{"product_id":"imodium-2mg-12-compresse-orosolubili","title":"Imodium 2mg 12 Orosoluble Tablets","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWSKAZANIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIMODIUM jest wskazany w objawowym leczeniu ostrej biegunki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSKŁADNIKI AKTYWNE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eJedna kapsułka twarda zawiera: Substancja czynna: Chlorowodorek loperamidu 2 mg. Jedna tabletka podpoliczkowa zawiera: Substancja czynna: Chlorowodorek loperamidu 2 mg. Jedna kapsułka miękka zawiera: Substancja czynna: Chlorowodorek loperamidu 2 mg. \u003cu\u003eSubstancje pomocnicze o znanym działaniu: \u003c\/u\u003e IMODIUM 2 mg kapsułki twarde: laktoza 127 mg. IMODIUM 2 mg tabletki podpoliczkowe: każda tabletka zawiera 750 mikrogramów aspartamu; aromat miętowy zawiera śladowe ilości siarczynów. IMODIUM 2 mg kapsułki miękkie: Każda kapsułka miękka zawiera 115,31 mg glikolu propylenowego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eSUBSTANCJE POMOCNICZE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003eIMODIUM 2 mg kapsułki twarde\u003c\/u\u003e: laktoza, skrobia kukurydziana, talk, stearynian magnezu. Zielonoszara kapsułka twarda zawiera: erytrozynę (E 127); indygotyna (E 132); żółty tlenek żelaza (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172); dwutlenek tytanu i żelatyna. \u003cu\u003eIMODIUM 2 mg tabletki podpoliczkowe\u003c\/u\u003e: żelatyna, mannitol, aspartam, aromat miętowy, wodorowęglan sodu. \u003cu\u003eIMODIUM 2 mg kapsułki miękkie\u003c\/u\u003e: monokaprylan glikolu propylenowego, glikol propylenowy, woda destylowana. Jedna kapsułka zawiera: żelatynę, glicerol 99%, glikol propylenowy, błękit FD\u0026C n. 1.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZECIWWSKAZANIA I DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pkt 6.1; Dzieci poniżej 6 lat; Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6 „Ciąża i karmienie piersią”). IMODIUM nie wolno stosować jako terapii podstawowej: • w ostrej czerwonce charakteryzującej się obecnością krwi w kale i wysoką gorączką; • u pacjentów z ostrym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub rzekomobłoniastym zapaleniem jelita grubego w wyniku stosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania; • u pacjentów z bakteryjnym zapaleniem jelit wywołanym przez organizmy inwazyjne, w tym Salmonella, Shigella i Campylobacter. Ogólnie rzecz biorąc, stosowanie chlorowodorku loperamidu jest przeciwwskazane we wszystkich przypadkach, w których należy rozpocząć hamowanie perystaltyki ze względu na możliwe ryzyko poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit, rozszerzenie okrężnicy i toksyczne rozszerzenie okrężnicy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003e \u003ci\u003eDawkowanie \u003c\/i\u003e \u003c\/u\u003e \u003ci\u003eDorośli\u003c\/i\u003e Dawka początkowa to 2 kapsułki twarde lub 2 kapsułki miękkie lub 2 tabletki podpoliczkowe (4 mg). Kontynuować leczenie 1 kapsułką lub 1 tabletką (2 mg) po każdym kolejnym wypróżnieniu nieformowanego (miękkiego) stolca. Maksymalna dawka dobowa to 8 kapsułek lub tabletek na dobę (16 mg). \u003ci\u003e \u003cu\u003eSpecjalne populacje\u003c\/u\u003e \u003c\/i\u003e \u003cb\u003eDzieci w wieku od 6 do 17 lat (patrz punkt 4.3)\u003c\/b\u003e Dawka początkowa to 1 kapsułka twarda lub 1 kapsułka miękka lub 1 tabletka podpoliczkowa (2 mg). Kontynuować leczenie 1 kapsułką lub 1 tabletką (2 mg) po każdym kolejnym wypróżnieniu nieformowanego (miękkiego) stolca. Maksymalna dawka dobowa u dzieci musi być ustalona na podstawie masy ciała (3 kapsułki lub tabletki\/20 kg), ale nie może przekraczać maksymalnie 8 kapsułek lub tabletek na dzień (16 mg). Dostępne dane dotyczące stosowania chlorowodorku loperamidu u dzieci w wieku poniżej 12 lat są ograniczone (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”). \u003cb\u003eOsoby starsze\u003c\/b\u003e U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. \u003cb\u003eUpośledzona czynność nerek\u003c\/b\u003e Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. \u003cb\u003eUpośledzona czynność wątroby\u003c\/b\u003e Chociaż nie są dostępne żadne dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, należy