrażliwości z wysypką skórną i swędzeniem, a także ataki astmy (prawdopodobnie z obniżeniem ciśnienia krwi). W takim przypadku pacjent musi natychmiast poinformować lekarza i zaprzestać stosowania leku BUSCOFENPOCKET.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Ciężkie reakcje nadwrażliwości Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka i krtani ze zwężeniem dróg oddechowych, duszność, tachykardia, niedociśnienie (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs). Jeżeli wystąpi którykolwiek z tych objawów, co może wystąpić po pierwszym zastosowaniu, konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Bezsenność, niepokój.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne – Częstotliwość: Rzadko. Skutki uboczne: Depresja, stan splątania.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia psychiczne - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Efekt uboczny: Reakcje psychotyczne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Często. Skutki uboczne: Ból głowy, zawroty głowy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Parestezje, senność, pobudzenie, drażliwość\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Częstotliwość: Rzadko. Efekt uboczny: Zapalenie nerwu wzrokowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Częstotliwość: Niezbyt często. Działanie niepożądane: Zaburzenia wzroku W takich przypadkach pacjent musi poinformować lekarza i zaprzestać stosowania ibuprofenu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oka - Częstotliwość: Rzadko. Efekt uboczny: Toksyczna neuropatia wzrokowa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia ucha i błędnika – Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Upośledzenie słuchu, zawroty głowy, szumy uszne.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia serca - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Działanie niepożądane: Niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego (patrz także punkt 4.4).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia naczyniowe - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Astma, skurcz oskrzeli, duszność.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Często. Skutki uboczne: Zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, wzdęcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody żołądkowo-jelitowe, potencjalnie z krwawieniem i perforacją, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Należy przerwać stosowanie leku BUSCOFENPOCKET, jeżeli u pacjenta wystąpi znaczny ból w górnej części brzucha, wymiotuje krwią, występuje krew w stolcu lub czarny stolec.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Zapalenie przełyku, przeponowe zwężenie jelit, zapalenie trzustki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Zapalenie wątroby, żółtaczka, nieprawidłowa czynność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia wątroby i dróg żółciowych - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Uszkodzenie wątroby, zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu, niewydolność wątroby.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Często. Efekt uboczny: Wysypki skórne (kilka).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości na światło\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), rumień wielopostaciowy, łysienie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Częstotliwość: Nieznana. Efekt uboczny: Ostra uogólniona osutka krostkowa (PEAG). Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Niezbyt często. Skutki uboczne: Nefrotoksyczność w różnych postaciach, m.in. kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Rzadko. Skutki uboczne: Uszkodzenie tkanki nerek (martwica brodawek), szczególnie przy długotrwałym leczeniu, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększone stężenie mocznika we krwi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych – Częstotliwość: Bardzo rzadko. Skutki uboczne: Zmniejszenie wytwarzania moczu i powstawania obrzęków, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - Częstotliwość: Często. Efekt uboczny: zmęczenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia i stany ogólnoustrojowe związane z miejscem podania - Częstotliwość: Rzadko. Efekt uboczny: obrzęk.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/u\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https:\/\/www.aifa.gov.it\/content\/segnalazioni-reazioni-avverse\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eToksyczność\u003c\/u\u003e U dzieci i dorosłych na ogół nie obserwowano oznak i objawów toksyczności po dawkach poniżej 100 mg\/kg. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające. Obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe toksyczności u dzieci po przyjęciu ibuprofenu w dawkach równych lub większych niż 400 mg\/kg. U dorosłych efekt dawka-odpowiedź jest mniej wyraźny. Okres półtrwania w przypadku przedawkowania wynosi 1,5-3 godziny. \u003cu\u003eObjawy\u003c\/u\u003e U większości pacjentów, którzy przyjęli znaczne ilości ibuprofenu, objawy wystąpią w ciągu 4 do 6 godzin. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą nudności, wymioty, ból brzucha, letarg i senność. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) obejmuje bóle głowy, szumy uszne, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności. Rzadko zgłaszano oczopląs, kwasicę metaboliczną, hipotermię, zaburzenia czynności nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, bezdech, zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego i depresję oddechową. Zgłaszano toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, w tym niedociśnienie, bradykardię i tachykardię. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna. W przypadku znacznego przedawkowania może wystąpić niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. \u003cu\u003eLeczenie\u003c\/u\u003e Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania ibuprofenu. Jeśli ilość spożyta w ciągu ostatniej godziny przekracza 400 mg\/kg, zaleca się doustne podanie węgla aktywowanego lub płukanie żołądka, a następnie zastosowanie leczenia wspomagającego. Aby uzyskać najbardziej aktualne informacje, skontaktuj się z lokalnym centrum kontroli zatruć.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eCiąża\u003c\/u\u003e Hamowanie syntezy prostaglandyn może mieć negatywny wpływ na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka i płodu. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnych stadiach ciąży. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie ryzyka utraty przed i po implantacji oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt, którym w okresie organogenetycznym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn. Nie należy stosować ibuprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. W przypadku stosowania ibuprofenu przez kobiety starające się o zajście w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę, a czas leczenia możliwie najkrótszy. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na: - toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); - zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem; u matki i noworodka pod koniec ciąży na: - możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy bardzo małych dawkach; - zahamowanie skurczów macicy, powodujące opóźnienie lub wydłużenie porodu. W związku z tym ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). \u003cu\u003eKarmienie piersią\u003c\/u\u003e Tylko niewielkie ilości ibuprofenu i jego metabolitów przenikają do mleka kobiecego. Ponieważ nie są znane żadne szkodliwe skutki dla noworodków, zazwyczaj nie jest konieczne przerywanie karmienia piersią podczas krótkotrwałego stosowania ibuprofenu w zalecanych dawkach. \u003cu\u003ePłodność\u003c\/u\u003e Istnieją dowody na to, że substancje hamujące syntezę cyklooksygenazy\/prostaglandyn mogą upośledzać płodność kobiet poprzez wpływ na owulację. Efekt ten jest odwracalny po zaprzestaniu leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIbuprofen przyjmowany w zalecanych dawkach ma na ogół nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ponieważ podczas stosowania ibuprofenu mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, w pojedynczych przypadkach zdolność reagowania i aktywnego uczestniczenia w ruchu drogowym oraz obsługiwania maszyn może zostać upośledzona. Jest to szczególnie prawdziwe w połączeniu z alkoholem.\u003c\/p\u003e","brand":"Sanofi","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131365130567,"sku":"045386075","price":10.14,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/sanofi-spa-buscofenpocket-400mg-10-bustine-polvere-orale-farmacia-dottor-tili-1213791911.jpg?v=1767141970"}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/collections\/Frame_1.svg?v=1784273259","url":"https:\/\/www.dottortili.com\/pl\/collections\/leki-przeciwzapalne-i-przeciwbolowe.oembed?page=7","provider":"Farmacia Dottor Tili","version":"1.0","type":"link"}