zachować ostrożność stosując chlorowodorek loperamidu u tych pacjentów ze względu na zmniejszony metabolizm pierwszego przejścia (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). \u003cu\u003eSposób podawania \u003c\/u\u003e IMODIUM 2 mg kapsułki twarde\/2 mg kapsułki miękkie: przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością wody. IMODIUM 2 mg tabletki podpoliczkowe: pozostawić tabletkę do rozpuszczenia na języku przez kilka sekund; tabletka zostanie szybko rozpuszczona przez ślinę. Nie wymaga użycia wody. \u003cb\u003e \u003cu\u003eUwaga\u003c\/u\u003e \u003c\/b\u003e: Nie stosować dłużej niż 2 dni. W każdym przypadku należy przerwać leczenie, gdy stolec powróci do normy, jeśli nie wypróżniono się przez 12 godzin lub jeśli pojawi się zaparcie. W epizodach ostrej biegunki chlorowodorek loperamidu jest na ogół w stanie zatrzymać objawy w ciągu 48 godzin. Po tym okresie bez zauważalnych rezultatów należy przerwać kurację i skonsultować się z lekarzem.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eKONSERWACJA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLek przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25°C.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eOSTRZEŻENIA\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLeczenie biegunki loperamidem HCl ma charakter wyłącznie objawowy. Dlatego też, jeśli to możliwe, wskazana jest interwencja również w przyczynach zaburzenia. W epizodach ostrej biegunki chlorowodorek loperamidu jest na ogół w stanie zatrzymać objawy w ciągu 48 godzin; po tym okresie bez zauważalnych rezultatów należy przerwać leczenie i poinformować pacjenta o konieczności udania się na konsultację do lekarza. U pacjentów z biegunką, zwłaszcza u dzieci, może wystąpić znaczna utrata płynów i elektrolitów. W takich przypadkach bardzo ważne może być odpowiednie uzupełnienie płynów i elektrolitów. Chociaż nie są dostępne żadne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, należy zachować ostrożność podczas stosowania loperamidu chlorowodorku u tych pacjentów ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ może prowadzić do względnego przedawkowania z toksycznym działaniem na OUN. Pacjenci z AIDS leczeni loperamidem HCl z powodu biegunki powinni przerwać leczenie po wystąpieniu pierwszych objawów wzdęcia brzucha. U tych pacjentów z zakaźnym zapaleniem jelita grubego pochodzenia bakteryjnego lub wirusowego, leczonych chlorowodorkiem loperamidu, stwierdzono pojedyncze przypadki niedrożności jelit ze zwiększonym ryzykiem toksycznego rozdęcia okrężnicy. W przypadku wystąpienia zaparcia lub wzdęcia brzucha lub jelita krętego należy natychmiast przerwać leczenie. Zgłaszano przypadki nadużywania i niewłaściwego stosowania loperamidu, stosowanego jako substytut opioidów, u osób uzależnionych od opioidów (patrz punkt 4.9). W związku z przedawkowaniem zgłaszano zdarzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT i zespołów QRS oraz zaburzenia typu torsade de pointes. Niektóre przypadki zakończyły się zgonem (patrz punkt 4.9). Przedawkowanie może objawiać się zespołem Brugadów. Pacjenci nie powinni przekraczać zalecanej dawki i (lub) wydłużać czasu leczenia. \u003cu\u003ePopulacja pediatryczna \u003c\/u\u003e U dzieci w wieku od 6 do 12 lat IMODIUM należy stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza. Dostępne dane dotyczące stosowania chlorowodorku loperamidu u dzieci w wieku poniżej 12 lat są ograniczone (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”). \u003cb\u003e \u003ci\u003eWażna informacja o niektórych substancjach pomocniczych \u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e \u003cu\u003eZawiera IMODIUM 2 mg kapsułki twarde\u003c\/u\u003e \u003ci\u003elaktoza\u003c\/i\u003e. Pacjenci cierpiący na rzadką dziedziczną nietolerancję galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. \u003cu\u003eZawiera IMODIUM 2 mg tabletki podpoliczkowe\u003c\/u\u003e: • ślady \u003ci\u003esiarczyny\u003c\/i\u003e. Siarczyny rzadko mogą powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli; • 0,750 mg \u003ci\u003easpartam\u003c\/i\u003e dla pojedynczej dawki odpowiadającej 0,011 mg\/kg dla osoby dorosłej o masie ciała 70 kg i 0,038 mg\/kg dla dziecka o masie ciała 20 kg\u003ci\u003e.\u003c\/i\u003e Aspartam przyjmowany doustnie ulega hydrolizie w przewodzie pokarmowym. Jednym z głównych produktów jego hydrolizy jest fenyloalanina. Brak dostępnych danych klinicznych i nieklinicznych oceniających stosowanie aspartamu u niemowląt w wieku poniżej 12 tygodni; • mniej niż 1 mmol (23 mg). \u003ci\u003esód\u003c\/i\u003e dla pojedynczej dawki. Można zatem uznać, że zasadniczo nie zawiera sodu; • 0,00066 mg alkoholu benzylowego w jednej tabletce. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Możliwe jest, że nagromadzenie dużych ilości alkoholu benzylowego może spowodować kwasicę metaboliczną; stosować ostrożnie i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek; • 0,00003 mg alkoholu (etanolu) w każdej tabletce. Ilość etanolu w tym leku odpowiada mniej niż 0,00000075 ml piwa lub 0,0000003 wina. Ten lek zawiera taką ilość etanolu, która nie powoduje znaczących efektów. IMODIUM 2 mg kapsułki miękkie zawiera: • 115,31 mg glikolu propylenowego. 115,31 mg \u003ci\u003eglikol propylenowy\u003c\/i\u003e dla dawki pojedynczej odpowiada 1,65 mg\/kg dla osoby dorosłej o masie ciała 70 kg i 5,77 mg\/kg dla dziecka o masie ciała 20 kg; • mniej niż 1 mmol (23 mg). \u003ci\u003esód\u003c\/i\u003e dla pojedynczej dawki. Można zatem uznać, że zasadniczo nie zawiera sodu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eINTERAKCJE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eDane niekliniczne wykazały, że loperamid jest substratem glikoproteiny P. Jednoczesne podawanie loperamidu (w pojedynczej dawce 16 mg) z chinidyną lub rytonawirem (oba inhibitory glikoproteiny P) wykazało 2-3-krotne zwiększenie stężenia loperamidu w osoczu. Znaczenie kliniczne tej interakcji farmakokinetycznej z inhibitorami glikoproteiny P podczas podawania loperamidu w zalecanych dawkach (od 2 do maksymalnie 16 mg na dobę) jest nieznane. Jednoczesne podawanie loperamidu (pojedyncza dawka 4 mg) i itrakonazolu, inhibitora CYP3A4 i glikoproteiny P, spowodowało 34-krotne zwiększenie stężenia loperamidu w osoczu. W tym samym badaniu gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, wykazał 2-krotne zwiększenie stężenia loperamidu w osoczu. Skojarzenie itrakonazolu i gemfibrozylu wykazało 4-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia loperamidu w osoczu i 13-krotne zwiększenie całkowitej ekspozycji na loperamid w osoczu. Zwiększenia te nie były związane z wpływem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), wykrytym w testach psychomotorycznych (np. subiektywnych zawrotach głowy i teście podstawienia symboli cyfr). Jednoczesne podawanie loperamidu (pojedyncza dawka 16 mg) i ketokonazolu, inhibitora CYP3A4 i glikoproteiny P, wykazało 5-krotne zwiększenie stężenia loperamidu w osoczu. Zwiększenie to nie było związane ze zwiększeniem działania farmakodynamicznego wykrytym za pomocą pupilometrii. Jednoczesne leczenie doustną desmopresyną powodowało 3-krotne zwiększenie stężenia desmopresyny w osoczu, prawdopodobnie na skutek spowolnienia motoryki przewodu pokarmowego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów cytochromu CYP450. Substancje przyspieszające pasaż żołądkowo-jelitowy mogą osłabiać działanie IMODIUM. Leki o właściwościach farmakologicznych podobnych do loperamidu lub leki mogące spowalniać perystaltykę jelit (np. leki przeciwcholinergiczne) mogą nasilać działanie IMODIUM.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eDZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003e \u003cem\u003eDorośli i dzieci w wieku ≥ 12 lat\u003c\/em\u003e \u003c\/u\u003e \u003cem\u003e \u003cu\u003eDziałania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych z chlorowodorkiem loperamidu\u003c\/u\u003e \u003c\/em\u003e Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku loperamidu oceniano u 3076 dorosłych i dzieci w wieku ≥12 lat, którzy wzięli udział w 31 kontrolowanych i niekontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem chlorowodorku loperamidu stosowanego w leczeniu biegunki. Spośród nich 26 badań dotyczyło ostrej biegunki (N=2755), a 5 – przewlekłej biegunki (N=321). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi leku (tj. ≥1% częstości występowania) w badaniach klinicznych z zastosowaniem chlorowodorku loperamidu w leczeniu ostrej biegunki były następujące: zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), ból głowy (1,2%) i nudności (1,1%). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia przewlekłej biegunki najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (tj. ≥1% częstości występowania) były: wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Tabela 1 przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania chlorowodorku loperamidu w badaniach klinicznych (w przypadkach ostrej lub przewlekłej biegunki) u dorosłych i dzieci w wieku ≥ 12 lat. Częstość występowania działań niepożądanych przedstawionych w Tabeli 1 i Tabeli 2 określono przy użyciu następującej konwencji: Bardzo często (≥1\/10); Często (≥1\/100 do \u003c1\/10); Niezbyt często (≥1\/1000 do \u003c1\/100); Rzadko (≥1\/10 000 do \u003c1\/1000); Bardzo rzadko (\u003c1\/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). \u003cb\u003eTabela 1: Działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania chlorowodorku loperamidu w badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci w wieku ≥ 12 lat\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKlasyfikacja układów i narządów – Wskazanie: Ostra biegunka (N=2755). Przewlekła biegunka (N=321).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBól głowy – Wskazanie: Często. Niezwykły.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZawroty głowy – Wskazanie: Niezbyt często. Wspólny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądkowo-jelitowe.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaparcia, nudności, wzdęcia – Wskazanie: Często. Wspólny.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBól brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w ustach – Wskazanie: Niezbyt często. Niezwykły.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBól w górnej części brzucha, Wymioty – Wskazanie: Niezbyt często.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNiestrawność – niezbyt często.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWzdęcie brzucha – Wskazanie: Rzadko.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologia skóry i tkanki podskórnej.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWysypka skórna – Wskazanie: Niezbyt często.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003e \u003ci\u003eDziałania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu chlorowodorku loperamidu do obrotu \u003c\/i\u003e \u003c\/u\u003e Określenie działań niepożądanych na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu chlorowodorku loperamidu do obrotu nie rozróżnia wskazań do ostrej i przewlekłej biegunki ani populacji dorosłych i dzieci; zebrane dane reprezentują zatem kombinację wskazań (ostra i przewlekła biegunka) oraz danych populacji (dorośli i dzieci). Działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu chlorowodorku loperamidu do obrotu wymieniono poniżej w Tabeli 2, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, stosując terminologię MedDRA. \u003cb\u003eTabela 2: Działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania chlorowodorku loperamidu po wprowadzeniu produktu do obrotu u dorosłych i dzieci\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu immunologicznego - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: reakcja nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny), reakcja rzekomoanafilaktyczna.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia układu nerwowego - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: senność, utrata przytomności, osłupienie, obniżony poziom świadomości, wzmożone napięcie, zaburzenia koordynacji.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia oczu - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: zwężenie źrenic.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia żołądka i jelit - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: niedrożność jelit (w tym porażenna niedrożność jelita), megacolon (w tym toksyczny megacolon), glossodynia, ostre zapalenie trzustki (częstość nieznana).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: wysypka pęcherzowa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy), obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eZaburzenia nerek i dróg moczowych - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: zatrzymanie moczu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePatologie ogólnoustrojowe i stany związane z miejscem podania - Wskazanie Ostra biegunka + Przewlekła biegunka: zmęczenie.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cu\u003e \u003ci\u003ePopulacja pediatryczna \u003c\/i\u003e \u003c\/u\u003e Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku loperamidu oceniano u 607 pacjentów w wieku od 10 dni do 13 lat, którzy wzięli udział w 13 kontrolowanych i niekontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem chlorowodorku loperamidu stosowanego w leczeniu ostrej biegunki. Ogólnie rzecz biorąc, profil działań niepożądanych w tej populacji pacjentów był podobny do obserwowanego w badaniach klinicznych loperamidu HCl stosowanego u dorosłych i dzieci w wieku 12 lat i starszych. \u003cb\u003eZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\u003c\/b\u003e Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu leku do obrotu, jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy służby zdrowia proszeni są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem http:\/\/www.agenziafarmaco.gov.it\/content\/come-segnalare-unasospetti-reazione-avversa.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003ePRZEDAWKOWANIE\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cb\u003e \u003ci\u003eObjawy \u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e W przypadku przedawkowania (bezwzględnego, na skutek przypadkowego przyjęcia nadmiernych dawek lub względnego, na skutek kumulacji we krwi niezmetabolizowanego leku, nawet przy podawaniu w prawidłowych dawkach), w tym względnego przedawkowania na skutek zaburzeń czynności wątroby, może wystąpić depresja OUN (senność, nieskoordynowane ruchy, senność, zwężenie źrenic, wzmożone napięcie mięśniowe, depresja oddechowa), niedrożność jelit i zatrzymanie moczu. U pacjentów, którzy przyjęli nadmierne dawki loperamidu, obserwowano zdarzenia kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS, torsade de pointes, inne poważne komorowe zaburzenia rytmu, zatrzymanie akcji serca i omdlenia (patrz punkt 4.4). Odnotowano także przypadki śmiertelne. Przedawkowanie może objawiać się zespołem Brugadów. Dzieci są bardziej wrażliwe niż dorośli na skutki przedawkowania IMODIUM. Dlatego zaleca się przechowywanie produktu w miejscu niedostępnym dla dzieci, gdyż przypadkowe połknięcie, zwłaszcza u dzieci poniżej 4 roku życia, może powodować zaparcia i depresję centralnego układu nerwowego z sennością i spowolnieniem oddechu. \u003cb\u003e \u003ci\u003eLeczenie\u003c\/i\u003e \u003c\/b\u003e W przypadku przedawkowania należy rozpocząć monitorowanie EKG pod kątem wydłużenia odstępu QT. \u003cu\u003ePilne środki\u003c\/u\u003e: w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania jako antidotum można zastosować nalokson; podać nalokson i ewentualnie powtórzyć leczenie po 1-3 godzinach, gdyż loperamid działa dłużej niż antidotum. Pacjenta należy monitorować przez co najmniej 48 godzin, aby wykryć jakiekolwiek pogorszenie depresji ośrodkowego układu nerwowego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eCIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eStosowanie IMODIUM jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią. Dlatego należy poinformować kobiety w ciąży lub karmiące piersią o konieczności skonsultowania się z lekarzem w celu ustalenia najwłaściwszego leczenia.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO JAZDY\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLoperamid HCl może powodować zmęczenie, zawroty głowy lub oszołomienie. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania niebezpiecznych maszyn.\u003c\/p\u003e","brand":"Johnson \u0026 Johnson","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":51131174322503,"sku":"023673092","price":11.99,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0564\/4989\/2467\/files\/johnson-johnson-spa-imodium-2mg-12-compresse-orosolubili-farmacia-dottor-tili-1213792415.jpg?v=1767132370","url":"https:\/\/www.dottortili.com\/pl-eu\/products\/imodium-2mg-12-orosoluble-tablets-1","provider":"Farmacia Dottor Tili","version":"1.0","type":"link"}